Type 1 kristal wordt bijvoorbeeld gebruikt in eenvoudige opstellingen met 2 of 4 detectoren. Dit zijn demo opstellingen om quantum verstrengeling aan te tonen :mitchell2.pdf

Dit klinkt inderdaad een beetje vaag een plaatje geeft wat meer duidelijkheid.

Met een dergelijke cube kun je dus het verticale gepolariseerd licht er uithalen en naar een eigen detector geleiden, en een tweede cube haalt het horizontale polarisatie licht eruit en dit wordt ook naar een eigen detector gestuurd. De verstrengelde paren hebben een mix van beide orientaties en zullen rechtdoor gaan en gaan ook weer naar twee detectoren.

spacebel schreef: Hier heb ik toch wel moeite mee. Fotonen kunnen samenkomen zonder elkaar in de weg te zitten. Er kan dus gewoon een foton in de ene orientatie samen met een foton in de andere orentatie tegelijkertijd in de spitter aankomen. Die hoeven helemaal niet vertrengeld zijn. Toch meet je tegelijkertijd in beide detectoren iets.

Het principe schema voor verstrengeling is niet ingewikkeld. 
 
Belangrijk is het uitlijnen van het optische systeem zoals de splitters voor het weghalen van de niet verstrengelde fotonen. Er zijn dan twee detectoren voor het verstrengelde fotonen paar. Deze fotonen worden alleen geteld als ze binnen een bepaalde tijd binnenkomen en er dus sprake is van een verstrengeld paar.

Uit het kristal komen twee bundels waarvan 1 bundel verticaal is gepolariseerd en de andere bundel horizontaal, beide bundels of stralen zijn in correlatie met elkaar maar niet verstrengeld. Er is alleen maar sprake van superpositie van de twee bundels op de kruispunten, omdat je op deze punten niet weet wat de polarisatie is (kan van straal 1 of van straal 2 komen). Alleen op deze kruispunten is er dus sprake van superpositie van beide polarisatie states en dus van verstrengelde deeltjesparen. De werking van het kristal berust op het SPDC principe (type 1 of 2) ofwel Spontaneous Parametric Down-Conversion. Googelen op SPDC en quantum entanglement.

317070 schreef: De meest populaire methode (voor verstrengelde fotonen) maakt gebruik van een BBO: een barium-boraat kristal, dat dubbelbrekend is.
 
 
De bovenste breking van een straal is anders gepolariseerd dan de onderste, maar de totale breking is nog steeds neutraal gepolariseerd (wegens behoudswetten). Het gevolg is dat op de kruispunten van beide brekingen, het ene kruispunt verticaal gepolariseerd is, en het andere horizontaal. Je kunt niet weten dewelke dewelke is, want dat is quantum-willekeurig. Maar beide zijn wel verstrengeld, omdat de totale polarisatie nul moet zijn!
 
 

 
Maar dus, in schema's van verstrengelingsexperimenten is de BBO de plaats waar het gebeurt. Zoals bijvoorbeeld deze:

Als ik me niet vergis wordt het BBO 'gepompt', waardoor 1 foton gedupliceerd wordt in 2 fotonen.
https://en.wikipedia.org/wiki/Laser_pumping

Is het niet zo dat beide geproduceerde fotonen de helft van de frequentie hebben van het invallende foton?