Ter hoogte van de celdelingscyclus zijn verschillende controlepunten waarin erg veel factoren een rol spelen (transcriptiefactoren, die op hun beurt andere transcriptiefactoren activeren, cycline-CDK complexen, specifieke proteasomen,...) Carcinogene stoffen kunnen een van deze stoffen gaan overstimuleren of net gaan inhiberen waardoor er een ongecontroleerde celgroei ontstaat.

Een stof kan op vele manieren carcinogeen zijn, oftewel kankerverwekkend. De stof kan direct op het DNA aangrijpen en dus tegelijk mutageen zijn, maar kan ook indirect zijn invloed uitoefenen. Zo kan de stof processen beïnvloeden die tot kanker leiden of juist normaal gesproken kanker voorkomen. Bijvoorbeeld door enzymen die vrije radicalen (die schade aan het DNA kunnen aanrichten) onschadelijk maken te blokkeren of door DNA-reparatie te beïnvloeden. Het is dus niet te zeggen wat HET mechanisme is achter de carcinogene werking van stoffen.

allemaal heel veel bedankt

maar hoe werken carsinogene stoffen?

Schint dus toch niet zo te zijn.

https://www.biomedcentral.com/news/20040212/01/

bedoel je daar mee dat ze dat niet besmet kunnen worden met AIDS??

Wel of geen AIDS kunnen krijgen heeft iets te maken met een bepaalde mutatie van een receptoreiwit op witte bloedcellen. Grappig is dat deze receptor ook gebruikt wordt door Yersinia pestis, de veroorzaker van de pest. Afstammelingen van mensen die in de middeleeuwen resistent waren tegen de pest zijn nu niet ontvankelijk voor AIDS.

Nou Lala dat is niet helemaal waar wat je zegt. Het beste voorbeeld is sikkelcelanemie. Als gevolg van een puntmutatie veranderd slechts een aminozuur in het hemoglobine eiwit. Toch heeft dit grote gevolgen. Mensen met deze aandoening hebben een vorm van bloedarmoede en nog meer aandoeningen. Meestal komen deze mensen vroegtijdig te overlijden.

Jah, tuurlijk, je hebt gelijk. Het betreft bij sikkelcelanemie dan wel een puntmutatie op de actieve plaats van het eiwit, dus een aminozuur dat op de actieve plaats zit. procentueel zit er niet zoveel aminozuur op de actieve plaats, dus een enkele keer zal het dus wel invloed hebben. Niet bij nagedacht

Nee, wel of geen AIDS kunnen krijgen heeft daar niets mee te maken.

ze kunnen dan toch geen aids krijgen?

Nou Lala dat is niet helemaal waar wat je zegt. Het beste voorbeeld is sikkelcelanemie. Als gevolg van een puntmutatie veranderd slechts een aminozuur in het hemoglobine eiwit. Toch heeft dit grote gevolgen. Mensen met deze aandoening hebben een vorm van bloedarmoede en nog meer aandoeningen. Meestal komen deze mensen vroegtijdig te overlijden.

Het enigste voordeel, als je dat al zo mag noemen, is dat deze mensen geen malaria kunnen krijgen.

Tijdens het kopieren van het DNA kunnen er depleties inserties en mutatis voorkomen. Mutaties zijn niet zo erg, dat betekent dat op een heel eiwit (als het geen intron betreft) 1 aminozuur veranderd, voor de eigenschappen van het eiwit is dit niet erg. depleties(deleten van een base) en inserties(inbrengen van een base) zijn ernstiger, daardoor veranderd de gehele keten van uiteindelijke aminozuren en krijg je een onzin-eiwit.

Hoe ontstaan die foutjes? De enzymen die voor onze kopie zorgen, zijn ook niet perfect. kort gezegd.

Mutagene stoffen zijn stoffen die de specifieke binding in het DNA te lijf gaan, denk ik. ze verwoesten een klein stukje, met grote gevolgen.

de gevolgen van zo'n besmetting merk je psa na tientallen jaren. 1 aangetaste DNA - streng moet zich ook eerst kunnen vermeerderen, samen met de cel waarin hij zicg bevindt.

Is het zo een beetje duidelijk?

Hèy mensen, ik zit met een paar vraagjes?

Hoe kunnen er fouten in het DNA sluipen tijdens de celdeling?

op welke manier beïnvloeden mutagene stoffen het DNA?

aub geen slimme opmerkingen in de trant van: Kijk op Google.

dank u beleefd