Bedankt voor deze test.
Het is duidelijk dat een loep niet altíjd gebruikt wordt zoals ik het doe, en zoals ik het geleerd heb.
De mogelijkheid tot binoculair kijken alsmede beperking van de vertekening zijn hier goede redenen.
 
Ik vraag me af of bijvoorbeeld een viewmaster - voor wie het niet kent:
[url=https://en.wikipedia.org/wiki/View-Master]https://en.wikipedia.org/wiki/View-Master[/url]
de fotootjes mogelijk wèl vrijwel op brandpuntsafstand van de lensjes plaatst. Daar heeft ieder oog z'n eigen 'loepje'.
 
Als je iets kleins zo goed mogelijk wilt zien (of b.v. heel kleine lettertjes zo goed mogelijk wilt kunnen lezen) en kijken met één oog geen probleem is, dan blijft de maximale voorwerpafstand de beste keus. Veel illustraties bij vorige berichtjes in dit draadje lijken te tonen dat er maar met één oog gekeken wordt. 
 
Je ziet, ik geef m'n standpunt niet helemaal op maar je hebt hier een sterk argument!

In het geval zal de mogelijkheid om met beide ogen te kunnen kijken een belangrijke rol spelen, samen met de wens om de vertekening te beperken.

Een oude [url=http://www.cameramuseum.nl/diaviewers.htm]Agfascop 100[/url] diaviewer van marktplaats.nl heb ik nu gedemonteerd en opgemeten. De voorwerpsafstand van de diaviewer, 7.4 cm, is ongeveer de helft van de brandpuntsafstand, 12.9 cm. 

Hieronder heb ik de lens op beide afstanden boven ruitjespapier gefotografeerd. Bij de rechterfoto is de voorwerpsafstand gelijk aan de brandpuntsafstand, dus met de maximale vergroting, de maximale vervorming en de maximale parallax. De parallax heb ik weergegeven met twee gele rondjes op de lens: een op het papier getekende stip zie je op de lens van het ene naar het andere rondje verspringen als je afwisselend met linker- en rechteroog kijkt. De parallax is zo groot dat geen enkel punt van het papier binoculair zichtbaar is.

Bij de linkerfoto is de voorwerpsafstand 7.4 cm, wat normaal is voor deze diaviewer. De vergroting is half zo groot als bij de rechterfoto; de vervorming is minimaal, en de parallax is zo gering dat je het grootste deel van een dia binoculair kunt zien.

 

[attachment=0]diaviewer2.jpg[/attachment]

[i]Ruitjespapier gezien door de lens van de diaviewer (1 hokje = 0.5 cm). Doordat de lens op een glazen plaat is gelegd lijkt hij in de lucht te zweven. [/i]

Prima voorstel. Ik ben benieuwd naar het resultaat!
 
Ik hoop niet dat ik straks moet gaan klagen over de kwaliteit van die viewers van [s]tegenwoordig[/s] .. eh, kringloop ... van vroeger  ;)

@tuander
 
Ik denk dat hij dan, om te lezen, beter die hele bril opzij had kunnen leggen.

[quote="jkien"]
Op schilderijen van Georges de la Tour gebruikt Hiëronymus zijn leesbril op een vreemde manier. De beste plaats voor je bril is op je neus. De bril ver weg houden van je ogen heeft alleen maar nadelen. Hoe valt het brilgebruik van Hiëronymus te verklaren? De enige verklaring die ik kan bedenken is dat hij een tweedehands leesbril gebruikte van de verkeerde sterkte. De bril was te sterk en daarom moest hij hem ver weg houden.
[/quote]
 
Is het ook mogelijk dat deze man altijd al bijziend was, en daarom een negatieve sterkte (-) bril had? Misschien had hij alleen deze - bril, en kon hij op oudere leeftijd alleen lezen op korte afstand door zijn - bril verder van zijn neus te houden? (bij gebrek aan leesbril)

[quote="Xilvo"]
In de praktijk zal een gebruiker dus die afstand kiezen waarbij de vergroting maximaal is maar het beeld nog wel scherp: de brandpuntsafstand.
[/quote]
 
Ik heb een test bedacht om objectief te bepalen wie van ons beiden gelijk heeft. Een ouderwetse diaviewer uit een kringloopwinkel of zo ga ik demonteren om de brandpuntsafstand f en de voorwerpsafstand v te meten. Hij zal ontworpen zijn om tegemoet te komen aan de wens van de consument. Jouw stelling is v=f omdat mensen de maximale vergroting verlangen. Mijn stelling is v<f omdat mensen de voorkeur geven aan binoculair kijken boven de maximale vergroting, zoals in bericht #5.  Ik ben benieuwd.

Ik heb net naar twee vergrootglazen gekeken. De brandpuntsafstanden zijn 15 resp. 18 cm.
 
Als je langzaam de afstand tussen voorwerp en vergrootglas laat toenemen zie je het voorwerp steeds groter. Aan gezien je zo'n ding juist gebruikt om iets beter, groter, te zien zal je die afstand dus groter maken. 
Dat gaat goed totdat je het voorwerp wel groot, maar niet meer scherp ziet. Dan heb je de afstand vergrootglas-voorwerp net iets groter dan de brandpuntsafstand gemaakt.
 
In de praktijk zal een gebruiker dus die afstand kiezen waarbij de vergroting maximaal is maar het beeld nog wel scherp: de brandpuntsafstand.
Extra voordeel is dat het beeld dan in het 'oneindige' ligt, wat betekent dat je met een ongeaccommodeerd oog kunt kijken, wat de minste inspanning voor het oog oplevert.

[quote="Xilvo"]De "juiste" ... manier om een loep te gebruiken is de loep op brandpuntsafstand van het voorwerp te houden.

Het onderscheid dat eerder gemaakt werd tussen loep en vergrootglas lijkt me nogal kunstmatig, het principe is gelijk. Alleen de wijze van hanteren verschilt.[/quote]

Die manier "juist" noemen voor een vergrootglas met steel is nogal theoretisch. Als je een vergrootglas met steel hebt, kun je misschien eens in de praktijk nagaan of je gehoorzaamt aan wat jij hierboven "juist" noemt. Een gemiddeld vergrootglas met steel heeft een brandpuntsafstand van ~30 cm. Ik vermoed dat ook jij hem op ~15 cm afstand van het voorwerp zult houden, ver weg van je ogen, en dat je met beide ogen door het vergrootglas kijkt. Als je een oog dichtknijpt kun je de afstand tussen lens en voorwerp ~30 cm maken, maar dat is minder prettig. Wat mij betreft was het doel van dit topic vooral om de praktijk te begrijpen.

Een beeld in het oneindige, zoals ik al schreef. 
 
Zoals de zon, voor alle praktische zaken, optisch in het oneindige staat.
Van ieder punt op de zon lopen de stralen hier parallel; theoretisch net niet helemaal maar het verschil is onmeetbaar klein. 

[quote="Xilvo"]
De "juiste" (maar iedereen mag natuurlijk met een loep doen wat hij wil) manier om een loep te gebruiken is de loep op brandpuntsafstand van het voorwerp te houden.
 
[/quote]
 
dat is geen juiste manier, want met het voorwerp op de brandpuntsafstand heb je nou juist de énige voorwerpsafstand te pakken waarbij een lens géén beeld geeft:
 
[attachment=0]beeld.PNG[/attachment]
 
al heb je met een loupe-oogcombinatie uiteraard te maken met een lenzenstelsel van meerdere lenzen.

De "juiste" (maar iedereen mag natuurlijk met een loep doen wat hij wil) manier om een loep te gebruiken is de loep op brandpuntsafstand van het voorwerp te houden.
 
Er ontstaat dan een virtueel beeld in het oneindige waardoor de afstand loep-oog niet meer van belang is voor de grootte van het beeld op het netvlies.
Alleen het gezichtsveld verandert daardoor dan nog. 
 
Het onderscheid dat eerder gemaakt werd tussen loep en vergrootglas lijkt me nogal kunstmatig, het principe is gelijk. Alleen de wijze van hanteren verschilt. 

+1,2 [url=https://nl.wikipedia.org/wiki/Dioptrie]dioptrie[/url]
 
Ik heb nu links +2 nodig en rechts +2,5 om te kunnen lezen. Als ik mijn oude leesbril +1 opzet heb ik behoorlijk moeite met het lezen van dit scherm, zeker met het rechteroog. Plaats ik die +1 halverwege het scherm en mijn oog, dan worden de letters zodanig vergroot dat ik ze, ondanks de blijvende onscherpte, beter kan lezen.

Het is me niet helemaal duidelijk wat je betoogt: dat de afstand waarop Hiëronymus de bril houdt betekent dat de lens te zwak is? Of dat positieve lenzen op elke afstand helpen? 
 
Wat is de leesbrilsterkte die jij nodig hebt om beeldschermletters scherp te zien zonder te accommoderen (en leesbril op de neus). Zonder dat gegeven kan ik jouw +2 en +1 niet duiden.

[quote]
hij dient slechts om net zo scherp te zien als iemand met normale ogen
[/quote]
 
Op zich met je eens, maar als ik een leesbril van vroeger (+1) pak, dan help het wel degelijk. De scherpte wijzigt niet, maar omdat de letters groter zijn heb ik er minder last van, en gaat het lezen echt beter. De lenzen in die tijd waren nog niet zo best  en er zaten nogal wat ongerechtigheden in het glas (getuige Galilei). Misschien heeft de schilder uit eigen ervaring geput. En daarnaast wint het schilderij ook aan intensiteit.

Ik ben met je eens dat beeldschermletters vergroot worden als je een +2 leesbril op de helft van de afstand van het beeldscherm houdt. Dan gebruik je de lens als vergrootglas voor een klein detail. Maar bij lezen met leesbril streef je niet naar vergroting, want dat is niet nodig, je netvlies is nog prima. Je streeft alleen naar scherpte, een scherpe afbeelding op je netvlies. 
 
De leesbril van een oud- of verziende dient niet om te vergroten ten opzichte van iemand met normale ogen, hij dient slechts om net zo scherp te zien als iemand met normale ogen. En het beeldveld moet zo groot zijn als de brief, niet zo klein als een letter. 
 
Als 50-plusser zie je niet bij allebei de lensposities (lens halverwege vs. lens op de neus) scherp, tenzij je valsspeelt door een varifocusbril te dragen.  Zelfs voor jonge verziende ogen die flink kunnen accommoderen is het doel van de lens om de brief scherp te zien zonder te accommoderen. Dat kan niet het geval zijn bij allebei de lensposities. 

[quote]De bril was te sterk[/quote]
 
Als ik mijn +2 leesbril op ongeveer de helft van de afstand tot het beeldscherm houd, dan heb ik een behoorlijke vergroting, duidelijk sterker dan met de bril op mijn neus. Natuurlijk kan ik maar met een oog kijken, en is het beeldveld beperkt.
 
Dus (gezien de leeftijd van Hiëronymus, + leesbril) lijkt het mij juist toe, dat hij zich behielp met een voor zijn ogen te zwakke bril.