Het is natuurlijk wel een roman. Een goeie roman naar het schijnt (ik heb hem zelf nog niet gelezen), maar nog altijd fictie. Geen geschiedenisboek ofzo.
In de klassieke Graallegenden heeft het bloed van Christus niets met kinderen te maken. Het gaat ofwel om de wijn die hij met de apostelen dronk bij het laatste avondmaal ("Neemt en drinkt hiervan, want dit is mijn bloed...") ofwel om het bloed dat uit zijn zijde liep toen een Romeinse soldaat er zijn lans instak. Dit werd dan opgevangen door Joseph van Arimathea in een schaal.
Maar het idee van een Jezus die met M. M. kinderen heeft is boeiend en spreekt tot de verbeelding. De schrijver van de Da Vinci Code is natuurlijk niet de eerste die op dat idee gekomen is hoor
Over 'sangreal': Ik weet niet hoe ze hiermee aan 'bloedlijn' gekomen zijn. Het doet mij meer denken oud frans voor koninklijk bloed. réal = royal. Zoals in 'Montreal' (wat koninklijke berg betekent). Misschien moet je hier wat meer uitleg over geven?
Zeg nooit: 'Ik kan me niet voorstellen dat dit-of-dat zich heeft kunnen ontwikkelen door natuurlijke selectie' en neem iemand die dat zegt nooit serieus. Keer op keer blijkt het een inleiding te zijn tot een intellectuele bananenschil-ervaring.(Dawkins)