Dat is uiteraard zo, uit hoe meer hoeken je een beeld maakt, hoe meer informatie je kunt verkrijgen om een beter beeld te krijgen.

Het vormen van een 3D beeld kan een relatief geautomatiseerd proces zijn zoals met CT scans meestal gedaan wordt, maar dat hoeft niet per se. Je ziet dat bijvoorbeeld bij de diagnose van botbreuken: een volledige CT is dan niet nodig, maar men neemt wel een rontgenbeeld onder 2 of 3 hoeken zodat de arts er in z'n hoofd een goed 3D beeld van krijgt doordat zaken elkaar niet overlappen in alle beelden.

In die zin is het 'computed' aspect niet echt de crux achter de technologie. Het maakt de data absoluut gemakkelijker inzichtelijk, maar strict genomen zou een mens de situatie ook kunnen uitvogelen op basis van beelden uit diverse hoeken genomen.

[quote="Benm"]
Maar je zou diezelfde informatie ook kunnen verkrijgen door een groot aantal 'gewone' rontenfoto's te maken en die te combineren tot een 3d beeld.
[/quote]
En dan heb je dus een Computed Tomography beeld, zijnde een 3D(2D) beeld berekend op basis van 2D(1D) projecties, gemaakt en heb je geen simpele projectie röntgenfoto(2D) meer.
 
Het punt is net dat doordat je in 3D(2D) werkt verschillende weefsels NIET meer op elkaar worden geprojecteerd zoals bij de klassieke 2D röntgenfoto en dat daardoor kleine verschillen in dichtheid kunnen worden weergegeven.

Maar je zou diezelfde informatie ook kunnen verkrijgen door een groot aantal 'gewone' rontenfoto's te maken en die te combineren tot een 3d beeld.

Met patienten gaat dat in de praktijk niet zo goed, maar als je bijvoorbeeld een beeld wilt krijgen van het binnenwerk van een apparaat zonder het te openen is het best een haalbare aanpak (bijvoorbeeld voor heimelijke reverse engineering).

[quote="Benm"]
Fundamenteel maakt het niet zoveel verschil.
[/quote]
Fundamenteel maakt het een gigantisch verschil uit, bij een röntgenfoto wordt er slechts 2D informatie verkregen terwijl men bij een CT (door onder verschillende hoeken metingen te doen over verschillende slices) 3D informatie verkrijgt en dit omzet naar een 3D beeld. En het is net dat 3D beeld dat de meerwaarde oplevert.

[quote="wannes"]
Bij een gewone 2D röntgenfoto worden alle weefsels op elkaar geprojecteerd, waardoor het moeilijk is om kleine verschillen te zien, of juist te plaatsen. Bij een CT wordt er een 3D beeld gemaakt waardoor je geen last hebt van die overlapping en je kleinere verschillen wel kan zien.
[/quote]
 
Fundamenteel maakt het niet zoveel verschil. Je zou een CT kunnen maken door met een 'gewoon' rontgenapparaat een paar honderd fotos achter elkaar te nemen, en de patient tussen iedere foto bijv 1 graad te draaien. 
 
In de praktijk werkt dat niet zo best gezien patienten niet echt stil blijven liggen als je ze om hun as draait, dus draait ahw het hele rontgenapparaat (zowel de bron als de detector) om de patient heen. 
 
Beide methodes geven in principe dezelfde dataset, en het 3d-aspect is een reconstructie gemaakt door een computer uit de verzameling 2d-afbeeldingen. Dit geldt overigens net zo goed voor een (ionserende-straling-vrije) MRI scan, die wordt ook in 'plakjes' gemaakt en vervolgens digitaal in een 3d model omgezet. 

[quote="always"]
Is er een verschil in stralingsfrequentie tussen een rontgenfoto en een ctscan?
 
Voorzover ik begrijp worden ze beide door middel van rontgenstraling gedaan. Maar bij een normale rontgenfoto wordt juist een foto gemaakt van botten maar bij een CTscan juist (een 3D foto) van zacht weefsel zoals hersenen. Maar hoe kan bij een gewone rontgenfoto nou juist hard weefsel zichtbaar worden en bij een CTscan zachtweefsel worden onderscheiden. Natuurlijk is op een gewone rontgenfoto ook het zachte weefsel af te leiden  maar het zichtbare (zwarte) gedeelte (de botten) wordt juist zichtbaar doordat het zachte weefsel de straling doorlaat en niet absorbeert.
 
Maw wordt bij een CT scan een andere golflengte gebruikt waardoor de kleine verschillen tussen de hersenweefsel ook goed zichtbaar worden. Zo ja wat zijn de gebruikte frequenties bij een gewone röntgenfoto en een Ct scan?

 
[/quote]
Bij een gewone 2D röntgenfoto worden alle weefsels op elkaar geprojecteerd, waardoor het moeilijk is om kleine verschillen te zien, of juist te plaatsen. Bij een CT wordt er een 3D beeld gemaakt waardoor je geen last hebt van die overlapping en je kleinere verschillen wel kan zien.
 
 
Over het algemeen zijn de gebruikte energie van CT iets hoger dan bij röntgenfoto's, maar dat heeft zelfs een omgekeerd effect op de zichtbaarheid van zachte weefsels, voor hogere energie daalt het contrast. Voor mammografie gebruikt met bv heel lage energie (30keV) omdat daar het contrast veel groter is dan bij bv 120keV.

Hier een mooi overzichtje: [url=http://en.m.wikipedia.org/wiki/X-ray]http://en.m.wikipedia.org/wiki/X-ray[/url]

Verwonderlijk wat je al niet allemaal kunt vinden op het internet.

Een CT-scan is trouwens 2D, maar kun je digitaal reconstrueren naar 3D. Het probleem met een CT-cerebrum is dat je door de schedel moet kijken. Daar komt dus meer stralingsbelasting bij kijken.

Maar wordt voor zacht hersenweefsel via een CT scan dan een hogere of lagere dosis gebruikt per dwarsdoorsnede? Ik weet dat een CTscan zo'n 200 maal meer belastend is dan een gewone röntgenfoto, maar ik vermoed dat dat komt omdat er gewoon meer foto worden genomen om er een 3D opname van de te maken. Maar komt die veelvoud van 200 dan ook doordat een CTscan (van de hersenen) een grotere dosis per dwarsdoorsnede gebruikt of is die juist minder?
Je zegt trouwens rontgen is rontgen maar licht is ook licht en varieert toch zo'n 500nm

Röntgen is röntgen, het gaat om de 'dosis'.

Zie ook: [url=http://en.m.wikipedia.org/wiki/X-ray_computed_tomography]http://en.m.wikipedia.org/wiki/X-ray_computed_tomography[/url]

Is er een verschil in stralingsfrequentie tussen een rontgenfoto en een ctscan?
 
Voorzover ik begrijp worden ze beide door middel van rontgenstraling gedaan. Maar bij een normale rontgenfoto wordt juist een foto gemaakt van botten maar bij een CTscan juist (een 3D foto) van zacht weefsel zoals hersenen. Maar hoe kan bij een gewone rontgenfoto nou juist hard weefsel zichtbaar worden en bij een CTscan zachtweefsel worden onderscheiden. Natuurlijk is op een gewone rontgenfoto ook het zachte weefsel af te leiden  maar het zichtbare (zwarte) gedeelte (de botten) wordt juist zichtbaar doordat het zachte weefsel de straling doorlaat en niet absorbeert.
 
Maw wordt bij een CT scan een andere golflengte gebruikt waardoor de kleine verschillen tussen de hersenweefsel ook goed zichtbaar worden. Zo ja wat zijn de gebruikte frequenties bij een gewone röntgenfoto en een Ct scan?