Waarschijnlijk zal ik die interactie tussen het foton en het electron gewoon moeten accepteren als een feit.
Maar reageert het foton met het electron, of met het totale electrische veld binnen het atoom.
Het foton hoeft namelijk niet altijd de passende energie voor het buitenste electron te hebben, maar kan ook genoeg energie hebben voor een ander electron.
Er lijkt overigens een verschil te bestaan tussen de fotonen binnen het electrische veld en het electron afgegeven door een electron dat naar een lagere baan springt.
Binnen dat electrische veld kunnen fotonen in 3 dimensies vliegen.
Bij dat electron dat door dat electron wordt afgegeven, is sprake van 1 foton, dat ook maar 1 kant uit gaat.
Alle andere richtingen zullen niets merken van dat verspringende electron.
Bedankt overigens voor de link met dat boek, maar die formules zijn al heel lang geleden uit de kennisbank in mijn hoofd verdwenen, voor zover ze er ooit in hebben gezeten.

[quote="Ruud1234"]
Toch zit ik nog wel met een vraag over dat foton.
Als dat electron door een foton naar een hogere baan wordt geschoten en dit niet door ladingen/ een electrische kracht gebeurt, wat is dan wel de werkzame kracht die de energie van het foton op het electron overbrengt?
Een simpele botsing zullen we maar uitsluiten.
[/quote]

niet zo eenvoudig uit te leggen , de "kracht" van een foton .
srry als het te lang is .

[size=100]Een elektron met zijn lading ' q-'  heeft zijn eigen EM-veld (elektromagnetisch-veld) en " voelt ,zit in ,word aangetrokken "[/size]door het EM-veld van lading 'q+' van een proton.
 
[size=100]Het EM-veld is verantwoordelijk voor afstoting of aantrekking ,[/size]
[size=100]niet dat er constant fotonen tussen  de ladingdragers heen en weer schieten.[/size]
[size=100]Fotons zijn bewegende veranderingen in de waarden van het EM-veld ,[/size]
Een foton die dan in interactie kan gaan met andere systemen (bv elektron ) , informatie over veranderingen in het veld
kan er toe leiden dat de elektron zijn waarde veranderd naargelang het gewijzigd EM-veld configuratie. 
 
in al zijn eenvoud  "de rol van Fotonen" 
de "deeltjes" die de EM-kracht overdragen tussen ladingen ?? 
niet in de zin van " ze veroorzaken alle aantrekking of afstoting "
zie ze meer in de vorm van "krachtdragers" die informatie over veranderingen in de waarden van het EM-veld meedragen
en deze veranderingen in de veldwaarden hebben op hun beurt een invloed op de kracht die andere systemen "ervaren"
[size=100] [/size]
elke foton die we op ons netvlies ontvangen is afkomst van een verandering in het EM-veld ergens doordat 
een elektron zijn waarden heeft gewijzigd,
en een elektron op ons netvlies heeft door deze informatie (afkomstig van een foton)
zijn waarde veranderd  te compensatie van het gewijzigd EM-veld
 

The Electromagnetic Field Theory  ( [url=http://www.plasma.uu.se/CED/Book/]http://www.plasma.uu.se/CED/Book/[/url] )

Uiteindelijk wordt alles in en rondom het atoom bepaald door de schrödinger vergelijking maar het lijkt inderdaad op een simpele botsing die zorgt voor de verstoring en een zgn quantum sprong van het electron.

Toch zit ik nog wel met een vraag over dat foton.
Als dat electron door een foton naar een hogere baan wordt geschoten en dit niet door ladingen/ een electrische kracht gebeurt, wat is dan wel de werkzame kracht die de energie van het foton op het electron overbrengt?
Een simpele botsing zullen we maar uitsluiten.

Het is altijd goed om kritisch naar artikelen over wetenschap te kijken. Het hier besproken artikel blijft niettemin een aardig artikel en ook wel interessant zeker als we het vergelijken met andere wetenschappelijke artikelen zoals die van bijvoorbeeld voormalig Prof Diederik Stapel over vleeseters. Kortom er zijn geen richtlijnen aan te geven voor verkeerd wetenschappelijk onderzoek behalve dan deze met kritisch blik te bekijken.
 
 
Als het gaat om fotonen is het foto-elektrisch effect een eenvoudige verklaring voor de eigenschappen van de fotonen. Het hoogfrequente blauwe licht krijgt wel elektronen los uit een metalen plaat maar lager frequent rood licht niet  Als we dan bedenken dat het foton eigenlijk een samengesteld golfpakketje is dan zien we gemakkelijk dat hoogfrequente golven ofwel meer golven in een seconde makkelijker elektronen losmaken dan laagfrequente golven. Meer golven meer energie, een foton is dus gewoon een energiepakketje.

[quote="Ruud1234"]
Ik vond het artikel ook niet echt overtuigend, maar er was wel een hoop moeite gedaan om het te schrijven.
[/quote]
 
Jawel, maar dit is de grotemensenwereld. Men krijgt geen punten voor "goed zijn best doen".
 
Bovendien vind ik dat ook tegenvallen. Een deel van de tekst is letterlijk hetzelfde als de tekst in een van de artikelen waar ze naar verwijzen, de tekeningen volgens mij ook, en binnen de tekst komt het ook een paar keer voor dat eenzelfde passage wordt hergebruikt.
 
[quote]
Bovendien ben ik niet op de hoogte van wat er aan onderzoeksinstituten bestaat, dus het was lastig te beoordelen wat de waarde is van zo'n artikel.
Dat is het probleem van internet.
Er is heel veel informatie te vinden, maar het is lastig te achterhalen of die ook klopt.
[/quote]
 
Je hoeft jezelf niets te verwijten: je hebt aangegeven waar je je informatie vandaan hebt, zodat een ander weet waar je het over hebt, en zodát het mogelijk is om de fout boven water te halen.
 
In zijn algemeenheid mag je er wel vanuit gaan dat dit soort artikeltjes, die op iemands eigen website staan en niet op de site van een tijdschrift (te herkennen aan de titel "Journal of ... ", met bijbehorende opmaak en dergelijke) met een korrel zout kunnen worden genomen.

Ik vond het artikel ook niet echt overtuigend, maar er was wel een hoop moeite gedaan om het te schrijven.
Bovendien ben ik niet op de hoogte van wat er aan onderzoeksinstituten bestaat, dus het was lastig te beoordelen wat de waarde is van zo'n artikel.
Dat is het probleem van internet.
Er is heel veel informatie te vinden, maar het is lastig te achterhalen of die ook klopt.

Het experiment bestaat uit een batterij met twee magneten. Deze magneten zouden zgn gravity fotonen ontvangen en dan doorsturen naar de andere magneet. Tussen de magneten ontstaan dan TEM golven. Hoe kan een simpele magneet nou een ontvanger zijn voor deze bijzondere fotonen (als ze al bestaan) en tegelijkertijd TEM golven uitzenden. Het gaat dan ook nog eens over laagfrequente TEM golven met een frequentie van 60Hz. Normaal gesproken zitten dit soort golven in de buurt van GHZ range. Het enige wat je kunt meten in deze opstelling is laagfrequente stoor signalen (50Hz brom en zo).

Ik heb er even doorheen gebladerd. De beschrijving van de experimenten is weliswaar zeer lang, maar vooral zeer vaag en weinig concreet. Er wordt gesproken over het gebruik van een "charge meter" maar verdere details hierover ontbreken.
 
Er staan ook geen resultaten in, alleen de conclusie die men uit die resultaten trok (dat de fotonen waren afgebogen). Een resultaat zou zijn geweest om de uitslag van die charge meter als functie van de positie in een grafiek te zetten.
 
Zonder deugdelijke experimentele beschrijving en zonder resultaten zal dit de peer review niet doorstaan.

Het lastige in deze discussie is de golf-deeltjesdualiteit. Zie je licht als een golf, dan is het inderdaad een wisselend elektrisch en magnetisch veld. Kijk je naar een individueel foton als deeltje, dan kun je niet meer spreken van een elektrisch en magnetisch veld veroorzaakt door dit foton. Wat het wel veroorzaakt is interacties met geladen deeltjes, die je in de klassieke theorie ook kunt verklaren met elektrische en magnetische velden. Maar ik geef toe: de grens hier is vaag, en het gaat mij ook wat boven de pet.
 
Ik heb nu niet de behoefte om een artikel van zes pagina's te lezen met een alternatieve theorie dat een foton bestaat uit ladingen. Indien het goed in elkaar zit, moet hij het publiceren in een peer reviewed journal. Indien dit niet lukt, zegt dit voor mij al genoeg over de waarde van de alternatieve theorie.

[quote="Moab"]
Een foton is een mathematische uitdrukking van een (quanta) elektro-magnetische golf (straling)
zijn energie is recht evenredig met zijn frequentie e = hf 
 
voor een goede wisselwerking tussen elektronen onderling blijven golven de beste kandidaat, 
hoe groot schat je de kans dat een massaloos deeltje een elektron "toevallig" raakt ,
denk eens aan al die miljarden neutrino's die door je lichaam gingen terwijl je dit las  
 
[/quote]
Ik ben het met u eens, dat een foton en een electron elkaar maar zelden tegen zullen komen, als je ze beide als puntdeeltjes beschrijft.
Als je de quantummechanica er bij haalt weten ze van elkaar waarschijnlijk niet eens waar ze uithangen, als ze al weten waar ze zelf zijn.
Je zou een botsing tussen een foton waarschijnlijk ook nog kunnen zien als de interferentie van 2 golven.
 
Maar goed dat staat wat los van de vraag hoe het zit met de vraag of er ladingen in een foton zitten.
 
Ik ben ook op internet wezen zoeken naar fotonen, en er kwamen er genoeg van mijn beeldscherm.
Ik vond daar echter ook nog een artikel van Hans Giers die een experiment met fotonen beschrijft.
Hij schrijft daar in dat er met een experiment zeer laag energetische fotonen uit elkaar zijn getrokken met magnetische en electrische velden.
 
Of het een serieus onderzoek is, of dat iemand het wel leuk vond om iets te bedenken weet ik niet zeker.
Dit is het webadres [url=http://vixra.org/pdf/1302.0127v1.pdf]http://vixra.org/pdf/1302.0127v1.pdf[/url]
 
Wikipedia (nederlands) spreekt trouwens ook over electrische en magnetische velden.
Wat meer in de richting van zoals ik het ooit heb geleerd op school.

Een foton is een mathematische uitdrukking van een (quanta) elektro-magnetische golf (straling)
zijn energie is recht evenredig met zijn frequentie e = hf 
 
voor een goede wisselwerking tussen elektronen onderling blijven golven de beste kandidaat, 
hoe groot schat je de kans dat een massaloos deeltje een elektron "toevallig" raakt ,
denk eens aan al die miljarden neutrino's die door je lichaam gingen terwijl je dit las  
 

De beschrijving die ik van een foton heb geleerd is dat het een wisselend magnetisch en electrisch veld heeft, die elkaar veroorzaken, dan wel in stand houden.
Helemaal precies weet in dat niet meer.
Dat is al enige wat jaartjes geleden.
Misschien betekent in dit geval in stand houden en veroorzaken wel gewoon het zelfde.
Op het moment dat het magnetische veld nul is, is het electrische veld maximaal en omgekeerd.
Je praat ook over electromagnetische straling.
Die term moet toch ergens vandaan komen.
 
Als deze definitie klopt, moet dat magnetisch en electrische veld toch ook ergens door worden veroorzaakt.

Je kunt de interactie tussen geladen deeltjes op twee manieren berekenen. De eerste is de "klassieke" aanpak middels de wetten van Maxwell, hier ben je waarschijnlijk wel mee bekend. De tweede manier wordt uitgelegd in een theorie die quantum electrodynamica (QED) heet, en is niet eenvoudig uit te leggen. Misschien heb je ooit van Feynman diagrammen gehoord? Twee geladen deeltjes wisselen een (reëel of virtueel) foton uit. De kans waarmee dit gebeurt heet simpelweg een "matrixelement" in deze theorie. Dit matrixelement is 0 voor de combinatie foton met ongeladen deeltjes, wat betekent dat fotonen alleen met geladen deeltjes een interactie aan kunnen gaan. Beide manieren van rekenen komen bij normale energieën op dezelfde uitkomst uit; bij hogere energieën zal de quantum beschrijving accurater zijn.
 
[url=https://van.physics.illinois.edu/qa/listing.php?id=2348]Hier[/url] staat een beknopte uitleg. [url=https://teachers.web.cern.ch/teachers/archiv/HST2002/feynman/index.html]Hier[/url] staat een iets uitgebreidere uitleg.
 
Kun je iets meer uitleggen wat je bedoelt met "Het foton heeft zowel een magnetisch als een electrisch veld."? Ik denk dat ik het hier namelijk niet mee eens ben.

De energie opgeslagen in dat electrisch veld wordt kleiner.(met de verdwenen energie van het foton)
Maar wat verstaat u precies onder drager van electromagnetische kracht?
Hoe kan een deeltje zonder lading invloed uitoefenen op ladingen?
 
Het foton heeft zowel een magnetisch als een electrisch veld.
Wat is daarvan dan de oorsprong?
Bij voorkeur het foton beschouwd als een deeltje.
Dat visualiseert wat makkelijker dan een golfverschijnsel.