Het duidelijkste voorbeeld van "onderlinge hulp" bij bomen zag ik, werkend in bossen, bij afgezaagde douglassparren. Stompen die al decennia geleden afgezaagd waren volledig overgroeid met een koepel van nieuw weefsel, levend weefsel bleek bij aankrassen. Deze stompen leefden dus lange tijd zonder fotosynthese en moeten verder gegroeid en geleefd hebben door aanvoer van buitenaf. De meest logische verklaring is voeding door mycorrhiza die de bouwstoffen van andere bomen opnemen. Dit was ook de mening van een mycoloog die ik hier ooit over sprak.

De tijd zal het leren wie hier gelijk heeft. Ik voorspel dat mevrouw Simard op deze wijze onder het grote publiek vooral bekend zal worden als de mevrouw van de pratende wijze bomen, en dat haar wetenschappelijke werk al snel naar de achtergrond zal verdwijnen. We gaan het zien...

Voor menigeen is het woord "communiceren" al genoeg om ze te laten denken dat het over intelligentie gaat.

Om beeldspraak maar te bannen omdat sommigen toch altijd horen wat ze willen horen lijkt me nogal ver gaan.

Voor menigeen is dat beslist geen beeldspraak.

[quote="Professor Puntje" post_id=1162034 time=1634723560 user_id=76038]
Als je het probleem van het mengen van geloof en wetenschap in presentaties voor een lekenpubliek ...
[/quote]
Ik ben geen spoor van geloof tegengekomen.

Ik kan wat gemist hebben maar de enige twee keer dat zij het over intellihgentie had waren in deze twee zinnetjes
"It might remind you of a sort of intelligence"
en
"We have to give mother nature the tools she needs to use her intelligence to self-heal."
Dat is beeldspraak waar m.i. weinig mee mis is.

Als je het probleem van het mengen van geloof en wetenschap in presentaties voor een lekenpubliek niet wilt zien, dan houdt het op. Je zou als wetenschapper duidelijk moeten maken waar je wetenschap ophoudt en je geloof begint. Mevrouw Simard doet dat niet.

En daarbij laat ik het, want voortzetting van deze non-discussie is zinloos.

De uitspraken van professor Simard zijn het biologische equivalent van "God dobbelt niet", "I think Nature's imagination Is so much greater than man's, she's never going to let us relax" en "Nature doesn't ask your permission; it doesn't care about your wishes, or whether you like its laws or not."

Wie het wil, kan hierin lezen dat Einstein, Dostojevski en Feynman in een God of (moeder) Natuur als opperwezen geloofden. Net zoals wie dat zou willen de woorden van Simard uit hun verband kan rukken en kan interpreteren als dat bomen ook tegen ons praten. Maar dat laatste stelt Simard nergens.

En het gaat wat ver om een spreker verantwoordelijk te houden voor iedere mogelijke interpretatie die een ander aan de woorden zou kunnen geven. Over andermans interpretatie hoef je je alleen druk te maken als misinterpretatie daadwerkelijk gevolgen heeft; als het voor de hand ligt dat iemand in de woorden een verantwoording ziet om een ander schade toe te brengen bijvoorbeeld. Maar het ergste wat in Simards geval zou kunnen gebeuren is dat iemand die toch al geneigd was om een boom te knuffelen, dat met nog meer liefde zal doen.

Los daarvan is het in wezen helemaal niet relevant wat professor Simard wel of niet gelooft. Uiteindelijk gaat het om de inhoud, om de kwaliteit van het wetenschappelijke werk. En die staat als een paal boven water.

Met de gegeven voorbeelden van Feynman heb ik geen enkel probleem. Het is duidelijk dat het daar gaat om een bij wijze van spreken verhaal. Maar in het verhaal van mevrouw Simard is dat niet duidelijk. Althans niet voor mij. Dat kan komen omdat ik te weinig van biologie afweet, maar het kan ook komen omdat ik redelijk op hoogte ben van wat er in New Age kringen leeft. Er zijn legio mensen die pratende wijze bomen uiterst serieus nemen. Daarom mag je er als wetenschapper niet vanuit gaan dat een dergelijke beeldspraak als door mevrouw Simard gebruikt ook door je publiek als niet meer dan een handige versimpeling en antropomorfisering wordt herkend. Mevrouw Simard laat die optie dat zij letterlijk meent wat zij zegt open...

Voor wat betreft Feynman, bijvoorbeeld Lectures on Physics, hoofdstuk 36.6 "Neurology of vision"

[i]Another kind of fiber is very similar, except that if the edge is straight it does not work. It must be a convex edge with dark behind it! How complicated must be the system of interconnections in the retina of the eye of the frog [b]in order for it to understand that a convex surface has moved in! [/b]Furthermore, although this fiber does sustain somewhat, it does not sustain as long as the other, and if we turn out the light and turn it on again it does not build up again. It depends on the moving in of the convex surface. [b]The eye sees it move in and remembers that it is there, but if we merely turn out the light for a moment, it simply forgets it and no longer sees it.[/b]

Another example is change-in-contrast detection. If there is an edge moving in or out there are pulses, but if the thing stands still there are no pulses at all.

Then there is a dimming detector. If the light intensity is going down it creates pulses, but if it stays down or stays up, the impulse stops; it only works while the light is dimming.

Then, finally, there are a few fibers which are dark detectors—a most amazing thing—they fire all the time! If we increase the light, they fire less rapidly, but all the time. If we decrease the light, they fire more rapidly, all the time. [b]In the dark they fire like mad, perpetually saying, “It is dark! It is dark! It is dark!”[/b][/i]

https://www.feynmanlectures.caltech.edu/I_36.html

Het is heel normaal voor presentaties iets in normale spreektaal te (leren) uitleggen. Mensen die ingewikkelde materie simpel kunnen uitleggen/illustreren (met analogen) aan anderen beheersen de materie vaak goed.

Wetenschap is niet alleen een paper schrijven voor eigen genot en plezier. Er is ook een menselijke kant waarbij de onderzoeker/leraar zich moet verplaatsen in het publiek: collega wetenschappers, politici, Miep op de hoek van de straat etc.

Excuses voor mijn inmengen maar ik snap de kritiek niet op iemand die een TED (kan) houden.

Demonstratie voorstellingsvermogen van Feyman:
https://www.youtube.com/watch?v=P1ww1IXRfTA
Het is een genot Feyman te horen vooral als je de diepgang begrijpt waar hij het over heeft. De Feyman lectures doorlopen staan nog op mijn agenda.

Mevrouw Simard wekt niet de indruk dat zij zelf ook meent dat zij de zaak versimpelt...

Heb je een voorbeeld waarbij Feynman zich op vergelijkbare wijze uitte?

Ik til er niet zo zwaar aan. Wil je de essentie voor een niet-wetenschappelijk publiek duidelijk maken, dan helpt het enorm om te versimpelen en te antropomorfiseren. En voor een wel-wetenschappelijk publiek helpt het vaak ook. De grote communicator Feynman deed het ook regelmatig, ook in zijn wetenschappelijke teksten.

Dank voor de info. De ondergrondse uitwisseling van stoffen en informatie tussen bomen is dus afdoende vastgesteld, maar bij de interpretatie die mevrouw Simard daaraan geeft kun je je vraagtekens zetten.

Professor Simard heeft bijna 200 artikelen (mede) geschreven. Een groot deel daarvan is vrij toegankelijk, te beginnen met het betreffende [url=https://www.nature.com/articles/41557]Nature artikel uit 1997[/url]. Daarin staat de aanpak netjes opgeschreven, en dus te beoordelen. Dat kan eenieder met een kritische blik doen, want Nature stelt zich tot doel belanghebbende wetenschappelijke doorbraken aan een breed wetenschappelijk publiek te presenteren, en de artikelen zijn daardoor een stuk toegankelijker dan gerelateerde exemplaren in vakspecifieke tijdschriften.

Ook zonder het zelf te beoordelen mag men er, gezien het hier om een Nature artikel van bijna 25 jaar oud gaat,v an uitgaan dat deze aanpak door een breed scala aan mensen is gelezen, beoordeeld en inmiddels ook nagewerkt. Terugtrekkingen komen af en toe voor, ook bij Nature, maar in heel 1997 is er precies 1 terugtrekking geweest uit dat tijdschrift, en die vond een paar maanden later al plaats. De kans dat serieuze fouten 25 jaar lang onopgemerkt zouden zijn gebleven is praktisch nul.

Het is ook niet zomaar een losse flodder, maar het betreft hier experimenten waarin reeds gevonden "in vitro" resultaten in het lab werden gevalideerd in de echte wereld: met deze aanpak werd aangetoond dat de uitwisseling van koolstof, stikstof en fosfor die in het lab is waargenomen ook tussen bomen in de natuur optreedt.

Het artikel uit 1997 artikel is ruim 600 keer geciteerd, door diverse andere onderzoekers die de gebruikte methodes in andere settings hebben toegepast, of die specifieke elementen uit het mechanisme hebben bestudeerd, zoals [url=https://academic.oup.com/plphys/article/120/2/587/6085474]deze[/url],
[url=https://esajournals.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1890/0012-9658%281999%29080%5B1187%3AMIPCSA%5D2.0.CO%3B2]deze [/url] en [url=https://link.springer.com/article/10.1007/s11104-009-9925-0]deze[/url].

Als het niet zo werken, waren ook al deze publicaties er niet geweest.

Dus, is een en ander voldoende wetenschappelijk onderbouwd? Absoluut. Is de toonzetting in het TED-praatje wetenschappelijk? Nee, absoluut niet, zie ook de opmerkingen van Xilvo. Maar dat is ook niet de bedoeling van TED-praatjes.

Ik ben wat dat betreft wat voorzichtiger geworden. Zie ook: https://en.wikipedia.org/wiki/Retractions_in_academic_publishing

De bevindingen van één onderzoeker moeten - zo mogelijk - altijd door anderen gerepliceerd worden voordat ze serieus zijn te nemen. En dat geldt des te meer wanneer het bevindingen betreft waarvan velen wensen of hopen dat ze waar zijn.