Redeneerkunst

[Herodotus]

Logica of redeneerkunst is de wetenschap die... --->wiki

Mijn oog viel op redeneerkunst.

Is dat als je in staat bent voor een divers publiek iets voor iedereen duidelijk te maken, logisch te laten klinken, zodat niemand aan de juistheid van het geopperde twijfelt? Of ben je dan een volksmenner? Zegt het wat over het logische, het publiek of over jou?

De kunst van het redeneren... wat is de kunst in deze context? Het pretendeert in ieder geval hetzelfde te zijn als de logica zelf.

[filopeter]

Wiki bedoelt: logica = redeneerkunst (dus niet: redeneerkunst pretendeert logica te zijn). Je kunt het ook "Pietje" noemen maar dan is niet meer zo duidelijk wat je ermee bedoelt. Wellicht moet je redeneerKUNST wat meer lezen als redeneerKUNDE.

[Don Quichot]

Logica is een formele taal die fungeert door verbanden aan objecten (predikaten) te koppelen. Gezien logica bestaat uit deze twee delen en de predikaten niet variabele objecten zijn gaat het in de logica slechts om de verbanden. De verbanden die bestaan in de logica zijn alle verbanden die maar denkbaar zijn. In die zin is logica dus letterlijk redeneerkunst.

[Herodotus]

De kunst van het redeneren bestaat uit het zien van verbanden, zoiets?

[Don Quichot]

Nee, het gebruiken ervan in de formele taal die logica heet.

pi.gif

[Herodotus]

dus: het gebruiken van verbanden, in de formele taal die logica heet, is redeneerkunst.

Volgende vraag: wat is de kunst/kunde van het gebruik?

[ypsilon]

Herodotus, kan het dat er enige verwarring ontstaat door de woorden "redeneerkunst" en "redenaar"? Een redenaar is immers een retoricus, geen logicus.

[*gast_Curious_*]

Redeneerkunst:

1. Logisch kunnen redeneren. Dat betekent die redeneervormen begrijpen en kunnen toepassen die geldig zijn. Dat heeft dus puur met de redemneerVORM te maken.

2. Het zien van verbanden/relaties. Dit is een creatief beginsel. Je kunt jezelf dit ten dele aanleren. Hier zou je van 'geest' kunnen spreken. Haal je niet uit een boekje.

3. Illocutionair effect. De manier waarop je je redeneringen inkleedt en illustreert. Is nog net als bij de antieke Grieken van onschatbaar blang in de redeneerkunst. Soms heeeft het met sofistiek te maken, soms met sentimenten bespelen.

[curious]

sorry voor de tikfouten, ik wilde ze eruithalen maar blijk niet te kunnen editten.

[Don Quichot]

dus: het gebruiken van verbanden, in de formele taal die logica heet, is redeneerkunst.

Volgende vraag: wat is de kunst/kunde van het gebruik?

Redeneren, het inzien van verbanden en daar op een juiste manier mee leren werken.

Herodotus, kan het dat er enige verwarring ontstaat door de woorden "redeneerkunst" en "redenaar"? Een redenaar is immers een retoricus, geen logicus.

Ik denk dat Herodotus probeert om inzage te krijgen in wat logica nu eigenlijk is. Ik heb stellig het idee dat het niet in hem opkomt om aan een taal te denken die zo aan wiskunde gelijkt als logica. Misschien moet je het werk van Frege: Begriffsschrift eens lezen. Vanaf daar neemt de logica een aanvang. Dit terwijl Aristoteles er al de basis voor gelegd had in "de generation et corruption".

[Herodotus]

Ik denk wel te begrijpen wat de basis is van logica.

Curious heeft mijn vraag al beantwoord: de kunde of kunst van het redeneren is oa. een creatief proces.

Als ik echter over creativiteit nadenk zie ik daar de logica niet van in.

[Don Quichot]

Dan komen we nu bij de interessante materie. Hoe is het mogelijk dat in de afwezigheid van kunde kunst bestaat? -Omdat er in ieder wezen een bron schuilt die simpelweg "is". Hieruit vloeien al onze acties (of beter: ons alles) voort. Het vreemde is dat we pogen om dit op cognitieve wijze te begrijpen; maar hierdoor beperken we onszelf nu juist.

In het begrijpen ligt het nalopen, op de voet volgen, besloten. Op deze wijze scheppen we voor onszelf de illusie van controle. -We zijn immers "bewust" bij een bepaald proces. Datgene waar we cognitief niet bij stilstaan kan niet gebeurd zijn volgens onze illusie tot controle; we ontkennen het. Ontkenning van ons zelf is beperking van de vloeiing; onvrede. Met de afwezigheid van die illusie van controle vloeit ales gewoon. Daardoor zijn we ons bewust van alle uitingen van ons zelf en ontstaat de mogelijkheid om ons hele zelf te zijn. Daarin ontspruit ook kunst. Het is het punt waarop object en subject samen komen.

[Herodotus]

Dat heb je mooi geschreven.

Maar dat was niet mijn punt.

Mijn punt was of redeneerkunst, danwel kunde gelijkgesteld kan worden aan logica.

Juist omdat logica zich beperkt tot objecten (en de verbanden daartussen), en kunst subjectief is (in al haar glorie), vind ik van niet.

Ik streef ernaar woorden en betekenissen zo duidelijk mogelijk te laten zijn en zo (onnodige) misverstanden te voorkomen.

[Don Quichot]

Dan moet je je zeker eens bezig gaan houden met logica. In de logica is het zo dat men "prediceert". Men kent een predikaat letter toe aan een object en daar gaat men dan mee aan de slag. Bijvoorbeeld:

Jan is blij als het niet regent:

vertaalsleutel:

Jan is blij=P

het regent= Q

\(\neg\)

= negatie

\(\rightarrow\)

= implicatie teken (als, dan)

In een (predikaten) logische formule wordt dit dan:

\( P \rightarrow \neg Q \)

Duidelijker dan dit soort structuren heb ik het nog nooit gezien.

[Gast]

Dan moet je je zeker eens bezig gaan houden met logica. In de logica is het zo dat men "prediceert". Men kent een predikaat letter toe aan een object en daar gaat men dan mee aan de slag. Bijvoorbeeld:

Jan is blij als het niet regent:

vertaalsleutel:

Jan is blij=P

het regent= Q

\(\neg\)

= negatie

\(\rightarrow\)

= implicatie teken (als, dan)

In een (predikaten) logische formule wordt dit dan:

\( P \rightarrow \neg Q \)

Duidelijker dan dit soort structuren heb ik het nog nooit gezien.

Je haalt prepositielogica en predikaatlogica door elkaar. Met redeneerkunst wordt trouwens meestal de kunst van het spreken bedoeld, dwz hoe hou ik een goed betoog.