Immers de ontwikkeling van de auto wordt gedragen door de menselijke intelligentie die voortbouwend op vroegere kennis en ervaring de auto zoals die nu is kon ontwerpen. Zonder intelligentie dus geen auto. Overigens is het zo dat als men stelt dat de evolutie geen doel had, het ook voor dit voorbeeld geldt. De uitvinder van het wiel had geen benul van de latere ontwikkelingen.
Ik hoef maar 1 woordje aan te duiden in uw uitleg om uw ID onderuit te halen: voortbouwend. Stel u voor dat gij nooit van een auto had gehoord, stel dat ik u nu in de oertijd plaats met een pelsen frakske aan... dan kunt gij met uw inteligent design NOOIT een wagen bouwen, vooralleer gij 2 miljoen jaar lang zijt gaan evolueren.
Als gij nooit door had gehad dat door een blikseminslag, waar men eerst 3 miljoen jaar bang van is geweest, ge eigenlijk vuur kunt aanmaken, dan staat gij nergens met dat brein dat weliswaar de mogelijkheid heeft om, bij verdere ontwikkeling, iets te maken. Als er toch zo een overschot van intelligentie is, dan is dat toch niet zo moeilijk om te zien dat tijdens een bosbrand er snachts nog licht is, er een takje af te scheuren en een fakkeltje te maken?
Stel dat we nu plotsklaps alle kennis van vuur zouden verliezen, alle teksten weg, alles beschaving weg en enkel nog enkele babies die overschieten. Dan kunt gij er van aan dat het opnieuw 3 miljoen jaar duurt alvorens we vuur te pakken krijgen.
beschadiging van het DNA kan leiden tot verbetering en groei van de genenpool van een soort. Desondanks claimt de evolutietheorie dat mutatie (= beschadiging) van het DNA en selectie vande resulterende verbeteringen de motor van verandering is in de levende natuur.
En hoe we tot zo iets complex zijn gekomen? Op 4,6 miljard jaar aardgeschiedenis (4 600 000 000 jaar, in mensenequivalent 184 000 000 generaties mensen) en in microbenequivalent waarbij we om de 20 minuten een celdeling hebben sinds pakweg 2,8 miljard jaar, dus 73 584 000 000 000 microbengeneraties, hoeft elke regeneratie maar een miljardse van de DNA-structuur te wijzigen om een heeeeeel andere soort te verkrijgen. Het verschil in DNA tussen een aap en een mens is maar 0,5% in sommige gevallen. Dat valt dus al heel goed mee.
Bekijk het anders: gemiddeld zijn de huidige kinderen van 20 jaar enkele centimeters groter dan hun ouders. En dat op 1 generatie? Hoe kan dat? Via inteligent design? Nee, er is gewoon hormoon in het voedsel gedraaid. Meisjes worden nu eerder verliefd op gasten van 1,8 m dan 1,6 m, dus gaan de 1,8 m mensen een reproductief voordeel hebben: ze zien er sterker uit wegens hun lengte, en zijn nog eens gezond. De volgende generaties zijn weer groter, tot het eten opraakt en de kleintjes er gezonder uit zullen zien en mensen eerder met kleine mensen willen voortplanten. Dit plaatje klopt zelfs tussen 1900 en nu al volledig. Waarom zou je er dan nog een extra inteligent willen bijhalen om dit te verklaren?
Zelfs bij mossels en consoorten klopt dit, alleen sterven die niet uit door selectie, maar omdat een grote mossel effectief minder voedsel krijgt en voortijdig zal sterven. De inteligentie bij een mossel moet nog bewezen worden.
Hoe de ene soort dan uit de andere volgt, bv. een mens uit een graptoliet, dat is nog een paar andere mouwen.
De ontwikkeling van zaken als het oog zal hoogstwaarschijnlijk ongeveer vereenvoudigd als volgt zijn gegaan: op één of ander wormachtig beestje, zullen toevallig enkele chemische stoffen zijn gevallen vanop één of andere steen (ja, stommige stenen zijn chemisch nogal giftig, laten we nu bv. zwavel van vulkanen stellen), waardoor dit deeltje van het beestje gevoelig werd aan zijn staart voor warmte. Nu, de beesten die zwavel of iets anders op hun staart kregen, zullen accidenteel beter kunnen overleven omdat ze voelen dat lava warm is, en daar dus rondlopen. De niet-voelende dieren dus massaal in de lava gesprongen zijn en sterven. Het spreekt voor zich dat alle dieren die toevallig een druppel zwavel op hun staart hadden, zullen voortplanten. Een volgende generatie zal bijgevolg geen druppel zwavel op z'n staart hebben, maar een verhoogte concentratie zwavel in zich dragen. Dit beestje wil die zwavel kwijt, stuurt alles via z'n bloed naar z'n staart, en die staart begint op z'n beurt weer gevoelig te worden voor warmte. En dit evolueerd dan na misschien een paar 1000 generaties voort. Die tastzin evolueerd en uiteindelijk kan dat wormpje "warmtekaarten" voorstellen in z'n wormenbrein. Nog enkele 100 000 generaties wormen en die worm kan zien. Ondertussen heeft dat wormpje misschien al uitsteeksels gekregen, ervaren dat het kan zwemmen en nog enkele zaken, en de vis is geboren. Uit de vis kan dan een reptiel en zo verder evolueren. Dit is toch niet zo een abnormale gedachtengang?
Dus, nu heb ik een voorbeeldje gegeven van hoe heeel toevallig perfect plausibel een worm zonder verdere kunstgrepen na verschillende generaties een warmtesensor kan ontwikkelen. Zeg mij daar in: wat is er mis aan dit concept van toeval? Waar hebt gij een inteligent design in nodig? Het enige inteligente dat ge daarin kunt stellen, is dat het nogal een vernuftig (inteligent) systeem is waarbij een beter aangepaste het zal halen boven een sukkelaartje, maar waarom zou dit door een inteligent geïndoctrineerde god zo moeten zijn?
Het enige inteligent design dat ge zou kunnen opwerpen is: waar komt die drang naar voortplanting vandaan? Nu, voor ongeveer 2,8 Miljard jaar geleden was die drang naar voortplanting er niet. Tot er toevallig misschien uit die "oersoep" een beestje is gekomen dat zich voortplante. En eens dat er voortplantkennis is die werkt, waarom zou dat dan plots uitgeselecteerd worden of niet meer doorgaan? Bij de eerste organisme was voortplanten juist een kwestie van aanvoer van nieuwe chemicaliën waardoor er een splitsing kon optreden. En eigenlijk is dat bij ons nog steeds het zelfde.