De meting lijkt me het eenvoudigst door te vergelijken hoeveel glucose je hebt voor en na het toevoegen van lactase. 
 
Nu zijn er legio methodes om glucose te meten, maar wellicht kun je een heel eenvoudige gebruiken: teststrips voor diabetici om het gehalte in bloed te bepalen. Waarschijnlijk moet je wel verdunnen om binnen het bereik van die strips te komen, maar als je eenmaal de verdunningsfactor kent dan is het een goedkope detectiemethode. Je hebt ook strips waarmee je glucose in urine kan meten, en die werken met een zichtbare kleurverandering waardoor je ook geen apparaatje nodig hebt om de (grove) waarde te bepalen. Dit is echter minder exact en een beetje vergelijkbaar met pH papier ipv een pH meter gebruiken: goed genoeg als je het kwalitatief wilt weten, maar niet voor nauwkeurige metingen. 

Alles valt of staat bij jouw matrix en hoeveel verstorende componenten (ingrediënten) je hebt.
 
Het meten van glucose gehalte (of reducerende suikers) kan theoretisch (meting voor enzymatische omzetting en dan na omzetting bij toename kan je afleiden hoeveel glucose van de afgebroken lactose komt), maar is practisch niet handig. Dit omdat je vaak teveel storende factoren hebt. Een voorbeeld is dat beta-galactosidase ook cellobiose moleculen van cellulose kan produceren, en daarmee jouw bepaling kan verstoren.
 
Ik verwacht dat een HPLC methode nog de beste uitkomst kan bieden, echter dit is natuurlijk geen methode voor thuisgebruik.
 
Ik weet niet of ze bestaan, maar wellicht kan een latex-aglutinatie of ELISA test uitkomst bieden.

Ik wil je niet ontmoedigen maar enzymatische tests gaan meestal uit van een kleurreactie die gemeten moet worden met spectrofotometrie of fluorescentie. 
Verder weet ik niet hoe het bereide voedsel er uit ziet maar vaak is dat vast voedsel en dan moet je monster worden voorbehandeld om de lactose in een oplossing te krijgen omdat dit soort spectrofotometers meten in heldere vloeistoffen.

Ik ben een studente productontwikkeling en werk momenteel rond lactose-intolerantie. 
Ik ben opzoek naar een manier om lactose te kunnen detecteren in klaargemaakt voedsel. Tijdens mijn literatuurstudie kwam ik heel wat technieken tegen die gebaseerd zijn op polarimetrie, colorimetrie, chromatografie en enzymatische testen. Dit lijken mij allemaal testen die gebruikt worden in de industrie. Nu vraag ik mij af of er ook kleinschaligere en vooral goedkopere manieren mogelijk zijn. 
 
De enzymatische testen lijken mij momenteel het interessantst, als ik dit goed begrepen heb wordt er lactase (enzym) toegevoegd zodat lactose splitst in glucose en galactose. En vervolgens wordt de hoeveelheid glucose gemeten. Maar hoe wordt er dan juist onderscheid gemaakt tussen de glucose die afkomstig is van de lactose en de glucose die vooraf al als glucose in het product zat?
Dit is waarschijnlijk een heel verkeerde opvatting maar kan je deze glucose op dezelfde manier gaan detecteren zoals je dat in bloed kan doen? 
 
Heeft iemand heer meer kennis over?