Mooi - dank!

Er blijft buiten het buisje (de canule) ruimte zodat bloed erlangs kan stromen. Als dit niet het geval was zou een infuus nauwelijks waarde hebben. Immers het verloop van het bloedvat zou enkel gevuld worden met infuusvloeistof..

voor zover ik weet is het alleen een holle naald met schuin geslepen voorkant. je moet immers met de scherpe schuine kant daarvan door de huid en door de wand van het bloedvat. een buisje daaromheen zou dan dezelfde scherpe voorkant moeten hebben, dus zelfde als naald. Er kan wel een beschermingsbuisje om de naald heen zitten tegen per ongeluk prikken, maar dat haal je er dan af als je de naald in gaat brengen.

Naar ik heb begrepen zit er om de naald een buisje dat bij het aanprikken in de ader wordt geschoven waarna de naald weer wordt verwijderd. Of er om dat buisje heen dan ook nog bloed kan stromen weet ik niet, maar uit het antwoord van jkien begrijp ik dat dit wel het geval is.

De naald is denk ik dunner dan de binnenkant van het bloedvat, zodat er ook nog normaal bloed langs kan stromen. als het vat afgesloten zou zijn dan zou er immers helemaal geen bloed meer door kunnen en weefsels gaan afsterven.

jkien schreef: ↑zo 17 nov 2019, 10:23 Als je je arm 10 seconden omhoog houdt en daarna weer laat zakken dan zie je de aders in de huid van je hand uitzetten en bol worden. Dat komt door een kleine druktoename in het vat, een ader zet makkelijk uit.

Inderdaad - net even geprobeerd. Verrassend om te zien.

Als je je arm 10 seconden omhoog houdt en daarna weer laat zakken dan zie je de aders in de huid van je hand uitzetten en bol worden. Dat komt door een kleine druktoename in het vat, een ader zet makkelijk uit. Als een infuus een paar seconden lang een obstructie in de ader vormt stijgt de druk en zal de ader uitzetten, tot het bloed weer verder stroomt, vermoed ik. Hoewel, de druk zal weinig toenemen als er andere aders zijn die een parallelweg zijn voor het bloed, wat vermoedelijk het geval is. Misschien leidt de aanvankelijke obstructie tot een lokale daling van het zuurstofgehalte van het bloed, en is die daling de prikkel die de ader doet uitzetten.

Ik bedoel meer dat het buisje van het infuus de hele doorsnede van de ader lijkt te vullen waardoor de normale bloedstroom er niet meer langs kan.

Meestal heeft een infuus een mechansime om de stroomsnelheid te beperken. Zou dat er niet zijn en zou je een infuus in een ader prikken en het een meter boven de patient tillen of iets dergelijks dan zou dat wellicht een omgekeerde bloedstroom opleveren.

Waarom blokkeert een infuus de bloedsomloop niet? Het lijkt mij als leek dat een ingebracht infuus de normale bloedsomloop in de aangeprikte ader blokkeert. Is dat ook zo? En zo ja waarom heeft dat geen kwalijke gevolgen?