Reïncarnatie

[dreamz]

gewoon een simpele vraag om even over na te denken

waarom geloven mensen in reïncarnatie?

[zeveraar]

omdat ze bang zijn van de dood?

[doemdenker]

Omdat ze bang zijn van de dood?

Ik denk het ook. Daarom hebben ze religie uitgevonden.

De ene gaat naar de hemel, de andere gaat naar Allah, weer een andere naar de verlichting, en er gaat er ook eentje naar een volgend leven. Geen van alle gaat dood, want dat willen ze niet.

[Anonymous]

Mensen geloven wel meer rare dingen. Je begint als een strengetje code in een replicator, code die 3000 miljoen jaar erover gedaan heeft. Kleine stapjes. Alle emoties, ervaringen van je voorouders zitten verstengeld in het DNA. Misschien lezen de hersenen herineringen uit het DNA. Dat sommige mensen dan geloven dat ze eerder hebben geleefd ofzo. In het verleden behaalde resultaten zijn geen garantie voor de toekomst.

[Knownothing]

Eigelijk is voor de Oosterse godsdiensten reincarnatie niet iets positief. Het is een soort herexamen dat je krijgt omdat je in het vorige leven niet geslaagd bent. Dus als een soort geruststelling zou ik het in hun context niet zien.

En herinneringen opgeslagen in het DNA? Fat chance... Je mag mij eens uitleggen op welke manier die herinneringen van je hersenen naar je teelballen resp. eierstokken verhuizen.

[Anonymous]

hypothese

Knijp maar eens in een van je teelballen dan merk je dat er een rechtstreekse verbinding bestaat met je hersenen.

Als je hard genoeg denk dan kun je misschien signalen de andere kant opsturen.

[Victor]

Er zijn natuurlijk veel psychische redenen waarom men in reïncarnatie gelooft.

Éen daarvan is omdat men er soms met de kop op de spijker slaat, of zoiets, ben ff de uitdrukking kwijt

Er bestaan veel theorieën over de meest uiteenlopende vormen van reïncarnatie.

Éen daarvan ga ‘k nu bespreken.

Biologie van vandaag:

*een levend wezen is niks anders dan vlees en bloed

*Darwin

*De hersenen zijn een gesofisticeerde computer

*In wetenschap is geen plaats voor een god, ziel, of iets niet-tastbaar

Hieruit volgt dat ons bewustzijn er is dankzij onze hersenen, elektrische pulsen door zenuwbanen, 40Hz-trillingen, ….. om meer te weten, sla een biologieboek open.

Volgens die theorie zijn we dus in feite zelfloos en levenloos (als je ‘leven’ werkelijk ziet als die in het dagelijkse taalgebruik toegepast wordt). De hersenen worden niet bezien als communicatiemiddel met een geest, maar is die 'geest' zelf, de hersenen maken alles zoals het nu is. No Black Forces, gewoon grijze hersenen.

Om niet te hoeven ingaan op het ingewikkelde bouwwerk van de hersenen (kan ik toch niet), vervang je dit beeld door een zandkasteel (waar ook ieder zandkorreltje zijn eigen plaats heeft). Zet je schrap, het is niet gemakkelijk!

>Je leeft.

>Zandkasteel staat er.

>Je valt van de trap, je sterft.

>Zandkasteel wordt door ’t Noordzee-hoogtij gegrepen.

>Ergens in Jeruzalem, “blabla”, “boemboem”, bevruchting, DNA ‘gemengd’, foetus, leven.

>Ergens op ’n Spaans strand bouwt een strandjuttertje een kasteel met zijn plastic afdruk.

Het strandjuttertje zet zoveel zandkastelen als hij maar wil. En waar hij maar wil.

Het enige wat hij nodig heeft is zijn plastic afdruk (DNA), neemt hij een ander, dan krijgt hij een ander soort kasteel (dier).

…………..precies omdat we zelfloos zijn, reïncarneren "we".

Even herhalen:

- op aarde ontstaat het eerste leven

- het leven past zich aan en evolueert (Darwin).

- De eerste mensen worden geboren

- Ze denken dat ze een eigen ‘ik’ hebben, een illusie door de hersenen geschapen.

- De allereerste mens sterft, veronderstel dat jij dit bent. Je bent nu voedsel voor de wormen, je bent dood, je slaapt niet alleen, je bent volledig opgerot.

- Een kindje wordt geboren, hij/zij denkt een eigen ‘ik’ te hebben.

Wie is “hij/zij”? Een illusie, een gedachte, in je hersenen ontstaan.

Wat is dan het verschil tussen jouw ‘ik’ (die nu verdwenen is), en de ‘ik’ van de baby?

Het zijn beide gedachten. Dus misschien voel “jij” nu wat de baby voelt, misschien denk “jij” nu dat je de baby bent, misschien leef jij nu voort als dit nieuw mensje.

Tussen de 2 lichamen is er geen fysisch verband. (dus dit alles is niet belangrijk voor de biologie)

Maar jij sterft, duisternis, en wordt terug geboren. Eigelijk vergaat je lichaam, en wordt een nieuw lichaam gemaakt, net zoals de zandkastelen. Het is eigen aan een lichaam dat het een 'ik-gevoel' opwekt. Een ander iets dat hersenen heeft (vb. een kat) kan ook die de illusie van een ‘ik’ scheppen.

Deze theorie over reïncarnatie heeft weinig gemeen met wat we normaal onder reïncarnatie verstaan (je herinnert vorige levens, jij ja jij hebt vorige levens geleefd…), het is logisch maar is helaas moeilijk te begrijpen.

groets!

[Anonymous]

De natuurlijke staat van de mens is onwetendheid die naarmate je opgroeit omgebogen word in haat en hebzucht. Dit is met alle eigenschappen die een mens zichzelf toeeigend, ze komen allemaal van buitenaf. Ze worden gecrieerd door verschillende ontmoetingen en omstandigheden. een boedhist probeert in plaats van de onwetenheid om te buigen in haat en hebzucht te buigen in liefde en mededogen. Een boedhist geloofd dat dit de reden van ieders bestaan is. Men gelooft ook dat dit in een leven te halen is (7 jaar om precies te zijn). Maar als dit de zin van het leven is, liefde en mededogen berijken in je geest, moet je eerst het kwade kennen. Zonder donker geen licht zonder het kwade te kennen kun je geen goed doen. Het zou dus vreemd zijn dat als die staat van zijn bij sommige niet te halen valt in dit leven dat het dan ophoud en dat je zonder pardon gefaalt hebt. Of zou het in hun ogen dan niet vanzelfsprekender zijn dat je in ieder leven leert van je fouten en zodoende het kwade leert kennen waardoor je het goede gaat nastreven en zo de staat van verlichting kan berijken.

Ik vind nogal makkelijk gezegd dat dit een teken is van angst voor de dood want uiteindeijk hebben mensen die geloven in reincarnatie totaal geen angst voor dood, en wanneer iemand die gelooft dat het meteen ophoud te horen krijgt dat die nog maar een maand te leven heeft raakt die in de stress omdat die nog van alles wil doen in diem maand want tja.... je leeft maar een keer.

[Anonymous]

Wat is goed en wat is kwaad?

De grens tussen goed en kwaad verschuift en het verschilt in hoe men het interpreteerd.

Het zijn ethische en morele zaken. Bij de meeste voelt "goed" goed. Als er geen vrije wil is doen we al alles goed, is er wel vrije wil dan doen

we alles fout, omdat niks perfect kan.

Het zit gewoon gebakken in de sociale cultuur die onstaan is door de evolutie, evolutie psychologie (zover bekent bij de wetenschap).

Wat goed voelt is goed of slecht?? Moet je rationeel goed zijn? Moet je emotioneel lijden door goed te zijn? Is lijden goed?

Het is toch belachelijk eigenlijk dat je goedheid moet na streven. Bonobo's zijn goed en zachtaardig, ik zou wel een bonobo willen zijn. Je bent (zover bekent bij de wetenschap) vormgegeven door de evolutie, waarom moet je er tegenin gaan. Wil de iquisitie de evolutie naar zijn eigenhand zetten. Er is niks magisch.

Volgens mij zijn ze aan de andere kant net zo dom als hier op aarde. Mensen bang maken dat is het, daar doet de Zen net zo hard aan mee. Het is mensen overtuigen, memen inplanten. Iemand bang maken is dat kwaad? Je kunt wel zeggen wij leggen niks op, het is onderbewust zonder dat ze het weten. Verantwoordelijk voor eigen acties, je zegt iets en de ander die het hoort wordt bang, dan ben je slecht?

Er kan beter een sprituele beweging opgezet worden die geen overtuigingen heeft twijfelspiritualiteit je weet niks zeker. Waarom heeft god geen greep op evolutie? Waarom moet ie tien geboden sturen? God is toch almachtig!!

Ik zou liever mors dood gaan, ik gruwel ervan verder te leven. Egoistich is het als je niet dood wil gaan. Ik denk dat iedereen goed is zoals ze zijn, god heeft alle touwtjes in handen alles wat we doen en denken zijn God's acties.

[Anonymous]

Het is waar dat goed en kwaad 2 gecrieerde componenten zijn van de menselijke geest.

De mens in de westerse wereld krijgt zoveel druk over zich heen van de westerse medemens dat het te verglijken is met een religie of geloofsovertuiging. Men weet bijvoorbeeld vandaag wat de mode volgens jaar word en gaan zich onbewust daar op instellen. Het is een vorm van slavernij die misschien nog slechter is dan lichamelijke slavernij. Mentale slavernij is zo slecht vanwege het fijt dat men niet meer weet dat men onderdrukt word waardoor men steeds vrijwillig terug valt in het ongeluk wat dat veroorzaakt. Bij fisieke slavernij weten de mensen wat er slecht aan is en met elk stukje vrije tijd zijn zij oprecht gelukkig.

Maar niet alleen mode is een van de onderdrukkingen van de westerse mens. Hier in nederland is er een ingecalculeerd verwachtingspatroon vanaf de dag dat je geboren word. Je moet er als ouder niet aan denken dat je kind naar het LOM gaat of na de middelbare school stopt met studeren want wat moet tante truus wel niet denken. Door deze belachelijke drang naar prestatie krijgen mensen een slecht zelfbeeld doordat ze niet altijd kunnen voldoen aan dit mooie plaatje. Mensen hebben in de westerse wereld zo weinig zelfrespect en zoveel persoonlijke problemen opgelegt gekregen dat het een natuurlijke reactie is om terug te vallen in egocentrische gedachten en zelfmedelijden.

Wat ik mooi vind aan de wijsheid van azie is dat juist dit zelfmedelijden als gif voor je geest word gezien. Wat als je leid aan zelfmedelijden kun je niet goed doen. en ja, ik geloof dat iedereen er voor elkaar moet zijn. Misschien is de manier waarop het de mensen word geleerd slecht, dat weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat het tibetaanse volk een vredelievend volk is waaraan wij westerlingen nog een groot voorbeeld mogen nemen

[Red BoriZ]

Reïncarnatie is iets wat mensen hun schuldgevoel of angsten wegpraat.

Kijk als jij een rotleven hebt en je weet dat er na de dood niks is nou dan kom je is in opstand tegen alles en iedereen om je leven nu dan wel te verbeteren. Dus zijn dit soort dingen "verzonnen" door de rijkeren.

Ook ik geloof in reïncarnatie ook om een vreende reden. Als jij in Afrika woont en je gaat na een jaar 8 dood aan ebola ouders verloren op je tweede door aids. En dan is dat de enige keer dat jij geleefd hebt dat zou dan eigenlijk wel flauw zijn op zijn zachtst gezegd.

Dit is idd een vreemde reden om erin te geloven, maar het is er wel een.

[Anonymous]

Ik ben het wel eens met Viktor: we zijn mischien wel uiteindelijk precies hetzelfde maar beleven de werkelijkheid vanuit ons eigen IK. Uiteindelijk onstaat alles wat met de fysische wereld te maken heeft door ons denken: tijd, ruimte, alles! Je zou je goed voor kunnen stellen dat we uiteindelijk allemaal van hetzelfde zand van dat strand zijn, vind ik een erg mooi verzonnen idee!

Gr

David

[Mafkees]

Reïncarnatie is deels angst voor de dood, maar het is ook een vorm van zingeving. Je streeft 'n soort hoger doel na, zo veel mogelijk goed doen (wat dat dan ook moge wezen) in dit leven, om zo vervolgens in je volgende leven in een hogere kaste geboren te worden (hindoeïsme).

[Titus Rivas]

Hopelijk geloven nogal wat mensen er inmiddels ook wel in omdat het een rationele hypothese voor bepaalde vormen van empirisch bewijsmateriaal is. Zie deze lezing van mij.

Titus Rivas

[dirk]

te geloven in reincarnatie is een belediging aan het adres van al diegenen die op hun tweede levensjaar aan de honger zijn gestorven.

hoe kun je zo aanmatigend zijn een zin te verlenen aan zo n ***** streek van het lot?

Job werd niet voor niets boos!