door Raspoetin » wo 02 aug 2006, 12:54
Dalton, wat je zegt klopt niet, want een molekuul is gedefiniëerd als het kleinst ondeelbare deel van een stof dat nog steeds die eigenschap van die stof heeft. Een oceaan kan ik in tweeën splitsen (vooruit, ik niet, maar Mozes wel

), en vervolgens nog een keer en nog een keer enzovoorts totdat ik één watermolekuul overhoud.
Met diamant is het zo dat dit ook opgaat, alleen waar ligt de grens? Bij één C-atoom is er geen diamant meer, maar een tetraedisch gebonden C atoom (C
5) misschien wel.:
Of misschien moet het nog wel groter zijn?
Ik denk dat dit ook telt voor grafiet en
nanotubes. Die zou je theoretisch ook kilometers lang kunnen maken.
Dalton, wat je zegt klopt niet, want een molekuul is gedefiniëerd als het kleinst ondeelbare deel van een stof dat nog steeds die eigenschap van die stof heeft. Een oceaan kan ik in tweeën splitsen (vooruit, ik niet, maar Mozes wel :wink: ), en vervolgens nog een keer en nog een keer enzovoorts totdat ik één watermolekuul overhoud.
Met diamant is het zo dat dit ook opgaat, alleen waar ligt de grens? Bij één C-atoom is er geen diamant meer, maar een tetraedisch gebonden C atoom (C[sub]5[/sub]) misschien wel.:
[code] C
|
C-C-C
|
C[/code]
Of misschien moet het nog wel groter zijn?
Ik denk dat dit ook telt voor grafiet en [url=http://en.wikipedia.org/wiki/Nanotubes]nanotubes[/url]. Die zou je theoretisch ook kilometers lang kunnen maken.