Discussiëren

[Gast]

Een discussie is goed, maar soms is het beter te zwijgen. Volgens Socrates zijn er 2 manieren om te discussiëren.

1. Luisteren naar elkaars argumenten, die respecteren en zo proberen het meningsverschil te overbruggen en zo tot een gezamenlijke oplossing te komen.
2. De mening en argumenten met tegenargumenten onderuit halen, de ander onder de tafel praten en zo je eigen mening laten gelden. (Met bijvoorbeeld het kinderlijke "welles-nietes" totdat één t uiteindelijk of vrij snel maar opgeeft.)

Nu kan ik me moeilijk voorstellen dat er ook maar iemand is die voor wetenschappelijke discussies vindt dat de tweede manier beter is. .. Wat dus alleen voor "de narcist" wat opleverd. En wat helaas in het bedrijfsleven en in politiek beter is om aan de macht te komen.

Uhm .. nu moet ik er eigenlijk nog een vraag bij stellen of niet?

Ok, kent iemand nog een derde manier van discussiëren??

[ArcherBarry]

Waar ik veel last van heb bij collega's is het discussiëren zonder naar elkaar te luisteren en het discuzeuren wordt.

[HansH]

Waar ik veel last van heb bij collega's is het discussiëren zonder naar elkaar te luisteren en het discuzeuren wordt.

leren luisteren en begrijpen wat de ander bedoelt kan voor sommigen wel minimaal 2 x zolang duren als een HBO of WO studie. Dus kun je wel nagaan hoe moeilijk dat is.

[Professor Puntje]

Er hoeft niet altijd iets uit te komen waar beide partijen het mee eens zijn, maar luisteren naar elkaars argumenten is essentieel. Overigens geldt dat laatste weer alleen voor argumenten die hout snijden. Ik kap discussies tegenwoordig heel snel af wanneer ik merk dat de ander maar wat aan leutert of stelselmatig drogredenen gebruikt. Dat is zonde van mijn tijd, en zulke lieden gun ik graag het laatste woord.

Echte tegenargumenten vind ik wel heel waardevol, en in die zin heb ik er niets tegen wanneer mijn bijdragen op goede gronden onderuit gehaald worden. Daar leer ik meer van dan van complimenten.