Veroudering/slijtage van het glas leek me nog een mogelijke verklaring. Maar de zeepbelkleuren zijn ook zichtbaar op
deze foto uit 2008 van een dubbeldekker die nog maar drie maanden oud was. Veroudering is dus geen verklaring.
De kleuren verschijnen alleen op het spiegelbeeld van de hemel, niet op het spiegelbeeld van donkere objecten of gebouwen die een stuk van de hemel afschermen. Diffuse verstrooiing van lichtstralen speelt dus geen rol bij dit kleureneffect op de voorruit.
Het spiegelbeeld van een witte wolk geeft heldere voorruitkleuren, terwijl een blauwe hemel dat niet doet. Foto links: spiegelbeeld van een witte wolk over de hele ruit. Foto rechts, zelfde trein even later: het spiegelbeeld van de wolk is naar de onderkant van de ruit geschoven, en de bovenkant reflecteert een stuk blauwe hemel. Daardoor wordt die bovenkant veel donkerder en kleurarm. Dit klopt met het monochrome spectrum van het licht van de blauwe hemel (
link).
Er is veel diversiteit van kleurpatronen op voorruiten:
(De dubbele zwarte lijn is het spiegelbeeld van de bovenleiding)
Tot de diversiteit behoort ook dat ongeveer de helft van de dubbeldekker-voorruiten iriserende kleuren vertoont, en dat de andere helft geheel kleurloos is. De diversiteit en grilligheid zou er op kunnen wijzen dat de fabrikant het productieproces nog niet helemaal beheerste.
Bij regen: als een plek op de ruit nat wordt door regen dan blijkt dat de kleur van die plek gelijk blijft, de kleur wordt alleen wat donkerder. Als een waterfilm op de ruit de kleur sterk veranderd zou hebben dan was dat een aanwijzing geweest dat de interferentiekleuren ontstaan in een coating aan de buitenkant van de ruit.
De kleurenvolgorde is gelijk aan die van een uitgevloeide druppel diesel op straat. De iriserende laag van de voorruit zou dan in het midden het
dikste zijn.
Afbeelding uit wikipedia
Op basis van de kleuren kan de dikte van de iriserende laag berekend worden, maar het hangt af van de brekingsindex. Voor zeepbellen, met de brekingsindex van water, betekent wit een dikte van 100 nm, bruin 200 nm, blauw 300 nm, en geel 400 nm (
link). Voor een laag met een brekingsindex als die van glas zou de laagdikte 13% kleiner zijn.