door jdr » wo 15 aug 2007, 13:09
Uit
Okay. Stel je voor je loopt langs die zaak en je denkt op dat moment niet specifiek ergens aan. Het actieve bewustzijn is 'idle' om het zo simpel mogelijk te zeggen. Laten we aannemen dat je af en toe eens een pet draagt. Hoe vaak, doet er niet toe. Het gegeven feit is dat je een affectie voor het dragen van een pet hebt. Dit kan voortkomen dat je bijvoorbeeld in je jeugd positieve ervaringen hebt opgedaan door het dragen van een pet. Het vormde je persoon.
Als je nu langs die winkel loopt en je oog valt op die pet, dan komt die 'informatie stroom' in je hersens terecht. Wat er precies gebeurt kan varieren, afhankelijk of je er voor open staat of niet op dat moment. We nemen aan dat je zonder dat je er aan denkt, de drang krijgt om die pet te kopen. Deze drang vraagt de aandacht van je actieve bewustzijn. Aangezien het 'idle' was, en dus nergens mee bezig was, zal het die prikkel niet negeren en zal die prikkel opvallen. Vervolgens krijg je de besluitvorming. Vind ik die pet echt mooi? Je raadpleegt je eigen smaak. Vind ik de prijs acceptabel? Te duur? Blijkt het goedkoop grut na eens duidelijk kijken? Actieve besluitvorming.
Ik snap dat het actief is, maar het zegt allemaal niks over hoe het bewustzijn verantwoordelijk is voor deze besluitvorming.
Het enige wat gebeurt is dat je je bewust bent van de topjes in deze 'actieve' besluitvorming; de vraag, het antwoord, het gevoel.
Hoe die vraag, hoe dat antwoord en hoe dat gevoel naar boven kwam wordt mij allerminst duidelijk.
Bovendien weten we dat ook bij soortgelijke actieve besluitvorming onbewuste processen vooraf gaan (Benjamin Libet).
Nu komen we in het grijze gebied. Actieve besluitvorming. Emoties kunnen zo sterk zijn dat ze het rationele denken uitsluiten. Dit heeft weer met 'waardevergelijking' te maken. Heel abstract gezien, de waarden die mogelijke acties hebben. En dan dit nog eens gekoppeld aan de mate van het hebben van vooruitzicht op de langere termijn. Voor een vader wiens dochter is misbruikt heeft het afstraffen van de dader (vooropgesteld dat hij deze kent) vele malen meer waarden dan wat dan ook in de nabije toekomst. Het is de emotie die hem deze waarde geeft. Wanneer deze man nu kortzichtig is of actief bewust gevolgen van zijn daad niet meeneemt in de waarde overweging, zal hij tot een daad overgaan. Een ander persoon zou door zijn levenservaring zich beter in bedwang kunnen houden, waardes op de langere termijn mee laten wegen (niet hebben van een strafblad, niet de cel in willen voor een x aantal jaar). Deze waardevergelijkingen zijn bepalend voor de uiteindelijke actie.
Andersom gaat overigens ook op:
Emoties kunnen zo afwezig zijn dat ze het rationele denken uitsluiten.
De ratio en emotie gaan namelijk hand in hand;
wikipedia schreef:Damasio explores in depth the unusual case of Phineas Gage, a man whose ability to feel emotion was damaged after an accident destroyed part of his brain. Specifically, he demonstrates that, while Gage's intelligence remained intact after the accident, his ability to make rational decisions and to reason became severely handicapped because his emotions could no longer be engaged in the process.
Damasio uses this case, and refers to other brain damage cases, to develop his thesis on emotion and its relationship to human activity. He argues that first, rationality stems from our emotions, and second, that our emotions stem from our bodily senses. The state of the mind, or feeling, is merely a reflection of the state of the body, and feeling is an indispensable ingredient of rational thought.
http://en.wikipedia.org/wiki/Descartes%27_Error
Tja.. complexe materie ^^
Eigenlijk is het heel simpel allemaal; wat het complex maakt is het niet los willen laten van vastgeroeste ideeen.
Uit [quote]Okay. Stel je voor je loopt langs die zaak en je denkt op dat moment niet specifiek ergens aan. Het actieve bewustzijn is 'idle' om het zo simpel mogelijk te zeggen. Laten we aannemen dat je af en toe eens een pet draagt. Hoe vaak, doet er niet toe. Het gegeven feit is dat je een affectie voor het dragen van een pet hebt. Dit kan voortkomen dat je bijvoorbeeld in je jeugd positieve ervaringen hebt opgedaan door het dragen van een pet. Het vormde je persoon.
Als je nu langs die winkel loopt en je oog valt op die pet, dan komt die 'informatie stroom' in je hersens terecht. Wat er precies gebeurt kan varieren, afhankelijk of je er voor open staat of niet op dat moment. We nemen aan dat je zonder dat je er aan denkt, de drang krijgt om die pet te kopen. Deze drang vraagt de aandacht van je actieve bewustzijn. Aangezien het 'idle' was, en dus nergens mee bezig was, zal het die prikkel niet negeren en zal die prikkel opvallen. Vervolgens krijg je de besluitvorming. Vind ik die pet echt mooi? Je raadpleegt je eigen smaak. Vind ik de prijs acceptabel? Te duur? Blijkt het goedkoop grut na eens duidelijk kijken? Actieve besluitvorming.[/quote]
Ik snap dat het actief is, maar het zegt allemaal niks over hoe het bewustzijn verantwoordelijk is voor deze besluitvorming.
Het enige wat gebeurt is dat je je bewust bent van de topjes in deze 'actieve' besluitvorming; de vraag, het antwoord, het gevoel.
Hoe die vraag, hoe dat antwoord en hoe dat gevoel naar boven kwam wordt mij allerminst duidelijk.
Bovendien weten we dat ook bij soortgelijke actieve besluitvorming onbewuste processen vooraf gaan (Benjamin Libet).
[quote]Nu komen we in het grijze gebied. Actieve besluitvorming. Emoties kunnen zo sterk zijn dat ze het rationele denken uitsluiten. Dit heeft weer met 'waardevergelijking' te maken. Heel abstract gezien, de waarden die mogelijke acties hebben. En dan dit nog eens gekoppeld aan de mate van het hebben van vooruitzicht op de langere termijn. Voor een vader wiens dochter is misbruikt heeft het afstraffen van de dader (vooropgesteld dat hij deze kent) vele malen meer waarden dan wat dan ook in de nabije toekomst. Het is de emotie die hem deze waarde geeft. Wanneer deze man nu kortzichtig is of actief bewust gevolgen van zijn daad niet meeneemt in de waarde overweging, zal hij tot een daad overgaan. Een ander persoon zou door zijn levenservaring zich beter in bedwang kunnen houden, waardes op de langere termijn mee laten wegen (niet hebben van een strafblad, niet de cel in willen voor een x aantal jaar). Deze waardevergelijkingen zijn bepalend voor de uiteindelijke actie.[/quote]
Andersom gaat overigens ook op:
Emoties kunnen zo afwezig zijn dat ze het rationele denken uitsluiten.
De ratio en emotie gaan namelijk hand in hand;
[quote='wikipedia']Damasio explores in depth the unusual case of Phineas Gage, a man whose ability to feel emotion was damaged after an accident destroyed part of his brain. Specifically, he demonstrates that, while Gage's intelligence remained intact after the accident, his ability to make rational decisions and to reason became severely handicapped because his emotions could no longer be engaged in the process.
Damasio uses this case, and refers to other brain damage cases, to develop his thesis on emotion and its relationship to human activity. He argues that first, rationality stems from our emotions, and second, that our emotions stem from our bodily senses. The state of the mind, or feeling, is merely a reflection of the state of the body, and feeling is an indispensable ingredient of rational thought.
[url=http://en.wikipedia.org/wiki/Descartes%27_Error]http://en.wikipedia.org/wiki/Descartes%27_Error[/url][/quote]
[quote]Tja.. complexe materie ^^[/quote]
Eigenlijk is het heel simpel allemaal; wat het complex maakt is het niet los willen laten van vastgeroeste ideeen.
