aaargh schreef:1. EPR paradox

2. Schrodingers kat

3. de kleine kosmologische constante (kijk bij  

http://en.wikipedia.org/wiki/Unsolved_prob...lems_in_physics bij het punje cosmological constant)

Ik ken er nog ene paar, zal er even over nadenken

1 Da's niet in strijd met de quantumfysica

2 Schrodingers kat laat zien dat het idee van superpositie van macroscopische objecten rare zaken oplevert. Maar dit is geen paradox, en in termen van statistische fysica is deze "paradox" dan ook op te lossen; die kat bevindt zich niet in een superpositie van dood en levend

3 Een kleine kosmologische constante is al helemaal niet in strijd met de quantumfysica. Wel is het nog een open vraag waar deze eventueel vandaan zou komen.

Even beter lezen dus.

Ik gebruik de QM. Ik vind de Schrödinger-vergelijking 1 van de mooiste die er is (de mooiste blijven de Maxwell-vergelijkingen of de euler-identiteit). Ik werk er graag en goed mee, ik kan hem oplossen voor eenvoudige gevallen. Ik zal op dingen proberen te verklaren door middel van de SV.

Als allergrootste toegave wil ik determinisme wel laten gaan, maar nooit het overdreven gedoe dat problemen opwekt zoals de EPR paradox, SChrödinger's kat of de kosmologische constante. Daar moet er volgens mij nog aan gesleuteld worden. Maar voor het algemeen is het een zij het rare maar toch zeer kloppende theorie.

volgens mij moet je gewoon graag werken met QM, of het nu allemaal correct is of niet, dat weet ge niet. Maar sowieso: wat ben je met determinisme? Als je als fysicus met zo kleine deeltjes werkt, werk je meestal met veel van die kleine deeltjes, moet je toch gaan uitmiddelen en kom je bij statistische fysica.. Het is te complex om exact te bespreken dus in jouw geval zie je QM dan beter als een methode om dingen te gaan verklaren, binnen het kader van QM, wat ook een begrensd kader is (voor zover ik daar iets van af ken).

Bestaan daar trouwens interessante PDFs op het internet van; ivm "waar stopt de QM?"? Ik vind QM wel tof, maar tzou nog toffer zijn om er af en toe eens over te filosoferen.

Kortom; ik zou zeggen dat je dan beter richting waar je veel QM hebt niet neemt, maar dan bvb practischere toepassingen te doen zodat ge uiteindelijk komt tot conclusie dan QM gewoon een werkpaard is (als je het nodig hebt) en in uw ogen dan niet 100% klopt, maar zeg eens iets wat je 100% correct kan beschrijven? Meestal zijn het toch benaderingen (zie maar naar elektromagnetisme bij de irs (oa ik dus), "Dirac-deltas zijn moeilijk. Wiskundigen weten niet hoe ermee te werken maar weten wat het is, wij weten niet wat het is, maar kunnen ermee werken", we gaan dervanuit dat ge problemen meestal onder de mat moogt schuiven... Kheb daar ook soms problemen mee, maar klaat het begaan...)

Groeten

1. EPR paradox

De EPR paradox was bedacht om de onwaarschijnlijkheid van QM aan te tonen (dacht ik). Experimenten die gedaan zijn tonen echter aan dat het idee waarop de paradox rust (het principe van localiteit) niet geldig is (naar ik meen begrepen te hebben) en dat QM de uitkomst wel juist voorspelt. Ik zie niet in hoe dit gedachtenexperiment invloed kan hebben op de geldigheid van QM.

2. Schrodingers kat

Ook hier zie ik het probleem niet. Het resultaat van het gedachtenexperiment gaat erg tegen intuitie in, maar is dat niet bijna voor alles dat QM beschrijft.

3. de kleine kosmologische constante

Ah, ik geloof dat ik eindelijk vat begin te krijgen op wat je bedoelt. Je bedoelt volgens mij niet 'inconsistent', maar 'onvolledig'. Maar dat QM onvolledig is is niet onbekend. QM beschrijft bijvoorbeeld op grote schaal niet correct wat relativiteit wel correct beschrijft.

1. EPR paradox

2. Schrodingers kat

3. de kleine kosmologische constante (kijk bij

http://en.wikipedia.org/wiki/Unsolved_prob...lems_in_physics bij het punje cosmological constant)

Ik ken er nog ene paar, zal er even over nadenken

ik kan eenvoudig een paar tegenstellingen en paradoxen vinden.

Voorbeeld?

ALS je dan nog van die mening bent is de kans groot dat je na de voorgaande jaren en na een diepere uitleg ervan helemaal tot inkeer bent gekomen Wink.

Het spijt me maar ik zal de QM nooit aannemen als de enige correcte beschrijving van de natuur. Ik ben ervan overtuigd dat de natuur deterministisch is. En daarbij, de QM is zelfs nu nog véél te inconsistent, ik kan eenvoudig een paar tegenstellingen en paradoxen vinden.

Ik vraag mij gewoon af, gaat dit mij hinderen als ik een baan ga zoeken?

Het is noodzakelijk voor een onderzoeker om niks voor waar aan te nemen. Je moet je er zelf van overtuigen dat wat andere mensen zeggen klopt, als dat niet het geval is, hebben alle andere mensen het aan het verkeerde eind, of heb jij nog niet genoeg doorgestudeerd over het onderwerp.

aaargh schreef:Ik neem veel aan quantisatie, enz...

Maar waar ik het moeilijk mee heb is het ondeterministische. Ik wil niet aannemen dat de natuur in zijn hart waarschijnlijk is. Ik neem de Schrödingervergelijking wel aan, maar alleen als kansberekening, niet als werkelijkheid.

Mijn vraag is nu, heeft het nog zin dat ik op de universiteit natuurkunde leer of ga ik me dan doodfrusteren en uiteindelijk een baan krijgen waar ik niet van houd?

Zeker heeft dat zin. Zolang je erkent dat de QF een zeer robuuste en sterke theorie is die een boel kan verklaren, is er niks mis mee. Dat jij wellicht denkt dat er iets deterministisch onder moet liggen is niet vreemd, maar probeer zoiets dan ( zodra je dat kunt ) fysisch te bekijken. Blijf het niet intuitief bekijken. Iemand zei es dat intuitie een bak met vooroordelen is, en daar kan ik me wel aardig in vinden.

Mijn vraag is nu, heeft het nog zin dat ik op de universiteit natuurkunde leer of ga ik me dan doodfrusteren en uiteindelijk een baan krijgen waar ik niet van houd?

Natuurlijk niet! Kwantummechanica is maar een onderdeel van de opleiding dat waarschijlijk pas in een van de latere jaren wordt gegeven en ALS je dan nog van die mening bent is de kans groot dat je na de voorgaande jaren en na een diepere uitleg ervan helemaal tot inkeer bent gekomen .

Zoals je kan zien ben je niet de enige die het moeilijk heeft met het ondeterministisch zijn ervan.

Dat klopt zeker! Zelfs Einstein was er niet zo gelukkig mee, dus je bent alvast in redelijk mooi gezelschap

http://en.wikipedia.org/wiki/Interpretatio...antum_mechanics

Enkele mogelijke interpretaties van de kwantumfysica worden hier besproken. Zoals je kan zien ben je niet de enige die het moeilijk heeft met het ondeterministisch zijn ervan.

Quantumfysica hoeft determinisme niet uit te sluiten, alleen moet je ermee kunnen leven dat binnen het model quantumfysica, zaken zoals waarschijnlijkheid en onzekerheid een rol spelen. Het onzekerheidsprincipe van Heisenberg bijvoorbeeld (iets waar je misschien impliciet naar refereert) is een exact wiskundig resultaat, maar wel een gevolg van de theorie die, zoals gezegd, een model is om de werkelijkheid te beschrijven.

Ik neem veel aan quantisatie, enz...

Maar waar ik het moeilijk mee heb is het ondeterministische. Ik wil niet aannemen dat de natuur in zijn hart waarschijnlijk is. Ik neem de Schrödingervergelijking wel aan, maar alleen als kansberekening, niet als werkelijkheid.

Mijn vraag is nu, heeft het nog zin dat ik op de universiteit natuurkunde leer of ga ik me dan doodfrusteren en uiteindelijk een baan krijgen waar ik niet van houd?