Zoektocht naar god.

[Jan Davelaar]

Onderstaand is bedoeld om op zoek te gaan naar vragen.

Vragen die voor mij weer aanleiding zijn om te zoeken naar antwoorden.

Maar ook een niet gezocht maar gekregen antwoord kan weer vragen oproepen.

Overdenking van een zoekende naar kennis.

Spiritueel zijn er drie ontwikkelingsstadia.

1. Theorama.

2. Theothema.

3. Theosofie.

In stadium 1 heeft men een beeld ( voorstelling) van God.

In stadium 2 is er twijfel over het godsbeeld en gaat men zich

bezighouden met God. (zoekperiode)

In stadium 3 zoekt men naar gegevens en kennis om God beter te leren kennen.

Stadium 1 (theorama)

Zelfs de meest “primitieve”volkeren hebben een voorstelling van een opperwezen. (God)

Zelfs de atheïst die zegt dat er geen God is ( was).

Stadium 2 (theothema)

Als men tot de ontdekking komt dat het beeld dat men heeft van God in tegenspraak is met een aantal levenservaringen, ( waarom laat een God van liefde mij dit overkomen), kan het zijn dat men toch meer over God wil weten en op zoek gaat naar kennis om dat godsbeeld te veranderen.

Stadium 3 (theosofie)

Het godsbeeld komt overeen met de levenservaringen en is niet tegenstrijdig met de wetenschap, men is in staat met behulp van anderen en de wetenschap dat beeld aan te vullen.

Wat is God?

God is geen menselijk wezen, maar een spiritueel (geestelijk) wezen van onvoorstelbare energie.

Die energie bestaat uit alle kennis, met de daarbij behorende macht.

Die macht wordt gebruikt om te scheppen.

Waarom is God?

God schept het universum, bestaande uit materie, leven en tijd.

Voor het leven en de materie schept God alleen de voorwaarden opdat dat leven zich kan ontwikkelen, zoals de evolutie en de ingrediënten, zodat het gevormd kan worden door de natuur en de mens.

Na de schepping van het universum is de schepper klaar.

Aangezien God een schepper is in zijn meest pure vorm is dat alles wat hij steeds maar weer opnieuw doet.

God is de alfa en de omega. (alleen het begin en het eind)

Tussen het begin en het eind maakt hij gebruik van het leven om zich tot God te ontwikkelen.

Wat schept God?

De tijd.

Aan het begin (de big bang) is God en schept het universum.

Dat universum is dan als een luchtballon die, vanuit een stip des tijds, wordt opgeblazen..

De straal, de lijn die loopt van deze stip (God) tot aan de buitenkant is de tijdslijn.

Elke plaats in het universum heeft zijn eigen straal.

Op die straal zijn onvoorstelbaar veel tijdstippen.

Men kan zich niet op die straal, de tijd, naar voren of naar achteren verplaatsen maar wel door een verbinding dat het heden wordt genoemd, van de ene straal naar de andere straal.

Het doen kan alleen nu plaatsvinden. Als men het later wil doen word het vanzelf nu.

Naarmate de tijd vordert zullen de afstanden groter worden totdat de expansie zijn hoogtepunt heeft bereikt.

Daarna krimpt het universum weer in.

Aan het einde, op het laatste tijdstip is alles ( God) volgroeid..

Als alle tijdstippen atomen zijn, bestaat ertussen die atomen een inter-atomaire ruimte.

Die ruimte is dus geen plaats en geen tijd. (eeuwigheid).

Het enige wat zich daar bevindt is energie dat zich van het ene atoom naar het andere atoom kan verplaatsen.

Omdat de goddelijke cel, de geheel of niet geheel ontwikkelde ziel, het tijdelijke en het plaatselijke bij overlijden van de drager verlaat, kan het alleen nog maar naar die ruimte.

De ziel is niet stoffelijk maar bestaat uit energie, negatief of positief, vervuild of niet vervuild.

Als “helpdesk”schept God een voorziening hemel genoemd met volgroeide cellen die

aangezien zij volgroeid zijn in de “heilige”geest van God de stamcellen kunnen begeleiden

tot volgroeiing.

Deze hemel is een overgangszone tussen eeuwigheid en tijd.

Daarom heeft een volgroeide ziel ( cel ) met een onvoorstelbaar energetisch vermogen zowel contact met de eeuwigheid als met de tijd om een bepaalde taak te verrichten zoals b.v. de engelen en o.a. Jezus van Nazareth.

Waar is God?

Om te voorkomen dat er na dit universum, het eind der tijden, niets meer is schept God een voorziening.

God zag na de schepping van de mens, de zesde "dag", dat het goed was.

De laatste dag doet God niets meer. Eeuwigheid en niet hemel.

Omdat er in de ontwikkeling van het universum, het leven, zich de mogelijkheid voordoet, is er aan het eind van de zesde dag een tweede “big bang”.

God “bevrucht” het universum met allemaal energiecellen, stamcellen in het eerste stadium van hun ontwikkeling met hetzelfde energetische DNA..

Dat moment in de ontwikkeling van het universum doet zich voor wanneer er wezens, zoals mensen (Adam en Eva), evolueren met een dusdanig vermogen die goddelijke stamcel te laten groeien en te ontwikkelen.

Een cel heeft een bio-energetisch veld gevormd door de energie van de cellen.

Ontstaat er door de evolutie een veld met een bepaalde frequentie of een bepaald niveau

kan de ziel zich hieraan koppelen.

Zodra de energie van dit veld verdwijnt ( het sterven) zal de ziel weer ontkoppelen.

Een niet gekoppelde ziel bevindt zich in de eeuwigheid en zal, wanneer het nog niet

volgroeid is, zich weer koppelen aan een lichaam.

Aangezien er in de eeuwigheid geen tijd is zal dit direct plaats vinden of het kan gebeuren dat de ziel niet volledig is losgekoppeld en nog verbonden is met de tijd.

Dit gebeurt meestal om emotionele redenen, zoals woede of spijt bij een misdaad.

Met behulp van de zielen uit de hemel ( tussen eeuwigheid en tijd ) en gebeurtenissen uit de tijd kan de ziel zich losmaken.

Is die ziel tot rust ( ruste in vrede) zal het zich losmaken en verder gaan met de ontwikkeling.

Omdat de eeuwigheid niet plaatsgebonden is kan men dus overal in de tijd weer aankoppelen.

Dat is een belangrijke reden waarom wij ons niets meer kunnen herinneren van een vorig leven, het fysieke geheugen is leeg en het verstand moet zich opnieuw ontwikkelen.

Alleen een onbestemd gevoel (de indrukken en afdrukken van onze ziel) komen zo nu en dan boven.

Waarom schept God?

God geniet “zes dagen” van het scheppen en om

opnieuw te ontstaan en dus weer opnieuw te scheppen.

Wat is de naam van God?

God heeft in de loop der tijd al vele namen gehad. ( Odin, Zeus, Re, Popecatepetl, Manitou enz. enz.)

Een suggestie voor deze tijd is " Jagoal ", een afkorting van Jahweh, God en Allah.

Zijn we het misschien een keer eens dat we allemaal dezelfde schepper hebben en er geen reden meer is elkaar te bestrijden om religieuze redenen.

Hoe ontstaat God?

De ziel is dus een onderdeel (een stamcel) van God.

Die cel moet, net als een menselijke stamcel in een baarmoeder, groeien.

Door voedingstoffen groeit de menselijke cel (het lichaam is stoffelijk).

Door kennis groeit de goddelijke cel ( God is kennis)

Alle menselijke cellen bij elkaar ( zoals o.a. zenuw-, hersen-, bloed- en spiercellen) vormen de mens.

De mens bestaat uit een groot aantal verschillende soorten cellen, zo zal de ene soort cel eerder klaar zijn met de ontwikkeling als de andere en een andere functie hebben.

Een volledig ontwikkelde cel kan, samen een orgaan, aan fysieke regels gebonden, invloed uitoefent op een andere cel.

Alle goddelijke cellen (zielen) bij elkaar vormen God.

God bestaat uit een groot aantal verschillende soorten (kennis) cellen daarom is het niet nodig dat alle cellen alles weten om klaar te zijn, maar kan in dat stadium invloed uitoefenen.

Een volledig ontwikkelde goddelijke cel (ziel) kan, aan spirituele regels gebonden, invloed uitoefenen op een andere ziel.

.Jezus met “ heb uw vijanden lief ” en Gabriel met het vlammend zwaard.

Dit orgaan ( “hemeldesk”) kan met de juiste afstemming van de ziel via gebed worden benaderd, en zal indien mogelijk met zielenrust en het gevoel van troost en hoop de ziel helpen ontwikkelen.

Ook wordt er wel fysiek ingegrepen ( de bijbel noemt verschillende voorbeelden) om een omgeving te scheppen waarin de ziel de gelegenheid krijgt zich positief te ontwikkelen en het eindresultaat niet in gevaar komt.

De ziel zal zich ook negatief ontwikkelen ( want God is alles) maar het goede moet sterker zijn om de wil tot scheppen, en niet tot verwoesten,

te laten ontstaan.

Het goede overwint het kwade.

Wat wil God van ons?

Dat wij genieten van het leven en de zoektocht naar de geheimen van het leven dat hij door zijn schepping geschonken heeft.

Onze ziel ( dus onszelf) te ontwikkelen zodat wij uiteindelijk samen hem (God) zijn.

De zintuigen:

Door waarneming en gebruik te maken van de fysieke en psychische zintuigen communiceert men met de natuurlijke cellen.

Door gebruik te maken en het afstemmen (gevoelsniveau) van de ziel communiceert men met de goddelijke cellen.

Een zintuig kan men ontwikkelen door concentratie en uitsluiting van andere zintuigen.

Fysiek:

1. Het zicht ogen

2. Het gehoor oren

3. De smaak tong

4. De reuk. neus

5. Het gevoel huid

Psychisch:

6. Intuïtie brein (onderbewustzijn)

Spiritueel:

7. Ziel onbekend.

De vorming van de menselijke cel.

De vorming van de menselijke cel wordt mede beïnvloed door genen, goede en slechte invloeden en fysieke omstandigheden.

Genen: invloed van ouders.

Goede en slechte invloeden: voedingstoffen en gifstoffen.

Fysieke omstandigheden: kwaliteit van eicel en baarmoeder.

De vorming van de ziel.

De vorming van de ziel wordt mede beïnvloed door afkomst, indrukken, afdrukken en spirituele omstandigheden.

Afkomst: voorgaande levens.

Indrukken: beschadigingen (vervuiling) verwijderen en kennis verzamelen ( "zielsgelukkig" en “het heeft mijn ziel geraakt”.

Afdrukken: beschadigingen door geweld en haatgevoelens ("zielennood" en “men heeft mij op de ziel getrapt”.

Spirituele omstandigheden: gelovige en/of leergierige omgeving.

Ontwikkelingsmogelijkheden.

De kerk, de moskee of de tempel zijn plaatsen waar men de kennis over God kan vermeerderen, net zoals de natuurlijke kennis op een school.

De scholen zijn echter de basis van ons leerproces.

Na de scholen komen de stages, de bijscholingen, de praktijkervaring en de zelfstudie.

Op school blijf je alleen maar als je onderwijzer bent of als je blijft zitten. dus niet voldoende kennis vergaard.

Leermiddelen.

De bijbel, de koran, de talmoed en nog veel meer boeken zijn studieboeken.

Een gebruiksaanwijzing voor het leven.

Het leven kan vergeleken worden met een gecompliceerd audioapparaat

De bijdrage van de schrijvers van de gebruiksaanwijzing is:

De bedoeling is van de fabrikant,

de geschiedenis van het apparaat,

het resultaat van de verschillende mogelijkheden,

het fijn afstellen voor een betere ontvangst om nog meer van het apparaat te genieten,

de te verwachten mogelijkheden in de toekomst.

Daarbij kan het gebeuren dat door de verschillende mogelijkheden sommige schrijvers een voorkeursadvies hebben, veroorzaakt door de tijd waarin ze leven, maar door de nieuwe ontwikkelingen en verbeterde mogelijkheden zijn achterhaald.

CMIIW

[Dorus]

Stadium 1: wil u mij een bepaling geven van 'de primitieve mens' = erectus? = habilis? = ????Quid?

[Jan Davelaar]

Het woordenboek zegt:

oorspronkelijk,eenvoudig,gebrekkig en onbeschaafd.

[Jeroen Bouterse]

Ik moet eerlijk zeggen dat er vrij veel in dit verhaal zit waar ik weinig mee kan, zoals de bio-energetische frequentie waardoor de ziel zich aan de cel schijnt te kunnen koppelen, maar ik wilde me even op een praktisch punt in de zoektocht richten. Namelijk de leermiddelen.

Leermiddelen.

De bijbel, de koran, de talmoed en nog veel meer boeken zijn studieboeken.

Een gebruiksaanwijzing voor het leven.

Wat als de gebruiksaanwijzingen elkaar tegenspreken? Wat als gebruiksaanwijzing A zegt dat ik op de rode knop van het apparaat moet drukken, gebruiksaanwijzing B zegt dat ik absoluut van de rode knop af moet blijven, en gebruiksaanwijzing C dat de rode knop er niet eens is?

En zelfs als de gebruiksaanwijzingen het ergens over eens zijn; hoe weet ik dan dat ze inderdaad de juiste aanwijzingen geven?

[the clansman]

lang voor wij op zoek gaan naar god!heeft hij ons al lang gevonden!!

geloof je niet in hem,maakt niet uit,hij gelooft wel in jouw

[Veertje]

Allereerst mijn excuses dat nog niet had gereageerd op je persoonlijke vraag aan mij van een paar dagen geleden aangaande de wenselijke lengte van een topic. Ik wilde je eigenlijk antwoorden dat voor hele lange stukken een persoonlijke blog of eigen website handiger is, waarnaar je eventueel kunt refereren, met een of twee gerichte vragen. Maar goed, het staat er nu, en ik heb ook sterk de indruk dat je e.e.a behoorlijk hebt ingekort, waarvoor dank.

Inhoudelijk vraag ik me e.e.a. af:

Je zegt meerdere malen dat God in ontwikkeling is, zoals hier:

Waarom is God?

God schept het universum, bestaande uit materie, leven en tijd.

Voor het leven en de materie schept God alleen de voorwaarden opdat dat leven zich kan ontwikkelen, zoals de evolutie en de ingrediënten, zodat het gevormd kan worden door de natuur en de mens.

Na de schepping van het universum is de schepper klaar.

Aangezien God een schepper is in zijn meest pure vorm is dat alles wat hij steeds maar weer opnieuw doet.

God is de alfa en de omega. (alleen het begin en het eind)

Tussen het begin en het eind maakt hij gebruik van het leven om zich tot God te ontwikkelen.

Wat er bij mij niet inwil is dat een God die zelf nog niet "af" is, zich via "cellen" die gevoed worden door kennis groeit en zijn vorm krijgt, al vanaf het eerste begin, de eerste schepping in jouw verhaal, een "bedoeling" kan hebben. WAAROM schiep God het universum volgens jou de allereerste keer? Of is er geen eerste keer in jouw verhaal? Ik begrijp het niet helemaal. En als God schepper is in zijn pure vorm, en steeds weer schept, in een soort van tijdscircel, waarom schept hij de tweede, derde, vierde keer niet een andere, betere wereld? Hij is toch zelf dan ook veranderd en zou een volgende keer hebben moeten "leren" van eerdere fouten. Als er niets verandert, is er stagnatie, geen vooruitgang. Dan helpt bij een hernieuwde schepping alle kennis, ontwikkeling in de menselijke goddelijke cel die God vormen (volgens jou) niet, als hij gewoon weer doodleuk dezelfde wereld overnieuw schept.

De vraag "waarom is God" is eigenlijk niet beantwoord. God schiep het leven, maar waarom? Om zichzelf te ontwikkelen?

Verderop heb je het over "wat wil God van ons?". Kun je uitleggen hoe God iets van ons kan willen, als hij door ons gevormd wordt, zoals je bijvoorbeeld hier zegt:

Hoe ontstaat God?

De ziel is dus een onderdeel (een stamcel) van God.

Die cel moet, net als een menselijke stamcel in een baarmoeder, groeien.

Door voedingstoffen groeit de menselijke cel (het lichaam is stoffelijk).

Door kennis groeit de goddelijke cel ( God is kennis)

Het antwoord op de vraag

Waarom schept God?

God geniet “zes dagen” van het scheppen en om

opnieuw te ontstaan en dus weer opnieuw te scheppen

strookt niet met de rest van je verhaal wat hieruit blijkt:

De ziel zal zich ook negatief ontwikkelen ( want God is alles) maar het goede moet sterker zijn om de wil tot scheppen, en niet tot verwoesten,

te laten ontstaan.

Het goede overwint het kwade.

Je zegt hier feitelijk dat blijkbaar het goede het kwade overwint omdat God ogenschijnlijk de wil heeft om te scheppen (steeds overnieuw) en niet om te verwoesten. Maar dat is toch geen antwoord op de vraag WAAROM de (meerderheid van) de ziel(en) zich positief/goed ontwikkelt? Je zegt alleen maar dat het blijkbaar zo IS. Als je een antwoord wilt geven op de vraag "waarom", dan kun je er in deze constructie niet omheen om een sturing van buitenaf aan te nemen. En hoe kun je stellen dat de ziel zich ook negatief zal ontwikkelen OMDAT "God alles is", terwijl volgens jou God toch juist wordt gevormd door de (groei van de) zielen? Als God al alles is, dan hoeft hij zich ook niet meer te ontwikkelen toch?

[Jan Davelaar]

[ quote] Ik moet eerlijk zeggen dat er vrij veel in dit verhaal zit waar ik weinig mee kan, zoals de bio-energetische frequentie waardoor de ziel zich aan de cel schijnt te kunnen koppelen,

De ziel koppelt zich aan de ontvanger (het lichaam) als het op dezelfde frequentie (golflengte) zit.

Uit de radio komt alleen muziek als je hem op de juiste golflengte afstemt.

Een apparaat van 220 volt werkt alleen als je een stopcontact van 220 volt gebruikt.

Wat als de gebruiksaanwijzingen elkaar tegenspreken? Wat als gebruiksaanwijzing A zegt dat ik op de rode knop van het apparaat moet drukken, gebruiksaanwijzing B zegt dat ik absoluut van de rode knop af moet blijven, en gebruiksaanwijzing C dat de rode knop er niet eens is?

En zelfs als de gebruiksaanwijzingen het ergens over eens zijn; hoe weet ik dan dat ze inderdaad de juiste aanwijzingen geven?

Onderzoek alle dingen (gebruiksaanwijzingen) en behoud het goede.

Als een hardrockfan beweert dat het prettig is de koptelefoon zo hard mogelijk te zetten weet jij, naast het feit dat je die muziek misschien niet mooi vindt, dat het tot doofheid kan leiden.

Daarom zullen er steeds meer gebruiksaanwijzingen, "bijbels", komen naar mate het leven, "het apparaat", zich ontwikkeld,

waardoor oudere gebruiksaanwijzingen worden aangevuld en/of gecorrigeerd.

[Jeroen Bouterse]

Dan vind ik 'gebruiksaanwijzing' een misleidende term: als ik een kast in elkaar moet zetten, wil ik ook geen veelheid aan elkaar tegensprekende gebruiksaanwijzingen met de instructie: "Zie zelf maar".

Maar goed, omnis comparatio claudicat, dus dat is je niet kwalijk te nemen. Wat ik in het algemeen vreemd vind, is de schijnbare zekerheid waarmee je vragen als "Wat wil god van ons?" beantwoordt. Hoe weet jij wat God van ons wil? En hoe hij ontstaat? Verder vind ik overigens dat je op sommige vragen gewoon geen antwoord geeft (zoals "Waar is god?")

Het is op zijn zachtst gezegd een behoorlijk speculatief verhaal, vind ik.

[Jan Davelaar]

Je zegt meerdere malen dat God in ontwikkeling is, zoals hier:

Wat er bij mij niet inwil is dat een God die zelf nog niet "af" is, zich via "cellen" die gevoed worden door kennis groeit en zijn vorm krijgt, al vanaf het eerste begin, de eerste schepping in jouw verhaal, een "bedoeling" kan hebben. WAAROM schiep God het universum volgens jou de allereerste keer? Of is er geen eerste keer in jouw verhaal? Ik begrijp het niet helemaal. En als God schepper is in zijn pure vorm, en steeds weer schept, in een soort van tijdscircel, waarom schept hij de tweede, derde, vierde keer niet een andere, betere wereld? Hij is toch zelf dan ook veranderd en zou een volgende keer hebben moeten "leren" van eerdere fouten. Als er niets verandert, is er stagnatie, geen vooruitgang. Dan helpt bij een hernieuwde schepping alle kennis, ontwikkeling in de menselijke goddelijke cel die God vormen (volgens jou) niet, als hij gewoon weer doodleuk dezelfde wereld overnieuw schept.

Omdat God alles is, kan Hij niet veranderen, omdat er niets meer is waarin hij kan veranderen.

God is het eind en het begin, de alpa en de omega.

Aan het eind der tijden is er een stip des tijds.

Nog maar 1 stip, de tijd gaat niet verder en staat dus stil.

Het moment, de hereniging met God.

De samengebalde kennis, Gods kennis en de kennis van onze zielen, veroorzaken een explosie, zoals bij atoomfusie, en de tijd begint opnieuw.

Ter illustratie een gelijkenis:

Een ondernemer, die alles al heeft, bouwt om bezig te zijn voor zijn plezier een onderneming.

Hij investeert een groot deel van zijn vermogen.

Trekt werknemers aan en zorgt voor werkgelegenheid.

Richt een raad van toezicht op die erop toeziet dat het geïnvesteerde vermogen weer als winst wordt gerealiseerd door de werknemer te adviseren, en te stimuleren tot onderlinge communicatie en ( niet altijd geslaagde) creativiteit om het gestelde doel te bereiken.

De ondernemer kan pas weer iets nieuws ondernemen als het geïnvesteerde vermogen weer is aangevuld.

Hij gaat terug naar huis.

De schepper, die alle kennis heeft, schept om bezig te zijn voor zijn plezier een schepping.

Hij (ver)stopt een groot deel van zijn kennis in deze schepping.

Schept onderzoekers en zorgt voor onderzoeksgelegenheid.

Schept de hemel(bewoners) die er op toezien dat de verstopte kennis weer wordt gevonden, door de onderzoekers te adviseren (studieboeken), en te stimuleren tot onderlinge communicatie en ( niet altijd geslaagde) creativiteit (zoekt, en gij zult vinden) om het gestelde doel te bereiken.

De schepper kan pas weer een nieuwe hemel en een nieuwe aarde scheppen als de verstopte kennis is gevonden.

De schepper gaat terug naar de eeuwigheid. De eeuwigheid is niets, dus niets is toch iets.

De vraag "waarom is God" is eigenlijk niet beantwoord. God schiep het leven, maar waarom? Om zichzelf te ontwikkelen?

Zonder God is er geen leven alleen het niets.

Gods geest zweefde over de wateren en zag dat het goed was.

Blijkbaar smaakte dat naar meer,zo komt een eind aan dit leven en God kan weer opnieuw scheppen.

Verderop heb je het over "wat wil God van ons?". Kun je uitleggen hoe God iets van ons kan willen, als hij door ons gevormd wordt,

Wat God wil ligt al vanaf het begin vast.

God vraagt van ons te doen wat Hij wil.

Het onderzoek naar Gods wil is al het leven waard, al willen wij, door onze vrije wil, niet altijd wat God wil en vermaken we ons op een andere manier.

Heb je naaste lief als jezelf, je vrienden meer en God het meest.

Je zegt hier feitelijk dat blijkbaar het goede het kwade overwint omdat God ogenschijnlijk de wil heeft om te scheppen (steeds overnieuw) en niet om te verwoesten. Maar dat is toch geen antwoord op de vraag WAAROM de (meerderheid van) de ziel(en) zich positief/goed ontwikkelt? Je zegt alleen maar dat het blijkbaar zo IS. Als je een antwoord wilt geven op de vraag "waarom", dan kun je er in deze constructie niet omheen om een sturing van buitenaf aan te nemen. En hoe kun je stellen dat de ziel zich ook negatief zal ontwikkelen OMDAT "God alles is", terwijl volgens jou God toch juist wordt gevormd door de (groei van de) zielen? Als God al alles is, dan hoeft hij zich ook niet meer te ontwikkelen toch?

Het kwade in ons heeft een doel.

Om te kunnen kiezen (vrije wil).

Om te kunnen strijden (strijd de goede strijd)

Om te kunnen vergeven ( Ik vergeeft het hun, want ze weten niet wat ze doen).

Om te kunnen overwinnen ( Jezus zegt: ik heb overwonnen en gij zult overwinnen).

Om weerstand te krijgen.

In het ongeboren kind zijn ook goede en kwade cellen.

Als de kwade cellen het winnen, zal het dood geboren worden.

Als de goede cellen het winnen, zal het geboren worden maar heeft nog steeds kwade cellen bij zich,die als doel hebben het lichaam te dwingen goede cellen aan te maken.

De boom van kennis des goeds en des kwaads was (is) er om ons te aktiveren op zoek te gaan naar kennis (God).

[Veertje]

Je herhaalt alleen maar wat je in het begin al schreef. Je gaat echter niet in op de gestelde vragen. Zo komt er geen discussie, geen dialoog, en dit is een publiek forum dat zich richt op wetenschap en wetenschappelijk gevoerde discussies.

Een internetforum of discussieforum (meestal gewoon: forum; meervoud: fora of forums) bestaat uit digitale publieke discussie-pagina's op het World Wide Web.

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Internetforum

Daarnaast heb je een weblog:

Een weblog, of ook wel blog, is een website die regelmatig - soms meerdere keren per dag - vernieuwd wordt en waarop de geboden informatie in antichronologische volgorde (op datum) wordt weergegeven. Wie een weblog bezoekt, treft dan ook op de voorpagina de recentste bijdrage(n) aan. De auteur biedt in feite een logboek van informatie die hij wil delen met zijn publiek, de bezoekers van zijn weblog. Meestal gaat het hier om tekst, het kan ook om foto's (een fotoblog), video (vlog) of audio (podcast) gaan. Weblogs bieden hun lezers ook veelal de mogelijkheid om - al dan niet anoniem - reacties onder de berichten te plaatsen of een reactie via een Trackback-mechanisme achter te laten.

Het is het persoonlijke of juist het gespecialiseerde karakter dat weblogs interessant maakt voor bezoekers.

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Weblog

Een weblog lijkt me toch een betere plek voor je zoektocht naar God. Op www.blogeiland.nl kun je gratis je eigen weblog maken, en die site wordt goed bezocht. Succes. .

-slotje-