Super Relativiteit

[Squawk]

Beste forumgebruikers,

Graag zou ik samen met jullie stap voor stap door mijn redelijk ver uitgewerkte ‘theorie’ willen gaan. Theorie tussen aanhalingstekens, want hoewel ik dit in de afgelopen dertig jaar (tussen de bedrijven door) heb opgebouwd, heb ik geen academische achtergrond en daarom klinkt de term ‘theorie’ nogal onbescheiden.



Na het VWO ben ik in de luchtvaart terecht gekomen, maar mijn passie voor natuurkunde is altijd gebleven. Eind 2023 heb ik mijn theorie/model in alleen woorden op een paginagrote advertentie in het kerstnummer van Elsevier Weekblad gepubliceerd. In mijn naïviteit ging ik ervan uit dat de wetenschap het vanaf daar wel verder zou oppikken. Zonder wiskunde stelt een model echter weinig voor en het aantal reacties was welgeteld nul. 



Op zoek naar steun bij de opbouw van de broodnodige wiskunde liep ik vast. Totdat ik een jaar geleden kennismaakte met AI. Ik nam een abonnement op de pro versie van GPT-Wolfram. De wiskundige ‘kennis’ van GPT is intimiderend, maar het gestructureerd ‘samenwerken’ is frustrerend. Soms lijkt het alsof je met een kleuter of een demente bejaarde van doen hebt. Continu ging GPT ‘er vandoor’ bij het opbouwen van de wiskunde en vergat werkafspraken. Hoewel ik de formules zelf niet kan doorgronden, merkte ik wel dat GPT soms onaangekondigd wat veranderde, als we de theorie voor de zoveelste keer opnieuw probeerden op te bouwen. De ene keer kwamen er goede suggesties, de andere keer leek hij compleet de weg kwijt. Dus hoewel het uiteindelijk allemaal lijkt te kloppen, heb ik nog steeds wantrouwen richting AI in het algemeen en GPT in het bijzonder.



Bij versie 7 had ik het idee dat het wiskundige model voldoende stevig stond om ‘over te dragen’ aan de wetenschap. Het model lijkt 22 klassieke experimenten te kunnen verklaren en nauwkeurig te kunnen reproduceren. Ik postte het document op Zenodo en ging bij universiteiten op deuren kloppen. Die bleven dicht, omdat men het te druk heeft. En ik had me niet gerealiseerd hoeveel amateur-natuurkundigen er met een eigen theorie bezig zijn. Het is niet te doen om daar doorheen te spitten. De term voor dit soort theorieën is in de academische wereld ‘crackpot-theory’ geloof ik. Dus alle begrip voor het gebrek aan interesse. 



Een professor die ik uiteindelijk telefonisch te pakken kreeg slaakte meteen een diepe zucht toen hij hoorde waar ik mee bezig was en zei dat hij nauwelijks tijd heeft om de scripties van zijn studenten na te kijken. Hij raadde me aan om te publiceren in een wetenschappelijk tijdschrift. Als dat zou lukken, zou de belangstelling vanzelf wel komen. Ik heb de theorie twee keer ingediend bij het tijdschrift ‘Classical and Quantum Mechanics’ (versie 8 en versie 12) en beiden kregen een ‘desk-reject’. ’Onvoldoende kwaliteit’

Mijn laatste poging was om het via twee derdejaars studenten natuurkunde te proberen, in plaats van rechtstreeks op een universiteit af te stappen. Maar dat spoor lijkt ook dood te lopen.



Vandaar dat ik nu na 14 jaar weer terug ben op dit forum. Ik zou graag de logische denkstappen met jullie doorlopen die ik met GPT heb doorlopen. Vanuit de luchtvaart ben ik getraind om uiterst kritisch op vooral mijn eigen waarnemingen en conclusies te zijn en om mijn collega’s aan te sporen kritisch op mij te zijn. Dus ‘harde’ kritiek is zeer welkom. Ik trek het me niet persoonlijk aan, het moet alleen om het model gaan.



Het idee van publiceren heb ik achter me gelaten. Dat is voor wetenschappers. Ik hoop dat mijn concept-model en de discussie hierover tot inspiratie kan leiden voor wetenschappers die er wellicht wat mee kunnen in een eigen publicatie.



Ik zou natuurlijk hier de Zenodo link van versie 12 kunnen plaatsen en afwachten wat de reacties zijn, maar dat lijkt me niet effectief en te makkelijk. Het kernidee, namelijk dat ruimtetijd niet fundamenteel is maar afgeleid, moet in logische denkstapjes worden opgediend lijkt me.



Terzake. Zowel de quantum mechanica (QM) als de algemene relativiteit (GR) zijn uiterst succesvol, maar het kan niet zo zijn dat het universum door twee domeinen beschreven moet worden die onderling wiskundig niet compatibel zijn. In mijn ogen moet GR daarom wijken, hoe succesvol ook. De klassieke mechanica was volledig intuïtief (biologisch), dat wil zeggen gebaseerd op ruimte en los daarvan tijd. GR was een enorme verbetering, maar hoewel ruimte en tijd gecombineerd werden en bovendien het concept ‘kromming’ werd geïntroduceerd, gaat GR er nog steeds vanuit dat een foton DOOR de tijdruimte beweegt. Dat laatste is in mijn model niet het geval. We weten nu dat er geen ether is, maar het idee van een foton dat zich ergens doorheen verplaatst is naar mijn mening nog een laatste restant van biologische intuïtie dat ons in de weg zit. 



In zes wiskundige stappen, waarvan de eerste stap het enige postulaat is, wordt een QM model van de realiteit opgebouwd. Om die ‘QM-kern’ heen wordt vervolgens in vijf wiskundige stappen de ‘vertaling’ naar waarneming gemaakt (de ‘interface’), waarmee alles verklaard lijkt te kunnen worden wat GR ook kan verklaren. Want dat moet natuurlijk het doel zijn: Een model dat volledig falsifieerbaar is en alle waarnemingen zowel kan verklaren als voorspellen.



Graag jullie commentaar tot zover.

[HansH]

Het punt is dat een theorie een basis moet hebben die steunt op wat er al is. Dus ik denk dat je zult moeten uitleggen wat je startpunt is en wat je daarna anders doet en waarom.

Je hebt het over een 'model' modellen kun je op 2 manieren maken:
1) De complete theorie erin stoppen qua formules.
2) het model laten doen wat je meet zonder te snappen wat de achtergrond is.

als voorbeeld:
als je een vorm lineair uitvergroot met schaling factor a bv een kubus met a=2 dus 2 x zo groot maakt dan wordt het volume 8 x zo groot.
dat kun je exact uitrekenen en modelleren volgens methode 1.

Maar als je niet snapt hoe het werkt dan kun je ook een polynoom benadering doen met bv:
volume=a1.a+a2.a²+a3.a³ en dan via metingen het volume bepalen en dan een fit maken van de polynoom. maar dan komen er dus meetfouten in en krijg je bv :
volume=1e-4.a+1e-7.a²+1,0012.a³

Vraag is dus hoe jouw theorie in elkaar zit. Is het 1 of 2? 2 is eigenlijk nutteloos qua theorie want er zit geen theorie achter. Dus een theorie betekent dat je stap voor stap moet kunnen onderbouwen hoe die is opgebouwd en waarom die stappen geldig zijn.

[HansH]

Een professor die ik uiteindelijk telefonisch te pakken kreeg slaakte meteen een diepe zucht toen hij hoorde waar ik mee bezig was en zei dat hij nauwelijks tijd heeft om de scripties van zijn studenten na te kijken. Hij raadde me aan om te publiceren in een wetenschappelijk tijdschrift. Als dat zou lukken, zou de belangstelling vanzelf wel komen.

Wat die professor vreest is denk ik dat die denkt onlogische stappen te gaan zien die niet goed onderbouwd zijn waardoor het onmogelijk wordt om te beoordelen of de theorie klopt of niet. Dus loop nog eens door je theorie en kijk of alle denkstappen goed onderbouwd zijn en dus niet uit de lucht komen vallen.

[HansH]

Continu ging GPT ‘er vandoor’ bij het opbouwen van de wiskunde en vergat werkafspraken. Hoewel ik de formules zelf niet kan doorgronden, merkte ik wel dat GPT soms onaangekondigd wat veranderde, als we de theorie voor de zoveelste keer opnieuw probeerden op te bouwen. De ene keer kwamen er goede suggesties, de andere keer leek hij compleet de weg kwijt. Dus hoewel het uiteindelijk allemaal lijkt te kloppen, heb ik nog steeds wantrouwen richting AI in het algemeen en GPT in het bijzonder.



'onlogische stappen te gaan zien die niet goed onderbouwd zijn waardoor het onmogelijk wordt om te beoordelen of de theorie klopt of niet. '

dat dus.

[Squawk]

Vraag is dus hoe jouw theorie in elkaar zit. Is het 1 of 2? 2 is eigenlijk nutteloos qua theorie want er zit geen theorie achter. Dus een theorie betekent dat je stap voor stap moet kunnen onderbouwen hoe die is opgebouwd en waarom die stappen geldig zijn.

De theorie zit volgens 1 in elkaar. Aan het eind van de logische opbouw vindt er wel een 'calibratie' van het model plaats. Eén parameter/getal moet worden vastgezet op een bepaalde waarde, om de historische meetresultaten te matchen.

[HansH]

Misschien kun je een korte samenvatting geven van de nieuwe stappen?

'Het kernidee, namelijk dat ruimtetijd niet fundamenteel is maar afgeleid, moet in logische denkstapjes worden opgediend lijkt me.

'
dus dat geef je zelf ook al aan. Waar is het dan uit afgeleid en waarom?

[Regor]

@Squawk,

Met respect.
Ok, ben ook benieuwd.

Als in uw theorie "ruimtetijd" niet fundamenteel is ....... wat is er dan wel fundamenteel in uw theorie ?

[Squawk]

Voordat we bij de eerste formele logische stap (en enige postulaat komen), wil ik graag eerst wat dieper ingaan op hoe wij de eenheid van lengte, de meter, gebruiken voor twee grootheden, namelijk zowel voor afmeting als voor afstand. Dit is voor ons zo vanzelfsprekend, dat er vrijwel nooit bij stilgestaan wordt. Het werkt natuurlijk ook perfect. En het is ook goed verklaarbaar dat waarneming zo werkt, want om te overleven is het niet zo interessant wat zich tussen twee objecten bevindt (het ene object is de levensvorm zelf). De enige relevante vraag is 'kan ik erbij?'. Met andere woorden: De lengte van bijvoorbeeld een ledemaat wordt gehanteerd om in te schatten of iets binnen bereik is of niet. Met andere woorden: 'we' behandelen hetgeen zich tussen twee objecten bevindt hetzelfde als materie. Afstand is een projectie van materie.

Is het voor jullie een logisch standpunt dat onze lengte-eenheid in feite voor twee verschillende grootheden wordt gebruikt, dat dit (op onze schaal) perfect werkt en waarschijnlijk daarom ook zeer intuïtief is?

[HansH]

Is het voor jullie een logisch standpunt dat onze lengte-eenheid in feite voor twee verschillende grootheden wordt gebruikt, dat dit (op onze schaal) perfect werkt en waarschijnlijk daarom ook zeer intuïtief is?

Afstand en afmeting kun je toch allebij in afstand eenheden uitdrukken. Dus dat is zo logisch dat ik niet snap waarom jij er dan een discussiepunt van wilt maken.

[Regor]

@Squawk,

Neen, dat is niet evident.
Afmeting en afstand is gelijkwaardig en is maar één grootheid.
De afmeting van een object is de afstand tussen twee referentiepunten punten van het object.
De afstand tussen twee objecten is de afmeting tussen twee referentie punten van de twee objecten.
De afstand tussen tussen twee virtuele punten is de afmeting tussen de twee virtuele punten.

Bij lengte en afmeting hoort maar 1 grootheid.
U mag de hgrootheid vriijelijk lengte of afstand noemen.

Grootheid = maatgetal x eenheid

[Regor]

@Squawk,

Als in uw theorie "ruimtetijd" niet fundamenteel is ....... wat is er dan wel fundamenteel in uw theorie ?

Kom op de proppen met wat in uw theorie "fundamenteel is" aub.
Ik heb / wij hebben geen voorspel nodig.
Niet inzepen voor het scheren .... hoeft niet op ST.

[Regor]

@S,

Lengte of afmeting of afstand ........ allemaal synoniemen voor dezelfde grootheid ....... uitgedrukt in een aantal eenheden.

[Squawk]

Afstand en afmeting kun je toch allebij in afstand eenheden uitdrukken. Dus dat is zo logisch dat ik niet snap waarom jij er dan een discussiepunt van wilt maken.

Dit was niet bedoeld om er over te discussiëren, dit was om even stil te staan bij iets wat wij allemaal van nature extreem logisch vinden en er daardoor nooit bij stilstaan. Laten we het er op houden dat het op onze schaal zo is dat je lengte voor zowel afstand als afmeting kunt gebruiken. Dit voor wat betreft ons besef van ruimte.

Voor wat betreft ons besef van tijd: Tijd is een maatstaf van verandering. Akkoord?

[HansH]

Tijd loopt altijd vooruit dus verandert (maar per waarnemer kan de tijd anders lopen) tijd op zich hoeft geen verandering te betekenen, immers je kunt het hebben over een tijdstip.

[Squawk]

Mijn uitgangspunt is dat tijd een maatstaf is van verandering. Dingen veranderen continu, daardoor ontstaat het concept van tijd en daardoor is dit concept ook meetbaar.

Een aantal namen van mannen die dit gedachtegoed aanhangen/aanhingen: Ernst Mach, Henri Poincaré, Hermann Weyl, Carlo Rovelli.