Ja wat de mens tot nu toe bewezen geeft op vlak van de natuur is niet echt proper, en het begrip ‘nut’ is waarschijnlijk ook iets dat voor ons ( nog niet) duidelijk is.

Enkele jaren geleden heb ik eens een boek gelezen van iemand die onderzoek had gedaan in Afrika naar de leefomstandigheden tussen verschillende groepen apen. Ik moet zeggen dat het ook niet proper was wat er gebeurde tussen de verschillende stammen. De rivaliteit tussen de verschillende apen was schokkend en deed me enorm denken aan ons mensen.

Maar ik heb goede hoop dat het in de toekomst beter wordt met de mensheid, het zal wel nog niet voor direct zijn, kijk maar eens wat er terug aan de hand is in het Midden Oosten.

In het geval je het nut van de mens relateert aan de natuur definieer je nut vanuit een bepaald ideaalbeeld van de mens over de natuur. Realiseer je dat dit een bedenksel is van mensen. Het is en blijft dus een antropomorfe definitie van 'nut'. Wanneer de mens bovendien zelf onderdeel van die natuur is, hetgeen me een volkomen terechte conclusie lijkt, omvat het begrip 'nut' ook het nut van de mens voor de mens, maw ook bijvoorbeeld onze sociale structuur.

Een probleem lijkt me ook dat de ideaalbeelden van de natuur absoluut niet met elkaar ovreenkomen (denk aan de exploitatie van natuurlijke reserves). Als we het daarover eens willen worden zijn we zomaar een paar eeuwen en oorlogen verder. Ik vraag me daarom af wat iemand kan met een dergelijk breed begrip 'nut'. Wat voegt het toe? Wat hebben we eraan?

curious schreef:we zijn toch een onderdeel van de natuur? nou zo lees ik de vraag dan: is de mens een nuttig onderdeel van de natuur?  

Kunnen we onszelf anders zien dan 'onderdeel van de natuur'? Kunnen we ons daar op de een of andere manier los van zien? Zijn we niet in heel ons wezen 'natuur' (met inbegrip van heel onze culturele vorming) ?

We zijn een onderdeel van de natuur, als we dit willen of niet. Veel mensen horen dit niet graag maar dat is zo. Het is daarom dat we meer zorg zouden moeten dragen voor de natuur en er respect voor hebben. Gelukkig zijn er meer en meer mensen die zich hiervan bewust worden en er ook iets willen aan doen. Sedert ik enkele jaren geleden het boeddhisme ben tegen gekomen kijk ik toch geheel anders naar de natuur en heb meer respect voor alle voelende en levende wezens op deze planeet. Ons los zien van de natuur kan je vergelijken met de golven van de zee, de golven zijn ook een onderdeel van de zee, zoals wij een onderdeel zijn van de natuur. Een golf kan ook niet op zichzelf alleen bestaan.

is de mens een nuttig onderdeel van de natuur?

Ik denk het niet helaas... we zijn nogal schadelijk. Waarschijnlijk volgens hetzelfde principe als de konijnen in Australie.

Geen natuurlijke vijanden meer he... Al doen virussen en bacterien hun best

En omdat het zo krap is zijn we ondertussen ook elkaars natuurlijke vijanden.

Kunnen we onszelf anders zien dan 'onderdeel van de natuur'? Kunnen we ons daar op de een of andere manier los van zien?

dat is juist het probleem, we denken tegewoordig boven de natuur te staan, het dier zijn ontstegen zijn maar dit is absoluut niet waar en hiervan komt de meeste narigheid.

eigenlijk zijn we inderdaad natuur, net als alles op onze planeet alleen de meesten zijn die connectie totaal verloren, zonde toch?

we zijn toch een onderdeel van de natuur? nou zo lees ik de vraag dan: is de mens een nuttig onderdeel van de natuur?

Kunnen we onszelf anders zien dan 'onderdeel van de natuur'? Kunnen we ons daar op de een of andere manier los van zien? Zijn we niet in heel ons wezen 'natuur' (met inbegrip van heel onze culturele vorming) ?

Het begrip 'nuttig' is ook zo relatief... nuttig voor wat, wie? Nuttig voor 't een, schadelijk voor de ander en zo...

is de mens nuttig, zoals de mier zeg maar nuttig is? Volgens mij veroorzaakt de mens vooral een groteske ravage in de natuur, terwijl je van de mier waarschijnlijk kunt zeggen dat hij alleen maar heel prachtig werk verricht, wat misschien een heel klein beetje ten koste gaat van exemplaren van andere species, maar zonder dat zulks een zeker algemeen evenwicht verstoort. De mens daarentegen is een buitengewoon schadelijk ongedierte, zonder enig nut. Hij brengt heel de natuur schade toe, van de hoogste bergtoppen tot in de diepste wereldzeëen is zijn destructieve aanwezigheid merkbaar. Vermoedelijk is er geen enkele levensvorm op aarde te vinden die niet zijn schadelijke invloed ondervindt.

Tja, wat kun je er meer over zeggen...Ik hou van mijn bestaan als mens, en ben een gemiddelde consument, of nu ja, mondiaal gezien natuurlijk ver bovengemiddeld, en weet dat dat anders zou moeten, en dat we onmogelijk met vijf miljard menselijke exemplaren tezamen een dergelijk consumptiepatroon erop na zouden kunnen houden zonder dat de natuur onder die last meteen totaal bezwijkt. Ik beschouw mijzelf dan ook bijzonder bevoorrecht dat ik in zo'n buitengewoon royale mate op de rest van de natuur kan parasiteren en van alle luxe die ik ken volkomen vrijuit, volkomen straffeloos mag genieten. Maar dat was de vraag niet, jeetje wat dwaal ik af...

Assassinator schreef:euh, nee snap het niet echt.

maar hoe weet je wat je goede karakter nou eigenlijk is? en de aard die "echt" is, welke aard is nep dan?

Dan kan je het beste dit ff lezen :

http://sciencetalk.nl/forum/invision/in...er=asc&&start=0 8)

euh, nee snap het niet echt.

maar hoe weet je wat je goede karakter nou eigenlijk is? en de aard die "echt" is, welke aard is nep dan?

Door het bestaan van leven te beschermen en dus zeker te stellen voor de toekomst (continuering), bewerkstelligt de mens indirect (impliciet) een eenduidige definitie van het bestaan (natuurlijke aard). Door al wat te ervaren valt kenbaar te maken, wordt 'op een gegeven moment' alles begrepen. Om dus alles 'ooit' te begrijpen moeten mensen zichzelf dus niet beperken tot één statische manier van denken, doen en laten. Dan gaan ontwikkelingen in evolutie ook op z'n beloop. De natuurlijke aard moet eerst zichtbaar en duidelijk zijn/ worden, om alle ervaringen te begrijpen (herkennen).

damn kan dat taalgebruik niet wat simpeler just kidding (maar zou wel fijn zijn )

anyway, ik snap wat je bedoelt. alleen die natuurlijke aard, wat is dat dan?

Woorden zijn voor mij niet vanzelfsprekend als ik iets moet beredeneren naar anderen toe (beelddenker), snapst ?

De 'natuurlijke aard' is de aard die echt is. Geen schijnvertoning dus, maar 'werkelijke karaktereigenschappen', die van elk persoon anders van vorm zijn. Het probleem is het hum, dat mensen onzeker zijn en zichzelf onzeker houden, door zich anders voor te doen. Juist het tonen van je goede karakter spreekt anderen aan, en kan dan zelfs aanstootgevend zijn (in positieve zin).

Door al wat te ervaren valt kenbaar te maken, wordt 'op een gegeven moment' alles begrepen.

Hier zit wel wat in. Een begin om iets te begrijpen is om het te ervaren. Maar ervaring alleen is niet voldoende want dat maakt het zeer subjectief en laat het een eigen leven leiden temidden van eerdere ervaringen en overtuigingen. Door het kenbaar te maken, er woorden aan te geven, maakt het al algemener en door reacties van anderen kan het op een gegeven moment echt begrepen worden.

Door het bestaan van leven te beschermen en dus zeker te stellen voor de toekomst (continuering), bewerkstelligt de mens indirect (impliciet) een eenduidige definitie van het bestaan (natuurlijke aard). Door al wat te ervaren valt kenbaar te maken, wordt 'op een gegeven moment' alles begrepen. Om dus alles 'ooit' te begrijpen moeten mensen zichzelf dus niet beperken tot één statische manier van denken, doen en laten. Dan gaan ontwikkelingen in evolutie ook op z'n beloop. De natuurlijke aard moet eerst zichtbaar en duidelijk zijn/ worden, om alle ervaringen te begrijpen (herkennen).

damn kan dat taalgebruik niet wat simpeler just kidding (maar zou wel fijn zijn )

anyway, ik snap wat je bedoelt. alleen die natuurlijke aard, wat is dat dan?

@Hopper, daar zit zeker wat in, we snappen gewoon niets vanhet bestaan enzo, daar kunnen we kennelijk niet tegen en gaan we rare dingen verzinnen om die gapende gaten te vullen.

Ik zie geen nut van de mens, misschien door de frustratie willen we een nut hebben.

Assassinator schreef:daar snap ik al helmaal niets van, bedoel je dat jij leven defineert als bestaan en het feit dat je leeft en leven een definite geeft?

maar wat bedoelt Apeiron dan met "leven" hier?

"medemenselijkheid"  

Waarom ?  

Continuering van het bestaan, en deelneming aan de definiering ervan.

Door het bestaan van leven te beschermen en dus zeker te stellen voor de toekomst (continuering), bewerkstelligt de mens indirect (impliciet) een eenduidige definitie van het bestaan (natuurlijke aard). Door al wat te ervaren valt kenbaar te maken, wordt 'op een gegeven moment' alles begrepen. Om dus alles 'ooit' te begrijpen moeten mensen zichzelf dus niet beperken tot één statische manier van denken, doen en laten. Dan gaan ontwikkelingen in evolutie ook op z'n beloop. De natuurlijke aard moet eerst zichtbaar en duidelijk zijn/ worden, om alle ervaringen te begrijpen (herkennen).