We hebben een tijdje geleden een standaardproef gedaan voor de les fysica: we leggen een houten blokje op een plank en passen de hoek van de plank aan tot het blokje naar beneden schuift. Dan leiden we daaruit de wrijvingscoefficient af.
De leerkracht wou dat we hierna hetzelfde deden, maar onder andere omstandigheden. We hebben gekozen voor de invloed van water:
- We bevochtigen het blokje en herhalen de proef.
- We bevochtigen het blokje, laten het bevriezen en herhalen de proef.
De uitkomsten zijn helemaal niet wat we verwachtten... Een droog blokje heeft de laagste wrijvingscoefficient, dan het bevochtigd blokje, en het bevroren blokje had de grootste wrijvingscoefficient. Wat zou de verklaring hiervoor kunnen zijn, of gaat het hier gewoon om een mislukte proef?
Mogelijke verklaring voor 1: Het water onder het blokje wordt weggeduwd en zorgt voor een lage druk onder het blokje. Hierdoor duwt de buitenlucht 'harder' en door de kleine massa van het blokje komt dit duidelijk tot uiting. Dit is echter ongegrond en we weten niet of dit wel de verklaring is.
Dezelfde resultaten deden zich voor bij een soortgelijke proef: Plaats het wrijvingsblokje op tafel. Leg de krachtsensor vlak op tafel en verbindt hem met het haakje.
Verschuif de krachtsensor langzaam over de tafel (touwtje komt strak) en op bepaald ogenblik begint het blokje te schuiven. Blijft met de sensor trekken totdat het blokje over een 20-tal cm verschoven is met een constante snelheid. Klik op "stop".
Alvast bedankt.
We hebben een tijdje geleden een standaardproef gedaan voor de les fysica: we leggen een houten blokje op een plank en passen de hoek van de plank aan tot het blokje naar beneden schuift. Dan leiden we daaruit de wrijvingscoefficient af.
De leerkracht wou dat we hierna hetzelfde deden, maar onder andere omstandigheden. We hebben gekozen voor de invloed van water:
[list=1][*]We bevochtigen het blokje en herhalen de proef.
[*]We bevochtigen het blokje, laten het bevriezen en herhalen de proef.[/list]De uitkomsten zijn helemaal niet wat we verwachtten... Een droog blokje heeft de laagste wrijvingscoefficient, dan het bevochtigd blokje, en het bevroren blokje had de grootste wrijvingscoefficient. Wat zou de verklaring hiervoor kunnen zijn, of gaat het hier gewoon om een mislukte proef?
Mogelijke verklaring voor 1: Het water onder het blokje wordt weggeduwd en zorgt voor een lage druk onder het blokje. Hierdoor duwt de buitenlucht 'harder' en door de kleine massa van het blokje komt dit duidelijk tot uiting. Dit is echter ongegrond en we weten niet of dit wel de verklaring is.
Dezelfde resultaten deden zich voor bij een soortgelijke proef: Plaats het wrijvingsblokje op tafel. Leg de krachtsensor vlak op tafel en verbindt hem met het haakje.
Verschuif de krachtsensor langzaam over de tafel (touwtje komt strak) en op bepaald ogenblik begint het blokje te schuiven. Blijft met de sensor trekken totdat het blokje over een 20-tal cm verschoven is met een constante snelheid. Klik op "stop".
Alvast bedankt.
