Hoe snel de hardware ook wordt het verschil van tussen een snel algoritme en een traag algorithme zal altijd een factor blijven. Daarnaast zijn kleine programmas vaak beter te begrijpen en te bewerken dan grote programmas.
De toekomst van de computer ligt waarschijnlijk in vergaande parallellisatie, computers met vele honderden processors. Een voorbeeld hiervan was de
Connection Machine die maximaal 65536 cpus kon hebben. Dit zal echter een grote inpakt hebben om de manier waarop we programmeren.
Het is een kunstvorm om in een
imperatieve programmeertaal, zoals bijvoorbeeld C of Java, parallel te programmeren. Speciale programmeertalen zoals Fortran maakt het eenvoudiger door bepaalde zaken te automatiseren. Dit lukt allemaal zolang we het over
SIMD hebben, een bewerking over een stroom van data: Denk hierbij aan graphics, vooral video. De graphische kaart in de meeste computers is nu al vele malen krachtiger dan de hoofdprocessor voor dit soort toepassingen.
SIMD is echter beperkt in bruikbaarheid, en
MIMD systemen zijn niet te programmeren op het lage niveau van imperative talen. Het parallel laten draaien van een programma geschreven in een
functionele programmeer taal is echter volledig te automatiseren. We hebben waarschijnlijk het nog niet helemaal onder de knie maar we zijn een heel eind. Dit bied kansen voor de toekomst.
Pas zodra we deze stap hebben uitgeput wordt het interessant om te gaan kijken naar licht of andere schakelsystemen (driewaardige logica) of wellicht een combinatie van deze. Dit is natuurlijk behoudens plotselinge onvoorspelbare ontdekkingen.
Hoe snel de hardware ook wordt het verschil van tussen een snel algoritme en een traag algorithme zal altijd een factor blijven. Daarnaast zijn kleine programmas vaak beter te begrijpen en te bewerken dan grote programmas.
De toekomst van de computer ligt waarschijnlijk in vergaande parallellisatie, computers met vele honderden processors. Een voorbeeld hiervan was de [url=http://en.wikipedia.org/wiki/Connection_Machine]Connection Machine[/url] die maximaal 65536 cpus kon hebben. Dit zal echter een grote inpakt hebben om de manier waarop we programmeren.
Het is een kunstvorm om in een [url=http://en.wikipedia.org/wiki/Imperative_programming]imperatieve programmeertaal[/url], zoals bijvoorbeeld C of Java, parallel te programmeren. Speciale programmeertalen zoals Fortran maakt het eenvoudiger door bepaalde zaken te automatiseren. Dit lukt allemaal zolang we het over [url=http://en.wikipedia.org/wiki/SIMD]SIMD[/url] hebben, een bewerking over een stroom van data: Denk hierbij aan graphics, vooral video. De graphische kaart in de meeste computers is nu al vele malen krachtiger dan de hoofdprocessor voor dit soort toepassingen.
SIMD is echter beperkt in bruikbaarheid, en [url=http://en.wikipedia.org/wiki/MIMD]MIMD[/url] systemen zijn niet te programmeren op het lage niveau van imperative talen. Het parallel laten draaien van een programma geschreven in een [url=http://en.wikipedia.org/wiki/Functional_programming_language]functionele programmeer taal[/url] is echter volledig te automatiseren. We hebben waarschijnlijk het nog niet helemaal onder de knie maar we zijn een heel eind. Dit bied kansen voor de toekomst.
Pas zodra we deze stap hebben uitgeput wordt het interessant om te gaan kijken naar licht of andere schakelsystemen (driewaardige logica) of wellicht een combinatie van deze. Dit is natuurlijk behoudens plotselinge onvoorspelbare ontdekkingen. :)
