ehm. water uit een kristalrooster halen dmv een exsiccator zie ik niet gauw gebeuren. Prima te voorkoming van opname van vocht, maar omgekeerd moet je het denk ik goed verwarmen.

Mohr's zout.

Cl- is aangetoond! Ik heb NaCH₃COO.3H₂O en onze stof gemend met ammonia en dit loste op. Ook heb ik aangetoond dat het een hydraat is, door middel van kopersulfaat. Er zit dus alleen nog een extra stof bij die ik moet zien te vinden.

Calcium chloride lost op waar calcium carbonara neerslaat.

Wellicht ken je wat Calciumhydroxide oplossing toevoegen

Hey allemaal, ik heb onderzoek met de spectrofotometer gedaan en er bleek inderdaad Cr3+ in mijn stof te zitten (ook nog gecontroleerd met natronloog). Nu moet ik nog Cl^- bewijzen, of CH₃COO^- uitsluiten, ik heb alleen geen idee hoe. Ook zit er kennelijk nóg een stof in mijn mengsel.

Ik heb vandaag nog wat meer onderzoek gedaan. Ik heb de stof gemengd met AgNo3, daar ontstond een neerslag, wat op Cl^- kan duiden. Daarnna heb ik het met Ba²⁺ gemengd, wat geen neerslag veroorzaakte. Hierdoor houd ik twee mogelijke negatieve ionen over namelijk CH₃COO^- en Cl^-. Ik denk zelf dat het chloride is, maar ik moet de acetaationen dus nog uitsluiten. Het chroom wil ik met de fotospectrometer gaan onderzoeken. Iemand nog tips?

Tja, wat let je om een oplossing te maken en daar een spectrum van te nemen?
 
Aardige kans dat je daarmee het metaalion en de oxidatiestaat kunt bepalen. Vervolgens zou je nog kunnen testen met bepaalde ligandes en de bijbehorende verandering of het echt is wat je denkt dat het is, maar je komt er sowieso een stuk verder mee dan aanklooien met een brander!

Ik heb beschikking tot een spectofotometer

Het zou kunnen, maar het heeft wel een paar lastige punten: Stel dat je het zou oxideren tot chroom-6-oxide (wat paars is), dan zou dat vervolgens weer ontleden tot chroom-3-oxide in de vlam, met als resultaat een donkergroene stof. 
 
Maar goed, stel even dat we aannemen dat het om chroom-3-chloride gaat, dan is er wellicht een relatief eenvoudige manier om dat te verifieren: je zou het kunnen drogen in een dessicator, eventueel met matige verwarming en dergelijke. CrCl3.6H2O is groen van kleur, maar droog CrCl3 is paars. 
 
Ik heb geen praktische ervaring met dit proces, dus geen idee hoe lang het zou duren voor zover het uberhaupt werkt, maar het is wel een aardig bewijs. 
 
Anderzijds zou je dit hele verhaal niet hoeven doorlopen als je toegang had tot een beetje fatsoenlijke apparatuur als een UV/VIS spectofotometer waarbij je het direct kunt bepalen door het op te lossen in water en een spectrum te bekijken. 

Het lijkt me inderdaad zeer waarschijnlijk. Bovendien duidt het feit dat je het "verbranden"product niet mag gebruiken ook te verklaren. Grote kans dat een deel van de Chroom 3 geoxideerd is tot Chroom VI. Of in ieder geval je school hier (terecht) bang voor is, en je hier niet mee wil laten werken.  

Vandaag heb ik weer wat verder geëxperimenteerd. De stof geleid vast geen stroom, maar opgelost wel. Ik kan dus met vrijwel 100% zekerheid zeggen dat het om een zout gaat. Voor de rest heb ik de stof gemengd met kaliumjodide(L), natronloog, natriumcarbonaat en natriumsulfaat. Waarbij alleen bij natriumcarbonaat een neerslag ontstond. Deze veranderde ook naar een donkere meer grijze kleur. Als de stof koperionen had bevat zou er een neerslagreactie hadden moeten ontstaan bij mengen met natronloog, dus dat zit er niet in.
 
Ik heb wat rondgekeken in de BiNaS en denk persoonlijk dat het CrCl3.6H2O is, ik moet dit alleen nog gaan bewijzen. Ik vind het bewijzen dat het een hydraat is alleen lastig, aangezien ik het residu dat overblijft na de verbranding niet mag gebruiken. De kleur van de stoffen is namelijk exact hetzelfde en het is een hydraat. Ook is die stof in gedehydrateerde vorm paars, wat duidt op de paars/roze kleur na de verbranding.

Evert1992 schreef: Hoezo denken jullie eigenlijk dat het een hydraat is van een zout? Ik ga vandaag weer aan de slag ik zal wat foto's of video's maken.

 
De combinatie van de kleur, oplosbaarheid, het afkoken wat water bij een gegeven temperatuur met een kleurverandering, en het feit dat het niet geheel verbrandt, maar er iets overblijft dat wellicht een metaal is dat nadat je het uit de vlam haalt oxideert en zo een witte kleur krijgt. 
 
Maar goed, dat is 100% speculatie! 

Benm schreef: dat geeft situaties als 'waarom zit er een halve spatel in de muur' en/of 'waar is mijn wijsvinger gebleven'

 
Ja dat heb ik ooit gehad... (en ja, ik kan nog steeds tot tien tellen)
Toen ik nog op school (ik was een jaar of 15) zat was scheikunde een bobby van mij. Mijn broer werkte later bij een chemiebedrijf en nam wel eens wat voor mij mee.
Dat was o.a. furfuryl alcohol. Dat is normaal gesproken kleurloos en wordt in het pikkedonker opgeslagen want het wordt onder invloed van zonlicht en de atmosfeer na lange tijd amberkleurig en uiteindelijk zwart en stroperig.
Het bleek (wat ik dus niet wist) dat dit proces (wat feitelijk harsvorming was) miljoenen zo niet miljarden malen versneld wordt als je een sterk zuur toevoegt. In mijn geval was dit zoutzuur en dat werkte als een katalysator. Het werd in één keer heel mooi rood en toen begon het feest. In enkele seconden ontstond die hars dus. Je zult begrijpen dat dit met een explosie en veel hitte gepaard ging.

 

Dat is geenszins zeker. De verbindingen die gebonden H2O bevatten of de individuele atomen H en O heten hydraten en meestal veranderen die van kleur bij matige verhitting (doorgaans tegen de 100 °). Kopersulfaat b.v. dat water bevat is hemelsblauw maar als het gedehydreerd is is het wit. Laat je er dan een druppel water op vallen dan wordt het gelijk weer blauw. Maar tijdens de matige verhitting gaan voor zover ik weet deze hydraten niet vonken, bubbelen en worden ze vloeibaar. (Daar is dus een hogere temperatuur voor nodig)
Daarom denk ik dat deze stof in ieder geval geen gebonden H2O bevat. Mogelijk wel H en O in het molecuul maar gezien de zwarte kleur na verhitting mogelijk ook C of Fe
 
Om te controleren of deze stof echt een zout is (gezien het feit dat het makkelijk oplost en het pH veranderd van water) kun je kijken of er sprake is van kristalvorming bij verdampen/afkoelen van de oplossing. Ik weet niet hoeveel van de stof je hebt maar je neemt dus een bepaalde hoeveelheid warm water en daar maak je een verzadigde oplossing van. Dan doe je er een heel klein beetje (koud) water bij en laat je het enkele dagen staan. Als het een zout is zouden er na enkele dagen kristallen moeten ontstaan.

Hoezo denken jullie eigenlijk dat het een hydraat is van een zout? Ik ga vandaag weer aan de slag ik zal wat foto's of video's maken.