Beste mensen praat toch geen onzin na. Ga zelf iets doen

Als je geen tijd hebt om zelf iets te onderzoeken mbt Leylijnen omdat je volledige dagtaak al wetenschap is dan kun je je alleen baseren op reeds gedaan onderzoek toch? Wat is trouwens de bijdrage aan de (inmiddels oude) discussie?

Rudy2 schreef:Dit wordt aangetoond met een Geigerteller en is perfect meetbaar.

Klopt.

Ik ken vele mensen die die straling kunnen voelen als een soort van 'tinteling' in hun vingertoppen en handen.

Bewijs maar.

Aardstralen: Het is toch een gekend fenomeen dat mieren en wespennesten zich bijna altijd boven aardstralen bevinden.

Bewijs maar.

Het is toch al dikwijls aangetoond dat zich dan onder die plaatsen wateraders bevinden.

Bewijs maar.

Die veroorzaken dan blijkbaar op die plaatsen toch voor een storing in één of ander electromagnetisch veld.

Welk electromagnetisch veld heb je het over?

Een gekend verschijnsel is ook dat katten graag slapen op plaatsen van aardstralen.

Bewijs maar.

Op plaatsen waar leylijnen elkaar kruisen blijkt de energie (electrisch of magnetisch veld???) zodanig gestoord te zijn dat een compasnaald het noorden niet meer vind.

Bewijs maar.

Wie is er dan al of niet wetenschappelijk bezig?

Jij.

En welke zijn de resultaten en hoe is er gemeten en in welke eenheden is dat uitgedrukt?

Beste mensen praat toch geen onzin na. Ga zelf iets doen

in ieder geval heeft Tom gelijk.

In zijn zijn aanvankelijke faux pas rechtzettende antwoord aan Don, tot op zekere hoogte, en zolang je er maar niet mee impliceert dat Don ongelijk had.

The Don schreef:

=tom= schreef:Er zijn 2 soort mensen die reageren op deze topic:

1) Mensen die een wetenschappelijke verklaring willen (waar of niet waar)

2) Mensen die het willen begrijpen en zich willen ontwikkelen

Ik denk dat er inderdaad 2 soorten mensen zijn maar niet zoals jij ze beschijft:

1) Mensen die een wetenschappelijke verklaring willen

2) Mensen die niet (willen) begrijpen wat wetenschapplijk bewijs is en die niet thuis horen op een wetenschapsforum

Alle mensen willen begrijpen en zich ontwikkelen, zeker vanuit hun eigen perspectief gezien. Daarin zit niet het onderscheid. Dat zit in de wijze waarop:

1) Mensen die daartoe de wetenschappelijke methode wensen te hanteren

2) Mensen die daartoe ook, of met name andere methoden wensen te hanteren.

Deze verschillen zijn onoverbrugbaar; discussies daarom zelden zinvol. Voor een zinvolle discussie is het noodzakelijk dat beide partijen zich aan dezelfde spelregels houden, waarmee ik toch uitkom op Dons indeling.

Wat heeft deze discussie nog met leylijnen te maken?

... maar ik probeer slechts de beperking van een wetenschappelijke houding aan te geven

Een wetenschappelijke houding behelst niet meer dan het proberen te formuleren van een zo goed mogelijke verklaring van waargenomen fenomenen, waarbij de kwaliteit van die verklaring onder andere getoetst wordt door verdere waarnemingen. Wat is daar zo beperkt aan?

Voordat er iets te verklaren valt moet er wel eerst een waarneming zijn. Daarbij tellen anekdotes niet, omdat het veel te eenvoudig is om in ongecontroleerde omstandigheden bewust of onbewust invloed uit te oefenen op de waarneming. Er zijn nu eenmaal te veel oplichters en goedgelovigen om zomaar af te gaan op wat een ander meent te hebben ervaren. Juist daarom is het een gezonde houding om zeer skeptisch te staan tegenover alles dat ingaat tegen de gevestige wetenschap. De bewijslast ligt bij de claimer. Zonder zo'n skeptische houding blijf je als wetenschapper bezig met het onderzoeken van allerhande zonderlinge claims en kom je niet meer toe aan werk dat echt bijdraagt aan ons begrip van de wereld om ons heen. Het verleden heeft meermalen bewezen dat als er echt iets is, dat boven water komt, ook al gaat het in tegen de gevestigde wetenschap.

Ik herhaal in dit verband graag een quote van Richard Dawkins: "By all means let's be open-minded, but not so open-minded that our brains drop out".

grappig de mod die gemodereerd wordt...

in ieder geval heeft Tom gelijk.

Ook al is het op het eerste gezicht zever of complete onzin (zie acupunctuu), moet je als wetenschapper openstaan voor het feit dat er iets kan zijn, dat hetgene deze mensen detecteren mogelijk aanwezig kan zijn.

Zoals accupunctuur moet je ook de originele uitleg daarom niet accepteren, bekijk beoordeel en probeer te ontdekken als hun beweringen juist of onjuist zijn en bekijk dan hoe het echt in elkaar zit => meer waarde

Dit is volgens mij echte wetenschap.

Herhalen wat de meerderdheid zegt zonder het zelf onderzocht te hebben is ook niet wetenschappelijk.

Nog een voorbeeld? Evolutie!

De zever die daar gevloeid is is imens en nietmand die zit heeft om te realiseren dat de evolutie biologen sterke punten hebben en dat de creationisten beter fouten kunnen opsporen dan dat varkens truffels vinden. let wel ik spreek over deftige biologen en creationisten ook hier hebben verhaaltjes spuwers niets bij te brengen.

xd

Hoi Don,

Ik denk dat mensen wel degelijk in mijn 2 groepen in zijn te delen,ook denk ik dat mensen in jouw 2 soorten mensen zijn in te delen, zonder meer.

1) Mensen die een wetenschappelijke verklaring willen

2) Mensen die niet (willen) begrijpen wat wetenschapplijk bewijs is en die niet thuis horen op een wetenschapsforum

Verder is het niet mijn bedoeling om arrogant over te komen, maar ik heb wel een punt wat je eigenlijk illustreert met je reactie:

Als je niet begrijpt wat wetenschap eigenlijk behelst...

Ja ik begrijp wel wat wetenschap behelst en ik besef dat ik een enigsinds provocerende houding heb, maar ik probeer slechts de beperking van een wetenschappelijke houding aan te geven.

Je kan dus zeggen dat ik geen wetenschappelijke argumenten gebruik of iets dergelijks, maar om te zeggen dat ik het niet begrijp is weer zo'n oordeel. Niet erg wetenschappelijk dus...

Verder zeg je ook nog:

...dan moet je je nog eens afvragen waar je mee bezig bent door dit soort onzin op het wetenschapsforum te posten.

Tja, het is onzin volgens jou...

Als je het er nou gewoon bij laat te zeggen dat het niet wetenschappelijk is, daar kan ik respect voor opbrengen, maar zeg nou zelf, wat heeft het nou voor zin om het onzin te noemen...

Niet wetenschappelijk maar vooral niet zo aardig...

Ik heb wel nog een vraag:

Heb je zelf weleens gebprobeerd leylijnen te detecteren onder begeleiding van iemand die daar ervaring mee heeft? Aanrader!

Los van dat bied ik mijn welgemeende excuses aan aan iedereen die ik met mijn mening tegen het hoofd stoot, en zal proberen mijn pseudo-wetenschappelijk claims te bewaren voor andere gelegenheden, maar hey...

...freedom for all, right?

Groet,

Tom

=tom= schreef:Grappig dit alles.

Er zijn 2 soort mensen die reageren op deze topic:

1) Mensen die een wetenschappelijke verklaring willen (waar of niet waar)

2) Mensen die het willen begrijpen en zich willen ontwikkelen

Ik denk dat er inderdaad 2 soorten mensen zijn maar niet zoals jij ze beschijft:

1) Mensen die een wetenschappelijke verklaring willen

2) Mensen die niet (willen) begrijpen wat wetenschapplijk bewijs is en die niet thuis horen op een wetenschapsforum

Er is geen enkel bewijs geleverd voor het bestaan van Leylijnen, door je opmerking "Elke keer dat de eerste reactie is: "bewijs maar" of iets dergelijks, krijg ik sterke herinneringen aan de kleuterklas... "

laat je zien dat je tot de 2de categorie mensen hoort die eigenlijk niet op dit forum thuishoren. Daarnaast is je opmerking "Jammer dat een zogenoemde 'wetenschappelijke houding' zo vaak wordt misbruikt voor een kleingeestige aggresieve houding, maar ach, iedereen moet volwassen worden..." behoorlijk arrogant en hiermee lok je natuurlijk reacties uit. Als je niet begrijpt wat wetenschap eigenlijk behelst dan moet je je nog eens afvragen waar je mee bezig bent door dit soort onzin op het wetenschapsforum te posten.

Grappig dit alles.

Er zijn 2 soort mensen die reageren op deze topic:

1) Mensen die een wetenschappelijke verklaring willen (waar of niet waar)

2) Mensen die het willen begrijpen en zich willen ontwikkelen

Als de basis 2 is, is 1 mogelijk,

Als de basis 1 is, is 2 niet mogelijk.

Elke keer dat de eerste reactie is: "bewijs maar" of iets dergelijks, krijg ik sterke herinneringen aan de kleuterklas...

Jammer dat een zogenoemde 'wetenschappelijke houding' zo vaak wordt misbruikt voor een kleingeestige aggresieve houding, maar ach, iedereen moet volwassen worden...

Mijn persoonlijke ervaring is overigens dat leylijnen wel degelijk bestaan. Als ze niet zouden bestaan zou ik het ook prima vinden, maar als ik bijvoorbeeld in mijn tuin rondloop en daar de leylijnen detecteer, dan meet tot nu toe iedereen die uberhaupt in staat is om ze ook te meten exact dezelfde lijnen.

Dus nogmaals: onafhankelijk, zonder informatie vooraf meten mensen dezelfde lijnen.

Ja, sommige mensen lukt het blijkbaar niet, ik weet ook niet waarom, maar ik heb zo het idee dat het een kwestie is van concentratie en het willen leren.

Net zoals elke andere wetenschap of vaardigheid moet je het wel willen leren anders lukt het nooit natuurlijk.

Verder is mijn persoonlijke beleving (niet wetenschappelijk dus) dat ik niet twijfel aan het bestaan ervan omdat ik ze voel en meet. Als ik eraan zou twijfelen, kan ik ook twijfelen of ik nat word als het regent of dat ik eigenlijk wel besta, bewijs dat maar eens bijvoorbeeld.

Dat kan overigens ook nuttig zijn, overal aan twijfelen, net zoals het ook nuttig kan zijn om elke impuls als waar te beschouwen. Dat hangt puur van de situatie af.

Maar voor iedereen geldt: in je dagelijkse leven neem je een groot aantal ervaringen aan voor waar omdat dat gewoon praktisch is.

Niet iedereen heeft dezelfde soort ervaringen, niks mis mee.

Veel respect heb ik voor een goede wetenschappelijke houding, maar zodra het een levensinstelling wordt haak ik af. Dan komt het op mij meer over als de instanthouding van een intellectueel trauma.

Daar wil ik verder niemand mee beledigen en wil ik ook niet mee impliceren dat ik wel de ultieme levensinstelling heb.

Maar goed, hierbij mijn visie op dit onderwerp.

Groet,

Tom

Dit wordt aangetoond met een Geigerteller en is perfect meetbaar.

Klopt.

Ik ken vele mensen die die straling kunnen voelen als een soort van 'tinteling' in hun vingertoppen en handen.

Bewijs maar.

Aardstralen: Het is toch een gekend fenomeen dat mieren en wespennesten zich bijna altijd boven aardstralen bevinden.

Bewijs maar.

Het is toch al dikwijls aangetoond dat zich dan onder die plaatsen wateraders bevinden.

Bewijs maar.

Die veroorzaken dan blijkbaar op die plaatsen toch voor een storing in één of ander electromagnetisch veld.

Welk electromagnetisch veld heb je het over?

Een gekend verschijnsel is ook dat katten graag slapen op plaatsen van aardstralen.

Bewijs maar.

Op plaatsen waar leylijnen elkaar kruisen blijkt de energie (electrisch of magnetisch veld???) zodanig gestoord te zijn dat een compasnaald het noorden niet meer vind.

Bewijs maar.

Wie is er dan al of niet wetenschappelijk bezig?

Jij.

Voor een wetenschappelijk forum verwonderde mij het even onwetenschappelijk en totaal respectloos gekrakeel dat ik hier van sommigen kan lezen.

Sla eens een boek open over quantummechanica en doe de moeite om de eerste twee-drie bladzijden te lezen. Als je het niet geloofd ga je dan de auteurs of de wetenschappers die dit schreven dan ook op dezelfde onrestpectvolle manier trachten af te schieten?

Als je in de huidige wetenschappelijke teksten leest dat men vaststelt dat er uit het niets plotseling twee elementaire kenrdeeltjes ontstaan, ga je dan die wetenschappers ook op dezelfde manier afbreken?

Nu op de positieve toer:

Gelukkig las ik hier ook reacties van mensen met een overmaat gezond verstand.

Mijn antwoord op dit topic:

Het verwonderd mij dat niemand hier schreef dat de plaatsen waar zogenaamde leylijnen aanwezig zijn zich situeren boven breuken in de aardkorst (of ik zou het hier per ongeluk niet gelezen hebben tussen de antwoorden).

Door die breuken blijkt radioactief Radon-gas uit de diepten van de aarde naar het oppervlak te komen. Dit wordt aangetoond met een Geigerteller en is perfect meetbaar. Ik ken vele mensen die die straling kunnen voelen als een soort van 'tinteling' in hun vingertoppen en handen. Druiden en bepaalde (goede en ervaren!) wichelroedelopers blijken dus toch niet gek te zijn.

Aardstralen: Het is toch een gekend fenomeen dat mieren en wespennesten zich bijna altijd boven aardstralen bevinden. Het is toch al dikwijls aangetoond dat zich dan onder die plaatsen wateraders bevinden. Die veroorzaken dan blijkbaar op die plaatsen toch voor een storing in één of ander electromagnetisch veld.

Een gekend verschijnsel is ook dat katten graag slapen op plaatsen van aardstralen.

Op plaatsen waar leylijnen elkaar kruisen blijkt de energie (electrisch of magnetisch veld???) zodanig gestoord te zijn dat een compasnaald het noorden niet meer vind. Wie kan dan nog beweren dat er op die plaatsen niks aanwezig is? Wie is er dan al of niet wetenschappelijk bezig?

Nog veel succes met jullie wetenschappelijke site.

Het blijft een fundamenteel onwetenschappelijke instelling dat iets voor iemand gewoon vaststaat. Ik herinner mij dat hoger in deze topic de wetenschap dogmatisch genoemd werd...

Ik zie ook dat ik hierboven wel wat beleefder had mogen zijn. Maar als iemand met grote stelligheid onwaarheden blijft uitkramen en u dan nog eens het recht wil ontnemen om daarop te antwoorden, wil ik mij al eens opwinden.

Stom toevallig(bestaat dat?) lees ik dit topic gestart door romaine, laat ik nou regelmatig contact met haar hebben.

De reden voor haar om dit topic te starten is niet geweest om een hoop wetenschaps geneuzel over haar heen te krijgen maar om hulp!

Dat zij weldegelijk serieus is bewijst haar website

http://www.leylijnen.com/

Wat ik verder interesant vind is dat er een verband is tussen graancircels en leylijnen. (ik heb het dan wel over graancircels gemaakt door ufo's)

Over het weigeren aan onderzoek mee te doen voor geld, zij wil niet bewijzen dat ze er zijn dat staat voor haar al vast maar omdat ze er veel onderzoek naar doet wil ze wel graag weten over er wetenschapelijke methodes zijn om dit fenomeen verder te onderzoeken. Das een wezenlijk verschil en dus begrijpelijk dat ze der verder niet op inging.

Hi, over leylijnen een artikeltje geschreven..... zie hieronder.

Romaine, waarom wil je bewijzen of aantonen dat ze er zijn? Als jij ze ervaart is dat toch genoeg? Andere mensen voelen er toch niets van als ze op een metertje zien dat er een lijn of knooppunt is. Jij weet wat je weet en voelt wat je voelt. Als andere mensen er aan toe zijn ontdekken ze vanzelf wat door hun ontdekt moet worden in dit leven. Het lot is genadeloos wat dat betreft....Succes

andere reacties:

Wat zijn leylijnen... tja...

Leylijnen verbinden energiepunten (zeg maar de acupunctuurpunten of chakra's van de levende planeet aarde). Waar helende bronnen, kerken, steencirkels,nazca lijnen, tempels, piramiden, graancirkels etc etc staan zijn knooppunten van die (hoofd)lijnen. De belangrijkste knooppunten kunnen ook worden berekend aangezien er sprake is van een bolvormig object en de punten op geometrisch geordende wijze zijn waar ze zijn.

Overigens gebruiken vogels en andere dieren deze lijnen om zich te orienteren wanneer ze 'verhuizen' tijdens een trektocht. Dat deden de aboriginals en andere oude volken overigens ook, vroeger. Op de knooppunten van de lijnen of 'energiebanen' (brandstof voor ufo's? hahaha) vinden we dus plekken waar mensen genezen, wonderen meemaken, rituelen uitvoeren, offeren, god vinden, visioenen opdoen etc etc. Dit zijn de punten (ookwel Leycentra) die direct in contact met het magnetische veld van de aarde staan. Via deze banen verspreid zich ook telepatische informatie met de snelheid van het licht etc etc.

Begin Artikel:

Hoewel er over de oorsprong van leylijnen nog veel getwist wordt en er vele zaken op het gebied van leylijnen, krachtplaatsen, wichelen etc. nogal vaag en onbegrijpelijk zijn voor de leek (de grote massa) is er een zaak op het gebied van leylijnen die in ieder geval kristalhelder is: de laatste jaren groeit de belangstelling voor het onderwerp en worden plaatsen en bouwwerken die op een leylijn/krachtplaats gesitueerd zouden zijn vaker bezocht door mensen die zich hiervan bewust zijn en de bijzondere werking van bezoek aan deze locaties op hun spirituele leven wensen te ervaren. Met dit artikel zal ik proberen enig licht over het onderwerp te laten schijnen.

Over de hele wereld kom je veel leylijnen tegen (in sommige gevallen ookwel kerkelijnen genaamd, omdat ze oude kerken met een rechte lijn met elkaar verbinden). Deze vormen samen een leylijnennetwerk over de hele Aardbol. In China noemen ze de energiebanen 'Drakenwegen'. Sommige van deze vaak kilometers lange lijnen zijn krachtiger (en ook breder, varierend van 0,25 m tot 5 m) dan andere lijnen; zie het maar als rivieren: er zijn op de wereld een aantal grote belangrijke rivieren en vele kleine beekjes en stroompjes. Zo kun je dat ook bij leylijnen zien: enkele grote belangrijke en zeer krachtige energielijnen en vele kleinere minder krachtige 'energiebeekjes en stroompjes'. Waar leylijnen elkaar kruisen (ze kunnen alle kanten op gaan en hoeven niet perse rechte lijnen te zijn, alhoewel de rechte lijnen wel de meest voorkomende en de bekendste zijn) onstaan krachtplaatsen of leycentra. De (positieve) energie die hier geconcentreerd is, is voor iedereen voelbaar en van nut, mits je je ervoor openstelt.

Moderne geschiedenis

Voor het eerst in de ons bekende geschiedenis werden de lijnen visueel waargenomen en op die manier dus ook min of meer 'ontdekt' door Alfred Watkins in 1921. De heer Watkins was indertijd een zakenman uit Herefordshire te Engeland. Hij merkte op dat oude megalitische (grote stenen) bouwwerken, oude kerken en andere 'heilige plaatsen', zoals kastelen, burchten maar ook menhirs, grafheuvels, genezende bronnen etc ten opzichte van elkaar op een rechte lijn liggen. Ook nu is dat nog te zien wanneer je naar de plaatsing van kerken, steenringen, dolmen, kapellen etc op een gedetailleerde landkaart van een willekeurig gebied kijkt. Deze ontdekking deed hij na een visioenachtige ervaring waarin hij allerlei wegen van licht en energie door het landschap zag lopen, kris kras door elkaar en de ene 'weg' groter dan de ander, bijna allemaal tot op zo'n twee en een halve meter boven het aardoppervlak. Het was een surrealistische ervaring, maar zelfs voor een zakenman echt genoeg om een studie naar het onderwerp te doen. Hij dacht eerst dat de (voor iedereen zichtbare) rechte landschapslijnen oude handelswegen waren uit een ver verleden. Hij ontdekte dat in het gebied waar hij onderzoek deed veel plaatsen waarbij de oorspronkelijke naam eindigde op 'ley' met elkaar verbonden waren door deze landschapslijnen. Zodoende de naam leylijn en leycentrum. Overigens betekent ley in het oud-Engels bescherming of beschutting. Hij schreef over het onderwerp het boek 'The Old Straight Track'. Pas na Watkins' dood in 1935 bracht een kennis van hem, Arthur Lawton, de landschapslijnen in verband met energievelden die met de wichelroede opgespoord konden worden, wat hij dan ook succesvol deed. Echter is er in die tijden nooit veel belangstelling voor het onderwerp geweest. Die belangstelling kwam pas in de jaren zestig na een aantal UFO waarnemingen (alweer in Engeland). De R.A.F. piloot Tony Wedd legde een verband tussen deze waarnemingen en de 'magnetische krachten van leylijnen'. De UFO's/lichtvoertuigen zouden de energielijnen nodig hebben als 'brandstof' en bewegen dan ook altijd over deze lijnen alsof dit de snelwegen voor UFO's zijn. Eind jaren zestig nam de interesse voor het onderwerp verder toe door de opkomst van de hippie's die de krachtplaatsen en leylijnen gingen vereren en als heilige landschapselementen gingen beschouwen. John Michell deed veel onderzoek naar het verschijnsel en kwam tot de conclusie dat het hier gaat om het energetische netwerk (dat in ieder geval drie-dimensionaal is) van onze Aardbol. De krachtplaatsen zijn dan verbindingspunten tussen het Aardoppervak zelf en de aura (het elekrtomagnetische energieveld) rondom de Aarde. Je zou de krachtplaatsen ook de acupunctuurpunten van moeder Aarde kunnen noemen (aldus de Britse wichelroedeloper Tom Graves). Het zijn de punten waar wij makkelijk in contact kunnen komen met de energiestromen die de Aarde rijk is. Deze energiestromen vergemakkelijken ons contact met ons onderbewuste en met het collectieve bewustzijn.

( de lijn loopt dwars door; Stonehenge (Engeland), Domburg (Zeeland), de oude Duinenburg, Oosterhout (Noord-Brabant), Slotbosse Toren, 's-Hertogenbosch (Noord-Brabant), Sint-Janskathedraal en Externsteine (Duitsland), allen plekken sinds mensenheugenis van historisch belang )

Effecten op de mens

Met een wichelroede of pendel, maar ook met wetenschappelijke apparatuur kan men de elekromagnetische eigenschappen van onder andere gesteente op de krachtplaatsen aantonen. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat elektromagnetische straling invloed heeft op de groei van gewassen/organismen. Wanneer een gewas langdurig een hoge dosis van deze straling/energie te verduren krijgt, neemt het groeitempo af, en stagneert de groei voordat dat zou gebeuren wanneer er geen sprake is van elektromagnetische straling. Op deze manier worden leylijnen zichtbaar met het blote oog als een vaak rechte lijn die dwars door het landschap loopt en een spoor achter laat van beperkte groei van gewassen (Watkins' landschapslijnen). De Canadese hoogleraar in de neurowetenschappen aan de Universiteit van Ontario, Prof. Persinger stelde vast dat de energie van elektromagnetische velden de slaaplobben van de hersenen kunnen beinvloeden en zodoende het bewustzijn van een mens kunnen veranderen. Deze bewustzijnsverandering openbaart zich door middel van visioenen, hallucinaties en paranormale ervaringen. Daar waar leylijnen elkaar kruisen onstaan dus de krachtplaatsen. De krachtige energie op die plaatsen geeft bezoekers levenskracht, maar heeft ook een geneeskrachtige werking. Ook levert de plaats een bijdrage aan de spirituele ontwikkeling van de bezoeker. Vaak vindt men op deze plaatsen iets waar men al lang naar op zoek is. Veel oude kerken en kapellen zijn gebouwd op een krachtplaats of op een leylijn. Vaak stonden er voordat de kerken hier gebouwd werden al steencirkels, achtergelaten door Vikingen, Kelten etc. Door de vroege Christenen werden deze plaatsen erkend alszijnde krachtplaatsen waar men dichter bij het goddelijke is en bouwde zodoenden hun Godshuizen op de door de steenringen gemarkeerde plekken. Zoals veel kerkgangers God vinden wanneer ze naar de kerk gaan (en hij ook nog gehoor geeft aan hun gebeden in de kerk) en mensen die God daar niet vinden, maar wel het gevoel van saamhorigheid aldaar ervaren, evenals een innerlijk gevoel van grote blijdschap staan allen bloot aan de krachtige energie op de diverse locaties. Er treden bewustzijnsveranderingen op, mensen krijgen visioenen, meditaties lukken beter en gaan dieper maar ook spontane genezingen, helderziendheid, waarneming van vreemde lichtverschijnselen, telepathie en andere wonderen en mystieke ervaringen zijn veelvuldige bezoekers van de plaatsen niet vreemd. De menselijke intuitie wordt op deze plaatsen sterk naar boven gehaald en gestimuleerd. Je voelt vaak een sterke sfeer (positief of negatief). Ik vraag me nog af of telekinese ook gestimuleerd wordt op deze manier. Dat zou in ieder geval een interessante verklaring zijn voor hoe die leden van oude beschavingen de enorme vaak tonnen wegende stenen overeind wisten te zetten....

Energie

De energie van de leylijnen is een combinatie van kosmische en Aarde-energie, oorspronkelijk positief en heeft zodoende een gunstig effect op mens en dier. Echter heeft het handelen van de mens invloed op de mate van positiviteit van de energie. Deze positiviteit kan omslaan in negatieve energie wanneer er bijvoorbeeld iets heel ergs op een plaats gebeurt is, zoals bijvoorbeeld een (rituele) moord, maar ook massale sterfte door veldslagen of brandstapels heeft een sterk effect op (delen van) de leylijn. Het is dan ook niet verstandig je te lang op deze negatieve plaatsen te begeven (overigens geldt dat ook voor de positieve plaatsen, want niets wat je teveel doet of krijgt is goed voor je. Ook van de positieve energie moet je niet teveel 'afhankelijk' worden). Zoals de positieve lijnen en centra geneeskrachtig zijn, zijn de negatieve plaatsen destructief. Negativiteit kan eeuwen blijven hangen op die plaats en daar de sfeer bepalen. Zo krijg je daar bijvoorbeeld sneller ruzie dan op een positieve plek. Overigens zijn de negatieve leycentra door kenners wel te 'repareren' tot een neutraal of positief centrum. Een leylijn hoeft niet in zijn geheel positief of negatief te zijn. De lengte van een leylijn varieert, maar is al gauw duizenden kilometers lang. Soms zit er ook geen einde aan een lijn, maar stopt een leylijn opeens, maakt een bocht, of gaat opeens recht omhoog. Delen van deze lijnen kunnen door negatieve gebeurtenissen negatieve energie uitstralen, terwijl de lijn verderop weer positieve energie uitstraalt. Het leylijnen netwerk is onderdeel van een universeel netwerk van vele soorten energieen (zoals Aardstralen) welke volgens sommigen de gebundelde krachten achter het onstaan van graancirkels zouden kunnen zijn. Als dit klopt is de energie ook nog eens wiskundig bewust (gezien de bizarre geometrische figuren die zo nu en dan verschijnen in o.a. graanvelden) en intelligent. Ook in graancirkels is er sprake van groeiafwijkingen, worden vreemde lichtverschijnselen waargenomen en is er vaak sprake van een (meetbare) elektromagnetisch energieveld/straling, maar ook zijn er meldingen van spontane genezing na graancirkel bezoek van zieken en bewustzijnsverhoging bij mensen die bijvoorbeeld mediteren in een graancirkel (als er tenminste sprake is van een positief energetische graancirkel). Zo zijn er dus meerdere overeenkomsten tussen graancirkels en leylijnen en leycentra en is door wichelaars aangetoond dat (echte) graancirkels onderdeel uitmaken van het leylijnen netwerk. Vaak worden door wichelaars in graancirkels onzichtbare energiepatronen gevonden, zoals een kruis, een stervormig energieveld of concentrische ringen.

Lijnen over de hele wereld

Duizende heilige plaatsen over de hele wereld staan met elkaar in contact, van de piramides van Xian in China to Stonehenge, van Gizeh tot Santiago de Compostella, met behulp van energiebanen die net zo goed communicatielijnen genoemd kunnen worden, omdat ze informatie verspreiden.

Of het nu gaat om bomenlijnen (waarmee oude, grote bijzondere bomen mee met elkaar verbonden zijn en met elkaar in contact staan) kerkelijnen in Nederland, Drakenwegen (lung mei) in China, Leylijnen in Engeland, geestlijnen op het Nazca plateau in Peru (waarlangs zielereizen in de astrale wereld mogelijk moeten zijn) of de Australische 'song-lines' van de Aboriginals (de landschapslijnen uit de voorouderlijke droomtijd werden veelvuldig bezongen in oude liederen), het gaat allemaal om het zelfde. Echter, de ene leylijn is de andere niet. Er zijn hoofdlijnen en bij-lijnen. Een leylijn is opgebouwd uit verschillende delen en soorten energie waar dan weer slangenlijnen omheen kronkelen. De Aboriginalkunst in Australie heeft als hoofdmotief dit netwerk van concentrische ringen (krachrplaatsen), met elkaar verbonden door (ley)lijnen, waar dan weer slangen omheen kronkelen. Verder wil ik hier nu niet te ver ingaan op de details van de opbouw van een lijn. Waar ik wel nog even op in wil gaan is enkele grote leylijnen, zoals de Michael-lijn, genoemd naar aartsengel Michael. Dit is de bekendste hoofdleylijn van Engel(enl)and die Oost en West met elkaar verbindt, met in het midden Aveburyhenge, de grootste steencirkel van Europa met een diameter van 350 meter als belangrijk centrum. Avebury zelf ligt binnen in de steencirkel. Op de Michaellijn zijn zeker 63 Christelijke monumenten gebouwd, allemaal gewijd aan aartsengel Michael en aan Maria. Oude pelgrimswegen lopen naar de gebouwen toe (die overigens allemaal geplaatst zijn op de oudere 'heidense' bouwsels. Uit onderzoek bleek dat de hoofdleylijn werd omcirkeld door twee energiestromen (slangenlijnen), te weten de Michaelstroom (positief) en de Mariastroom (negatief). Deze stromingen kronkelen als het waren om de kaarsrechte leylijn heen en nemen daarbij zo nu en dan flink afstand van de rechte leylijn, zelfs tot op kilometers afstand (hoewel deze afstand eigenlijk helemaal niet groot is ten opzichte van de extreme lengtes die de hoofdleylijnen bereiken). De stromingen kronkelen als een sinusbeweging om de hoofdlijn. Deze stromingen (slangenlijnen) verbinden op zich ook weer allerlei Keltische bouwwerken, grafheuvels etc. met elkaar. De vele Christelijke bouwwerken die op de Michaelslijn liggen zijn bijna altijd naar de naam van de leylijn vernoemd (zo vind je op de Michael-lijn veel St. Michaelskerken) en op de St. Jansleylijn (loopt door Nederland) heten de bouwwerken bijvoorbeeld vaak St. Janskerk, of St. Janskapel.

Communicatie

Dat er met behulp van leylijnen makkelijk communicatie kan plaatsvinden tussen zender en ontvanger blijkt wel uit het volgende voorbeeld van wetenschappelijkonderzoek wat in Rusland plaatsvond: in Novosibirsk deed een instituut (Institute of International Cosmic Antropoecology) met Prof. Alexander Trofimov als leider, in oktober 1990 onderzoek naar de correlatie tussen telepathie en leylijnen. Deelnemers aan dit onderzoek dienden telepatisch berichten vanuit Bulgarije te versturen naar Novosibirsk, waar de berichten (dus duizenden kilometers verderop) werden opgevangen. Het verzenden vond plaats vanuit een grot waar abnormaal hoge elektromagnetische waarden gemeten waren. De grot, met een altaar in het midden ligt precies op een kruising van een aantal leylijnen. In de prehistorie werd deze grot gebruikt voor rituelen en inwijdingen en er zijn veel oude rotstekeningen gevonden. Een aantal van deze rotstekeningen werd gebruikt voor de telepatisch overdracht en stelden bijvoorbeeld een wiel, een kruis en een dier voor. De ontvangst vond plaats in een ronde hypomagnetische kamer met een hoog, storingsvrij magnetisch veld

wat speciaal voor het experiment was ontworpen. Het resultaat was zeer opvallend. De ontvangers maakten tekeningen van datgene wat zij ontvingen en deze tekeningen kwamen (vrijwel) exact overeen met het verzonden beeld van de tekening in de grot. De energieoverdracht vanaf het altaar was zo sterk dat een paar dagen na het experiment nog steeds dezelfde beelden in Novosibirsk werden opgevangen. De overdracht lukte niet vanaf andere plaatsen waar de verhoogde magnetische waarden niet gemeten werden.

Conclusie

De oude bouwers van megalithische bouwwerken, grafheuvels, piramides, dolmen etc. over de hele wereld waren op de hoogte van het netwerk van energiebanen over de hele Aardbol en kenden het belang van deze banen en hun kruispunten. Ze maakten een belangrijk deel uit van het leven van onze voorouders.

Zo werd energie opgeslagen in dolmen en in de menhirs die op leycentra geplaatst waren. Door aanraking van deze stenen kon de opgeslagen energie worden gebruikt om ziektes te genezen, toverspreuken van extra kracht te voorzien en nog veel meer. Het is een schande dat veel van deze grote leycentra (zoals bijvoorbeeld Stonehenge) niet toegankelijk zijn voor de mens van vandaag, wegens overheidsbesluiten ('de stenen kunnen omvallen en dat is levensgevaarlijk', aldus een van de ambtenaars-argumenten).

Voorlopig wil ik het hier even bij laten wat betreft de leylijnen. Ik hoop dat ik het een en ander iets heb kunnen verduidelijken. Overigens heeft Carl Munck de locatie van belangrijke leycentra in een wiskundig-cryptografische theorie weten te verwerken, waaruit het wiskundige verband tussen leycentra over de hele wereld blijkt, genaamd de Code van Carl Munck, waarvan op DossierX.nl het een en ander te vinden is in het dossier 'onderzoeken/grenswetenschappen'.

Jeroen,

Bronnen:

Rudi Klijnstra - Graancirkels, codes uit een andere dimensie

Romaine - Nieuwsbrief over leylijnen, met daarin een stukje van Cois Geysen

Interessant, leylijnen ben ik zelf ook wel eens benieuwd naar wat dat nou precies is en of het waar is wat er her en der van wordt beweerd. Bij mij in de buurt moet een lijn lopen die door stonehenge gaat maar ik heb geen instrumenten om in die buurt (mocht ik hem uberhaupt vinden..) te gaan meten. Ik voel me wel altijd erg opgewekt als ik daar een tijdje ben geweest, maar dat kan subjectief zijn. Sterker nog, ik ben subjectief, dus daar heeft niemand wat aan.

Ik heb nog wel een ander verhaaltje, even voor de lol, mijn moeder had vroeger een instrument, waarmee je de emoties kon meten in een persoon, dit apparaat werkte inderdaad, als je boos werd sloegen de meters uit, dit apparaat heb ik een keertje met mijn broer (we waren ongeveer 10 en 11 jaar oud) op een boom bevestigd om te kijken of een boom ook reacties gaf op het apparaat. We hebben een tijdje tegen de boom gepraat, maar niks hielp, de meter deed absoluut niets, tot we gingen schreeuwen en de boom bedreigden met omhakken en uitrukken enz enz, na enige minuten dit gedaan te hebben ging de meter gestaag omhoog tot maximum, ging ook niet naar beneden toen we de boom weer gerust wilden stellen. Ongelooflijk verhaal maar wel gebeurd. Wat ik hier mee wil zeggen, is dat ik geen verstand heb van dingen, maar dat er meer is tussen hemel en aarde dan wat wij mensen kunnen aantonen.

By the way, ik ben iemand die gevoelig is, energieen van anderen pik ik zo op maar die leylijnen .... geen idee, het boeit me wel.

Ik blijf het met interesse volgen.

Ky.