door Zomernacht » zo 28 jun 2009, 21:16
Hoi mensjes.
Ik ben Naciye, en ik ben 11 jaar.
Ik zat vroeger op een hele kleine school, met weinig leerlingen, iedereen kende elkaar, naja, eigenlijk waren het alleen maar familieleden van mij dus zou ik ze wel moeten kennen? Whatever.
Die school was te klein, dus ik moest naar een grotere school. Eenmaal daar aangekomen, kon ik niet goed met de rest opschieten. Ik was nogal gemeen tegen andere kinderen, want ik zei altijd wat ik dacht en blijkbaar kunnen mensen dat niet accepteren. Naja, er was ook een hoogbegaafd kind, die ik eerst "stom" vond. Naja, eigenlijk was ik gewoon jaloers. Door hem ben ik diep gaan nadenken over mijzelf. Ik wil niet dat dit opschepperig over komt, maar ik ben "goed" in taal en spelling en engels en nog een paar andere vakken. In rekenen ben ik een wrak. Ik bedacht dat ik misschien ook wel hoogbegaafd kon zijn. Maar als ik hoogbegaafd ben, dan zou ik rekenen toch makkelijk kunnen? Ik weet niet of ik het zo slecht doe omdat het onder mijn niveau is, of omdat ik gewoon zwakbegaafd(bestaat dat?) ben in rekenen. Ik weet niet of ik hoogbegaafd ben, want ik presteer ook best wel slecht op school. Vroeger in dit schooljaar wilde ik mijn best niet doen voor school, en toen haalde ik allemaal slechte cijfers. De juf schatte dat ik vmbo-tl of havo kon doen. Dit raakte mij diep, want ik wil hoger kunnen. Ik ben beter mijn best gaan doen voor school, maar ik heb er niet zoveel zin in. Soms is het te makkelijk, soms is het te moeilijk, of begrijp ik het niet omdat het "onder mijn niveau is."
En als ik aan kinderen vraag:"Wat zou jij doen als ik zou zeggen dat ik hoogbegaafd ben?"
Dan krijg ik vaak antwoorden zoals:"Lachen." Of: "Niet geloven."
En ik kan het wel begrijpen, want zelf zou ik mij ook niet zien als een hoogbegaafd kind. Naja, met dat hoogbegaafde kind in mijn klas, Floris heet hij, kan ik heel goed opschieten als ik aardig wil doen. Als ik niet aardig wil doen, dan gaat het helemaal mis. Er was ook een tijdje dat ik hem leuk vond. Maarja, nu gaat het minder goed tussen ons, want ik ben een beetje aan het zakken met "positief denken."
Zou ik heel misschien hoogbegaafd kunnen zijn?
Ik doe weleens test op internet, maar daar komen verschillende antwoorden uit. En ik doe niet eens mijn best.
Soms komt er uit: 96. Soms 110, en soms 86. Ik ben er van overtuigd dat dit niet klopt, want ik ben nieteens zo dom.
En ik ben ook best wel luidruchtig. Ik heb begrepen dat hoogbegaafde kinderen meestal wat stiller zijn, en best wel verlegen. Dat ben ik dus totaal niet, dus ik zit nu in een discussie met mijn gedachten.
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen.
Naciye.
Oeh. En sorry als dit erg opschepperig over kwam, ik bedoel het niet opschepperig.
Hoi mensjes.
Ik ben Naciye, en ik ben 11 jaar.
Ik zat vroeger op een hele kleine school, met weinig leerlingen, iedereen kende elkaar, naja, eigenlijk waren het alleen maar familieleden van mij dus zou ik ze wel moeten kennen? Whatever.
Die school was te klein, dus ik moest naar een grotere school. Eenmaal daar aangekomen, kon ik niet goed met de rest opschieten. Ik was nogal gemeen tegen andere kinderen, want ik zei altijd wat ik dacht en blijkbaar kunnen mensen dat niet accepteren. Naja, er was ook een hoogbegaafd kind, die ik eerst "stom" vond. Naja, eigenlijk was ik gewoon jaloers. Door hem ben ik diep gaan nadenken over mijzelf. Ik wil niet dat dit opschepperig over komt, maar ik ben "goed" in taal en spelling en engels en nog een paar andere vakken. In rekenen ben ik een wrak. Ik bedacht dat ik misschien ook wel hoogbegaafd kon zijn. Maar als ik hoogbegaafd ben, dan zou ik rekenen toch makkelijk kunnen? Ik weet niet of ik het zo slecht doe omdat het onder mijn niveau is, of omdat ik gewoon zwakbegaafd(bestaat dat?) ben in rekenen. Ik weet niet of ik hoogbegaafd ben, want ik presteer ook best wel slecht op school. Vroeger in dit schooljaar wilde ik mijn best niet doen voor school, en toen haalde ik allemaal slechte cijfers. De juf schatte dat ik vmbo-tl of havo kon doen. Dit raakte mij diep, want ik wil hoger kunnen. Ik ben beter mijn best gaan doen voor school, maar ik heb er niet zoveel zin in. Soms is het te makkelijk, soms is het te moeilijk, of begrijp ik het niet omdat het "onder mijn niveau is."
En als ik aan kinderen vraag:"Wat zou jij doen als ik zou zeggen dat ik hoogbegaafd ben?"
Dan krijg ik vaak antwoorden zoals:"Lachen." Of: "Niet geloven."
En ik kan het wel begrijpen, want zelf zou ik mij ook niet zien als een hoogbegaafd kind. Naja, met dat hoogbegaafde kind in mijn klas, Floris heet hij, kan ik heel goed opschieten als ik aardig wil doen. Als ik niet aardig wil doen, dan gaat het helemaal mis. Er was ook een tijdje dat ik hem leuk vond. Maarja, nu gaat het minder goed tussen ons, want ik ben een beetje aan het zakken met "positief denken."
Zou ik heel misschien hoogbegaafd kunnen zijn?
Ik doe weleens test op internet, maar daar komen verschillende antwoorden uit. En ik doe niet eens mijn best.
Soms komt er uit: 96. Soms 110, en soms 86. Ik ben er van overtuigd dat dit niet klopt, want ik ben nieteens zo dom.
En ik ben ook best wel luidruchtig. Ik heb begrepen dat hoogbegaafde kinderen meestal wat stiller zijn, en best wel verlegen. Dat ben ik dus totaal niet, dus ik zit nu in een discussie met mijn gedachten.
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen.
Naciye.
Oeh. En sorry als dit erg opschepperig over kwam, ik bedoel het niet opschepperig.