Ruimtetijd in jip en janneketaal; klopt mijn uitleg?

[ThomasBosman]

Na een tijdje filosoferen over de aard van tijd denk ik het eindelijk te hebben begrepen. De formules zijn helaas te complex voor mij op dit moment dus ik hoop dat jullie mij kunnen vertellen of mijn beeld klopt.

Uitgaande van het volgende ben ik gaan redeneren:

- Tijd is gelijkwaardig aan ruimte, 1 seconde is in feit een beweging van 3e5 km door de tijd

- Ruimte en dus beweging en versnelling is relatief

- De som van delta tijd en delta ruimte is altijd gelijk (of er is in ieder geval een omgekeerd verband tussen beide)

Maar als je je bedenkt dat tijd ook relatief is, wat houd het dan nog in?

Wat wij ervaren is dus een beweging van 3e5 km door de tijd, relatief van 'iets', en die beweging is nodig om een mens 1 seconde bewustzijn te laten ervaren of een klok één seconde te laten verspringen.

Als je het zo bekijkt zou dus een beweging door de tijd nodig zijn voor een intern proces van een object, dat het verlopen van één seconde veroorzaakt. Dit zou een beweging van energie of een transformatie of iets dergelijks kunnen zijn, maar is voor deze redenering niet van belang.

Wat dan rest is ten opzichte van wat die beweging door de tijd is.

Wij ervaren beweging als absoluut omdat we ons in het inertiaalstelsel van de immense aarde bevinden, waardoor de traagheid die andere massa's op ons projecteren nauwelijks effect heeft. Zodoende ondervinden wij geen middelpuntvliedende kracht wanneer we ons om een ander mens heen bewegen maar stilstaan ten opzicht van de aarde.

Het klinkt dus logisch dat wat wij als tijd ervaren ook een beweging is t.o.v. Het inertiaalstelsel van de aarde. En omdat we altijd praktisch stilstaan t.o.v. Is de beweging door ruimte 0 en door tijd dus maximaal. Alle objecten op aarde hebben hetzelfde, waardoor ze even snel door de tijd bewegen t.o.v. De aarde, dus lijkt hun tijd even snel te verlopen.

Wanneer we dit op het tweelingenparadox projecteren, gebeurt het dus het volgende:

Tweeling A beweegt snel t.o.v. Van ijkpunt de aarde → beweging door ruimte omhoog, beweging door de tijd omlaag. Tweeling B blijft stilstaan → beweging door ruimte gelijk, beweging door tijd gelijk. Gevolg: Tweeling B heeft een grotere beweging door de tijd gemaakt t.o.v. De aarde dan Tweeling A, en is dus 'ouder' wanneer Tweeling A terugkeert.

Wat ik hier dus zeg is dat de uitspraak: de tijd gaat langzamer bij het object als het zich van de waarnemer af beweegt, betrekking heeft op de tijd t.o.v. Een gezamenlijk referentiekader, waar de waarnemer zich in rust bevind en het object niet. Klopt dit?

Er treed dus niet echt tijdsdilatatie op wanneer fysisch gelijke objecten zich in een vacuüm t.o.v. Elkaar bewegen. Dit lijkt me ook logisch want anders zou het niet te verenigen zijn met het idee dat tijd relatief is lijkt mij.

Een ander gevolg is dat tijd dus niet iets lineairs is, maar een beweging t.o.v. Een ijkpunt met als gevolg een verandering van het object.

[Revelation]

- Tijd is gelijkwaardig aan ruimte, 1 seconde is in feit een beweging van 3e5 km door de tijd

- Ruimte en dus beweging en versnelling is relatief

- De som van delta tijd en delta ruimte is altijd gelijk (of er is in ieder geval een omgekeerd verband tussen beide)

Volgens mij heb je een aantal fundamentele concepten niet helemaal begrepen. Tijd is niet gelijkwaardig aan plaats, alhoewel je het als een bewegingsdimensie kunt opvatten.

Ik denk dat ik weet waarom je aan 3e8 meter komt: er staat vaak ct tegen een ruimteas uitgezet. Dit is gewoon een trucje om dezelfde eenheden te krijgen:

c is een snelheid, dus meter per seconde en t is de tijd. Aangezien c een constante is, kun je de tijd dus ook schrijven als een constante keer de tijd en dat wordt dan hier afstand. Met c*t=s wordt de afstand bedoelt die het licht aflegt (vergelijk snelheid * tijd = afstand).

Tijd is relatief in de relativiteitstheorie, omdat tijd afhangt van waar je bent en hoe snel je beweegt. Als voor de ene waarnemer de tijd in een ruimteschip langzamer lijkt te gaan, lijkt voor een andere waarnemer die in het ruimteschip zit, de ruimte korter te zijn. Dit gebeurt met een factor genaamd gamma.

Versnelling is volgens mij absoluut, aangezien je geen uitwisselbare situaties meer hebt: waarnemers met constante snelheid kunnen niet zien wie nu beweegt en wie niet, maar versnellende waarnemers kunnen altijd weten wie versnelt en wie niet. Er geldt sowieso: als je versnelt, zit je NIET in een intertiaalstelsel en geldt de SRT dus niet meer. Op aarde is er dus geen interiaalstelsel (door zwaartekrachtsversnelling).

[Steentje]

Tijd is relatief in de relativiteitstheorie, omdat tijd afhangt van waar je bent en hoe snel je beweegt.

Opletten. Deze zin is onduidelijk. Men kan hier veronderstellen dat de tijd van een klok aan boord van een ruimtetuig VOOR DE RUIMTEREIZIGER langzamer tikt naarmate hij vaststelt dat de omgeving beweegt ten opzichte van zijn ruimteschip. Dit is niet correct.

Als voor de ene waarnemer de tijd in een ruimteschip langzamer lijkt te gaan, lijkt voor een andere waarnemer die in het ruimteschip zit, de ruimte korter te zijn.

Sorry, maar slordige zin. Je springt hier van tijd voor de ene waarnemer, naar ruimte voor de andere waarnemer.

Wat ik echter veel erger vind is dat je het werkwoord 'LIJKT' gebruikt! (dit doet veronderstellen dat de tijd enkel 'lijkt' trager te tikken maar 'in werkelijkheid' niet. Een soort optisch bedrog dus??? Uw zinsconstuctie met het gebruik van het werkwoord 'lijken' vindt men ook terug is de engelse literatuur (... it 'seems'...). Op aarde in mijn wereld van gelijktijdige gebeurtenissen tikt de klok van het ruimteschip WERKELIJK trager (de 'gebeurtenissen van de klok' liggen in mijn opeenvolgende werelden verder uit elkaar...) . Anderzijds zal in de wereld van gelijktijdige gebeurtenissen van de ruimtereiziger mijn tijd hier op aarde werkelijk trager tikken. Je kan mij tegenspreken maar het gebruik van 'lijkt' moet destijds eens naar voor geschoven zijn door iemand die de speciale relativiteitstheorie niet echt begreep, en er zijn duizenden volgelingen die het ook niet begrijpen en de woordkeuze dan ook maar overnemen. Helaas, want het brengt de lezer niet dichter naar een inzicht hoe de speciale relativiteitstheorie precies in elkaar zit...

Dit gebeurt met een factor genaamd gamma.

Versnelling is volgens mij absoluut, aangezien je geen uitwisselbare situaties meer hebt: waarnemers met constante snelheid kunnen niet zien wie nu beweegt en wie niet, maar versnellende waarnemers kunnen altijd weten wie versnelt en wie niet. Er geldt sowieso: als je versnelt, zit je NIET in een intertiaalstelsel en geldt de SRT dus niet meer. Op aarde is er dus geen interiaalstelsel (door zwaartekrachtsversnelling).

O.K. maar gemakkelijkshalve om de voorbeelden een beetje aanschouwelijk te houden beschouwen we ons stilstaand op aarde zonder zwaartekracht.

Wat betreft uw 'maar versnellende waarnemers kunnen altijd weten wie versnelt en wie niet'... Ik ben in tegenstelling tot de SPECIALE geen expert in de ALGEMENE relativiteitstheorie en meng mij daarom bewust niet actief in die discussies (tenzij ik enkel vragen zou stellen), maar Einstein vond het hoogst merkwaardig dat iemand die in vrije val beweegt, dus een vernelling ondergaat, hij daarvan zelf NIETS voelt. Hij 'zweeft als het ware stilstaand en de grond komt steeds sneller naar zich toe'. Wie op de grond stilstaat zegt uiteraard dat de vallende man naar zich versnelt beweegt. Er wordt wel eens gezegd dat iemand in een versnellende wagen voelt dat de wagen versnelt omdat hij met de rug tegen de stoel wordt gedrukt. Inderdaad, maar dit is geen bewijs dat hij zelf zichzelf in versnelling zou voelen (hij voelt eigenlijk dat de wagen versneldde), laat staan dat hij een versnelling werkelijk ondergaat...: moesten al de moleculen van zijn lichaam stevig vastzitten aan de wagen zou de man helemaal niets voelen van de versnelling. Ondergaat hij dan wel versnelling...? 'Relativitetistheorie', speciale of algemene betekent juist dat beweging én versnelling relatief is, ja toch?

[Rudeoffline]

Er geldt sowieso: als je versnelt, zit je NIET in een intertiaalstelsel en geldt de SRT dus niet meer. Op aarde is er dus geen interiaalstelsel (door zwaartekrachtsversnelling).

Ik kan anders prima versnellingen doorrekenen met alleen speciale relativiteit.

In de SRT geldt dat er een symmetrie geldt voor inertiaalwaarnemers (die niet versnellen) In de ART breidt je dit concept uit naar ALLE waarnemers, met behulp van het equivalentieprincipe.

Dat betekent NIET dat je in de SRT geen versnellingen kunt doorrekenen, maar dat er een klasse waarnemers bestaat waar een bepaalde symmetrie geldt.

Dit misverstand is nogal hardnekkig, maar het is zo eenvoudig te weerleggen door simpelweg naar je formules te kijken. Waarom zou ik geen versnellingen met SRT kunnen beschrijven? Kun je die vraag beantwoorden?

Versnelling is dus absoluut in de SRT, maar relatief in de ART: je kunt een versnelling altijd locaal wegtransformeren door naar een inertiaalwaarnemer in een zwaartekrachtsveld te gaan. Dat is het equivalentieprincipe, en de basis voor de geometrische beschrijving van ruimtetijd.

Overigens, John Norton heeft erg leuke artikelen geschreven over het begrip van ruimtetijd, coordinaten etc in de ART. Daarvoor moet je wel wat kennis van ART hebben.