Mijn ouders vertelden het me. Daarna zeiden ze een keer dat ik naast sinterklaas zat (de man die sinterklaas speelt in onze stad) Maar dat wilde ik niet geloven om het stiekem toch nog een beetje echt te houden voor mezelf.

Een vriendin van mij kwam er zelf achter, zij zag als klein meisje al dat alle sinten verschillende ogen hadden; terwijl ze allemaal zeiden dat ze de echte sint waren; dit geloofde zij dus niet en toen hebben ze haar maar de waarheid verteld.

Greets Angel

Ikzelf weet het niet meer, maar toen het aan onze dochter werd verteld

zei ze stilletjes (zodat haar 4 jaar oudere broer Bart het niet kon horen) :

"ok, maar we zullen het toch stil houden voor Bart hé...".

Baantjer

toen ik een jaar of 6 was kon ik de nacht voor sinterklaas een keer niet slapen dus ik ging naar beneden, maar me ouders waren net bezig met een sinterklaas aan het inhuren voor die volgende avond.

ze wilden het nog een beetje stiekem verbergen, maar ik kon al de krant lezen

Heb er zelf nooit in geloofd. Het heeft me toendertijd, als kind van 7/8 jaar oud, wel op het idee van een soortgelijke Matrix-theorie gebracht dat het leven ook wel eens anders zou kunnen zijn dan dat wij het zien/ertegenaan kijken. (de pieten zijn ook gesminkt terwijl ze niet echt zwart zijn, de sint heeft ook een nepbaard en is helemaal geen echte oude man van 600 jaar oud, enz)

Ocharm. Wat moet jij een slechte jeugd gehad hebben. Geen last van verkropte trauma's?

Mijn ouders hebben me eigenlijk bewust niet zo gek gemaakt met sinterklaas. We deden er altijd wel aan met cadeautjes enzo, maar er werd altijd bijverteld dat het "gewoon een verklede man" was enzo. Ze vonden het niet nodig me voor te liegen.

ik groeide er uiteindelijk gewoon overheen, toen ik ongeveer 8 jaar was...

Tja, ik heb twee oudere broers en die gingen op een gegeven moment surprises maken op school. Ze zeiden dat het was omdat ze Sinterklaas moesten helpen, maar ik vertrouwde het niet. Ze waren namelijk niet zwart en droegen gewonen kleren Een nieuwsgierige aard deed de rest.

Hoe? Bestaat de Sint dan niet echt?

Nee, men broer (die is 2 jaar ouder dan mij) zat in het 4e jaar (lager onderwijs natuurlijk) en was het te weten gekomen van een of ander vriendje van hem. Toen zei hij het tegen men pa toen we naar huis aan het rijden waren. Ik zat natuurlijk ook in de auto dus wist ik het ook al... op rond men 8e . Maar ik had altijd al wat wantrouwen, de sint ging al honderde jaren rond met pakjes en dat doet die allemaal in één nacht... kranige sint!

Ik weet het al niet meer.

Ik kwam er iig zelf achter.

Nu zijn we bijna bij sinterklaas en ik vroeg me af hoe jullie erachter zijn gekomen, want dat lijd soms tot hilarische momenten..

Bij mij waren het mijn ouders die het op mijn achtste verjaardag (ik ben rond pasen jarig) vertelden, dus zei zeiden zo van; nou Mark, je bent nu oud genoeg om het te horen maar je moet het niet tegen je klasgenootjes vertellen.

Dus ik zei, jah wat is er dan?

Ouders: Ja, sinterklaas... die bestaat niet maar dat is gewoon een traditie die wij in nederland vieren, en de cadeau's enzo hebben wij allemaal gegeven...

Ik kan me nog herrinneren dat het eerste wat ik zei was:

Hou eens op... dalijk gaan jullie zeker ook vertellen dat de paashaas ook niet bestaat...

Dit is niet supergrappig maar is wel een leuk moment, leuker is dat kinderen er zelf achter komen.. ik hoop dat er hier iemand is die dit heeft meegemaakt en die zijn verhaal wil delen