Pantheïsme het westerse taoïsme?

[Mechatronica]

Taoisme:

Het centrale thema van het taoïsme is de allesomvattende universele natuurwet ('Dao' = Weg), waaraan men zich als mens moet aanpassen. De natuur in deze brede zin zou bestuurd worden door de interactie van de kosmische krachten, Yin en Yang. Het taoïsme in zijn meest brede zin dan ook in hoge mate hand in hand met de Chinese klassieke natuurfilosofie.

Leven in eenheid met de natuur is een belangrijk ideaal. De door de mensen ingerichte maatschappij wordt als kunstmatig gezien. Het zich terugtrekken uit de mensenwereld is één van de typisch taoïstische fenomenen. De ideale klassieke taoïstische geleerde wordt meestal voorgesteld als een kluizenaar en een mystieke individualist. Later heeft het taoïsme ook religieuze trekken aangenomen. Was het taoïsme van oorsprong een filosofie zonder specifieke goden, later heeft het zich ontwikkeld als een ware volksreligie en een hele massa goden, heiligen en andere schimmige wezens aan het pantheon toegevoegd. Hierbij ondervond het een sterke (wederzijdse) invloed van het boeddhisme. De magische rituelen stammen in veel gevallen waarschijnlijk af van een oeroud sjamanisme.

Het taoïsme heeft zich o.a. van oudsher beziggehouden met onsterfelijkheid en methoden om dit te bereiken. Vele pogingen zijn gedaan en claims geponeerd om het hulp van magie en alchemie het benodigde levenselixer samen te stellen. Ook werd de alchemie beoefend om bijvoorbeeld goud te bereiden. Hierdoor waren het vooral taoïsten die aan de wieg stonden van de ontluikende natuurwetenschappen in China. Men veronderstelt wel dat de voortrekkersrol van deze wetenschappelijke dilletanten China in feite geen dienst bewezen heeft. Doordat natuurwetenschappen lange tijd vereenzelvigd werden met mystiek en toverkracht werden ze veracht door de wereldlijke macht. Dit voorkwam mogelijk dat de natuurwetenschappen in de Chinese maatschappij eenzelfde baanbrekende rol gekregen hebben als in het westen.

Bron:http://www.geledraak.nl/html/page287.asp

Pantheïsme

Het pantheïsme ziet God niet als een buiten de dagelijkse werkelijkheid staande entiteit en niet als een persoon.

Als we het over het al hebben, bedoelen we dus de dingen, planten en dieren, mensen, kortom alles.

Traditionele religies denken dat dit al door iets anders veroorzaakt moet zijn dat buiten het al staat.

Moderne wetenschap betwist het idee dat evolutie op een resultaat gericht is. Het idee dat de mens dus bedacht is, als hoofd van de schepping, met een speciale band met de veroorzaker van het al, is wetenschappelijk moeilijk vol te houden.

De pantheïst ziet de veroorzaker van het al niet als iets wat buiten dit proces staat, maar zo je wilt, dit proces zelf. Het wonder van het bestaan zit hem in alles wat bestaat.

'Er is slechts één substantie', bewijst Spinoza in zijn Ethica.

Alles wat er is, is God.

God is het zijn.

De ruimte en de tijd, de materie, de natuur en zelfs de mogelijkheid dat er is, alles, en dus ook wij, zijn een deel van het al.

Waarom zou je alles 'God' noemen en niet gewoon 'Alles'?

Wanneer je in de natuurkunde of de biologie ontdekt hoe fantastisch alles in elkaar steekt, het een niet zonder het ander kan, en dat je daar deel van uitmaakt, dan voel je je klein en tegelijk bijzonder.

Misschien kun je niet geloven in een hogere macht, maar dat wil niet zeggen dat je geen ontzag kunt voelen en het idee hebt dat je onderdeel bent van iets bijzonders.

Veel verschil met religieuze ervaringen zoals die die bijvoorbeeld door Bach getoonzet is er niet.

Zo ontstaat er een religie, een Godsbesef dat geen behoefte heeft aan onbegrijpelijke, onnodige zaken die de dagelijkse werkelijkheid zouden ontstijgen.

Bron:http://www.pantheisme.com/

Het lijkt er sterk op dat het Pantheïsme kenmerken heeft van het Taoisme maar een belangrijk verschil in bovenstaande tekst is dat de mystieke kant van het Taoisme andere invloeden heeft mbt. het begrip mystiek.

Is het zo dat binnen het Pantheisme weinig ruimte wordt gelaten voor mystiek? Daar waar Taoisme zich later liet beinvloeden door oeroud sjamanisme, zegt de Pantheïst: Veel verschil met religieuze ervaringen zoals die die bijvoorbeeld door Bach getoonzet is er niet.