Zijn er ook geen hypotheses over neutronensterren die inneenstorten tot een quarkster? Ik heb er in de zomer een beetje over proberen op te zoeken, maar het is dus maar een hypothese en er is weinig over te vinden dat iemand zonder gespecialiseerde opleiding kan snappen...

[quote='Duby Ballak']kan iemand me hier iets over vertellen of een verwijzing naar geven?

Ik weet namelijk wel wat over het leven en vooral het ontstaan, maar hoe een neutronenster aan zijn einde komt kan ik niet zo goed vinden.

Kan iemand me daarnaast misschien helpen aan vraagstukken over neutronen sterren die nog altijd niet zijn opgelost?[/quote]

Over die vraagstukken: er is nog een boel speculatie over de verschillende modellen die voor deeltesversnellingen moeten zorgen ( bv het zogenaamde "polar cap model" ) Op deze site staat een presentatie over neutronensterren in powerpoint:

[url=http://kviq75.kvi.nl/~onderwater/SAF06/]http://kviq75.kvi.nl/~onderwater/SAF06/[/url]

Het is de eerste powerpoint van 11 oktober, misschien heb je er wat aan.

Een neutronenster straalt energie uit en daarbij zal haar rotatiesnelheid afnemen. Na een hele lange tijd lijkt het me dan ook dat een neutronenster een statische klomp plasma wordt. Wellicht dat het elektromagnetische veld ook afneemt, maar in wat voor mate weet ik niet.

[quote][quote='Duby Ballak']Ik weet namelijk wel wat over het leven en vooral het ontstaan, maar hoe een neutronenster aan zijn einde komt kan ik niet zo goed vinden.[/quote]

Dat kan kloppen, want een neutronenster is zelf al het einde... Namelijk van een ster. Net zo min je je af kan vragen hoe een lijk dood gaat, kun je je afvragen hoe een neutronenster aan zijn einde komt.

[url=http://nl.wikipedia.org/wiki/Neutronenster]Wikipedia[/url] zegt trouwens, dat de rotatiesnelheid van neutronensterren een maximum kent, nl. 760 omwentelingen per seconden. Hoe zijn ze hieraan gekomen?[/quote]

Omdat anders door centripetaalkrachten het plasma niet meer bijeen blijft.

Ik heb ook een vraag over neutronensterren, laatst ook al gevraagd: Door behoud van magnetische flux en impulsbehoud krijg je dus erg snel roterende magnetische veldlijnen die erg krachtig zijn. Echter, voorbij een bepaald punt zijn die veldlijnen niet meer gesloten; hier zou een meebewegende waarnemer sneller dan het licht gaan. Kunnen die veldlijnen niet sneller dan het licht roteren, en hoe zien die veldlijnen er dan uit? In papers wordt dan altijd over "open fieldlines" gesproken, maar wat moet ik me daarbij voorstellen?

De bepalende factor is inderdaad de massa van de kern. Maar de eindmassa van de sterkern is weer afhankelijk van de beginmassa van de ster. Het probleem is dat het massaverlies van sterren tijdens hun 'normale leven', door [i]sterrenwinden[/i] slecht bekend is en dus niet goed in de computermodellen kan worden verwerkt. Heel ruwweg geldt:

Sterren met een beginmassa minder dan circa 10 (8-12) zonsmassa's [tex](M_\odot)[/tex] hebben uiteindelijk een kern van minder dan ongeveer [tex]1,4,M_\odot[/tex] en produceren dus een witte dwerg, geen supernova. Als een lichte witte dwerg zwaarder wordt dan [tex]1,4,M_\odot[/tex], zal deze instorten tot een neutronenster.

Bij sterren met hogere beginmassa is de kern zwaarder dan circa [tex]1,4,M_\odot[/tex] en stort in om een supernova te produceren. In de meeste gevallen levert dit een neutronenster op. Ruwweg levert een zwaardere ster een zwaadere neutronenster. Vermoed wordt dat de maximummassa van een neutronenster ergens rond de [tex]3,M_\odot[/tex] ligt en dat voor hele zware sterren de kernmassa te groot is om een neutronenster te vormen. Waar die grens precies ligt [tex](25-30,M_\odot ?)[/tex] is niet duidelijk. Ten slotte zijn er nog modellen die suggereren dat de allerzwaarste sterren (een beginmassa hoger dan ongeveer [tex]50-60,M_\odot[/tex]) zoveel massa verliezen door zware uitbarstingen (de zogenaamde LBV-fase) dat ze als veel lichtere ster eindigen dan een ster van initieel [tex]30,M_\odot[/tex] en dus ook een neutronenster kunnen produceren.

De precieze grenzen zijn dus (met name voor de hogere massa's) behoorlijk onzeker. Ook is inmiddels van een aantal neutronensterren in dubbelstersystemen de massa nauwkeurig bepaald, en die ligt dan rond [tex]1,3,M_\odot[/tex], lager dus dan het verwachte minimum van [tex]1,4,M_\odot[/tex].

De kernmassa die ineenstort moet 3 zons massa of meer zijn, de totale massa zit dan ergens rond de 20 a 30 zon's massa.

Sterren die tussen die zwaarder 1.4 zons massa (maar dat is nog wat hoger in de latere levensfases raken sterren een gedeelte massa kwijt) maar beduidend lichter zijn als deze 20 a 30 zons massa eindigen als een neutronenster.

De bepalende factor is dus de massa van de kern.

Bij mijn weten zijn 5 a 6 zonsmassa's al genoeg om een zwart gat te creeeren en niet 30 zonsmassa's zoals de voorgaande poster schrijft.

[quote]Ik kan je niet met zekerheid zeggen of een grotere ster ook eerst een pulstar of neutronenster wordt, voordat het over gaat in een zwart gat[/quote]



Ja idd de kern stort éérst in tot een pulsar en stopt dan abrupt door de weerstand van de samengeplette neutronen, daarvan de naam neutronenster. Die bruukse stop veroorzaakt de supernova. Maar als de massa v/d pulsar groter is dan een 30tal zonsmassa's dan overwint die de weerstand van de neutronen en stort in tot in het oneindige---> zwart gat.

Dood is een menselijk begrip.

Sterren gaan niet echt dood want een ster bestaat uit levenloze materie die een bolvorm heeft en waarbij de deeltjes een interactie met elkaar hebben.

Als een neutronenster sterft dan veranderd de interactie van de deeltjes.

[quote]Dat kan kloppen, want een neutronenster is zelf al het einde... Namelijk van een ster. Net zo min je je af kan vragen hoe een lijk dood gaat, kun je je afvragen hoe een neutronenster aan zijn einde komt.[/quote]



Ja maar een lijk vergaat ook, dus kun je ook afvragen hoe een neutronen ster verder vergaat en hoe er als het ware misschien niks (of in ieder geval minder) van overblijft

Heeft dat niet te maken met de zwaartekracht van de ster zelf?

[quote]Ik weet namelijk wel wat over het leven en vooral het ontstaan, maar hoe een neutronenster aan zijn einde komt kan ik niet zo goed vinden.[/quote]

Dat kan kloppen, want een neutronenster is zelf al het einde... Namelijk van een ster. Net zo min je je af kan vragen hoe een lijk dood gaat, kun je je afvragen hoe een neutronenster aan zijn einde komt.

[url=http://nl.wikipedia.org/wiki/Neutronenster]Wikipedia[/url] zegt trouwens, dat de rotatiesnelheid van neutronensterren een maximum kent, nl. 760 omwentelingen per seconden. Hoe zijn ze hieraan gekomen?

Als een neutronen ster eenmaal is ontstaan zal deze altijd blijven bestaan.

Hij komt alleen maar aan zijn eind als hij in botsing komt met een andere ster.

Hij zal deze dan opslokken en daardoor zo zwaar kunnen worden dat hij instort tot zwart gat. Bij de neutronenster deelmaakt van een dubbelstersysteem is die kans vrij groot. Het opslokken gebeurt alleen maar als de andere ster opzwelt zodat de buitenlagen dichtbij genoeg komen.

Ik heb het hier staan in mijn 'Guide to the stars and planets' door Sir Patrick Moore (2005 editie).

Citaat: 'After its main sequence period the star becomes a red supergiant and may explode as a supernova. It may end as een neutronstar or pulstar, although if its mass is even greater it may produce a blackhole.

FYI: Een pulstar is een neutronenster met een wisselende magnitude.

Zwarte gaten ontstaan alleen als je een hele grote ster hebt. Er geldt namelijk, des te groter de ster, des te korter de levensduur. Doordat grote sterren sneller opbranden, ontploffen deze ook harder en sneller. Dat is de reden waarom er een zwartgat ontstaat.

Ik kan je niet met zekerheid zeggen of een grotere ster ook eerst een pulstar of neutronenster wordt, voordat het over gaat in een zwart gat

ja hoe het ontstaat weet ik, maar ik wist niet dat een neutronenster een zwart gat kon worden zondr hulp van een ander neutronenster. Heb je daar literatuur bij? Want het lijkt me sterk dat een neutronenster aan het eind een zwart gat wordt uit zichzelf... (ik kan het ook heel goed mis hebben)

Zoals je (denk ik) weet, is een neutronenster het resultaat van een supernova. Een neutronenster kan uiteindelijk een zwart gat worden, maar volgens mij hoeft dat niet altijd zo te zij, dat hangt af van de massa. Des te groter de massa, des te groter de kans op een zwart gat.