Iedere avond 'bidden'

[rogerakkerman]

Lieve mensen,

Ben katholiek opgevoed maar ben een slachtoffer van de ontwikkeling dus noem mij zelf now a days een 'agnost'

maar wanneer ik s'avonds ga slapen sta ik toch even stil bij de dag en dank ik 'god' dat we weer veilig thuis zijn gekomen in alle gezondheid.

Ik dank dat er te eten is en dat ik leef in prachtige democratie als die van ons.

Waar dit vandaan komt vraag ik me af, en waarom doe ik dit?

Wanneer ik het vergeten ben voel ik me schuldig en doe ik het alsnog.

Ik ga nooit naar de kerk, lees geen bijbel, maar geloof wel dat er iets is.

Herkennen jullie dit?

[Klintersaas]

Lieve mensen,

Waar dit vandaan komt vraag ik me af, en waarom doe ik dit?

Wanneer ik het vergeten ben voel ik me schuldig en doe ik het alsnog.

Ik ga nooit naar de kerk, lees geen bijbel, maar geloof wel dat er iets is.

Herkennen jullie dit?

Neen, maar vele anderen wel. Het wordt ook wel ietsisme genoemd. Misschien vind je hier zielsverwanten.

[Sofia]

Lieve mensen,

Ben katholiek opgevoed maar ben een slachtoffer van de ontwikkeling dus noem mij zelf now a days een 'agnost'

maar wanneer ik s'avonds ga slapen sta ik toch even stil bij de dag en dank ik 'god' dat we weer veilig thuis zijn gekomen in alle gezondheid.

Ik dank dat er te eten is en dat ik leef in prachtige democratie als die van ons.

Waar dit vandaan komt vraag ik me af, en waarom doe ik dit?

Wanneer ik het vergeten ben voel ik me schuldig en doe ik het alsnog.

Ik ga nooit naar de kerk, lees geen bijbel, maar geloof wel dat er iets is.

Herkennen jullie dit?

Je gelooft wél, dat er iets is...en je gelooft dat je daar dienst aan moet bewijzen...?

En je benoemt jezelf als "slachtoffer" van je katholieke opvoeding...?

Dankbaarheid, op zich, is natuurlijk een prachtig gegeven...maar vooral een gevoel...

Als kind was ik bang voor héél veel dingen. Ik bad en dankte dan ook voor héél veel dingen...

Later begreep ik steeds méér dingen, en bad en dankte ik voor steeds mínder dingen, omdat ik begon te beseffen, dat de vraag naar X, gelijk stond aan een gebrek aan X, aan een gebrek aan vertrouwen in God en zijn verwerkeling van X, omdat ikzélf gewoon niet geloofde in X...

En nú? Nu dank ik zelden met wóórden meer voor iets! Maar ik kan me enorm dankbaar vóelen!

Dat gevoel is genoeg en heeft geen bevestiging meer nodig...want X is gewoon...

[rogerakkerman]

Je gelooft wél, dat er iets is...en je gelooft dat je daar dienst aan moet bewijzen...?

En je benoemt jezelf als "slachtoffer" van je katholieke opvoeding...?

Dankbaarheid, op zich, is natuurlijk een prachtig gegeven...maar vooral een gevoel...

Als kind was ik bang voor héél veel dingen. Ik bad en dankte dan ook voor héél veel dingen...

Later begreep ik steeds méér dingen, en bad en dankte ik voor steeds mínder dingen, omdat ik begon te beseffen, dat de vraag naar X, gelijk stond aan een gebrek aan X, aan een gebrek aan vertrouwen in God en zijn verwerkeling van X, omdat ikzélf gewoon niet geloofde in X...

En nú? Nu dank ik zelden met wóórden meer voor iets! Maar ik kan me enorm dankbaar vóelen!

Dat gevoel is genoeg en heeft geen bevestiging meer nodig...want X is gewoon...

hmmm ik herken een aantal dingen in je comment.

dank nu minder dan vroeger omdat ik inderdaad iets meer dingen begrijp.

thnx

[phoenixofflames]

Het avondgebed ( met gewetensonderzoek ) en het ochtendgebed behoren eigenlijk tot de vaste gebeden van een katholiek. 's Avonds overdenkt men de dag, men blikt terug op wat men allemaal fout heeft gedaan. ( 'Ik heb gelogen', 'ik ben onnodig en overdreven kwaad geworden',... ) Daarna vraagt men vergiffenis om wat men gedaan heeft. ( dit alles eigenlijk om te weten waar men moet aan werken en zo als men gaat biechten, men weet wat men moet zeggen). Men maakt een goed voornemen het de volgende dag beter te doen. Men verwekt een (on)volmaakt berouw en bedankt men bedankt God voor ' al Zijn weldaden, in het bijzonder omdat Gij mij deze dag bewaart hebt'. Het is passend om dankbaar te zijn. Zo staat men 's ochtends dan weer op met hetzelfde gedachte. Ik dank God omdat ik nog leef en voor al Zijn weldaden en men herinnert zich de voornemens van de vorige dag. 's Avonds evalueert men dat dan weer, berouw en voornemen beter te doen. Zo gaat dit door van dag tot dag.

[Christoffer Joost]

Bidden heeft veel te maken met je geweten.

Wanneer je gelooft dan komen "via wat dan ook" je vragen en excusus uiteindelijk bij god.

Zelf geloof ik dat het "vragen gedeelte" alleen uitkomt wanneer het een functie heeft in je leven.

Een boek als "the secret" is hardstikke leuk maar zwervers die al hele dagen fantaseren over beter dagen, leven vaak de rest van hun leven op straat.

[Christoffer Joost]

Het avondgebed ( met gewetensonderzoek ) en het ochtendgebed behoren eigenlijk tot de vaste gebeden van een katholiek. 's Avonds overdenkt men de dag, men blikt terug op wat men allemaal fout heeft gedaan. ( 'Ik heb gelogen', 'ik ben onnodig en overdreven kwaad geworden',... ) Daarna vraagt men vergiffenis om wat men gedaan heeft. ( dit alles eigenlijk om te weten waar men moet aan werken en zo als men gaat biechten, men weet wat men moet zeggen). Men maakt een goed voornemen het de volgende dag beter te doen. Men verwekt een (on)volmaakt berouw en bedankt men bedankt God voor ' al Zijn weldaden, in het bijzonder omdat Gij mij deze dag bewaart hebt'. Het is passend om dankbaar te zijn. Zo staat men 's ochtends dan weer op met hetzelfde gedachte. Ik dank God omdat ik nog leef en voor al Zijn weldaden en men herinnert zich de voornemens van de vorige dag. 's Avonds evalueert men dat dan weer, berouw en voornemen beter te doen. Zo gaat dit door van dag tot dag.

Uhm sorry maar 90 procent van de wereldbevolking beleid op zijn eigen manier zijn geloof.

Je kan nooit weten wat iemand denkt wanneer hij bidt, en er is geen enkele geloof waarbij je een schema krijgt uitgereikt waarop staat wanneer je wat moet vragen of zeggen tijdens een gebed.

[Moslim]

Lieve mensen,

Ben katholiek opgevoed maar ben een slachtoffer van de ontwikkeling dus noem mij zelf now a days een 'agnost'

maar wanneer ik s'avonds ga slapen sta ik toch even stil bij de dag en dank ik 'god' dat we weer veilig thuis zijn gekomen in alle gezondheid.

Ik dank dat er te eten is en dat ik leef in prachtige democratie als die van ons.

Waar dit vandaan komt vraag ik me af, en waarom doe ik dit?

Wanneer ik het vergeten ben voel ik me schuldig en doe ik het alsnog.

Ik ga nooit naar de kerk, lees geen bijbel, maar geloof wel dat er iets is.

Herkennen jullie dit?

Beschouw dit als een zoektocht en ijver naar het zoeken wat of wie je dat gevoel bezorgt.

veel succes

[mitsumark]

Uhm sorry maar 90 procent van de wereldbevolking beleid op zijn eigen manier zijn geloof.

Er is geen enkele geloof waarbij je een schema krijgt uitgereikt waarop staat wanneer je wat moet vragen of zeggen tijdens een gebed.

Weet je dat wel zeker?

[phoenixofflames]

Uhm sorry maar 90 procent van de wereldbevolking beleid op zijn eigen manier zijn geloof.

Je kan nooit weten wat iemand denkt wanneer hij bidt, en er is geen enkele geloof waarbij je een schema krijgt uitgereikt waarop staat wanneer je wat moet vragen of zeggen tijdens een gebed.

Men moet maar 4 dingen vragen of tenminste doen: aanbidden, danken, vergiffenis vragen en alle genaden afsmeken die je nodig hebt. Ik zou trouwens ook niets anders kunnen bedenken dan deze 4.

Het is een zaak van dankbaarheid dat je bedankt dat je nog leeft en toch maar normaal dat je een goed voornemen maakt voor de dag 's ochtends en 's avonds kijkt wat er niet goed was? Het is dan ook logisch dat je de genade vraagt om dat te kunnen uitvoeren. Het ochtend en avondgebed vloeit er zo uit...

[mitsumark]

Weet je dat wel zeker?

Excuses, kon mijn post niet aanpassen.

Ik neem als voorbeeld de moslims, ca 20% van de wereldbevolking.

tijden: http://www.risallah.com/islam/gebed.php#tijden

'werk'instructie: http://www.risallah.com/islam/gebed.php?g=leer_gebed