Mijn topic is inderdaad niet echt helder, enerzijds probeer ik mijn frustraties jegens de kunstenaar te uiten, en anderzijds probeer ik een vraag te stellen: wat kunst eigenlijk is? Waarom die vraag uberhaubt tot de wetenschap zou behoren kun je zeker betwisten. Maar waarom ik denk dat deze vraag essentieel is in de filosofie, en wel om de volgende reden: de vraag, wat is kunst? is namelijk te herleiden naar de vraag die Socrates stelde: Wat is schoonheid? Wat is mooi? Is kunst een ander woord voor mooi? Nee, zou ik zeggen. Echter er zijn een paar schilderijen voor mij, die voor mij persoonlijk schoonheid kunnen definiëren. Maar schoonheid zie ik ook in een tennisfinale, in filosfen en topwetenschappers. Maar ook in mijn hondje, momenteel geen vriendin

Dus wat is kunst dan?
Ik zie zo nog niet in waarom de vraag naar wat kunst eigenlijk is essentieel zou zijn voor de filosofie. Dat Socrates vraagt naar de essentie van bepaalde zaken wil nog niet zeggen dat daar een bepaald belang bij gediend is. Zoals je zelf al terecht aangeeft is het begrip
kunst niet zonder meer inwisselbaar met een begrip als
schoonheid. Ik zou dan ook graag willen weten in hoeverre we er beter van worden wanneer we weten wat kunst is?
Om je toch van een antwoord te voorzien op de vraag die hier ter discussie staat zou ik willen zeggen: kunst is bijvoorbeeld de schilderingen die je in een museum kunt bewonderen of de muziek zoals je dat in een concertzaal kunt beluisteren maar wellicht ook de spotprent die je in de krant kunt treffen. En misschien ook de dagelijkse strip van je scheurkalender...
Vragen naar wat kunst is valt het best te beantwoorden met het geven van voorbeelden van zaken waarvan we min of meer wel aanvoelen dat we het kunst zouden kunnen noemen. De valkuil waar mensen met deze vraag echter al snel in vallen is de gedachte dat er een soort Platoonse afspiegeling zou bestaan van wat
de Kunst werkelijk is. En dat we dit zouden kunnen ontdekken door alle voorbeelden van kunst maar tot voldoende onderwerp te maken van of een bepaalde wetenschap of van diepzinnige filosofische overpeinzingen of van allebei. Wel, hoe meer je denkt een antwoord meent te kunnen ontwaren in deze epistemologische zoektocht naar wat kunst is, hoe kouder en killer de uitingen van kunst zelf worden tot het moment dat het allemaal dood is en daarmee het uiteindelijke antwoord naar niets meer kan verwijzen.
In de woorden van wijlen E.H. Gombrich:
Eigenlijk is er geen kunst. Er zijn alleen kunstenaars.
Tenslotte wil ik nog wel gezegd hebben dat ik jouw vraag naar de kunst wel degelijk relevant vind, niet om een antwoord op de vraag an sich maar juist om misverstanden over wat dit soort vragen vermogen uit de weg te ruimen.
Wetenschap is geen geschiedenis van idealen maar van successen.