Ik heb eens een documentaire op tv gezien van een Fransman die maar één hersenhelft had, de andere was verschrompeld. Hij kwam nauwelijks uit zijn woorden, eigenlijk zei hij vrijwel niets. Hij had werk als machinebankwerker. In de docu zag je hem trouwens alleen werken met een draaibank. Ik heb het verhaal op tv gezien, en kan op internet er niets over vinden.

Laat ik het zo zeggen: Er bestaat momenteel geen enkel wetenschappelijk bewijs voor enige theorie die stelt dat we minder dan 100% van ons brein gebruiken.

De hele mythe is waarschijnlijk ontstaan door gevallen als Phineas Gage (zie bericht van PeterA). Casussen waarbij het oorspronkelijk leek alsof het verlies van grote delen van het brein niet tot enige vermindering van functies leidde. Het 'geheel probleemloos functioneren' van deze patiënten is echter, zonder uitzondering, bij nadere bestudering weerlegd. Flinke neurologische schade leidt nou eenmaal ontegenzeglijk tot functievermindering, alleen is de aard van de vermindering misschien niet meteen zonder (uitvoerige) tests duidelijk.

Ik snap ook wel waarom de mythe zo in stand wordt gehouden. Het is natuurlijk typisch leuke pseudopopwetenschap om te denken dat je maar een klein deeltje gebruikt van je hersenen; oei oei als je nog eens per ongeluk de andere 90% van je brein van het slot zou kunnen halen, dan zouden we dit en dat allemaal kunnen. Nee. Er is anno 2006 nog nooit een volwassen neuriet, neuron, nucleus laat staan een structuur in het menselijk of welk ander brein dan ook gevonden waarvan is vastgesteld dat het ding ongebruikt is door de eigenaar. Er is dus tot op heden geen enkele reden om aan te nemen dat we minder dan 100% van ons brein gebruiken.

Kaph schreef:Onvoorstelbaar hoe hardnekkig deze vervelende mythe is. Mensen gebruiken niet 10%, of iets in die buurt, van hun hersencapaciteit.  

Misschien kunnen we dit in de toekomst bij de eerste les van biologie op de middelbare school aan bod laten komen, want deze onwaarheid duikt steeds weer op.

Hoeveel is het dan wel? Ik hoor graag de juiste waarde namelijk

albert davinci

Wat ik ook nogal vreemd vind is het feit dat wij mensen maar zo'n 10% van onze totale hersencapaciteit kunnen gebruiken.

Onvoorstelbaar hoe hardnekkig deze vervelende mythe is. Mensen gebruiken niet 10%, of iets in die buurt, van hun hersencapaciteit.

Misschien kunnen we dit in de toekomst bij de eerste les van biologie op de middelbare school aan bod laten komen, want deze onwaarheid duikt steeds weer op.

Duidelijke uitleg.

De hersenen zijn heel erg plastisch. Dit betekent dat ze zich kunnen herorganiseren en dat het ene gebied dus functies kan overnemen van een ander (anderen). Hoe jonger men is, des te plastischer ze zijn. Daarom dat het bijvoorbeeld wel eens voorkomt dat kinderen na een zwaar ongeval met eens schedeltrauma na lange tijd toch kunnen revalideren, ondanks ernstige hersenschade op de plaats waar de functie die dit gedrag regelde normaal zat (zodat technisch gesproken de functie niet meer kan worden uitgevoerd, indien de hersenen niet plastisch zijn).

Met de term waterhoofd verwijs je denk ik naar hydrocefalie? Dit is een, vaak aangeboren, ziekte (vaak samen met spina bifidus of open rug) waarbij het hersenvocht niet kan worden afgevoerd zodat de druk in het hoofd stijgt.

Indien het op jonge leeftijd gebeurd (bij de geboorte) als de schedel nog niet is 'dichtgegroeid' kunnen de hersenkamers zich uitzetten samen met de schedel. Hierdoor wordt het hoofd van de jonggeborene dus letterlijk groter.

Ik denk dat jij een x-ray foto van een jonggeborene hebt gezien met zo'n vergrote schedel en schedelinhoud (hersenkamer met heel veel vocht), waardoor het hoofd quasi leeg leek (want de hersenen van een baby zijn al klein, en in verhouding tot een vergroot hoofd zijn ze dat nog eens extra).

Indien je dit op volwassen leeftijd krijgt kan de schedel zich niet meer uitzetten omdat deze bij de naad is dichtgegroeid. Hierdoor drukt het hersenvocht op de hersenen waardoor je een aantal klachten krijgt Dit kan wel behandeld worden door het vocht via een buisje te laten afvloeien.

Als ik het goed heb is het dus niet zo dat de hersenen hierbij rechtstreeks zijn aangetast of beschadigd, maar ze worden wel bedreigd (weggedrukt). Dit dan vooral bij volwassenen omdat hier de stijgende druk niet kan gecompenseerd worden door een toename van de schedelomvang.

Ik hoop dat mijn uitleg een beetje duidelijk is?

Fascinerend artikel.

Een man die én een 'fotografisch' geheugen heeft voor boeken, kaarten, data enz. én ook nog eens immens snel kan lezen.

Het is speculeren maar volgens mij hangen die kwaliteiten samen met de gebrekkige coördinatie. Je ziet bij veel autistische mensen dat ze een fenomenaal geheugen of een uitmuntende logica hebben.

Een minder extreem voorbeeld: Wouter Bos was een zeer intelligent kind. Hij had de 1ste klas van de basisschool overgeslagen (de 1ste en 2de klas waren fysiek niet volledig gescheiden dus deed hij maar mee met de 2de klas omdat hij de vragen steeds kon beantwoorden), is desondanks met lof geslaagd voor het VWO en is vervolgens met lof geslaagd voor zijn 2 studies.

Hij kon daarentegen pas fietsen toen hij 8 jaar oud was en was gruwelijk slecht in gymlessen.

Ik heb dit ooit eens op het internet gelezen in een bio over hem.

Dat van die waterhoofden, dat komt voor ja. Er zijn mensen die nauwelijks hersenen hebben en toch normaal kunnen functioneren. Het is vooralsnog een raadsel hoe dat kan.

Wat ik ook nogal vreemd vind is het feit dat wij mensen maar zo'n 10% van onze totale hersencapaciteit kunnen gebruiken.

een sterk verhaal in deze context is dat van ene Phineas Gage,bij een explosie vloog een ijzeren staaf door zijn kin,achter zijn linkeroog midden door zijn frontale lobben,minuten later stond ie recht en hij leefde nog vele jaren. Dit echter zonder de goede sociale vaardigheden die ie er voor had. Zij schedel staat nog steeds tentoongesteld in een of andere Amerikaanse universiteit als ik't goed heb.

er staat in het artikel dat de man ernstig verminderde motorische functie had: hij kon zijn overhemd nog niet dichtknopen. Waarschijnlijk ook een typische houterige manier van lopen e.d. (briljant vertolkt door Dustin Hoffman trouwens)

Ik vind alleen niet dat de hersenen nog normaal functioneren zoals het hier beschreven wordt. De man bezit uitzonderlijke talenten, maar je weet neit of dat een gevolg is van het missen van delen van de hersenen of een gevolg van zijn stoornis in het autistisch spectrum. Ik denk dan aan bijvoorbeeld Asperger. Dan kan het ook nog dat de stoornis juist een gevolg is van het missen van stukken van de hersenen.

hoeveel is een "large chunk" precies? hoeveel %? en wat kan die man dan niet, er staat alleen wat hij wel goed kon maar waren er ook nog dingen waarin hij heel slecht was? of is

Er verscheen laatst ook een artikel over een man die een deel van zn hersenen miste:

Nasa tries to figure out real-life Rain Man's brain

Robin McKie, science editor

Sunday December 11, 2005

The Observer  

It took Kim Peek just over an hour to read Tom Clancy's The Hunt for Red October. Four months later, when asked to give the name of the book's Russian radio operator, Peek quoted the entire relevant passage.

It was a prodigious feat. Yet for Peek - the real-life 'savant' on whom Dustin Hoffman's character in the film Rain Man is based - such recall only gives a glimpse of his powers. He knows 9,000 books off by heart; he can direct people around US cities from maps he has memorised years ago; and he has total recall of the dates of all major world events.

Now studies of Peek's abilities are being used by scientists to shed intriguing light on the human mind, and to open the way for men and women to exploit far more of their intellectual potential, as the latest issue of Scientific American reveals.

Kim has poor physical co-ordination, cannot button his shirts but has remarkable memory power and has started to develop as an accomplished pianist in the last two years. This latest development - in a man in his 50s with large chunks of his brain missing - is particularly significant, added Treffert. 'His brain is still adapting to his condition, even in mid-life.'

http://education.guardian.co.uk/higher/new...1664653,00.html

Ik vind dit eigenlijk beter passen in het medisch forum. Met psychologie heeft het niet zoveel te maken.

Allemachtig dat was lang geleden op tv die documentaire!

Ja waterhoofden zoiets staat me ook bij, bijna geen hersenen maar hadden nergens last van. Alles werd door andere delen overgenomen geloof ik, zicht kwam ook ergens anders terecht.

Hoi

Ik had gisteren een discussie over een documantaire die ik lang geleden gezien heb. Voorzover ik het me kan herinneren ging het over mensen die slechts enkele vlokjes hersenen hadden en die toch goed funtioneerden. Ik meen dat het mensen waren die een waterhoofd hadden op jongere leeftijd. Nu schijnt dit onmogelijk ende onzin te zijn, raar ik meen toch x rays gezien te hebben van hun schedel inhoud. Is er hier mischien iemand die er meer van weet?

Groeten Roland