bron: wikipedia
De gangbare theorie is dat de Maan is ontstaan doordat de Aarde botste met Theia, een object ongeveer even groot als Mars. Theia zou hierbij vernietigd of weggeslingerd zijn zijn (mogelijk is dit de oorsprong van de planetoïdengordel voorbij Mars), en een enorm brok materie brak los van de Aarde en vormde de Maan. Deze theorie vindt bevestiging in de samenstelling van de gesteenten op de Maan, die ongeveer dezelfde is als die van de aardkorst.
Er zijn kraters op aarde van 65 miljoen jaar en toch zijn die min of meer zichtbaar, waarom zou zo'n enorm krater die bijna heel de aarde heeft vernitigd geen sporen achter laten?
Als zijn theorie zou kloppen kan het toch zijn dat alle brokken zijn samengeklonterd tot de huidige maan? Ik denk ook niet dat het van belang is wat er is gebeurd met de rest van de eventuele brokken...
Ik heb over die theorie nagedacht en volgens mij klopt er niets van. Iedereen weet dat de maan uit verschillende concentrische schillen bestaat en elk schil heeft zijn eigen chemische en fysische eigenschappen. Deze schillen ontstaan wanneer de 'vloeibare' maan (bestaat uit gesmolten lava) tot stolling komt. Als de maan werkelijk uit puin is gevormd dan kunnen er onmogelijk concentrische schillen ontstaan want de verschillende gesteenten moeten eerst met elkaar smelten om zo schillen te vormen en dit kan onmogelijk zomaar gebeuren.
Hiermee heb ik bewezen dat beide theorien niet kloppen

The first writing, science, mathematics, law and philosophy in the world, making the region the center of what is called the "Cradle of Civilization" - Iraq