Maar de waterpas gaf wel aan dat de weg omhoog liep, dat was tenminste wat ik zag.
Voila twee waterpassen op een aarde. Ik heb de aardstraal flink ingekrompen, en het aardoppervlak even recht gemaakt, omdat ik er toch maar een klein stukje van teken.
Links zie je een normale aardkorstsituatie, dwz overal een homogeen gesteente onder je voeten. De zwaartekracht werkt netjes in de richting van het middelpunt van de Aarde, en dus loodrecht op het aardoppervlak.
Rechts een schematische voorstelling van een zg Bouguer-anomalie: je bevindt je precies op het scheidingsvlak van twee enorme rotspartijen, in dit geval links het hele dichte (zware) basalt, rechts van je een enorme kloof die is opgevuld met een heel licht gesteente
(hier bijvoorbeeld puimsteen, lava gestold terwijl het nog gasbelletjes bevatte, drijft op water!)
http://en.wikipedia.org/wiki/Pumice
De zwaartekrachtvector wijst nu niet meer netjes naar het middelpunt van de Aarde, maar zal afwijken in de richting van de basaltformatie. Dat wil dus ook zeggen dat je wateroppervlak in je waterpas "scheef" getrokken wordt. Maar als mijn plaatje een beetje gelukt is, dan staat het wateroppervlak in de "waterpas" nog steeds netjes loodrecht op de richting van de zwaartekracht.
En zo kun je zelf wel een aardoppervlak schetsen dat volgens een GPS-meting schuin OPloopt, maar volgens een waterpasmeting schuin AFloopt...
En nogmaals, als je waterpas zegt dat links lager is, dan zal alles naar links rollen.