Ik heb dit topic zojuist doorgelezen en ben nu zo vrij om er wat aan toe te voegen. Ik wil laten zien dat er niet alleen hier, maar ook (of juist!) op wetenschappelijk niveau verwarring over dit begrip bestaat. Al zolang er over het begrip intelligentie gesproken wordt.

Ik ben afgestudeerd op het onderwerp hoogbegaafheid, en ik ben betrokken bij een grootschalig onderzoek over dit onderwerp. Het volgende stukje heb ik geschreven en gaat expliciet over de term hoogbegaafdheid (wat is het precies?). Het is gebaseerd op de literatuur t/m 2009. Recent dus. Het onderzoek is nog niet gepubliceerd dus ik kan niets over resultaten loslaten. Maar wanneer je er meer over wilt weten, kun je mij altijd een berichtje sturen.

Wanneer je onderstaande informatie wilt gebruiken (als achtergrondinformatie ten behoeve van bijv. je studie/website), dan ook graag een berichtje!

[i]Iedereen heeft tegenwoordig weleens van het begrip hoogbegaafd gehoord. Er bestaan verschillende opvattingen en ideeën over wat het precies inhoudt; zowel in de volksmond als in de wetenschap zijn verschillende geluiden te horen. Maar allen zijn het over een ding eens: in iedere opvatting wordt gesproken over een hoge intelligentie, al dan niet samen met andere uitmuntende capaciteiten. Om meer inzicht in hoogbegaafdheid te krijgen is het van belang om te weten wat het begrip intelligentie omvat en is het van belang om uit te pluizen wat “een hoge intelligentie” precies is. Daar is geen eenduidig antwoord op te geven. Feit is dat het begrip intelligentie mensen in alle lagen van de bevolking al eeuwen boeit. Sinds tijden terug lijken mensen zich bewust van het bestaan van iets als intelligentie, zoals terug te zien is in kunst, literatuur en verhalen uit eerdere tijden. Mensen met beperkte intellectuele capaciteiten zijn bijvoorbeeld meer dan eens afgeschilderd als volksvermaak. Later, zo halverwege de negentiende eeuw, worden instituten opgericht voor deze mensen (Resing & Drenth, 2004). Met de opkomst van “Instituten voor de zwakzinnigen” voelt men voor het eerst de behoefte om verschillen in intelligentie tussen mensen vast te kunnen stellen. Er was behoefte aan een afbakening van het begrip intelligentie en aan een methode om deze te bepalen. In eerste instantie wordt intelligentie met lichamelijke eigenschapen in verband gebracht. Broca (1824-1880), Wundt (1832-1920) en Galton (1822-1911) trachten intelligentie in kaart te brengen door het meten van schedelomvang, door middel van introspectie en door het meten van mentale snelheid. Het duurt tot 1905 voordat de eerste echte (en statistisch valide) intelligentietest ontworpen is: De Stanford-Binettest. Na een bewerking in de Verenigde Staten wordt deze test enorm populair en wordt deze op grote schaal afgenomen. Het intelligentiecoëfficiënt (IQ), een maat bedacht door de Duitse onderzoeker William Stern, maakt het mogelijk om de test op eenvoudige wijze te interpreteren. Het IQ volgt een normaalverdeling waarbij 100 als gemiddeld telt met een standaarddeviatie van 15. Hoog scoren op een intelligentietest wordt bij deze opgevat als een hoge intelligentie. Door de gemakkelijke toepasbaarheid en interpretatie van de intelligentietest is sindsdien veel onderzoek gedaan naar begaafdheid bij mensen. Er bestaan dan ook verschillende wetenschappelijke opvattingen over wat begaafdheid is, net zoveel als er opvattingen over het begrip intelligentie bestaan. Globaal kan er over vier benaderingen van de begrippen intelligentie en hoogbegaafd gesproken worden (Boulanger, Peters & Hoogeveen, 2000).

Een eerste benadering van het begrip intelligentie gaat ervan uit dat intelligentie een stabiel persoonskenmerk is met erfelijke eigenschappen. Je wordt geboren met een hoge of lage intelligentie en deze blijft gedurende het verdere leeftijd constant. Terman was een Amerikaanse onderzoeker die vanuit deze benadering grootschalig onderzoek deed. Volgens Terman kan men over hoogbegaafdheid spreken wanneer het IQ hoger is dan 130. Dit is een tegenwoordig nog steeds veel gebruikte grens. Hij startte in de jaren twintig een onderzoek waaraan 1500 (toendertijd) kinderen met een hoge intelligentie deelnamen. Deze kinderen zijn gedurende de rest van hun leven herhaaldelijk onderzocht. Wat bleek: ondanks hun hoge IQ waren de deelnemers niet succesvoller in het leven. Intelligentie zoals gemeten door de Stanford-Binettest alleen bleek dus niet bepalend voor succes. Er is meer. In 1983 komt Gardner met zijn Theory of Multiple Intelligences. Volgens Gardner kan er niet over slechts één intellectueel vermogen gesproken worden of over slechts één enkele intelligentie die al het handelen beïnvloedt. Er bestaan verschillende soorten intelligenties welke onafhankelijk van elkaar en in verschillende mate aangetroffen kunnen worden in een enkel individu: linguïstische intelligentie, ruimtelijke intelligentie, logisch-wiskundige intelligentie, muzikale intelligentie, lichamelijke-bewegingsintelligentie, interpersoonlijke intelligentie, intrapersoonlijke intelligentie en naturalistische intelligentie. Een individu kan uitblinken op één of meerdere vlakken, zonder op de andere vlakken goed te hoeven presteren (Resing & Drenth, 2004). Net als Terman gaat ook Gardner in zijn Theory of Multiple Intelligences uit van stabiele persoonlijkheidskenmerken.

In datzelfde jaar komt Sternberg met zijn cognitieve componenten model, een geheel andere benadering van het begrip intelligentie. In dit model wordt vooral gekeken naar het denkproces tijdens het oplossen van complexe intelligentietaken. De nadruk ligt hierbij niet langer op hoe snel en hoe succesvol een taak wordt opgelost, maar hoe een taak wordt opgelost. Sternberg gaat ver in het onderscheiden van de verschillende denkprocessen die hiervoor nodig zijn. Ruwweg onderscheidt hij drie componenten die een rol spelen bij het oplossen van intelligentietaken: uitvoeringscomponenten, metacomponenten en kennisverwervingscomponenten. Deze drie componenten bestaan op hun beurt ook weer uit verscheidene deelprocessen van intelligentie.

Een derde benadering vormen de zogeheten Sociaal Culturele Modellen. In deze modellen spelen de tijd en de cultuur waarin men leeft een belangrijke rol in het tot uiting komen van de intelligentie. De context waarin iemand opgroeit is van belang of een begaafdheid tot uiting komt. Een lid van een indianenstam uit het Amazone-oerwoud kan misschien wel ontzettend begaafd zijn in piano spelen, zonder dat diegene zich daar bewust van is. Niet alleen de stabiele persoonlijkheidskenmerken maar ook de context waarin men leeft is volgens deze benadering dus bepalend of iemand al dan niet als hoogbegaafd bestempeld kan worden (Boulanger et al, 2000).

Een vierde en laatste benadering vormen de prestatiegerichte modellen. Deze lijken een combinatie van de eerder genoemde benaderingen en deze worden tegenwoordig dan ook veel toegepast. Prestatiegerichte modellen gaan ervan uit dat een hoogbegaafde een aantal kwaliteiten bezit die hem/haar in staat stellen bepaalde activiteiten beter of sneller uit te voeren. Maar deze kwaliteiten dienen wel ontwikkeld te worden. Het [b]multifactorenmodel van Mönks[/b] dat al eerder besproken is behoort tot de prestatiegerichte modellen.[b] Edit: Dit model wordt in NL vaak aangehouden. Het staat o.a. op deze website uitgelegd: [url=http://www.lich.nl/lich2/site.php?domein=onderwijs&p=wat_is_hoogbegaafd]http://www.lich.nl/lich2/site.php?domein=o..._is_hoogbegaafd[/url][/b]

Heller heeft aan dit model de theorie van de meervoudige intelligentie van Gardner toegevoegd. Gagné heeft een eigen model waarin het samenspel van verschillende factoren wordt getoond, die meespelen of bepalen of een hoogbegaafde tot uitzonderlijke prestaties komt. Beide modellen staan schematisch weergegeven in bijlage 1.

Omdat het niet mogelijk is een eenduidige definitie van het begrip hoogbegaafdheid te geven en het begrip vanuit meerdere invalshoeken benaderd kan worden, verdient het dikwijls de voorkeur om over kenmerken van hoogbegaafdheid te spreken. Hoogbegaafden vormen geen homogene groep mensen. Talenten kunnen tot zich in zeer uiteenlopende gebieden uiten. Er kan echter wel over een aantal basiselementen van hoogbegaafdheid gesproken worden (McCoach & Reis, 2002 en Nielsen, 2002 en Lee, 1999):

• Goed ontwikkeld geheugen

• Inzicht

• Ongewoon voorstellingsvermogen

• Geavanceerd vermogen om met een symboolsysteem om te gaan

• Geavanceerde interesses, vaak niet gerelateerd aan school

• Superieur vocabulaire

• Interesse in het grote geheel, minder in kleine details

• Makkelijk uiten van (geavanceerde) ideeën en opvattingen

• Vermogen tot oplossen van problemen

• Motivatie

• Vermogen om situaties naar eigen hand te zetten

• Communicatievaardigheden

• Hoog niveau van redeneren

• Apart gevoel voor humor, tot het bizarre

• Nieuwsgierig, vaak onbevredigbaar

Deze basiselementen zijn in verschillende contexten en culturen van kracht, hoewel niet iedere hoogbegaafde deze allemaal tot uiting hoeft te brengen (McCoach & Reis, 2002). [/i]

Ik vat hem Bols, en ik het vind het prima verwoord ;) .

Hoogbegaafd is toch IQ> 130? Hoogbegaafd zelf is nog een vaag begrip, en impliceert meer als alleen de cognitieve functies, en daarom kan je beter spreken over hoogintelligent.

[quote='bols' post='610964' date='9 June 2010, 17:48']Hoogbegaafden zijn zoals iedereen, alleen alles is sterker/meer.

Afhankelijk van welk gebied ze hoogbegaafd zijn[/quote] Het woordje 'alles' is nogal [i]alles[/i]omvattend...

[quote]'sneller'zenuwstelsel.[/quote] Hoe kom je daar bij? Volgens mij is dit niet de manier waarop wetenschappers denken dat HB verklaard kan worden.

Dido

[url=http://www.slideboom.com/presentations/177621/Hoogbegaafd-verkeerde-diagnose--]Hoi[/url],

Hoogbegaafden zijn zoals iedereen, alleen alles is sterker/meer.

Afhankelijk van welk gebied ze hoogbegaafd zijn.

'sneller'zenuwstelsel.

[url=http://www.slideboom.com/presentations/177621/Hoogbegaafd-verkeerde-diagnose--]http://www.slideboom.com/presentations/177...erde-diagnose--[/url]

@317070;

de autobiografie wees ik niet aan als bron, maar als ervarings materiaal in de zin hoe mijn verhaal niet klopt met de wetenschap, terwijl het wel degelijk zo uit de machine gerold is.. maar dus in de meeste gevallen niet overeen komt met de werkelijkheid, ook dit is uit onderzoeken gebleken..

wat streetracer betreft bekijk je het van een verkeerd punt, ik bedoel.. dieren rijden niet, maar wat dat betreft zijn dieren in vergelijking met mensen streetracers en wij gewoon willekeurige bestuurders van een auto zijn

dat hoogbegaafdheid meer kenmerken had dan alleen een iq vertelde ik toch al? of tenminste.. bleek toch al uit de discussie?

[quote]Hey dido! Ik zou graag willen reageren op je wetenschappelijke veronderstelling.[/quote] Ik hoor m'n (nick)name dus reageer ik maar... :eusa_whistle: Al vind ik dat 317070 al enkele mooie bedenkingen gaf bij wat je schreef...

[quote]Uit je reactie blijkt dat je duidelijk weet waar de grens van hoogbegaafdheid ligt, wetenschappelijk gezien.[/quote] Ja, inderdaad, zo omschrijft de wetenschap hoogbegaafdheid.

[quote]Helaas voor jou is de wetenschap op dit gebied uiterst vaag, aangezien het net als andere psychologie moeilijk is om in iemand zijn hoofd te kijken.[/quote] 317070 haalde al deels aan dat, als we zowat elke term naar hartelust en volgens eigen aanvoelen gaan invullen, we helemaal nergens meer komen. Voor mijn part mag iemand gerust filosoferen over wat hij vindt dat een term moet inhouden, maar benoem dit dan als filosofie en niet als wetenschap. En aangezien het hier een [i]wetenschap[/i]sforum is, is het ook de bedoeling dat we ons minstens deels baseren op de wetenschap.

Ik filosofeer ook graag eens, en ook ik ben me volop bewust van het feit dat de wetenschap zoals die nu is, niet alles kan oplossen (en mogelijks nooit zal kunnen oplossen, maar dat is mijn eigen aanvoelen). Vandaar: ik vind daar weinig 'helaas' aan voor mij, eerlijk gezegd...

[quote]Dankzij de wetenschap zijn jouw vleugels van vrije redenatie blijkbaar weggenomen.[/quote] Is dat zo?? Je geeft hier aan dat ik niet meer in staat ben vrij te denken, los van de wetenschap... Lijkt me een nogal bedenkelijke visie over mij!

Verder... in de wetenschap is het net noodzakelijk om creatief te zijn, 'te spelen' met ideeën en gedachten om zo te komen tot toetsbare hypothesen.

[quote]Als je goed tussen de regeltjes leest, lees je vanzelf waarom elk mens hoogbegaafd is als je het vanuit een andere invalshoek bekijkt. Hoogbegaafd zijn is populair tegenwoordig, het staat voor de meesten onder ons gelijk aan goede cijfers, hoge potentie, wat weer wijst op de hoop voor een goede kans op een leven in de hogere klasse.[/quote] Ach ja, laat ons aan onszelf allemaal de term hoogbegaafd toekennen. En zijn we niet allemaal ook psychotisch en autistisch en ADHD'er en... ? Zo worden deze begrippen allemaal loze begrippen, zonder inhoud. Ik vind dat deze term dit betekent. Een ander vindt dat diezelfde term weer wat anders betekent. Hoe willen we dan nog praten met elkaar?

Ik heb er niets tegen dat er gefilosofeerd wordt... Dit is zeker waardevol. Wetenschap is ook waardevol. Beide zijn dus waardevol, maar als we met specifieke problemen zitten waarvoor we graag een goede aanpak willen, dan is het nodig om te werken met overeenkomsten/ regels/ normen/ objectieve maatstaven/.... Om zo te komen tot wetenschappelijk onderzoek en duidelijkheid te krijgen over wat precies gelinkt kan worden aan één welomschreven fenomeen.

[quote]Daarbij wil ik ook wijzen op de connectie tussen gevoel en verstand. Dit kan ik zeker wetenschappelijk onderbouwen als jij dat wilt. Als iemand bijvoorbeeld veel emotie ervaart(Ik wijs niet op het veelvuldig terug komen van zware emotie, maar de manier hoe iemand zijn emotie ziet) zal hij simpelere emotie zoals pijn aan het lichaam of pijn in de liefde makkelijker kunnen beschrijven en daarmee meer zelfkennis opbouwen en zichzelf beter ontwikkelen door kritisch/perfectionistisch op zichzelf te zijn. Iemand die veel emotie ervaart kan hier dus automatisch gebruik van maken in het oplossen van problemen en andere dingen waarbij de hersenen gebruikt moeten worden. De intense emotie zorgt voor een ander perspectief en de daarbij komende perfectionistische trekken werken positief stimulerend naar de zelfontwikkeling toe, maar ook stimulerend naar de emotionele ontwikkeling. Dus de persoon in kwestie zal zichzelf blijven pushen. Los hiervan zorgt de intense emotie voor een hoop empathie, wat weer terug gevonden kan worden in het oplossen van problemen, omdat de mensen zichzelf goed in kunnen leven in personen en dingen. Hiermee kunnen problemen opgelost worden en staat emotie als belangrijke factor van de menselijke ontwikkeling in het spel. Aan deze tekst is niets wetenschappelijks, ik heb het net bedacht.. maar wil je bepaalde bronnen hebben die over deze ontwikkelingen praten?[/quote] Het is me een compleet raadsel waar je hiermee naar toe wil. Wil je hiermee aantonen dat jij iets kan bedenken dat op het eerste zicht niet-wetenschappelijk is én toch waardevol is? Daar hoef je mij niet van te overtuigen, dat weet ik al langer dan vandaag en gisteren. Er zijn (gelukkig) nog waardevolle zaken buiten de wetenschap.

Maar als we het dan toch wat wetenschappelijker willen maken, dan kan ik aan jouw tekstje een aantal termen plakken van psychologische theorieën of biologische fenomenen, zoals 'persoonlijke groei' (Rogers), empathie (Rogers), spiegelneuronen, iemands oplossend vermogen,...

Met daarnaast nog de opmerking dat een psycholoog in een gesprek met een cliënt het heel vaak zal hebben over niet-wetenschappelijke fenomenen. Ik weet niet welk beeld jij hebt over de psychologie (en over mij), maar wees gerust, vooral in de praktijkgerichte psychologie (en bij mezelf ;) ) komen heel vaak niet-wetenschappelijke items aan bod. Al betekent dit niet dat de wetenschap ook overboord wordt gegooid. Verre van, zowel filosoferen als het hanteren van de wetenschap zijn zinvol.

[quote]kijk eens op @317070; de autobiografie wees ik niet aan als bron, maar als ervarings materiaal in de zin hoe mijn verhaal niet klopt met de wetenschap, terwijl het wel degelijk zo uit de machine gerold is.. maar dus in de meeste gevallen niet overeen komt met de werkelijkheid, ook dit is uit onderzoeken gebleken..[/quote] Mijn interpretatie was dus terecht... ](*,) Zoals ik al aangaf, kan je wel degelijk psychologische theorieën linken aan enkele belangrijke zaken die je aanhaalt.

En verder... ik zei het al een aantal keren en ik herhaal het nog eens: filosofie is ook waardevol. Alleen wordt gevraagd van hier de [i]wetenschappelijke methode[/i] te hanteren op dit forum...

Hoogbegaafdheid geeft aan dat je toegang hebt om situaties anders te benaderen wat voor de meeste 'gewoon' logisch is. Alleen ervaar je het vanuit een ander oogpunt en dieper dan de meeste mensen. Je ziet/voelt meer dan hoe zij het zien.

Zoals bij beelddenkers, zijn vaak mensen die vele situaties die in deze maatschappij gehanteerd worden niet kunnen begrijpen, zeker niet in de woorden die men verteld. Waarom? Wat is daar het doel van? Dus vele vragen krijgen in plaats van begrip. En een antwoord kan vaak niet worden gegeven, aangezien die ander jou weer niet begrijpt (omdat het zoooo logisch is) Dus wat doen ze dan, ze zetten de woorden om in beeld en vaak daarna komt het begrip van die situatie, woorden. Want je maakt een totaalbeeld ervan. In beeld en gevoel. De ander staat hier niet bij stil, het is gewoon zo, verder niets, dus rechtlijnig.

Is dus in feite een 'vertaalslag' maken die je begrijpt. Onze taal, woorden zijn ook veelal nietszeggend dus moeilijk te begrijpen wat men nu ECHT zegt. Vaak komen we met ons gevoel daarmee in botsing, vandaar het beelddenken, totaalplaatje in beeld en gevoel.

Sha

@Dalton:

Dankjewel voor de info. Omdat ik niet hoogbegaafd ben (dat denk ik althans :eusa_whistle: ) kan ik me er niet erg veel bij voorstellen dat je erg de behoefte hebt om dat soort dingen met andere hoogbegaafden te delen, tenzij je echt sociale problemen hebt in het "normale leven". Maar goed, daar kan ik dus niet over oordelen. Dat het verder ook een gezellige club is kan ik me best voorstellen

Gewoon voor de gein zal ik binnenkort die mensa test eens doen, ook om te kijken of inderdaad niet iedereen meteen het advies krijgt de dure te doen. Ik ben echt niet dom (heb redelijk eenvoudig mn HBO doorlopen) maar als ze me voor hoogbegaafd gaan aanzien, dat geloof ik toch niet helemaal.

[quote='Vendetta' post='588319' date='5 February 2010, 12:35']Hey dido! Ik zou graag willen reageren op je wetenschappelijke veronderstelling.

Uit je reactie blijkt dat je duidelijk weet waar de grens van hoogbegaafdheid ligt, wetenschappelijk gezien. Helaas voor jou is de wetenschap op dit gebied uiterst vaag, aangezien het net als andere psychologie moeilijk is om in iemand zijn hoofd te kijken.[/quote]

Uiteraard is deze vaag, maar dat sluit niet uit dat het dé definitie is, of vind je dat alle definities zoals autisme, ADHD, ... verkeerd zijn, want je kunt immers ook vergelijken met dieren? :eusa_whistle:

[quote]Dankzij de wetenschap zijn jouw vleugels van vrije redenatie blijkbaar weggenomen. Als je goed tussen de regeltjes leest, lees je vanzelf waarom elk mens hoogbegaafd is als je het vanuit een andere invalshoek bekijkt. Hoogbegaafd zijn is populair tegenwoordig, het staat voor de meesten onder ons gelijk aan goede cijfers, hoge potentie, wat weer wijst op de hoop voor een goede kans op een leven in de hogere klasse.[/quote]

Het is toch niet omdat het goed is dat het ook zo is? Omdat streetracen populair is tegenwoordig, ben ik een streetracer vanuit een zekere invalshoek? Want dieren rijden niet met auto's en ik doe dit wel, dus ben ik vanuit dat perspectief een streetracer?

Of je het nu graag hebt of niet, [quote]Kon je ook niet opmaken uit mijn stukje tekst dat het autobiografisch was?

w8.. de wetenschap houdt niet van autobiografie

wetenschap is niet slecht, dat zeg ik er niet mee.. maar op dit onderwerp vissen de meesten achter het net[/quote]

Er is ook een reden voor dat autobiografie niet een goede bron is ](*,) . Als je enkel vanuit 1 geval spreekt, heb je het ook maar over 1 geval, een casus. Als jij nu graag vis eet, hangt dit dan samen met hoogbegaafdheid of niet? Vanuit 1 casus kun je dit niet beantwoorden.

Dat van achter het net vissen snap ik niet helemaal...

Hey dido! Ik zou graag willen reageren op je wetenschappelijke veronderstelling.

Uit je reactie blijkt dat je duidelijk weet waar de grens van hoogbegaafdheid ligt, wetenschappelijk gezien. Helaas voor jou is de wetenschap op dit gebied uiterst vaag, aangezien het net als andere psychologie moeilijk is om in iemand zijn hoofd te kijken.

Dankzij de wetenschap zijn jouw vleugels van vrije redenatie blijkbaar weggenomen. Als je goed tussen de regeltjes leest, lees je vanzelf waarom elk mens hoogbegaafd is als je het vanuit een andere invalshoek bekijkt. Hoogbegaafd zijn is populair tegenwoordig, het staat voor de meesten onder ons gelijk aan goede cijfers, hoge potentie, wat weer wijst op de hoop voor een goede kans op een leven in de hogere klasse.

Daarbij wil ik ook wijzen op de connectie tussen gevoel en verstand. Dit kan ik zeker wetenschappelijk onderbouwen als jij dat wilt. Als iemand bijvoorbeeld veel emotie ervaart(Ik wijs niet op het veelvuldig terug komen van zware emotie, maar de manier hoe iemand zijn emotie ziet) zal hij simpelere emotie zoals pijn aan het lichaam of pijn in de liefde makkelijker kunnen beschrijven en daarmee meer zelfkennis opbouwen en zichzelf beter ontwikkelen door kritisch/perfectionistisch op zichzelf te zijn. Iemand die veel emotie ervaart kan hier dus automatisch gebruik van maken in het oplossen van problemen en andere dingen waarbij de hersenen gebruikt moeten worden. De intense emotie zorgt voor een ander perspectief en de daarbij komende perfectionistische trekken werken positief stimulerend naar de zelfontwikkeling toe, maar ook stimulerend naar de emotionele ontwikkeling. Dus de persoon in kwestie zal zichzelf blijven pushen. Los hiervan zorgt de intense emotie voor een hoop empathie, wat weer terug gevonden kan worden in het oplossen van problemen, omdat de mensen zichzelf goed in kunnen leven in personen en dingen. Hiermee kunnen problemen opgelost worden en staat emotie als belangrijke factor van de menselijke ontwikkeling in het spel. Aan deze tekst is niets wetenschappelijks, ik heb het net bedacht.. maar wil je bepaalde bronnen hebben die over deze ontwikkelingen praten?

Dit intense ervaren van emoties zorgt er ook vaak voor waarom deze mensen zo kwetsbaar zijn

kijk eens op [url=http://www.sengifted.org]www.sengifted.org[/url]

Kon je ook niet opmaken uit mijn stukje tekst dat het autobiografisch was?

w8.. de wetenschap houdt niet van autobiografie

wetenschap is niet slecht, dat zeg ik er niet mee.. maar op dit onderwerp vissen de meesten achter het net

De motivatie om lid te worden kan heel verschillend zijn.

Sommigen worden gewoon lid omdat het kan en doen daar verder niks mee.

Anderen vinden het gewoon leuk om lid te zijn van een vereniging om samen dingen te doen.

Anderen ervaren echt problemen in het dagelijks leven (waarom snapt niemand wat ik bedoel?).

Voor die mensen is het prettig om met mensen te praten die of hetzelfde meemaken of de gedachtegang goed volgen.

En vooral ermee om leren gaan.

Als je weet dat het voor de meeste mensen niet logisch is om van A naar C te gaan vertel B er dan even bij (gedachte sprongen).

Klinkt logisch maar is een groot probleem. "Je snapt toch dat B tussen A en C zit?!?!" kan erg frustrerend zijn.

Binnen Mensa kan je B wel weglaten wat als erg prettig wordt ervaren.

Ook wordt je door iedereen geaccepteerd hoe raar je ook bent.

In Nederland zijn ongeveer 4000 leden (met op het moment een flinke groeispurt).

En internationaal meer dan 100.000.

Per regio heb je maandelijks of zelfs wekelijks borrels of uit eten.

Verder heb je zogenaamde speciale interesse groepen (SIG).

2 leden met een hobby of interesse kunnen zo'n SIG starten en iedereen kan zich daar (online) bij aansluiten.

Spelletjes kunnen bijvoorbeeld veel uitdagender zijn met tactische tegenstanders.

De jongeren gaan elke twee maanden een weekendje weg.

Maar ook internationaal wordt er van alles georganiseerd.

Als je een keer een rondreis door een land wil kan je contact opnemen met de Mensa van dat land en wordt er gekeken wie zich opgegeven heeft om buitenlandse mensen te ontvangen in zijn/haar huis. Heb je meteen inside information over dat land.

Ik weet zelf echt niet of ik hoogbegaafd zou zijn ofzo, maar ik vind het een erg interessant topic. Ik lees al langer mee maar had me tot nu toe nog niet geregistreerd, maar heb nu toch nog wel wat vraagjes.

Want, dan kom je goed uit die mensa test, en dan mag je lid worden, en dan? Dan heb je een briefje dat bewijst dat je heel slim bent? Of ga je dan intelligente dingen met de mensen van dat clubje doen? Wat heb je eraan/ wat moet je ermee als je lid wordt van mensa? Dan ken je meer mensen met jou denkniveau, maar die zitten dan over heel nederland verspreid, wat doe je daar precies mee?

Zaalhuur in centrum Utrecht en een Psycholoog drijven de kosten aardig op.

Maar omdat het met een hele groep tegelijk gaat toch betaalbaar.

Voor de echte test ben je een paar uur kwijt.

Ik weet niet precies meer hoe lang uurtje of 3 gok ik (inclusief koffie en tussendoortijd).

De test bestaat uit een hele hoop kleine testjes met heel veel tijdsdruk.

Voor de eerste serie krijg je bijvoorbeeld 2 minuten om 15 vragen te beantwoorden.

En dan 3 minuten voor 15 andere vragen. Enzovoorts.

Iedereen tegelijk dus je kan niet eerder weg dan de rest.

De tweede test krijg je 30 minuten voor 27 vragen. Dus dan kan je wel eerder klaar zijn dan de rest. Maar die 30 minuten zul je echt nodig hebben.

Oke oke, in anderen woorden, ik moet naar Utrecht.

Flinke smak geld trouwens voor een 'toetsje'.

Snap het wel, met een psycholoog enz. erbij loopt de prijs snel op.

Enig idee hoelang dat ongeveer in beslag neemt, het maken van zo'n test?

Ik weet dat dit voor iedereen verschilt, maar gemiddeld?

Thuistest ging mij ook zeer vlot af, 6 minuutjes en ik was klaar.

De thuistest geeft geen score, alleen of je kans maakt om de echte test te halen of niet.

De echte test bestaat uit 2 verschillende testen waarbij je voor beide een percentiel score krijgt.

Als 1 daarvan 98 of 99 is ben je "geslaagd".

Van 1 van de twee testen geven ze, voor de leuk, wel een IQ score met een standaardafwijking van 16.

Dus moet je minimaal 132 scoren om bij de top 2% te horen.

EDIT: Ik had je uitslag nog niet gezien bij het typen van deze reactie.

Als je de test zonder voorkennis hebt gemaakt maak je dus een goede kans om te slagen voor de echte test.