Edit Veertje: de eerste twee posts in deze thread zijn afgesplitst van: http://sciencetalk.nl/forum/invision/in...showtopic=17400 . Hier gaat het dus om penpal's veronderstelling dat de wetenschap sowieso niets kan bewijzen en het vragen om een godsbewijs derhalve onzinnig zou zijn.
de wetenschap kan niets bewijzen zonder onbewezen vooronderstelling, zoals:
de (natuurlijke) werkelijkheid moet -altijd- trouw zijn aan 'haar gedrag' in het laboratorium.
Bovennatuurlijke factoren zijn in deze bewijsvoering eigenlijk al uitgesloten, bedrog van gene zijde ook.
-een- God die al het natuurlijke en bovennatuurlijke te boven gaat onttrekt zich dan al helemaal aan iedere wetenschappelijke bewijsvoering
die toch al geen werkelijke bewijsvoering is, omdat de onbewezen vooronderstellingen nooit bewezen kunnen worden..
beheersing dat is waar de empirische wetenschap (met succes) haar prestige aan ontleent. (instrumentalisme: theorieen zijn succesvolle instrumenten, zonder garantie dat zij de werkelijkheid adequaat 'afbeelden'.
Illusie van bewijs, boven iedere twijfel verheven, lifte mee op het presige van die succesvolle beheersings-strategieen (theorieen)
maar in de wetenschapsfilosofie en de harde kern van de wetenschap weet men tegenwoordig beter. Daar maalt men niet om bewijs, maar om succesvolle methoden, Godsbewijs vinden ze dan onnodig.
hieronder toch een godsbewijs: (sorry, zo veel, in het vuur van de inspiratie:)
Filosovisie?
Velen stellen, net als ik lange tijd, dat filosofieën vergelijkbaar zijn met levensovertuigingen, geloofs'keuzes'. Maar ik weet inmiddels dat dit een vergissing is. Die overtuigingen, dat zijn filosovisies.
Filosofie, dat is een strikt neutrale denkdiscipline die al het denkbare oordeelt op houdbaarheid. Dat lijkt misschien een kwestie van smaak, van subjectief oordeel, maar dat is het niet.Het zijn uitspraken waar iedereen, ongeacht geloof of overtuiging, het over eens moet zijn, of ze doen hun geweten en de redelijkheid geweld aan.
Een paar van die universele filosofische uitspraken, waar iedereen het over eens moet zijn:
Als er een schepper is, dan houdt deze zich in die mate verborgen dat mensen de gelegenheid hebben iets anders te geloven.
Mensen kunnen door middel van de filosofie niet aantonen welk geloof het juiste is, en evenmin of onze realiteit werkelijk bestaat. Er is altijd ruimte voor de mogelijkheid en gedachte dat wij door (of 'in') onze ervaring 'misleid' worden.
Wat wij geloven, blijft daarom altijd in zekere mate een kwestie van vertrouwen.
Als iemand gelooft dat God bestaat, dan moet deze persoon in alle redelijkheid erkennen, dat de mens veroordeeld is iets te vertrouwen dat niet helemaal zeker geweten kan worden. (dat dit bijvoorbeeld mogelijk onderdeel uitmaakt van de straf na de zondeval.)
Zeker weten is kennelijk geen voorwaarde voor een overtuiging. Overtuigingen lijken eerder een emotionele levensbehoefte. De behoefte aan zekerheid verleid veel mensen te doen alsof hun overtuiging onbetwijfelbaar zeker is.
Redelijkheid is geen voorwaarde om te geloven of gelukkig te zijn, maar als het geweten één keer op het spoor komt van de redelijkheid is er geen weg meer terug. Behalve door eventuele factoren die buiten de macht van de individu liggen.
Het is niet onredelijk in 'bovennatuur' te geloven, gezien het grote aantal rapporten over bovennatuurlijke ervaringen, en zéker niet indien men zélf aan dergelijke ervaringen wordt blootgesteld.
Datzelfde grote aantal rapporten van bovennatuurlijke ervaringen en fenomenen, en de grote verscheidenheid daarin, rechtvaardigt het overwegen van de mogelijkheid dat er 'misleiding van Gene Zijde' bestaat, zo er al een 'Gene Zijde' bestaat.
Deze laatste uitspraak bevestigt wederom dat er geen zekerheid van geloof bestaat, omdat de mens geen criterium lijkt gegeven om op eigen gezag en kracht misleiding en betrouwbaarheid te onderscheiden, zonder een factor 'vertrouwen zonder bewijs'.
Kameleontologie kan geformuleerd worden als een overtuiging, een filosovisie, namelijk: Gene Zijde kan zich als een kameleon aan allerlei geloofsachtergronden aanpassen, dezen bevestigen of ontkrachten, maar ook naar believen uitdelen, en zo mensen 'metafysisch verdelen en overheersen'.. Maar Kameleontologie kan ook als een filosofie worden geformuleerd:
De mogelijkheid dat Gene Zijde ons, mensen, metafysisch verdeelt en beheerst, door strategie van misleiding en bevestiging in de ervaring, valt niet uit te sluiten.
Deze realisatie is ook van toepassing op laboratorium resultaten.
De christelijke traditie, gebaseerd op de belofte van het 'heersen over de aarde' lijkt te beloven dat een dergelijke misleiding niet op natuurlijk niveau plaatsvindt, al dienen wonderen daarvan onderscheiden te worden, maar dat deze eventuele misleiding mogelijk heel relevant is bij bovennatuurlijke strategieën en onderzoeken.
Magie, orakel (astrologie, I Tjing, handlijnkunde iriscopie) en mogelijk homeopathie (het verdunnen van materiaal zodat de geest van een plant werkzamer en krachtiger wordt naarmate de materie uit de verdunning verdwijnt) dienen als bovennatuurlijk geclassificeerd te worden en zouden daarbij dus bescherming en steun van positieve bovennatuurlijke kracht(en) vereisen. Dit geldt mogelijk ook voor psychologisch onderzoek, daar psyche van mens en dier op een onnaspeurbare, 'holistische' manier lijkt te functioneren (in tegenstelling tot computers), en daarmee van mogelijk bovennatuurlijke aard is.
En nu een heel gewaagde Filosofische uitspraak, op de rand van Filosovisie:
Als er een God bestaat (en het een God is die liefde en almacht belichaamt, o.i.d.), dan hebben wij waarschijnlijk diens zegen en bescherming nodig tegen misleiding en ongewenste invloeden van allerlei aard. Wij kunnen dan 'hopelijk' oprecht en onschuldig ons met allerlei toverij inlaten, want zo'n God ziet het hart aan en beschermt 'hopelijk' de onschuldigen. Maar indien wij de overtuiging koesteren dat het die God niet behaagt dat wij die wegen bewandelen, dan kunnen wij maar beter op de zegen vertrouwen zonder die toegevoegde strategieën..(Ik behoor inderdaad tot deze categorie). Zo dient de situationele ethiek uit de bijbel begrepen te worden.. (zie vorige column 'Verboden').
Iemand die bovenstaande kan begrijpen, dient het daar mee eens zijn, of doet zijn geweten geweld aan..
Wat men gelooft is nog steeds een andere zaak.. Niet van Filosofie, maar van Filosovisie. En dat laatste is tevens een lot: de ervaring en helderheid die je gegeven is. Het wereldgeloof, universeel door de mensen omhelsd, lijkt geen maakbare zaak voor de mensheid, hoogstens een collectieve zegen.
De Babylonische spraakverwarring uit het oude testament lijkt een zinnebeeld voor bovenstaande verdeeldheid van overtuigingen. De Filosofie (redelijkheid) kan voorgaan deze verdeeldheid in kaart te brengen en een eensgezind gesprek over dit lot van de mensheid tot stand te helpen komen. Als er genoeg tijd en geduld voor is, met andere woorden.. (Filosovisie!): 'Als God het zegent, wil of toestaat'.
In het christelijk geloof leeft de belofte dat wij God kunnen vragen om een ervaring die ons bij dat geloof brengt (vergeving vragen, beroep doen op het nieuwe verbond 'van de liefde', enz. - vragen om 'Doop met Geest'! -), maar ook dan leveren wij ons over 'aan of in vertrouwen'. Vandaar dat dit doorgaans in wanhoop geschiedt, als alle andere vertrouwen is weggevallen...
Puzzels