Op mijn werk ontspon zich een discussie waar we niet uitkwamen.
We zijn daar allemaal biomedici en hebben van natuurkunde niet erg veel kaas gegeten.
We slaan patientenmateriaal op in vloeibare stikstof (190 celsius of daaromtrent. Laten we het op dat getal houden). Deze vloeibare stikstof verdampt en daarom vullen we de stikstof in de containers met patientenmateriaal regelmatig bij.
Dit bijvullen doen we vanuit geisoleerde, afgesloten drukvaten met een kraan die open kan als het moet (handig om het spul eruit te krijgen, nietwaar). Altijd een spectaculair gezicht, zoals veel van jullie wel zullen weten. Maar nu komt het.
Iemand zei dat de vloeibare stikstof in dit vat -190 celsius was, en dat het dat voor altijd zou blijven. Ik vond dit een beetje dubieus, want hoe oneindig goed moet je iets wel niet isoleren om het voor altijd op -190 celsius te houden. Mijns inziens slechts in theorie mogelijk.
Ik dacht zelf dat de stikstof wel degelijk opwarmt, en dat de druk in het vat hierdoor simpelweg oploopt. Maar ik weet niet hoe groot de druk van vloeibare stikstof bij kamertemperatuur is. Ik geloof dat op de vaten een druk van max 10 atm staat; en dat lijkt mij te weinig om de stikstof vloeibaar te houden (lucht, toch voor zo'n 80% stikstof, wordt andersom gezien voor mijn gevoel niet vloeibaar bij 10 atm).
Mijn meest waarschijnlijke verklaring was dat de vaten goed isoleren, maar dat de temperatuur binnenin wel degelijk en onvermijdelijk oploopt. Hierdoor zal de druk ook oplopen, en tzt zal een overdrukventiel bij een bepaalde druk damp aflaten. Dit zou de zaak weer een beetje koelen, juist door verdamping van de stikstof. Maar uiteindelijk zou dat betekenen dat de vaten onherroepelijk leeglopen op de lange duur. Probleem is dat we nooit merken dat de vaten druk aflaten.
Mijn vraag is dus: is kan vloeibare stikstof in een afgesloten vat onder redelijke druk kamertemperatuur bereiken terwijl het vloeibaar blijft?
Puzzels