Kan ruimte bewegen?

[Skycenter]

Kan ruimte bewegen?
Heeft het begrip "bewegende ruimte" te maken (nu of in het verleden) met de consistentie van deeltjes?

[Skycenter]

Als ruimte kan bewegen denk ik in de eerste plaats aan "spin".
De volgende vraag zou kunnen zijn, hoe groot neemt deze spin aan. Dus grootte
Als je spin van een bepaalde grootte hebt wat zou dan de lading kunnen zijn. Lading.
En als iets een spin, grootte en lading heeft wat is dan de massa. Massa.

Dus van ruimte naar consistentie.

[HansH]

in de relativiteits theorie wordt wel eens een voorstelling gemaakt van zwaartekracht als gevolg van het 'naar binnen toe vallen' van ruimte(tijd) het waterval model.

[Skycenter]

in de relativiteits theorie wordt wel eens een voorstelling gemaakt van zwaartekracht als gevolg van het 'naar binnen toe vallen' van ruimte(tijd) het waterval model.

Zonder ruimte ook geen zwaartekracht. Zwaartekracht is iets wat plaats inneemt.


Uit de afbeelding zonder reclame hier dan : "Het heelal kun je zien als opgebouwd uit bits, die een quantummechanische band met elkaar onderhouden."


Zonder deeltjes ook geen tijd, want tijd is een opmeting waarbij je objecten nodig hebt.

[HansH]

je topic gaat over bewegen van ruimte. daarom gaf ik de link van het waterval model. Maar je haalt nu een link aan van Erik Verlinde. kun je ook aangeven wat dat met 'bewegen van ruimte' te maken heeft en wat je daar dan mee wilt laten zien?

[Skycenter]

je topic gaat over bewegen van ruimte. daarom gaf ik de link van het waterval model. Maar je haalt nu een link aan van Erik Verlinde. kun je ook aangeven wat dat met 'bewegen van ruimte' te maken heeft en wat je daar dan mee wilt laten zien?

Ik heb de video bekeken en mijn posts. En de redeneringen gaan mij al veel te snel.
In de video spreekt men van zwaartekracht als iets wat je observeert. Erik Verlinde begint echter al te redeneren wat zwaartekract dan wel zou kunnen zijn? We zijn en handelen en denken zelf vanuit ons menselijk lichaam, en niet vanuit pure ruimte wat we zelf niet zijn denk ik. Dus ons lichaam is zelf een object. Maar probeer nu eens te denken dat je zelf ruimte bent en de vraag stelt, wat is dan al de rest (zwaartekracht, deeltjes, enz), en wat is ruimte dan zelf?

Ik had deze poll hier in Metafysica graag opgebouwd of ruimte überhaupt wel kan bewegen als een soort uitdaging wat ruimte dan wel zou kunnen zijn.
In de eerste zinnen van de film gaat men er van uit dat ruimte kan bewegen, en niet of het überhaupt wel mogelijk is!?

Fysika, chemie, elektromechanica, optica, kwantummechanica, gravitatie enz functioneren wel universeel hetzelfde, maar hoe is dit ontsaan? Zonder ze hier in Metafysica al te numeriek als wetenschappelijk bruikbaar instrument zoals wij het doen te gebruiken?

Hier in Metafysica mag je toch mat meer verbaliseren dacht ik.

Terug de vraag "kan ruimte bewegen?".
Die vraag kan je alleen stellen als je deeltjes weg denkt (dus ruimte alleen), en als je deeltjes wegdenkt is er ook geen zwaartekracht aldus Erik Verlinde. Hier had ik graag de draad weer opgepakt?

In de film gebruikt men deeltjes, materie, zwaartekracht als een substituut van ruimte. Zou kunnen, maar zou ook niet kunnen!?

Ik doe nu zelf een gooi:
Dus denk eens alleen ruimte. Dus geen deeltjes en zwaartekracht.
Denk dan eens in de tweede plaats dat er wel deeltjes, zwaartekracht en ruimte bestaat en je ziet dat er zoiets als beweging bestaat.
Maar wat beweegt er dan wel of niet; deeltjes, zwaartekracht, ruimte?

Een voorwerp beweegt als het op de grond valt, maar beweegt zwaartekracht dan zelf ook?

Ik stop nu even want hier weer een hoop vragen.

[Skycenter]

Als menselijk object moet je weten of denken wat beweging is om te kunnen rekenen of tellen.
Je zegt of denkt bijvoorbeeld het getal één of een punt en dan denk je inneens het getal twee. . . Je verplaatst je dus met je gedachten al bewegend van één punt naar een tweede. Dus je gedachten weten dus wat beweging is.

[HansH]

je topic gaat over bewegen van ruimte. daarom gaf ik de link van het waterval model. Maar je haalt nu een link aan van Erik Verlinde. kun je ook aangeven wat dat met 'bewegen van ruimte' te maken heeft en wat je daar dan mee wilt laten zien?

Ik heb de video bekeken en mijn posts. En de redeneringen gaan mij al veel te snel.
In de video spreekt men van zwaartekracht als iets wat je observeert. Erik Verlinde begint echter al te redeneren wat zwaartekracht dan wel zou kunnen zijn?

in beide gevallen heb je geen zwaartekracht als er geen massa aanwezig is. het idee van bewegen komt voort uit het equivalentie principe. je zit in een black box die zweeft in de ruimte zonder massa in de buurt. je voelt dan geen kracht en versnelt ook niet. doe je datzelfde op aarde en je laat de black box van een flatgebouw naar beneden vallen dan voel je precies het zelfde, dus geen kracht, alleen versnel je dan wel richting aarde. je zou dus kunnen zeggen dat je in beide gevallen zweeft zonder kracht te voelen tov een ruimte die versnelt of niet versnelt. dat is dus het idee en dat is wat we waarnemen. de theorie van Verlinde moet daar dus compatible mee zijn immers anders zou die niet overeen komen met de metingen. verschil is alleen dat bij verlinde er een verklaring is waar de zwaartekracht vandaan komt.

[Regor]

@Skycenter

Ok, bewegen ... ten opzichte van wat ?

[Regor]

@Skycenter

Ok, als U het over rotatie zou hebben ..... rond welke as ?

[Skycenter]

je zou dus kunnen zeggen dat je in beide gevallen zweeft zonder kracht te voelen tov een ruimte die versnelt of niet versnelt. dat is dus het idee en dat is wat we waarnemen.

"Een ruimte die versnelt of niet versnelt"?

Terug beginnen met het begin. Veronderstel dat ruimte niets is maar dat er toch een verband moet zijn met zwaartekracht en deeltjes of materie. Maar dit is een paradox: iets dat niets is kan geen verbanden leggen, dus er moet nog iets anders bestaan dat de ruimte "opvult". Wel interessant dat ruimte noodgedwongen afgebeeld wordt door een raster. Tja, waarom niet. En zou dit raster dan niks "anders" kunnen zijn dat alles doorzeeft, zelfs materie??? Ik heb een gooi gedaan hieronder met paint, windows.

[Regor]

@Skycenter

U schrijft:
"Terug beginnen met het begin. Veronderstel dat ruimte niets is maar dat er toch een verband moet zijn met zwaartekracht en deeltjes of materie. Maar dit is een paradox: iets dat niets is kan geen verbanden leggen, dus er moet nog iets anders bestaan dat de ruimte "opvult". Wel interessant dat ruimte noodgedwongen afgebeeld wordt door een raster. Tja, waarom niet. En zou dit raster dan niks "anders" kunnen zijn dat alles doorzeeft, zelfs materie??? Ik heb een gooi gedaan hieronder met paint, windows."

1. Als U verondersteld dat ruimte "niets"is (mag /kan hoor) ..... waarom zou er dan een verband "moeten" zijn met zwaartekracht en deeltjes of materie (massa).
Vanwaar dat "moeten" ?.
2. Wat is volgens U dan nog de paradox ?
3. Als U het heeft over de "lege" ruimte .... waarom zou er dan iets moeten zijn de het opvult ?
4. "En zou dit raster dan niks "anders" kunnen zijn dat alles doorzeeft, zelfs materie??? "
Mijn voorstellingsvermogen faalt om te begrijpen wat U met deze zin bedoelt.

Skycenter,
Allemaal een beetje "ver" gezocht .. vind U niet ?
Wat is de oorzaak van het opzetten van deze eigen theorie van U ?
Is er iets in de wetenschap waar U zich dusdanige vragen over stelde / steld ..... dat U een eigen theorie uitdacht ?

[Gast]

Kan ruimte bewegen?
Heeft het begrip "bewegende ruimte" te maken (nu of in het verleden) met de consistentie van deeltjes?

Nee. Dat is een vaak misplaatste gedachte, vooral afkomstig uit populaire wetenschap met termen als “the flow of space” of “the flow of spacetime”.
Soms wordt ruimte daarbij voorgesteld als iets tastbaars, alsof het een soort medium is dat kan stromen of bewegen. Dat klopt niet.

Er bestaat een idee van een quantum foam, wat verwijst naar hypothetische microscopische fluctuaties van de ruimtetijd op Planckschaal. Dat ziet er soms uit als dit soort visualisaties:



Maar zelfs dan is ruimte niet “gemaakt van iets” dat kan bewegen zoals een stof of vloeistof.

Dat beeld, van een stromende of bewegende ruimte, is soms handig als analogie in de algemene relativiteit, maar het moet niet letterlijk genomen worden.

Een veranderend of bewegend coördinatenstelsel zegt op zichzelf namelijk niets fysisch. In de algemene relativiteit kun je coördinaten kiezen zoals je wilt: stilstaand, roterend, meebewegend, of zelfs kronkelend. Die keuze beïnvloedt alleen hoe we iets beschrijven, niet wat er werkelijk gebeurt.

En wat er fysische betekenis heeft, zijn de relaties tussen gebeurtenissen in de ruimtetijd, oftewel de metriek.

De metriek bepaalt hoe afstanden en tijden worden gemeten tussen gebeurtenissen, en die metriek kan veranderen in de tijd. Dáár zit de echte dynamiek van ruimtetijd.

Een goed voorbeeld is de ergosfeer rond een roterend zwart gat. In Kerr-coördinaten lijkt het alsof “ruimte zelf meedraait” met het zwarte gat. Dat is natuurlijk geen gevolg van de gekozen coördinaten: het is een echt fysisch effect.

Binnen de ergosfeer kan geen enkel object stilstaan ten opzichte van een verre waarnemer. De lokale inertiaalstelsels, de richtingen waarin vrije deeltjes zich rechtlijnig bewegen, worden daadwerkelijk meegesleept. Dat kun je niet wegtransformeren met een andere coördinatenkeuze; het is een meetbaar verschijnsel, bekend als frame dragging.

Toch betekent dit niet dat er een medium ronddraait. De ruimte “beweegt” hier alleen in de zin dat de geometrie van de ruimtetijd zelf gedraaid is.

Hetzelfde zie je in de kosmologie. In comoving coördinaten blijven melkwegstelsels op vaste posities, maar de metriek verandert: de schaalfactor a(t) groeit. Daardoor nemen de fysieke afstanden toe, ook al beweegt er niets “door” de ruimte heen. Ruimte beweegt niet, de maatstreepjes waarmee we afstanden meten veranderen.


Ik snap dat een "flow of space(time)" of een "quantumfoam" intuïtie geeft aan "gekromde ruimtetijd" van de ART, maar je komt het alleen tegen in populaire wetenschap. En dat is op zich niet verkeerd, ze helpen het idee van een dynamische, veranderlijke ruimtetijd over te brengen.

[HansH]

Hetzelfde zie je in de kosmologie. In comoving coördinaten blijven melkwegstelsels op vaste posities, maar de metriek verandert: de schaalfactor a(t) groeit. Daardoor nemen de fysieke afstanden toe, ook al beweegt er niets “door” de ruimte heen. Ruimte beweegt niet, de maatstreepjes waarmee we afstanden meten veranderen.


Ik snap dat een "flow of space(time)" of een "quantumfoam" intuïtie geeft aan "gekromde ruimtetijd" van de ART, maar je komt het alleen tegen in populaire wetenschap. En dat is op zich niet verkeerd, ze helpen het idee van een dynamische, veranderlijke ruimtetijd over te brengen.

kun je in de situatie van 'comoving coördinaten blijven melkwegstelsels op vaste posities, maar de metriek verandert: de schaalfactor a(t) groeit.' ook die intuitieve manier van voorstellen gebruiken van "flow of space(time)" oftewel 'waterflow model' ?
zo ja hoe ziet dat er dan uit en kun je dan ook inzichtelijk maken wat er dan met licht gebeurt wat van a naar b reist?

[Regor]

@Skycenter,

Ik neem aan dat wat jij als theorie voor ogen heeft ....... niets te maken heeft met de twee antwoorden die U ondertussen
kreeg.
Het is voor deskundigen blijkbaar moeilijk een afwijkende theorie aandachtig te willen lezen... ook als is ze zinloos en U te wijzen om
de on - consistenties in uw theorie.
Men verteld liever hun standaard verhaal ....... waarvan ik denk dat U niet veel / of niets begrijpt.
Geef het niet op !
That's live.