benzo[de]isoquinoline-1,3-dion

[Fuzzwood]

Tijdje geleden dat ik zelf met een organisch vraagje zat, maar ik zit al een tijdje te stuiteren over de synthese van benzo[de]isoquinoline-1,3-dion derivaat uit kalium 8-carboxy-1-naftanoaat en ammonia. Ik weet dat de synthese mogelijk is (heb hier een voorschrift uit 1990, samengesteld op de Uni in München) maar zie niet echt in hoe het mechanisme werkt. Ik zie O^2- nu niet echt goed afsplitsen als VG. Het zuur zal namelijk deprotoneren in de condities die in het voorschrift gesteld worden, en zal dus een O^- aan beide zuurgroepen hebben.

Het zuur wordt bij 3% ammonia gedaan die tot 0-5°C gekoeld is, dit wordt opgewarmd tot 90°C. Na 2 uur wordt 16g van een 25%-ige kaliumcarbonaatoplossing toegevoegd.

Dit lijkt verdacht veel op de reactie tussen ftaalzuuranhydride en ammonia, maar zie dit niet zo gauw gebeuren met een al gesplitst anhydride.

[Fuzzwood]

Toch maar eens een schopje geven.

[Cru]

Misschien kun je laten zien wat je al hebt geschreven qua reactiestappen en waar je precies vastloopt?

[Fuzzwood]

Nou ik loop bij de eerste stap al vast. Een ammoniamolecuul valt met zijn vrij elektronenpaar een der carbonylen aan en vormt een tetraëdrisch intermediair. Normaal verwacht je dan dat er een leaving group vertrekt. Ik zou KO^- nog kunnen zien als leaving group, samen met een der ammoniaprotonen zodat er KOH ontstaat, maar ik vind het maar vaag.

Met het cyclisch anhydride was het makkelijker qua mechanisme, omdat je dan een acetaatgroep eruitgooit. Maar dit zou zelfs beter moeten gaan qua reactie, aangezien dit een symmetrisch molecuul betreft, met aan de andere kant wel een anhydride, die dus niet verimidi-eerd wordt (2x de woordwaarde).

[Cru]

Hoe zien kalium 8-carboxy-1-naftanoaat en benzo[de]isoquinoline-1,3-dion er uit? Call me crazy, maar het lukt me even niet om ze uit te schrijven .

[RubenM]

Leuk probleem en inderdaad behoorlijk lastig om hier een fatsoenlijk mechanisme bij te verzinnen. Je hebt bij deze reactie wel twee belangrijke drijvende krachten: de vorming van een zesring, en het verhitten, waardoor je je in het mechanisme iets meer kan permitteren (de basische condities zijn mild -> evenwicht?).

En dan kan zo'n moeizame, maar thermodynamisch gunstige, reactie zomaar toch verlopen...