http://micro.magnet.fsu.edu/optics/timelin...nskifigure1.jpg
dit is een basis-figuur waarmee je héél veel kan snappen.
wat uitleg:
volgens de kwantumchemie kan een molecule niet alle mogelijke energiewaarden hebben, enkel discrete energiewaarden met een bijbehorende toestandsfunctie. Die toestandsfunctie beschrijft de verdeling van de elektronen in het molecule, de vibraties in het molecule, de rotaties van het molecule, kortom: alles.
Die toestandsfuncties (de toestand van het molecule) wordt in het diagram weergegeven door horizontale strepen.
De hoogte van de strepen stelt de energie voor van de toestanden.
De onderste streep is dus de grondtoestand (hierin bevindt het molecule zich normaal).
De cijfers naast de strepen geven het vibratieniveau weer, de symbolen naast een band van strepen geven de elektronische toestand weer.
Je ziet dus dat er per elektronische verdeling een boel vibratie-verdelingen zijn.
Neem bijvoorbeeld de onderste band, dit is de S0 toestand wat betreft de elektronische toestand. Hierin heb je een aantal mogelijkheden voor het molecule om te vibreren. Hoe hoger de vibratietoestand, hoe harder het molecule vibreert (meer energie), maar het heeft nog steeds dezelfde elektronenverdeling!
Als je nu naar de band erboven kijkt: dit is de eerste aangeslagen toestand. De elektronen zijn nu anders verdeeld, en je merkt dat binnen deze elektronische toestand er weer een boel mogelijkheden zijn om te vibreren.
Merk op dat de energieverschillen voor vibratie 1000 maal kleiner zijn dan voor de elektronische toestand (figuur niet op schaal!)
Kortom: om een molecule van de S0 naar de S1 elektronische toestand te brengen heb je ongeveer 1000x meer energie nodig dan om het binnen een bepaalde elektronische toestand van vibratie-niveau te veranderen.
Ik denk dat het essentieel is dat je dit eerst snapt (ik weet dat het veel ineens is maar ik stel voor dat als je vragen hebt dat we die eerst oplossen alvorens verder te gaan)
*een molecule kan slechts welbepaalde energieën hebben die gekenmerkt worden door een welbepaalde toestand van dat molecule.
*die toestand wordt beschreven door een toestandsfunctie die bestaat uit een stuk dat de verdeling van elektronen beschrijft en een stuk dat de vibratie beschrijft
*elke elektronisch toestand heeft een heleboel bijhorende vibratietoestanden
*het energieverschil tussen de vibratieniveaus onderling is veel kleiner (1000x kleiner) dan tussen elektronische niveaus.
[url=http://micro.magnet.fsu.edu/optics/timeline/people/antiqueimages/jablonskifigure1.jpg]http://micro.magnet.fsu.edu/optics/timelin...nskifigure1.jpg[/url]
dit is een basis-figuur waarmee je héél veel kan snappen.
wat uitleg:
volgens de kwantumchemie kan een molecule niet alle mogelijke energiewaarden hebben, enkel discrete energiewaarden met een bijbehorende toestandsfunctie. Die toestandsfunctie beschrijft de verdeling van de elektronen in het molecule, de vibraties in het molecule, de rotaties van het molecule, kortom: alles.
Die toestandsfuncties (de toestand van het molecule) wordt in het diagram weergegeven door horizontale strepen.
De hoogte van de strepen stelt de energie voor van de toestanden.
De onderste streep is dus de grondtoestand (hierin bevindt het molecule zich normaal).
De cijfers naast de strepen geven het vibratieniveau weer, de symbolen naast een band van strepen geven de elektronische toestand weer.
Je ziet dus dat er per elektronische verdeling een boel vibratie-verdelingen zijn.
Neem bijvoorbeeld de onderste band, dit is de S0 toestand wat betreft de elektronische toestand. Hierin heb je een aantal mogelijkheden voor het molecule om te vibreren. Hoe hoger de vibratietoestand, hoe harder het molecule vibreert (meer energie), maar het heeft nog steeds dezelfde elektronenverdeling!
Als je nu naar de band erboven kijkt: dit is de eerste aangeslagen toestand. De elektronen zijn nu anders verdeeld, en je merkt dat binnen deze elektronische toestand er weer een boel mogelijkheden zijn om te vibreren.
Merk op dat de energieverschillen voor vibratie 1000 maal kleiner zijn dan voor de elektronische toestand (figuur niet op schaal!)
Kortom: om een molecule van de S0 naar de S1 elektronische toestand te brengen heb je ongeveer 1000x meer energie nodig dan om het binnen een bepaalde elektronische toestand van vibratie-niveau te veranderen.
Ik denk dat het essentieel is dat je dit eerst snapt (ik weet dat het veel ineens is maar ik stel voor dat als je vragen hebt dat we die eerst oplossen alvorens verder te gaan)
*een molecule kan slechts welbepaalde energieën hebben die gekenmerkt worden door een welbepaalde toestand van dat molecule.
*die toestand wordt beschreven door een toestandsfunctie die bestaat uit een stuk dat de verdeling van elektronen beschrijft en een stuk dat de vibratie beschrijft
*elke elektronisch toestand heeft een heleboel bijhorende vibratietoestanden
*het energieverschil tussen de vibratieniveaus onderling is veel kleiner (1000x kleiner) dan tussen elektronische niveaus.
