sneller dan het licht...

[penpal]

I'm back ! helemaal klaar om te woord te staan en precies nadat veertje constateerde dat ieder reactie uitzichtloos was... (overigens, dank voor de goede zorgen veertje!)

laat mij u uitzicht bieden, althans dat proberen

waarom is het bewustzijn een sleutel tot het bovennatuurlijke ? :

het licht van de zon doet er acht minuten over om op aarde te komen. acht minuten met de snelheid van het licht.

als einstein met de snelheid van het licht vliegt gaat zijn afmeting naar nul, zijn massa naar oneindig en de tijd staat stil.. als hij sneller dan het licht vliegt wordt hij antimaterie en gaat de tijd achteruit.

is er in onze wereld echt niets dat sneller gaat dan het licht?

jawel hoor, spreekwoordelijk weten we het allemaal:

de gedachte gaat sneller dan het licht..

nee hoor met de snelheid van electriciteit in de zenuw, hoor ik tegenwerpen

maar als iemand aan de ander kant van de oceaan mijn gedachte opvangt bijvoorbeeld dat ik ga bellen of dat ik beval en zij mijn pijn voelt, zou dat met de vertraging gaan van een mobieltje..?

zou god als hij in onze gedachten communiceert rekening moeten houden met een vertragingsfactor?

welnee de gedachten gaan sneller (kunnen sneller gaan ) dan het licht..

vandaar dat de geest bovennatuurlijk genoemd kan worden....: onze geest is anti-materie ....!

zo althans kan men begrijpen dat een persoon die meent dat (er een) God bestaat en dat hij Deze ervaart, ook de gedachte mogelijk sneller dan het licht veronderstelt te zijn...

is hier iets bewezen.... nee....maar het is verhelderende communicatie, als je het mij vraagt...

ik hoop hiermee in dit debat op mijn plaats te zijn ....?.. (het voelt af en toe wel als thuiskomen; ik voelde mij echter al lang in deze materie thuis, vandaar dat ik me in de plek kan vergissen..)

vriendelijke groet penpal

[klazon]

.....of dat ik beval en zij mijn pijn voelt,

Vergelijk dit met het onderschrift van penpal:

penpal denkt vrij. Als filosoof houdt hij zich aan de filosofische feiten. Hij gelooft ook. Daarom houdt hij iets over als hij de menselijke natuur ontmaskert

Penpal is een hij die bevalt? Zo leuk heb ik hem nog niet gehoord.

[penpal]

.....of dat ik beval en zij mijn pijn voelt,

Vergelijk dit met het onderschrift van penpal:

penpal denkt vrij. Als filosoof houdt hij zich aan de filosofische feiten. Hij gelooft ook. Daarom houdt hij iets over als hij de menselijke natuur ontmaskert

Penpal is een hij die bevalt? Zo leuk heb ik hem nog niet gehoord.

ok sorry, maar het gaat om het principe, niet of ik zou kunnen bevallen, die gevallen schijnen voor te komen en anders is het nog steeds een goed hypothetisch voorbeeld om mijn overtuiging/idee te illustreren,was een lekkere korte formulering, dus stel dat ik een vrouw zou zijn en ik zou bevallen en mijn tweelingzus aan de andere kant van de oceaan....

[Ger]

de gedachte gaat sneller dan het licht..

nee hoor met de snelheid van electriciteit in de zenuw, hoor ik tegenwerpen

maar als iemand aan de ander kant van de oceaan mijn gedachte opvangt bijvoorbeeld dat ik ga bellen of dat ik beval en zij mijn pijn voelt, zou dat met de vertraging gaan van een mobieltje..?

zou god als hij in onze gedachten communiceert rekening moeten houden met een vertragingsfactor?

welnee de gedachten gaan sneller (kunnen sneller gaan ) dan het licht..

vandaar dat de geest bovennatuurlijk genoemd kan worden....:  onze geest is anti-materie ....!

zo althans kan men begrijpen dat een persoon die meent dat (er een) God bestaat en dat hij Deze ervaart, ook de gedachte mogelijk sneller dan het licht veronderstelt te zijn...

A. Hoe kom je er bij dat iemand anders aan de andere kant van de oceaan jouw pijn voelt? Kan dat niet gewoon "meeleef-pijn" zijn? Heeft niets met de snelheid van het licht te maken. Het zijn gewoon 2 afzonderlijke gedachten.

B. Waar haal je de Goddelijke invloed vandaan? Waarom zou een God hier iets mee te maken hebben?

C. Als onze geest anti-materie zou zijn, en in ons lichaam zou zitten, zouden lichaam en geest elkaar verslinden. Gelukkig doen ze dat niet.

Even een opmerking voordat we weer in dezelfde discussie als de vorige verzanden: Je komt nu weer met een stelling over dat God iets geregeld zou hebben, maar je onderbouwd het niet. Je komt met een aantal losstaande zaken en dan haal je ineens God erbij. Waarom? Wat is je doel? Tot nu toe heb ik geen één degelijk argument van je gelezen. Zo kunnen we ook alles simpel onderuit halen, zoals ik hier doe.

Kijk, op dit gedeelte van het forum kunnen we vrij filosoferen. Maar wel onderbouwd, niet in het luchtledige. En die richting ga je wel op.

[penpal]

A. Hoe kom je er bij dat iemand anders aan de andere kant van de oceaan jouw pijn voelt? Kan dat niet gewoon "meeleef-pijn" zijn? Heeft niets met de snelheid van het licht te maken. Het zijn gewoon 2 afzonderlijke gedachten.  

B. Waar haal je de Goddelijke invloed vandaan? Waarom zou een God hier iets mee te maken hebben?

C. Als onze geest anti-materie zou zijn, en in ons lichaam zou zitten, zouden lichaam en geest elkaar verslinden. Gelukkig doen ze dat niet.

Even een opmerking voordat we weer in dezelfde discussie als de vorige verzanden: Je komt nu weer met een stelling over dat God iets geregeld zou hebben, maar je onderbouwd het niet. Je komt met een aantal losstaande zaken en dan haal je ineens God erbij. Waarom? Wat is je doel? Tot nu toe heb ik geen één degelijk argument van je gelezen. Zo kunnen we ook alles simpel onderuit halen, zoals ik hier doe.

Kijk, op dit gedeelte van het forum kunnen we vrij filosoferen. Maar wel onderbouwd, niet in het luchtledige. En die richting ga je wel op.

Zo leg ik mij toch uit? zo heb je de kans mij te begrijpen.

En (begrijpen) waarom der geen praten tegen is:

Alle overtuigingen zijn filosofisch immuun, dat weet je toch inmiddels? Of geloof jij echt dat overtuiging dat er geen god is (en dat deze niet ervaren kan worden) filosofisch superieur is?

volgens mij zijn de overtuigingen dat god wel bestaat (en ervaren kan worden) en dat god niet bestaat (hoewel daar geen ervaring van kan zijn... ) filosofisch evenwaardig (bijna...)

vriendelijke groet, penpal

[Ger]

Tuurlijk, elke overtuiging is filosofisch juist. Of je nu wel of niet in een God gelooft zal mij een worst zijn, het doet hier geheel niet ter zaken. Maar filosoferen betekent niet de logica uitschakelen. Filosoferen vraagt wel om argumentatie of ten minste redenatie. Die mist bij jouw. Misschien zit het wel in je hoofd, dat weet ik niet, maar hier op het forum komt het in ieder geval niet naar voren.

[penpal]

ervaring is hier bedoeld als empirische ervaring , zoals in de wetenschap

'Universele ontkenningen' kunnen niet ervaren worden (daarom bleek verificationisme onmogelijk, je moest alle tegendeel universeel kunnen uitsluiten om een theorie te bevestigen, en dat gaat niet)

'incidentele bevestigingen' kunnen wel ervaren worden (en zo kun je een theorie wel door een ontkrachtende ervaring weerleggen, falsifieren, maar nooit universeel bevestigen, verifieren)

geen ervaring dat god niet bestaat. Die ervaring is onmogelijk.

Wel de beleving dat god niet bestaat, de beleving van die overtuiging dat kan natuurlijk wel....

WEl beleving geen ervaring, voor wie dit onderscheid in deze termen kan beleven en ervaren.

vandaar dat de uitspraak 'God bestaat niet' nooit in de ervaring bevestigd kan worden (volgens de gangbare wetenschapsfilosofie) en de uitspraak 'god bestaat' wellicht op enigerlei wijze wel. Universele ontkenning (ervaring onmogelijk) en particuliere erkenning (ervaring vindt mogelijk incidenteel plaats) hebben dus eigenlijk filosofisch niet helemaal dezelfde status en de overtuigingen kunnen daar eigenlijk een graantje van mee pikken: 'God bestaat niet' zou nooit te bewijzen zijn, 'god bestaat' maakt wellicht een kans.



En nu die ervaring, empirische ervaring. Niet altijd zintuiglijk maar toch empirisch?

Zou god , als hij bestond, absoluut niet in staat zijn ons een empirische ervaring van hem/god te bezorgen? of het nu ooit is gebeurt of niet?

en als god niet bestaat, is dat feit dan in staat ons dat feit te laten ervaren? (-wetenschaps- filosofisch gesproken, nee, dus) Nee, dus.

vandaar een mogelijk heel klein verschilletje in mogelijke filosofische status van de overtuiging dat er geen god is, en de overtuiging dat er wel een god is. (een universele ontkenning, en -een kans op- incidentele bevestiging)

Gezellig evenwaardig gesprek van mens tot mens, die het geen van allen zeker kunnen weten, dat is filosofie ook... toch?

[Ger]

Het niet-bestaan van iets dat niet waarneembaar is zou zijn, is niet te bewijzen. Dat maakt dit soort discussies dan ook altijd eindeloos. De vraag vanuit het atheïsten kamp is altijd iets in de zin van "Waarom geloof je niet dat in een afgesloten ruimte in een berg een paars balletje in het luchtledige zweeft en wel dat God bestaat?" In essentie hebben ze gelijk. Zowel voor het balletje als voor God is geen bewijs. Zowel het verhaal van het balletje als van God valt echter ook niet 100% uit te sluiten, aangezien het niet te controleren valt.

Mijn mening is simpel. Leven en laten leven. Geef je mening, da's goed. Maar ga niet met rare of geen-redeneringen komen om je gelijk te halen. Beredeneerd of beargumenteerd je mening geven, daar heb ik geen problemen mee, dat doe ik zelf ook regelmatig. Mijn probleem met jou is echter dat je uit iets heel simpels verklaarbaars (maan-discussie of meeleven) de conclusie trekt dat God bestaat, zonder een onderbouwing. Dat is geen filosoferen. Dat is wartaal.

(Sorry dat dit beledigend overkomt, maar ik weet even geen betere woord). Vergeef me aub.

[penpal]

A. Hoe kom je er bij dat iemand anders aan de andere kant van de oceaan jouw pijn voelt? Kan dat niet gewoon "meeleef-pijn" zijn? Heeft niets met de snelheid van het licht te maken. Het zijn gewoon 2 afzonderlijke gedachten.  

B. Waar haal je de Goddelijke invloed vandaan? Waarom zou een God hier iets mee te maken hebben?

C. Als onze geest anti-materie zou zijn, en in ons lichaam zou zitten, zouden lichaam en geest elkaar verslinden. Gelukkig doen ze dat niet.

A Ik ben onder de indruk van jouw zekerheid dat deze beide gedachten niets met elkaar te maken hebben. Is dat filosofische zekerheid? Volgens mij is de enige filosofische waarheid dat we niets zeker weten, in rede onbetwijfelbaar, maar DAT weten we filosofisch zeker, dat is in rede aan te tonen.

B Als god niet bestaat, dan kan God nergens iets mee te maken hebben. Als hij wel bestond (en geen van beiden is bewezen, filosofisch-wetenschappelijk, hoogstens eeen van beiden lijkt bewijsbaar )

C Onze geest zit inderdaad NIET in ons lichaam, dat is mijn stellige overtuiging, ook los van die toevallige, guitige filosofische speculatie over anti-materie..

(om de filosofische spieren 'los' te maken, maar daarom niet minder filosofisch)

Even een opmerking voordat we weer in dezelfde discussie als de vorige verzanden: Je komt nu weer met een stelling over dat God iets geregeld zou hebben, maar je onderbouwd het niet. Je komt met een aantal losstaande zaken en dan haal je ineens God erbij. Waarom? Wat is je doel? Tot nu toe heb ik geen één degelijk argument van je gelezen. Zo kunnen we ook alles simpel onderuit halen, zoals ik hier doe.

In de filosofie hoeven wij niet altijd iets te bewijzen, we mogen ook bespreken hoe iets zou kUnnen zitten, mogelijkheden, zeker als een gangbare overtuiging daardoor van een alternatief voorzien wordt, dat is filosofisch eigenlijk verplicht voor wie de gelegenheid ziet. Anders doet de filosofie al helemaal nooit aan waarheidsvinding/zoeking.

Kijk, op dit gedeelte van het forum kunnen we vrij filosoferen. Maar wel onderbouwd, niet in het luchtledige. En die richting ga je wel op.

als ik die richting op ga, luchtledig, zonder onderbouwing, dan ben ik daar nog -kennelijk- niet. een halfslachtig verwijt. Zag je op het laatste moment dat ik misschien toch degelijke filosofie bedrijf en dat ik hoogstens de richting van het minder gefundeerde betoog op lijk te -kunnen- gaan? Ik hoor graag van je waar ik me nog filosofisch goed gedroeg, waar ik die richting nog niet op ga, dan spreken we vanaf daar verder.. (?)

ik las inmiddels je reactie , maar ik ben benieuwd naar jouw oordeel over het filosofisch gehalte van mijn voorlaatste toelichting, rond universele, ontkennende en particuliere, bevestigende uitspraken (van het type: God bestaat niet, nergens, en God bestaat wel, minstens ergens)

vriendelijke groet, penpal

[penpal]

Het niet-bestaan van iets dat niet waarneembaar is zou zijn, is niet te bewijzen. Dat maakt dit soort discussies dan ook altijd eindeloos. De vraag vanuit het atheïsten kamp is altijd iets in de zin van "Waarom geloof je niet dat in een afgesloten ruimte in een berg een paars balletje in het luchtledige zweeft en wel dat God bestaat?" In essentie hebben ze gelijk. Zowel voor het balletje als voor God is geen bewijs. Zowel het verhaal van het balletje als van God valt echter ook niet 100% uit te sluiten, aangezien het niet te controleren valt.

Voorzover God ver weg blijft en niets van zich laat (zou laten) merken, zou ik het hierin met je eens zijn.

Mijn mening is simpel. Leven en laten leven. Geef je mening, da's goed. Maar ga niet met rare of geen-redeneringen komen om je gelijk te halen. Beredeneerd of beargumenteerd je mening geven, daar heb ik geen problemen mee, dat doe ik zelf ook regelmatig. Mijn probleem met jou is echter dat je uit iets heel simpels verklaarbaars (maan-discussie of meeleven) de conclusie trekt dat God bestaat, zonder een onderbouwing. Dat is geen filosoferen. Dat is wartaal.  

(Sorry dat dit beledigend overkomt, maar ik weet even geen betere woord). Vergeef me aub.

wat jij rare of geen redeneringen noemt, noem ik het illustreren van mogelijkheden.

Ik heb niet gezegd dat de gelijke afmeting in verschijning van maan en zon bewijst dat god bestaat. Ik heb er alleen op gewezen dat we collectief een waanzinnig toeval over het hoofd zien, waar menig gelovige zijn geloof door versterkt zou kunnen zien. Zonder dat er iets -een wonder- bewezen wordt met dat toeval, het tegendeel (dat het echt toevallig en geen wonder is) is echter al evenmin aantoonbaar... (en dan zie je mij ook niet boos worden..?,..) Iedereen zag dit schitterende toeval toch over het hoofd? Moet dat zo blijven omdat er een illusie bestaat dat ik dat toeval als bewijs voor mijn geloof annexeer? Filosofisch inderdaad dubieus, even dubieus als alle andere overtuigingen en daarmee dus filosfisch evenwaardig aan al het andere.

Maar leidt ons dat niet af van dit schitterende toeval waar het om zou moeten gaan?

Voortaan kan niemand meer stilstaan bij dit zeeeeer frappante toeval (de vlammetjes steken bij verduistering buiten de maan , zo precies gelijk in afmeting zijn de lampjes vanaf ons gezien!), want ze worden meteen in woede ontstoken over de mensen die daar de hand van god achter zien, en ja, dan is dat toeval niet leuk meer....

Laat je niet zo door een ander bepalen en geniet ! Het is bijzonder toevallig dat de maan net zo groot is als de zon vanaf de aarde bekeken, juist omdat ze zo verschillend in grootte en afstand zijn.. Maar als een toevallig gelovige filosoof daarop wijst is het opeens niet zeeeer frappant en de moeite van het verwonderen waard? uit angst voor de claim van de gelovige? En dan nog wel een filosoof die niets pretendeert aan te tonen anders dan onbewijsbare mogelijkheden? Om onze filosofische fantasie te helpen oprekken, zodat we niet zo opgesloten hoeven te zitten in vooroordelen die filosofisch niet verplicht en onwrikbaar zijn? Mens durf te kiezen!

En durf te accepteren dat we helemaal niet kunnen kiezen, maar dat onze overtuiging ons overkomt..

[Ger]

Over A.: Ik weet het filosofisch niet zeker, psychologisch wel.

Over B.: Beiden zijn inderdaad onbewijsbaar, zie een stukje naar boven. Echter haal jij God erbij zonder onderbouwing.

Over C.: Waar de geest zit doet er eigenlijk niet toe. Antimaterie en materie heffen elkaar op. Weet je eigenlijk wel wat antimaterie is? Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Antimaterie

In de filosofie hoeven wij niet altijd iets te bewijzen, we mogen ook bespreken hoe iets zou kUnnen zitten, mogelijkheden, zeker als een gangbare overtuiging daardoor van een alternatief voorzien wordt, dat is filosofisch eigenlijk verplicht voor wie de gelegenheid ziet. Anders doet de filosofie al helemaal nooit aan waarheidsvinding/zoeking.

Ik heb het bewust ook niet over bewijs, maar over onderbouwing. Bewijzen hoeft nog niet meteen, maar onderbouwen wel. Zoals eerder gezegd, filosofie is geen vaag geklets op niets af. Filosofie is nadenken over zaken en daartoe beredeneren en gedachte-experimenten doen (versimpelde definitie). Het probleem is dat je die twee stappen overslaat. Je bedenkt iets als "Zou het niet zo kunnen zijn dat". Da's alleen maar goed. Maar vervolgens vergeet je de onderbouwing, de beredenering, de argumentatie. Dit maakt het onmogelijk om met een gefundeerde stelling te komen.

[Ger]

Even een korte reactie op je verhaal over maan-zon: Ik zie het niet als iets bijzonders. Het is mooi, ok. Maar verder niets. Ik hecht er verder geen wonderen, handen van goden of wat dan ook aan. Maar laten we hier verder niet op in gaan, ok?

[penpal]

Even een korte reactie op je verhaal over maan-zon: Ik zie het niet als iets bijzonders. Het is mooi, ok. Maar verder niets. Ik hecht er verder geen wonderen, handen van goden of wat dan ook aan. Maar laten we hier verder niet op in gaan, ok?

Onbegrijpelijk. Denk je dat de manen bij Jupiter kleiner zijn of verder weg staan , omdat de zon daar ook kleiner lijkt en maan en zon dan weer evengroot lijken? Misschien is er wel een wetenschappelijke theorie denkbaar die dit tot een noodzakelijkheid verklaart. Maar tot dan is het voor ons mensen, sinds Copernicus en de rest van de astronomie, een waanzinnig poetisch toeval dat zon en maan vanaf de aarde even groot lijken. Perfect voor een aardcentrale ilusie, overigens, die zich niet kan voorstellen dat wij om de zon draaien, en de maan om ons.

Als jij hierover op wil houden, dan respecteer ik dat uiteraard. Maar dat je het niet als iets bijzonders ziet, doet mij zorgelijk zijn over jouw psychische conditie..

Hopelijk is het een reactie op mij, of laat je het daarom niet tot je doordringen, en is het niet een daadwerkelijke relatie tot dit waanzinnige toeval: die kleine maan en die grote zon lijken vanaf de aarde precies even groot ! Dat komt door de verschillende afstanden, asjemenou, zo precies, (wat een toeval, dat vraagt om een verklaring, toch....? of is dit nou es echt toevallig... Maar dan niet zo maar zo'n beetje ! sjonge, sjonge.. 't is dat het ver van ons bed is, maar anders zouden we ons er constant de hele dag over verbazen..)*

het beeindigen van een contact kan beter geschieden zonder nog gauw even een ongefundeerde mening tot besluit te geven ?

ik nam in ieder geval de vrijheid mijn reactie daarop aan mogelijke andere lezers kenbaar te maken..

vriendelijke groet, penpal

*Ik zie het daarom als een reactie op mij, moet toch wel.... Ik, ook nog de boodschapper, ben op zijn minst 'een sta in de weg' om deze observatie ten volle te waarderen.. (vr gr penpal)

[majstro]

I'm back ! helemaal klaar om te woord te staan en precies nadat veertje constateerde dat ieder reactie uitzichtloos was... (overigens, dank voor de goede zorgen veertje!)

laat mij u uitzicht bieden, althans dat proberen

waarom is het bewustzijn een sleutel tot het bovennatuurlijke ? :

het licht van de zon doet er acht minuten over om op aarde te komen. acht minuten met de snelheid van het licht.

als einstein met de snelheid van het licht vliegt gaat zijn afmeting naar nul, zijn massa naar oneindig en de tijd staat stil.. als hij sneller dan het licht vliegt wordt hij antimaterie en gaat de tijd achteruit.

Welnee, de tijd krijgt dan een imaginair waarde (de wortel uit een negatief getal). Wat de fysische betekenis daarvan is (zo die er al is), weet ik niet, maar het lijkt me dat achteruitgaande tijd gewoon een negatieve waarde zou moeten hebben.

is er in onze wereld echt niets dat sneller gaat dan het licht?

jawel hoor, spreekwoordelijk weten we het allemaal:

de gedachte gaat sneller dan het licht..

nee hoor met de snelheid van electriciteit in de zenuw, hoor ik tegenwerpen

maar als iemand aan de ander kant van de oceaan mijn gedachte opvangt bijvoorbeeld dat ik ga bellen of dat ik beval en zij mijn pijn voelt, zou dat met de vertraging gaan van een mobieltje..?

Het signaal van een mobieltje kan een flinke omweg afleggen als het via satelieten wordt verzonden, maar bij een rechtstreekse verbinding zou er geen merkbare vertraging zijn. De afstand is daarvoor veel te klein.

Uiteraard kan het ook gewoon toeval zijn als je aan iemand denkt en even later belt hij je. Ik word regelmatig gebeld door mensen aan wie ik even daarvoor NIET gedacht heb. Heeft dat soms een bovennatuurlijke oorzaak of is het toeval?

zou god als hij in onze gedachten communiceert rekening moeten houden met een vertragingsfactor?

welnee de gedachten gaan sneller (kunnen sneller gaan ) dan het licht..

vandaar dat de geest bovennatuurlijk genoemd kan worden....:  onze geest is anti-materie ....!

Gelukkig niet. Materie en antimaterie verdragen elkaar niet, en contact resulteert in wederzijdse annihilatie.

zo althans kan men begrijpen dat een persoon die meent dat (er een) God bestaat en dat hij Deze ervaart, ook de gedachte mogelijk sneller dan het licht veronderstelt te zijn...

Daar ben ik het wel mee eens. Wie over één onderwerp niet rationeel nadenkt, doet dat vaak over veel andere onderwerpen evenmin.

[Ger]

Onbegrijpelijk. Denk je dat de manen bij Jupiter kleiner zijn of verder weg staan , omdat de zon daar ook kleiner lijkt en maan en zon dan weer evengroot lijken? Misschien is er wel een wetenschappelijke theorie denkbaar die dit tot een noodzakelijkheid verklaart. Maar tot dan is het voor ons mensen, sinds Copernicus en de rest van de astronomie, een waanzinnig poetisch toeval dat zon en maan vanaf de aarde even groot lijken. Perfect voor een aardcentrale ilusie, overigens, die zich niet kan voorstellen dat wij om de zon draaien, en de maan om ons.  

Als jij hierover op wil houden, dan respecteer ik dat uiteraard. Maar dat je het niet als iets bijzonders ziet, doet mij zorgelijk zijn over jouw psychische conditie..  

Hopelijk is het een reactie op mij, of laat je het daarom niet tot je doordringen, en is het niet een daadwerkelijke relatie tot dit waanzinnige toeval: die kleine maan en die grote zon lijken vanaf de aarde precies even groot ! Dat komt door de verschillende afstanden, asjemenou, zo precies, (wat een toeval, dat vraagt om een verklaring, toch....? of is dit nou es echt toevallig... Maar dan niet zo maar zo'n beetje ! sjonge, sjonge.. 't is dat het ver van ons bed is, maar anders zouden we ons er constant de hele dag over verbazen..)*

het beeindigen van een contact kan beter geschieden zonder nog gauw even een ongefundeerde mening tot besluit te geven ?

ik nam in ieder geval de vrijheid mijn reactie daarop aan mogelijke andere lezers kenbaar te maken..

vriendelijke groet, penpal

*Ik zie het daarom als een reactie op mij, moet toch wel.... Ik, ook nog de boodschapper, ben op zijn minst 'een sta in de weg' om deze observatie ten volle te waarderen..  (vr gr penpal)

Ik ga er hier niet op in, wel wil ik even opmerken dat ik het zeer ongepast vind om mijn psychische conditie ter discussie te stellen omdat ik anders tegen de zaak aankijk dan jij.

Zie verder je PB box over een paar minuten.

Verder back on topic aub.