Wo studie starten met 40 jaar, verstandig of niet?

[wubs23]

Met 'als je al wat van statistiek af weet' bedoelde ik, dat als je het testimonium wiskunde hebt gehaald (een vereiste voor de studie) of VWO Wiskunde A1,2 of hoger hebt gehad, de statistiek geen enkel probleem zal zijn.

Het gaat voornamelijk over steekproeven, kansberekening, de normale verdeling en hypothesen testen.

Dit is het grootste struikelblok in de studie.

Van de afhakers is, voor zover ik weet, 99% omdat ze de studie niet leuk vinden, ik heb zelf nog niemand gehoord die de studie te moeilijk vond.

[Drieske]

Met 'als je al wat van statistiek af weet' bedoelde ik, dat als je het testimonium wiskunde hebt gehaald (een vereiste voor de studie) of VWO Wiskunde A1,2 of hoger hebt gehad, de statistiek geen enkel probleem zal zijn.

Ik weet niet wat precies het equivalent is van deze vooropleiding in België, maar ik ken toch wel mensen die 4 uur Wiskunde hebben gehad en problemen hadden (3 jaar op rij herkansen voor enkel en alleen statistiek) met statistiek. Waarmee ik zeker niet wil veralgemeningen ofzo. Er zijn zeker ook voorbeelden van mensen met 4 uur die wél slaagden .

Van de afhakers is, voor zover ik weet, 99% omdat ze de studie niet leuk vinden, ik heb zelf nog niemand gehoord die de studie te moeilijk vond.

Met hoeveel je in Nederland in zo een eerste jaar zit, weet ik niet, maar in Vlaanderen mag je toch wel rap tellen op een 200-tal. Als je weet dat er gemiddeld ongeveer 1/3 doorgaat, lijkt het mij straf dat van de 130 afhakers er 125 zijn omdat ze het niet leuk vonden. Nog straffer lijkt me dat je alle 130 afhakers persoonlijk kent .

@Wouter_Masselink: het verre van 100% slagingspercentage lijkt me weinig te maken te hebben met de factoren die je aanhaalt. Immers, hoe verklaar je dan een slaagpercentage in een eerste bach Wiskunde van ongeveer 40% (en dit geldt voor alle wetenschapsrichtingen)? Uiteraard zal dit wel iets van invloed hebben. Maar of die erg groot is, weet ik niet (tenzij ik erg mis zit met een gok van slaagpercentage 33%).

PS: sorry als mijn reactie te off-topic is.

[wubs23]

Bij ons zaten er 300 en zitten er nog 250. Geen enkel persoon die ik tot dusver heb gesproken vond het moeilijk. Hierdoor ga ik er vanuit dat onder de afhakers ook weinig personen het moeilijk vonden.

Verder zijn er een aantal mensen die niet meteen slagen voor statistiek, maar dat heeft (bijna) altijd te maken met simpelweg niet studeren.

Al met al blijft het natuurlijk een WO-studie en is het daardoor uiteraard niet té eenvoudig; echter als je al een WO-studie oid hebt afgerond, of gewoon dit niveau moet kunnen halen doordat je VWO of Gymnasium hebt gevolgd, moet een studie psychologie echt geen enkel probleem zijn.

Mits je gewoon studeert natuurlijk ^^

Anyways, zelfs als je het wel lastig zou vinden, ik zou zeggen: Ga er gewoon voor. Als je het leuk vindt, moet je het gewoon doen. Zelfs al heb je er misschien niet veel aan, het is altijd beter dan je tijd verdoen met tv kijken

[Dido]

PS: sorry als mijn reactie te off-topic is.

Het lijkt mij alvast een aanvulling op wat er in bovenstaande posts is aan bod gekomen...

Ik heb er even wat officiële cijfers bijgenomen om de veralgemeningen die hier nogal spelen wat proberen te ontkrachten:

Slaagpercentages studenten Psychologie VUB ('91-'92 t.e.m. '01-'02) (verhouding aantal geslaagden t.o.v. het aantal studenten ingeschreven op de rol)

jaartal kan 1 kan 2 kan 3 lic 1 lic 2 lic 3

'91-'92 40,3 50,0 65,7 95,2 90,0 100,0

'92-'93 48,2 50,0 64,9 85,4 92,7 84,2

'93-'94 36,5 40,1 62,1 85,1 97,3 83,3

'94-'95 54,5 50,0 52,9 80,4 92,7 92,5

'95-'96 36,5 40,0 65,4 83,7 84,8 82,9

'96-'97 44,2 44,7 62,5 87,3 95,5 85,7

'97-'98 39,5 42,5 77,5 80,6 100,0 70,0

'98-'99 40,0 46,7 68,8 87,0 97,9 78,9

'99-'00 43,8 50,9 72,9 83,6 95,6 74,5

'00-'01 56,9 53,9 56,8 85,7 89,7 81,0

'01-'02 44,8 45,3 57,7 85,8 95,5 67,1

En nog even kijken naar het academiejaar 2008-2009 aan de KU Leuven: voor de eerstejaars psychologie was er een slaagpercentage van 45%

En als we kijken naar de cijfers van de eerstejaars van 2009-2010 van de KU Leuven, dan zien we dat zo'n 39,53% van de studenten uiteindelijk examen aflegde van alle vakken en dat uiteindelijk zo'n 31.75% van hen het aantal studiepunten verzamelde die overeenkwam met 1 academiejaar. Die 39,53% is niet zo hoog, maar zegt weinig over de reden waarom de student niet alle examens doet.

Het gemiddelde cijfer zal dus mogelijks ietsje hoger liggen dan Drieske aangeeft (alhoewel bovenstaande duidelijk maakt dat slaagcijfers van tussen de 30 en 40% wel degelijk voorkomen), maar uit deze cijfers zie ik geen reden om te besluiten dat het een héél makkelijke studie is, integendeel.

Ik ken zelf ook wel een aantal mensen die erg geïnteresseerd waren/ zijn in psychologie en de studie heel graag verder wilden volgen, maar die, ondanks de vele moeite die ze ervoor deden, toch niet slaagden. Mag ik dit nu ook veralgemenen en stellen dat psychologie dus een moeilijke studie is want 60% slaagt niet, terwijl ze toch erg geïnteresseerd zijn in de psychologie?

Het gaat hier om de basisbeginselen over statistiek en evengoed de psychologie: er is geen enkele reden, zoals Drieske ook stelt, om de ervaringen van een beperkt aantal studenten te gaan veralgemenen (= generaliseren) naar 'het is zo dat studie X een heel gemakkelijke studie is want 99% (??waar haal je die cijfers vandaan??) van de afvallers vindt de studie gewoonweg niet leuk (en slaagt daarom niet)'

Zie ook Wikipedia:

Een overhaaste generalisatie, ook bekend als de "wet van de kleine getallen", "secundum quid" of "overgeneralisatie", is een drogreden waarbij men een algemene uitspraak doet op basis van te weinig gegevens. In de statistiek gebruikt men daarom bepaalde regels om uitspraken te kunnen doen met een bepaalde significantie.

Mocht je echter objectieve bronnen hebben die datgene wat ik hier schrijf duidelijk weerleggen én die tegelijk stellen dat de afvallers bijna enkel en alleen bestaan uit niet-geïnteresseerden, dan ben ik natuurlijk bereid m'n stelling hier te herzien.

Ik heb genoeg van die clichés gehoord, over allerlei richtingen, toen ik nog in Leuven zat voor m'n geneeskunde studie. Ondertussen weet ik (gelukkig) al lang dat veel van die clichés niets méér en niets minder zijn dàn clichés. En zelfs al is er nog iets van aan, dan nog zullen die maar gelden voor een erg beperkte minderheid van die studenten.

Dido

-edit- sorry, maar ik merk dat de tabel er qua uitzicht iets anders uitziet dan dat ik ze ingeef. Maar de blauwe cijfertjes zijn dus die van de eerstejaars.

-edit 2- ik zie dat m'n berichtje in tijd overlapt met wubs23 z'n berichtje, waardoor het mijne een beetje achterhaald is (in het laatste berichtje van wubs23 komen al meer nuanceringen voor). Maar aangezien objectieve cijfers veel meer zeggen dan ervaringen, wil ik het zeker laten staan.

[Wouter_Masselink]

het verre van 100% slagingspercentage lijkt me weinig te maken te hebben met de factoren die je aanhaalt. Immers, hoe verklaar je dan een slaagpercentage in een eerste bach Wiskunde van ongeveer 40% (en dit geldt voor alle wetenschapsrichtingen)? Uiteraard zal dit wel iets van invloed hebben. Maar of die erg groot is, weet ik niet (tenzij ik erg mis zit met een gok van slaagpercentage 33%).

Ik kan je slechts de dingen vertellen zoals ik ze op vang. Zowel psychologie als rechten worden over het algemeen gezien als studies die mensen nog wel eens willen kiezen als ze geen flauw idee hebben wat ze willen studeren. Wil je voor een studie slagen dan moet je hier wel een zekere passie voor hebben.

[Drieske]

Zowel psychologie als rechten worden over het algemeen gezien als studies die mensen nog wel eens willen kiezen als ze geen flauw idee hebben wat ze willen studeren.

Klopt, hier ben ik het ook met je eens hoor. Die twee richtingen (en vooral rechten dan) staan bekend als richtingen die men kiest wanneer men niet goed weet wat... Alleen had ik er mijn twijfels over of dit wel invloed heeft op slaagcijfers. Uiteindelijk slaagt er ook maar een goede 40% in de wetenschapsrichtingen (alleszins in Leuven). In eerste zit zelfs maar 25%. (In deze link staat CSE voor cumulatieve studie-efficiëntie. Dat is de verhouding tussen opgenomen en voltooide studiepunten.) Alleen valt het volgens mij feller op in die grote richtingen. Immers, van 600 naar 200 of van 45 naar een kleine 20, dat is hetzelfde relatief gezien, maar voelt wel anders... En dat was wat ik bedoelde.

¨

PS: de pdf staat wel op een studentensite, maar het is een ppt gebruikt en gemaakt door onze decaan (en zijn team).

[Benieuwde Brenda]

@Noodles, ik ben heel nieuwsgierig of je de studie hebt gedaan en of je blij bent met je keuse. Ik denk zelf daaraan om psychologe te worden op een latere leeftijd.

[HansH]

Realistisch gezien zal je het lastiger hebben om aan een baan te komen als je klaar bent met je studie als je 50 jaar bent dan als je bijvoorbeeld 25 bent. Als mensen de keuze hebben tussen iemand van 25 die minder familie verplichtingen heeft en iemand van 50 die ook druk bezig is met een huishouden, kinderen etc dan zal de keuze waarschijnlijk naar de jongere persoon gaan met minder verplichtingen.

realistisch misschien maar niet toegestaan. Een werkgever mag alleen selekteren op functiegeschiktheid en niet op leeftijd of andere niet ter zake doende omstandigheden. alleen jammer dat zulke misstanden lastig aantoonbaar zijn. je zou er statistiek op los moeten laten om werkgevers daarvoor te kunnen beboeten.
Ik ken iemand die op haar 55e nog een HBO studie heeft gedaan ook iets van psychologie en daarmee nog een leuke passende baan had bemachtigd.