door marcelladijk » wo 18 mar 2026, 22:34
Dag,
Je zit eigenlijk heel dicht bij de juiste redenering. De sleutel is dat je conditioneel moet rekenen: het genotype van de geteste vader is al gekend (14,18), dus dat moet je niet nog eens als extra populatiekans in de teller stoppen.
De paterniteitsindex is:
π
πΌ
=
π
(
kind
12
,
18
β£
geteste man is de vader
)
π
(
kind
12
,
18
β£
willekeurige man is de vader
)
PI=
P(kind 12,18β£willekeurige man is de vader)
P(kind 12,18β£geteste man is de vader)
β
1. Teller
De geteste man heeft genotype 14,18.
Om een kind met genotype 12,18 te krijgen, moet hij dus het allel 18 doorgeven.
De kans daarop is:
1
2
2
1
β
Het allel 12 moet dan van de moeder komen. Omdat de moeder onbekend is, neem je de kans dat een willekeurige moeder het allel 12 doorgeeft. Die kans is gewoon:
π
(
12
)
f(12)
Dus:
π
=
1
2
π
(
12
)
X=
2
1
β
f(12)
2. Noemer
Nu veronderstel je dat de vader een willekeurige man uit de populatie is.
Wat is dan de kans op een kind met genotype 12,18?
Onder Hardy-Weinberg is de kans op genotype 12,18:
2
π
(
12
)
π
(
18
)
2f(12)f(18)
Dus:
π
=
2
π
(
12
)
π
(
18
)
Y=2f(12)f(18)
3. PI uitrekenen
Dan krijg je:
π
πΌ
=
1
2
π
(
12
)
2
π
(
12
)
π
(
18
)
PI=
2f(12)f(18)
2
1
β
f(12)
β
π
(
12
)
f(12) valt weg:
π
πΌ
=
1
4
π
(
18
)
PI=
4f(18)
1
β
En dat is exact het antwoord dat je moest krijgen.
Waarom jouw tussenstap niet klopt
Je schreef iets zoals:
π
=
π
(
12
)
Γ
0,5
Γ
2
π
(
14
)
π
(
18
)
X=f(12)Γ0,5Γ2f(14)f(18)
Daar zit het probleem:
2
π
(
14
)
π
(
18
)
2f(14)f(18)
is de genotypefrequentie van de geteste vader in de populatie.
Maar die hoef je hier niet mee te nemen, want zijn genotype is al waargenomen. Je rekent dus niet βhoe waarschijnlijk is het dat we zoβn vader vinden?β, maar:
gegeven dat deze man genotype 14,18 heeft,
hoe waarschijnlijk is het kind 12,18 als hij de biologische vader is?
Daarom blijft in de teller alleen over:
1
2
π
(
12
)
2
1
β
f(12)
En dat extra stuk in de oplossing?
Dat laatste stukje
2
π
(
12
)
π
(
18
)
2f(12)f(18)
is waarschijnlijk de kans op het kindgenotype in de populatie, dus iets dat bij de noemer hoort, niet nog eens extra bij de teller. Mogelijk is de oplossing daar onduidelijk opgeschreven, of worden er gezamenlijke kansen uitgeschreven die later weer wegvallen.
De kortste correcte redenering is gewoon:
π
=
1
2
π
(
12
)
,
π
=
2
π
(
12
)
π
(
18
)
X=
2
1
β
f(12),Y=2f(12)f(18)
dus
π
πΌ
=
1
4
π
(
18
)
PI=
4f(18)
1
β
Je intuΓ―tie was dus goed; je had alleen nog de populatiekans van het genotype van de geteste vader ten onrechte mee opgenomen.
Dag,
Je zit eigenlijk heel dicht bij de juiste redenering. De sleutel is dat je conditioneel moet rekenen: het genotype van de geteste vader is al gekend (14,18), dus dat moet je niet nog eens als extra populatiekans in de teller stoppen.
De paterniteitsindex is:
π
πΌ
=
π
(
kind
12
,
18
β£
geteste man is de vader
)
π
(
kind
12
,
18
β£
willekeurige man is de vader
)
PI=
P(kind 12,18β£willekeurige man is de vader)
P(kind 12,18β£geteste man is de vader)
β
1. Teller
De geteste man heeft genotype 14,18.
Om een kind met genotype 12,18 te krijgen, moet hij dus het allel 18 doorgeven.
De kans daarop is:
1
2
2
1
β
Het allel 12 moet dan van de moeder komen. Omdat de moeder onbekend is, neem je de kans dat een willekeurige moeder het allel 12 doorgeeft. Die kans is gewoon:
π
(
12
)
f(12)
Dus:
π
=
1
2
π
(
12
)
X=
2
1
β
f(12)
2. Noemer
Nu veronderstel je dat de vader een willekeurige man uit de populatie is.
Wat is dan de kans op een kind met genotype 12,18?
Onder Hardy-Weinberg is de kans op genotype 12,18:
2
π
(
12
)
π
(
18
)
2f(12)f(18)
Dus:
π
=
2
π
(
12
)
π
(
18
)
Y=2f(12)f(18)
3. PI uitrekenen
Dan krijg je:
π
πΌ
=
1
2
π
(
12
)
2
π
(
12
)
π
(
18
)
PI=
2f(12)f(18)
2
1
β
f(12)
β
π
(
12
)
f(12) valt weg:
π
πΌ
=
1
4
π
(
18
)
PI=
4f(18)
1
β
En dat is exact het antwoord dat je moest krijgen.
Waarom jouw tussenstap niet klopt
Je schreef iets zoals:
π
=
π
(
12
)
Γ
0,5
Γ
2
π
(
14
)
π
(
18
)
X=f(12)Γ0,5Γ2f(14)f(18)
Daar zit het probleem:
2
π
(
14
)
π
(
18
)
2f(14)f(18)
is de genotypefrequentie van de geteste vader in de populatie.
Maar die hoef je hier niet mee te nemen, want zijn genotype is al waargenomen. Je rekent dus niet βhoe waarschijnlijk is het dat we zoβn vader vinden?β, maar:
gegeven dat deze man genotype 14,18 heeft,
hoe waarschijnlijk is het kind 12,18 als hij de biologische vader is?
Daarom blijft in de teller alleen over:
1
2
π
(
12
)
2
1
β
f(12)
En dat extra stuk in de oplossing?
Dat laatste stukje
2
π
(
12
)
π
(
18
)
2f(12)f(18)
is waarschijnlijk de kans op het kindgenotype in de populatie, dus iets dat bij de noemer hoort, niet nog eens extra bij de teller. Mogelijk is de oplossing daar onduidelijk opgeschreven, of worden er gezamenlijke kansen uitgeschreven die later weer wegvallen.
De kortste correcte redenering is gewoon:
π
=
1
2
π
(
12
)
,
π
=
2
π
(
12
)
π
(
18
)
X=
2
1
β
f(12),Y=2f(12)f(18)
dus
π
πΌ
=
1
4
π
(
18
)
PI=
4f(18)
1
β
Je intuΓ―tie was dus goed; je had alleen nog de populatiekans van het genotype van de geteste vader ten onrechte mee opgenomen.