Professor Puntje schreef: ↑ma 22 dec 2025, 16:48
@R_Bena Dat zit opnieuw vol waardeoordelen. Is een ingestort bouwwerk minder dan een pas afgeleverde villa?
Het gaat erom dat jaloezie niet voor niets is ontstaan uit de evolutie. Het feit dat het universum er is, en zo functioneert zoals het nu functioneert, maakt het perfect in zijn functioneren.
Of het universum anders had kunnen zijn dan nu, blijft speculeren.
Met de rest van dat deel van je betoog ben ik het eens.
Jaloersheid is een hatelijke emotie die zelden tot iets goed leidt.
Dat is niet waar. Vanuit menselijk perspectief is jaloezie een hatelijke emoties. Vanuit niet-menselijk perspectief (aka de realiteit) is het een emotie zoals alle andere emoties.
Goed en kwaad bestaan sowieso niet, alleen vanuit subjectief menselijk oogpunt. Als je dat perspectief zou toepassen, dan is de stelling dat jaloezie tot niets goeds leidt ook niet waar.
Ik zou eerder zeggen: het leidt veelal tot actie. Of die actie vervolgens als goed of slecht wordt beschouwd, hangt af van het subjectieve perspectief van een individu.
Extreem gelukkige mensen bestaan overigens inderdaad
Dat is nog maar de vraag. Het invullen van een enquête beschouw ik niet als een betrouwbare methode daarvoor. De emoties moeten gemeten worden, maar daarvoor hebben we nog niet de juiste meetapparatuur.
De reden dat mensen liever iets nieuws ondernemen dan dat ze nog eens over doen wat anderen al eerder deden is de zucht naar avontuur. Jaloezie heb je daar ook niet voor nodig.
Is een geromantiseerd plaatje. Men is vreselijk onrustig, ervaart voortdurend onrust in het lijf, ziet anderen uit een vliegtuig springen op YouTube, denkt dat ook onmiddellijk te moeten doen, vindt daarin geen permanent geluk, gaat op zoek naar een andere kick om de onrust en negatieve emoties weg te nemen, etc.
Het geromantiseerde westerse plaatje, het ideaalbeeld van de zogenaamd extreem gelukkige mens, bestaat niet. Is puur zelfbedrog, het foppen van zichzelf.
Je moet daar doorheen prikken, en dan zie je een miserabel ongelukkig wezen, op kinderen en demente bejaarden die zich niets meer kunnen herinneren na.