Moeten de deeltjes bij de bron op polarisatie verstrengeld worden?

317070 schreef: Ja, maar daar ken ik de details niet van. Verstrengeling gebeurt over quantum-eigenschappen, niet zozeer over deeltjes.

Kunnen twee fotonen verstrengeld zijn, hoewel niet gepolariseerd?

Als beide fotonen verstrengeld en ongepolariseerd zijn, vallen ze beiden 50% van de keren door hun respectievelijke filters. Als de filters loodrecht op elkaar staan, en A wordt tegengehouden, is dat een situatie die 50% van de keren optreedt. Gegeven dat A 50% van de keren geblokkeerd wordt, en gesteld dat we alleen die gevallen beschouwen dat A geblokkeerd wordt, als B dan ook nog eens een X% aantal keren geblokkeerd zou kunnen worden, dan wordt B 50+X% van de keren geblokkeerd en dat is >50%. Dat kan dus niet. Dus als A geblokkeerd wordt, moet B doorgelaten worden, toch?

317070 schreef: Kijk, ik ging uit van de onderstelling dat zowel B als A ófwel horizontaal waren, ófwel verticaal (a.k.a gemaakt met gepolariseerd licht op een BBO). Als je fotonen verstrengeld zijn met een willekeurige polarisatie, dan wordt het ganse verhaal veel moeilijker. Dan wil het feit dat A doorgelaten of geabsorbeerd wordt niet 1-op-1 iets zeggen over de polarisatie van B.

entropy schreef:  
Weet je zeker dat als A geabsorbeerd wordt door filter V, dat B altijd filter H zal passeren? Kan het zijn dat foton B verder gaat als circulair gepolariseerd, en dus 50% van de tijd filter H zal passeren?

317070 schreef: Als A geabsorbeerd wordt, dan wil dit zeggen dat A horizontaal gepolariseerd was. Dus dan MOET B ook horizontaal gepolariseerd zijn, en dus passeert B het filter H 100% van de tijd.

Als we het referentieframe van de bron van de deeltjes nemen, en B theoretisch de oorzaak van A kan zijn, is dat dan vergelijkbaar met retrocausaliteit?

1) Beide dozen communiceren, sneller dan de lichtsnelheid
In de wetenschap zeggen we dat het principe van lokaliteit geschonden wordt. Wat houdt dat in? Dat wil zeggen dat een meetresultaat hier kan afhangen van een gebeurtenis ver weg, nog voordat die informatie hier kan zijn.
In dit experiment hebben we dit nu enkel voor de ruimte gedaan. We hebben enkel onze dozen in de ruimte gescheiden. Maar ruimte en tijd zijn eigenlijk hetzelfde en vormen een ruimtetijd. Er zijn dus ook al voorbeelden van experimenten waarbij men kan aantonen dat men meetresultaten kan laten afhangen van beslissingen die men in de toekomst gaat nemen! Dus als je denkt dat de oplossing van de tegenspraak is dat de dozen sneller dan de lichtsnelheid kunnen communiceren, dan moet je ook aanvaarden dat er in het heelal informatie naar het verleden wordt gestuurd. Tijdreizen dus.

Je moet bij deze oplossing dus er ook bij nemen dat het heelal ook door haar toekomst gedetermineerd is. (iets wat niet onder naïeve gedetermineerdheid verstaan wordt.) Je moet bovendien heel goed oppassen dat de causaliteit nooit geschonden wordt.

(Een voorbeeld van een interpretatie van de kwantummechanica die localiteit laat vallen, is de Kopenhagen interpretatie.)

entropy schreef:  
Ligt dat niet aan vanuit welk referentieframe je het bekijkt? Als je met driekwart van de lichtsnelheid de kant van B op reist, zie je B dan niet vóór A gebeuren?

317070 schreef: Ja. En dan is voor jou B de oorzaak.
Dat 2 observatoren het niet eens zijn over wat oorzaak is, en wat gevolg, is op zich geen probleem. Dat gebeurt wel in meer situaties.

entropy schreef: Ligt dat niet aan vanuit welk referentieframe je het bekijkt? Als je met driekwart van de lichtsnelheid de kant van B op reist, zie je B dan niet vóór A gebeuren?

317070 schreef: Maar A gebeurt eerder, en is dus de oorzaak?

entropy schreef: Dus als ik het goed begrijp passeert B niet als A wel passeert, en passeert B wel als A niet passeert? Dan is er toch geen sprake van causaliteit? (omdat B net zo goed de oorzaak van A zou kunnen zijn)

317070 schreef: Ja, want hun toestanden waren verstrengeld. Als A geabsorbeerd wordt, dan wil dit zeggen dat A horizontaal gepolariseerd was. Dus dan MOET B ook horizontaal gepolariseerd zijn, en dus passeert B het filter H 100% van de tijd.

Pas op: Deze redenering geldt enkel als A ofwel volledig horizontaal, ofwel volledige verticaal gepolariseerd was.

Ben erg benieuwd naar de redenatie dat de verstrengeling niet zou worden verbroken bij passage van het foton door het filter.

Stel, foton A wordt geabsorbeerd door filter V. Kan foton B dan nog steeds in principe filter H passeren?