Kan je het heelal als een draaiboek aanschouwen dat zich herhaalt?
Dus het heelal zelf als perpetuum mobile?
Ik gebruik hier de één minuten Shorts van YouTube.
Alhoewel ik de foto's van Hubble ook had kunnen nemen:
Hier zie je hoe zwaartekracht tussen gasdeeltjes nieuwe sterren creëert en kernfusie opstart.
Hier zie je protoplanetaire gaswolken of discs rond een pas gevormde ster.
Deze klitten nog samen tot planeten.
Uiteindelijk ontstaat een volwaardig zonnestelsel en met toeval leven.
Vervolgens ontstaat een Melkweg. Hier het onze dat opkomt.
Vele melkwegen komen bijeen (Galactisch cluster) en vormen een super zwart gat.
Maar dit gaat wel heel traag.
Er zijn reeds meerder super zwarte gaten gefotografeerd die door twee stralen materie verliezen.
Als wij vanaf de aarde echter waarnemen dat het heelal in twee richtingen uitdijt,
dan zou het wel eens dit kunnen zijn. Anders ben ik fout.
En ontstaan uit deze stralen van deeltjes dan geen gaswolken (zie eerste video)?
Puzzels