Wetenschap versus pseudowetenschap

[OneStepForward]

Is er ooit een discussie van te winnen?

Een klein voorbeeldje:

Iemand roept dat de dinosaurus in de zelfde tijd als de mens leefde.

Als bewijs komt iemand met zo'n foto aan:



En met nog een hoop, waarvan er foto's tussen zitten die erg duidelijk zijn.

Even rond neuzen, en je zal zat info vinden over dit soort hoaxes.

Maar het probleem, bepaalde pseudowetenschappers (denk aan Hovind) worden als wetenschappers gezien. De info waaruit blijkt wat een onzin dit allemaal is, is op z'n minst van even hoge autoriteit, en op z'n ergst leugenachtig en onbetrouwbaar.

Voor die mensen heeft wetenschappelijke info die de pseudowetenschap bestrijd geen autoriteit.

Dit is een creationistisch voorbeeld, maar het zelfde heb je met mediums, ufo's, alternatieve geneeswijzen, etc.

Maar valt er ooit van dit soort mensen te winnen?

Het probleem is niet zozeer zo'n persoon, want die willen het ook gewoon niet weten. Iets als een kleuter die de vingers in de oren stopt en hard gaat schreeuwen "nenene, ik kan je niet horen". Waar het schreeuwen in deze gevallen van die pseudowtenschappelijke "bewijzen" zijn.

Maar het probleem: De nietsvermoedende lezer van de discussie.

Stel, je weet amper wat van de wetenschap af, zoals zoveel mensen. En dan lees je iemand die dingen roept die je erg aanspreken, en de persoon roept ook nog eens dat het wetenschappelijk is, en het tegenverhaal niet bewezen is.

Kun je iemand dan kwalijk nemen dat die het verkeerde gaat geloven?

Is er dus wel te winnen?

Of ben ik gedoemd om voor mijn eigen parochie te preken?

[Danthaman]

Pseudowetenschap zal op een gegeven moment het onderspit wel delven, daar maak ik me niet zo druk om. Toen Peter Scheele's Degeneratie boek uitkwam was er veel over te doen, nu hoor je er nog weinig over, zelfs creationisten lijken niet meer zo met dat boek te zwaaien nadat het zo heftig door de "reguliere" wetenschap als zijnde pseudowetenschap de grond is ingeboord.

Waar ik me drukker over maak is het zogenaamde "discovery-effect". Het is waar want het was op discovery! Volgens discovery weet men nu precies hoe de wereld er uitzag zo'n 65-70 miljoen jaar geleden, dinos hadden haren, waren grijs of blauw of wat dan ook voor kleur en hadden een solitair dan wel sociaal bestaan. Nu zal de redactie van Discovery dit niet als waarheid bedoeld hebben maar als mogelijke waarheid, alleen wordt het door veel van hun kijkers wel als waarheid opgevat. Ik heb het natuurlijk niet alleen over discovery maar over het blinde vertrouwen in alles dat wetenschappelijk gebracht wordt. Zo wordt wetenschap niet veel meer als een religie. Ik zeg, blijf nadenken, het is niet; Dit is nu bewezen, punt maar eerder; Dit is nu bewezen, komma....

maar ik kan het mis hebben.....

[Sjorssnors]

Wil je dat ten aanzien van wetenschap uitsluiten (hoaxes, pseudo-wetenschappen), dan zou je het moeten normaliseren. Een stellingname die bepaalde wetenschappelijke feiten tot 'algemeen geldend' maakt. Een zo breed mogelijke inspraak van diverse wetenschappers zou dat dan moeten bepalen. Zolang dat niet gedaan wordt, valt er weinig te beargumenteren.

[Danthaman]

M.a.w. dit is onmogelijk...

[solarplanet]

Ja moeilijk als er maar sumier bewijs is voor een ongeloofelijk verhaal,snap je.

Dat de aarde rond is,was in de middeleeuwen pseudowetenschappelijk.En dan nog,want als ik aan het strand sta en naar de horizon kijk,tja dat ze vroeger dachten dat de aarde plat was?

Dan hier maar even een gnostische axioma om aan te geven waar het dan toch op aankomt:

Bewustzijnsstaat is levensstaat.

Van geloof tot weten.

Van aanname tot bewijs.

Het is een heel proces,wie zal het omschrijven

De lange geschiedenis

De schepping verlochend

De weinig wijzen

Velen moeten leren

Maar waarvan

De wijsheid te pacht

Is het dan toch waar

Wie het weet mag het zeggen

Met Logica en gezond verstand

Daarom nimmer vergeten

Met meten het zekere weten

Mens ken u zelfe

Zoekt en gij zult vinden

De waarheid het weten en de wijsheid

Met zintuigen geboren de zesde niet vergeten

Want zij die weten die spreken niet altijd.

[OneStepForward]

Ja moeilijk als er maar sumier bewijs is voor een ongeloofelijk verhaal,snap je.

Dat de aarde rond is,was in de middeleeuwen pseudowetenschappelijk.

Nee hoor. In de middeleeuwen was het over het algemeen aangenomen dat de aarde rond was. Iig bij de middeleeuwse intellectuelen dan.

[Marco van Woerden]

Het is jammer dat mensen met autoriteit die doen aan pseudo-wetenschap zo moeilijk te bestrijden zijn, omdat er zo'n groot gebrek aan controle is. De academicus is over het algemeen toch het grootste intellect, er is wat intellectuele capaciteiten betreft niet echt iets daarboven, en er is dus ook niet echt een controle-orgaan. Zelfs wetenschappelijke bladen publiceren nog wel eens iets wat pseudo-wetenschappelijk is (zonder dat ze daar zelf iets aan kunnen doen, het ligt natuurlijk aan de auteurs). Het is puur bedrog, waarom doet men het toch?

[Ger]

Het publiek schept de mogelijkheden. Zolang er nog mensen zijn die zich graag laten foppen, zullen er mensen zijn die er geld aan willen verdienen. En als het publiek dreigt af te nemen dan komt er weer iets nieuws "spectaculairs".

Ik ben bang dat we dit nooit geheel kunnen verbreken.

[daddycool]

Is er ooit een discussie van te winnen?

Tuurlijk, als je met de juiste argumenten discussieert. Natuurlijk zijn er altijd mensen (wetenschappers en pseudo wetenschappers) die vastgeroest zijn en zich niet laten overtuigen.

Maar het probleem, bepaalde pseudowetenschappers (denk aan Hovind) worden als wetenschappers gezien.

Is er een makkelijk hanteerbare definitie om het onderscheid aan te geven?

Dit is een creationistisch voorbeeld, maar het zelfde heb je met mediums, ufo's, alternatieve geneeswijzen, etc.

Bedoel je nu dat iedereen die zich met bovengenoemde onderwerpen bezighoudt een pseudo-wetenschapper is. M.a.w. is het het onderwerp wat het onderscheid maakt of is het de gehanteerde methode bij het onderzoek?

Het is jammer dat mensen met autoriteit die doen aan pseudo-wetenschap zo moeilijk te bestrijden zijn, omdat er zo'n groot gebrek aan controle is. De academicus is over het algemeen toch het grootste intellect, er is wat intellectuele capaciteiten betreft niet echt iets daarboven, en er is dus ook niet echt een controle-orgaan. Zelfs wetenschappelijke bladen publiceren nog wel eens iets wat pseudo-wetenschappelijk is (zonder dat ze daar zelf iets aan kunnen doen, het ligt natuurlijk aan de auteurs). Het is puur bedrog, waarom doet men het toch?

Nu pseudo-wetenschap gelijk gesteld wordt aan bedrog wil ik wel eens een definitie zien. En waarom leg je de link naar academici en hun veronderstelde rol als scheidsrechter op dit terrein?

[OneStepForward]

Is er een makkelijk hanteerbare definitie om het onderscheid aan te geven?

Nope.

Iedereen mag zich "wetenschapper" noemen. Dat is geen beschermde titel.

En als iemand hoogleraar is of dr. voor z'n naam zet, is ook geen zekerheid.

- Als het vakgebied bijv. wiskunde is, dan is de mogelijkheid aanwezig dat die persoon niet meer (en ik denk zelfs minder imho) van geschiedenis af weet dan ik. Dus kun je een pseudowetenschapperlijk boek over geschiedenis schrijven met op de kaft "prof. dr. X".

- Die Hovind heeft de titel doctor. Die titel van hem is zeer omstreden, maar hij noemt zich wel zo (zie website "drdino").

En daarbij, je kunt best wetenschap bedrijven zonder aan een universiteit als wetenschapper verbonden te zijn.

Edit:

Volgens mij heb ik je vraag iets verkeerd gelezen, dus m'n antwoord:

Een wetenschapper is iemand die wetenschappelijk onderzoek doet.

Als wetenschapper zul je je dus in dat geval aan de wetenschappelijke methode moeten houden. Doe je dat niet, en ga wel wetenschap noemen, dan is dat pseudo wetenschap. Van de buitenkant lijkt het wetenschappelijk, maar aan de binnenkant is het 't niet.

Bedoel je nu dat iedereen die zich met bovengenoemde onderwerpen bezighoudt een pseudo-wetenschapper is. M.a.w. is het het onderwerp wat het onderscheid maakt of is het de gehanteerde methode bij het onderzoek?

Nee, maar wel de mensen die het als wetenschappelijk bewezen brengen.

[Marco van Woerden]

Het is jammer dat mensen met autoriteit die doen aan pseudo-wetenschap zo moeilijk te bestrijden zijn, omdat er zo'n groot gebrek aan controle is. De academicus is over het algemeen toch het grootste intellect, er is wat intellectuele capaciteiten betreft niet echt iets daarboven, en er is dus ook niet echt een controle-orgaan. Zelfs wetenschappelijke bladen publiceren nog wel eens iets wat pseudo-wetenschappelijk is (zonder dat ze daar zelf iets aan kunnen doen, het ligt natuurlijk aan de auteurs). Het is puur bedrog, waarom doet men het toch?

Nu pseudo-wetenschap gelijk gesteld wordt aan bedrog wil ik wel eens een definitie zien. En waarom leg je de link naar academici en hun veronderstelde rol als scheidsrechter op dit terrein?

Hier wil ik wel op reageren. Je trekt uit mijn veronderstelling de conclusie dat alle pseudowetenschap bedrog zou zijn, maar dat heb ik helemaal niet gezegd. Mijn excuses als ik daar niet duidelijk in was. Ik breng echter wel mijn negatieve oordeel jegens pseudowetenschap in deze discussie, door te stellen dat er zo weinig controle is, en dat de wel bedriegende pseudowetenschappers moeilijk te ontmaskeren zijn, juist omdat ze vaak autoriteit hebben. Dat impliceert niet dat vele andere pseudowetenschappers het publiek echt bedriegen, maar wel dat ze wetenschap bedrijven die niet volgens de wetenschappelijke methode wordt voorgeschreven. We zijn het er hopelijk over eens dat we geen bibliotheken willen vullen met pseudowetenschappelijke literatuur, omdat dit gevaarlijk kan zijn voor de maatschappij wanneer theorieën zonder verdere toetsing worden aangenomen. Gelukkig is het wat bibliotheken betreft nog niet zover gekomen; met het internet is het wat minder positief gesteld. Echter, dat doet niet ter zake.

Ik uitte alleen mijn onvrede.

Je vraag waarom ik de academicus aanwijs als controlerende macht, is simpel te beantwoorden. Er is niemand anders die het kan doen.

[Michel]

Je vraag waarom ik de academicus aanwijs als controlerende macht, is simpel te beantwoorden. Er is niemand anders die het kan doen.

Dit riekt naar censuur.

Moeten we allemaal volgzaam als schapen de wetenschap volgen.

Alle onderwerpen die wetenschappers niet kunnen of willen accepteren worden dan van tafel geveegd.

En hoe absolute is de waarheid van de wetenschap. Jaarlijks worden velen inzichten herzien. Ik mis de zelf kritiek in deze discussie.

Mbt de meeste zaken draagt de absolute waarheid niet bij tot mijn levensgeluk. Het doet er eigenlijk niet toe.

Ik kies zelf welke informatie ik leuk vind en ik heb niet de betutteling nodig van wetenschappers die denken alles te weten.

[Sjorssnors]

Je vraag waarom ik de academicus aanwijs als controlerende macht, is simpel te beantwoorden. Er is niemand anders die het kan doen.

Dit riekt naar censuur.

Moeten we allemaal volgzaam als schapen de wetenschap volgen.

Alle onderwerpen die wetenschappers niet kunnen of willen accepteren worden dan van tafel geveegd.

En hoe absolute is de waarheid van de wetenschap. Jaarlijks worden velen inzichten herzien. Ik mis de zelf kritiek in deze discussie.

Mbt de meeste zaken draagt de absolute waarheid niet bij tot mijn levensgeluk. Het doet er eigenlijk niet toe.

Ik kies zelf welke informatie ik leuk vind en ik heb niet de betutteling nodig van wetenschappers die denken alles te weten.

Vind ik ook, Michel. Zo wordt er voorbij gegaan aan de mensen die bijvoorbeeld sterk autodidact zijn, en zich zelf veel aanleren. Sterker nog, zo ontwikkelen de meeste hoogbegaafden zich, maar niet te spreken van geniën. Zou hun inbreng niet mee moeten wegen ?

[Napoleon Dynamite]

Vind ik ook, Michel. Zo wordt er voorbij gegaan aan de mensen die bijvoorbeeld sterk autodidact zijn, en zich zelf veel aanleren. Sterker nog, zo ontwikkelen de meeste hoogbegaafden zich, maar niet te spreken van geniën. Zou hun inbreng niet mee moeten wegen ?

Ik denk dat het belangrijker is om de vraag te stellen wat ze aanleren..

Als je al iets gaan aanleren wat in je interessegebied ligt heb ik daar twee bedenkingen bij:

hoe kritisch blijf je

hoe betrouwbaar is de informatie die je leert

[Sjorssnors]

Vind ik ook, Michel. Zo wordt er voorbij gegaan aan de mensen die bijvoorbeeld sterk autodidact zijn, en zich zelf veel aanleren. Sterker nog, zo ontwikkelen de meeste hoogbegaafden zich, maar niet te spreken van geniën. Zou hun inbreng niet mee moeten wegen ?

Ik denk dat het belangrijker is om de vraag te stellen wat ze aanleren..

Als je al iets gaan aanleren wat in je interessegebied ligt heb ik daar twee bedenkingen bij:

hoe kritisch blijf je

hoe betrouwbaar is de informatie die je leert

Uiteraard is het de bedoeling 'mee te wegen' in een proces waar vooruitgang (vernieuwing) in zit, en is er nog zeer veel wat 'niet bekend' is. Het neerleggen bij tijdelijke conclusies is dan een 'zonde van de tijd'.