door Mika » vr 29 dec 2006, 13:25
Ik vind dat er in dit topic vooral naast de kwestie gepraat wordt. Ik reageer ervan uitgaand dat de algemeen door biologen aanvaardde biologische kennis een relatief veel betere weergave is van de biologische 'realiteit' dan andere 'hypothesen'. Dat mag wel in een wetenschappelijk forum. Anders mag dit naar een babbelhoekje.
Ten eerste is er een verschil tussen homosexualiteit en homofilie. Homosexualiteit is het hebben van sex met mensen van hetzelfde geslacht. Homofilie is het vermogen dat een mens bezit om verliefd te kunnen worden op een mens met hetzelfde geslacht. Dat zijn dus 2 sterk verschillende zaken.
Ook het gedrag wordt hier verkeerd (te eng) geïnterpreteerd. Hoe je hersenen werken is ook een vorm van gedrag. Het hebben van pijn, van honger, van lustgevoelens, van ademhalingsnood... zijn ook vormen van gedrag. Je leert geen honger kennen, je leert reageren op honger door te eten. Honger en pijn zijn onaangename 'gevoelens', die aan je bewustzijn opgedrongen worden. Ze worden (niet toevallig) ervaren als onaangenaam omdat ze als doel hebben om je bewustzijn te sturen om een actie te ondernemen. Deze gewaarwordingen hebben een duidelijk evolutionair voordeel. Zoek maar eens op CIPA.
Het is verkeerd om te denken dat het gevoel van honger, of zelfs maar de reactie op honger cultureel aangeleerd kunnen zijn. Welk voedsel je eet als reactie op de honger wordt grotendeels bepaald door je cultuur, maar bijvoorbeeld modder of stenen of hout worden doorgaans weinig gegeten in eender welke cultuur op de wereld. (Uitzondering: PICA-gedrag door zwangeren, maar dat heeft dus zeer waarschijnlijk ook een genetische basis, zeker geen culturele, alhoewel het wel cultureel ingekleed kan worden.)
Verliefdheid is in zijn opzet een manier om 2 personen (van verschillend geslacht) tot elkaar te laten aantrekken, ondanks hun persoonlijke verschillen, om een kind voort te brengen in een (tijdelijk) stabiele relatie. De hersenen creeëren een geïdealiseerd beeld van de andere persoon, waarbij andere voor de overleving essentiële zaken (honger, slaap,..) soms naar het achterplan worden verschoven. De oorspronkelijke 'bedoeling' van dit gedrag was het mogelijk maken van een tijdelijke relatie, die een beschermende omgeving creeëert voor een hulpeloos mensenjong.
Ik zeg dus weinig over sexueel gedrag, dat inderdaad nog andere functies heeft. (Maar bij de mens toch veel minder(!!!) als sociale lijm dan bij de bonobo's bijvoorbeeld.)
Ook interessant om te overpeinzen in het verschil in gemak waarmee mannen en vrouwen over het algemeen kunnen overgaan tot 'casual' sex. Zoek maar eens het experiment achter 'Will you go to bed with me?' op. Ook al hebben we met anticonceptiva meer inspraak over het hebben van de 'last' van het meezeulen van een extra jong, toch zijn onze genen nog lang niet aangepast aan die situatie! (merk op dat het voor ons de omgekeerde situatie is: we doen aan sex om de sex zelf, en niet om de voortplanting.)
De voorwerpen waarop we verliefd kunnen worden zijn meestal organismen van de menselijke soort, en in opzet dus van het andere geslacht. Deze zin is een beetje ironisch geschreven, ik geloof natuurlijk niet dat de je verliefd kan worden op een object, maar toch moet je bewustzijn het onderscheid kunnen maken bijvoorbeeld soortgenoten en niet soortgenoten. De mechanismen die daarvoor zorgen kunnen natuurlijk gebruik maken van andere eigenschappen die we toevallig ontwikkeld hebben (bewustzijn, geheugen, etc.) Bij vogels kan je uitgebreide baltsrituelen zien, die als doel hebben om niet soortgenoten van soortgenoten te scheiden. De vogel gaat ervan uit dat dat diegene die de geheime handdruk kent een soortgenoot is. Er zouden ook mechanismen van imprinting kunnen meespelen.
Er bestaat inderdaad een verschil tussen het geslacht (de algemene bouw: primaire en secundaire geslachtkenmerken) en het gender. Het gender kan je beschouwen als het hersengeslacht. Het gender is dus een verzameling van bepaalde gedragspatronen die vastgelegd zijn in de hersenen voor de geboorte, en die bij ons 'typisch' mannelijk of vrouwelijk gedrag geven als resultaat. Het gender is niet gebaseerd op vrije keuze. Dit werd vroeger aangenomen, en er bestaan tragische verhalen van mensen die verkeerdelijk in een bepaald gender geduwd werden, en waarbij dat dus niet blijkt te werken.
Onze geaardheid maakt deel uit van het gender. Ik neem dus aan dat bij homofilie een gedeelte van de aanleg van het gender in de hersenen is 'misgelopen' (andersgelopen in politiek correct doublespeak). Dat kan bijvoorbeeld in aanleg, maar kan ook door endocriene disruptie, maar dat is nooit aangetoond. De mate waarin de geaardheid uiteenloopt van het gender verschilt ook van mens tot mens, of van homo tot homo. Je kan dus evengoed verwijfde heteromannen hebben, als macho'homomannen', als verwijfde homomannen en machohetero's (mutatis mutandis voor de vrouwen). Dat zal afhangen van het preciese tijdstip van de disruptie. (Er zijn zoals altijd natuurlijk ook cultureel bepaalde verschillen: vb in Arabische landen zijn mannen die elkaars hand vasthouden niet verwijfd.)
Bij mensen is de geaardheid dus vastgelegd voor de geboorte. Overigens is het niet noodzakelijk dat we een gen voor homofilie vinden. Er zullen zeker verschillende (tientallen, honderden?) genen meedoen aan het tot stand komen van het gender en de geaardheid, net zoals er zovele genen zullen meewerken aan het tot stand komen van pijn, honger,...
Zoals gezegd zal homosexualiteit dus helemaal niet zo strikt geregeld zijn als geaardheid.
Leesvoer voor gmlk: 'Het onbeschreven blad' van Steven Pinker. Bijkomende opmerking: ik hoop dat ik mezelf heb duidelijk gemaakt. Het gaat hier niet om sexualiteit, maar om sexuele geaardheid! Niet nodig om te antwoorden, als je dat niet snapt. Sexuele geaardheid is iets anders dan het krijgen van een erectie.
Enkel bij bedwantsen is homofilie aangetoond adaptief. Kin selection gaat volgens mij niet op, maar kin selection wordt overschat. Het is aan de aandrager omdat te bewijzen.
Een superstrikte beperkende sociale omgeving kan er immers voor zorgen dan homo's conformeren, en kinderen maken bij vrouwen, die drager zijn van het gen, en waarbij de homo's dan gewoon een erg ongelukkig leven leiden.
Ik vind dat er in dit topic vooral naast de kwestie gepraat wordt. Ik reageer ervan uitgaand dat de algemeen door biologen aanvaardde biologische kennis een relatief veel betere weergave is van de biologische 'realiteit' dan andere 'hypothesen'. Dat mag wel in een wetenschappelijk forum. Anders mag dit naar een babbelhoekje.
Ten eerste is er een verschil tussen homosexualiteit en homofilie. Homosexualiteit is het hebben van sex met mensen van hetzelfde geslacht. Homofilie is het vermogen dat een mens bezit om verliefd te kunnen worden op een mens met hetzelfde geslacht. Dat zijn dus 2 sterk verschillende zaken.
Ook het gedrag wordt hier verkeerd (te eng) geïnterpreteerd. Hoe je hersenen werken is ook een vorm van gedrag. Het hebben van pijn, van honger, van lustgevoelens, van ademhalingsnood... zijn ook vormen van gedrag. Je leert geen honger kennen, je leert reageren op honger door te eten. Honger en pijn zijn onaangename 'gevoelens', die aan je bewustzijn opgedrongen worden. Ze worden (niet toevallig) ervaren als onaangenaam omdat ze als doel hebben om je bewustzijn te sturen om een actie te ondernemen. Deze gewaarwordingen hebben een duidelijk evolutionair voordeel. Zoek maar eens op CIPA.
Het is verkeerd om te denken dat het gevoel van honger, of zelfs maar de reactie op honger cultureel aangeleerd kunnen zijn. Welk voedsel je eet als reactie op de honger wordt grotendeels bepaald door je cultuur, maar bijvoorbeeld modder of stenen of hout worden doorgaans weinig gegeten in eender welke cultuur op de wereld. (Uitzondering: PICA-gedrag door zwangeren, maar dat heeft dus zeer waarschijnlijk ook een genetische basis, zeker geen culturele, alhoewel het wel cultureel ingekleed kan worden.)
Verliefdheid is in zijn opzet een manier om 2 personen (van verschillend geslacht) tot elkaar te laten aantrekken, ondanks hun persoonlijke verschillen, om een kind voort te brengen in een (tijdelijk) stabiele relatie. De hersenen creeëren een geïdealiseerd beeld van de andere persoon, waarbij andere voor de overleving essentiële zaken (honger, slaap,..) soms naar het achterplan worden verschoven. De oorspronkelijke 'bedoeling' van dit gedrag was het mogelijk maken van een tijdelijke relatie, die een beschermende omgeving creeëert voor een hulpeloos mensenjong.
Ik zeg dus weinig over sexueel gedrag, dat inderdaad nog andere functies heeft. (Maar bij de mens toch veel minder(!!!) als sociale lijm dan bij de bonobo's bijvoorbeeld.)
Ook interessant om te overpeinzen in het verschil in gemak waarmee mannen en vrouwen over het algemeen kunnen overgaan tot 'casual' sex. Zoek maar eens het experiment achter 'Will you go to bed with me?' op. Ook al hebben we met anticonceptiva meer inspraak over het hebben van de 'last' van het meezeulen van een extra jong, toch zijn onze genen nog lang niet aangepast aan die situatie! (merk op dat het voor ons de omgekeerde situatie is: we doen aan sex om de sex zelf, en niet om de voortplanting.)
De voorwerpen waarop we verliefd kunnen worden zijn meestal organismen van de menselijke soort, en in opzet dus van het andere geslacht. Deze zin is een beetje ironisch geschreven, ik geloof natuurlijk niet dat de je verliefd kan worden op een object, maar toch moet je bewustzijn het onderscheid kunnen maken bijvoorbeeld soortgenoten en niet soortgenoten. De mechanismen die daarvoor zorgen kunnen natuurlijk gebruik maken van andere eigenschappen die we toevallig ontwikkeld hebben (bewustzijn, geheugen, etc.) Bij vogels kan je uitgebreide baltsrituelen zien, die als doel hebben om niet soortgenoten van soortgenoten te scheiden. De vogel gaat ervan uit dat dat diegene die de geheime handdruk kent een soortgenoot is. Er zouden ook mechanismen van imprinting kunnen meespelen.
Er bestaat inderdaad een verschil tussen het geslacht (de algemene bouw: primaire en secundaire geslachtkenmerken) en het gender. Het gender kan je beschouwen als het hersengeslacht. Het gender is dus een verzameling van bepaalde gedragspatronen die vastgelegd zijn in de hersenen voor de geboorte, en die bij ons 'typisch' mannelijk of vrouwelijk gedrag geven als resultaat. Het gender is niet gebaseerd op vrije keuze. Dit werd vroeger aangenomen, en er bestaan tragische verhalen van mensen die verkeerdelijk in een bepaald gender geduwd werden, en waarbij dat dus niet blijkt te werken.
Onze geaardheid maakt deel uit van het gender. Ik neem dus aan dat bij homofilie een gedeelte van de aanleg van het gender in de hersenen is 'misgelopen' (andersgelopen in politiek correct doublespeak). Dat kan bijvoorbeeld in aanleg, maar kan ook door endocriene disruptie, maar dat is nooit aangetoond. De mate waarin de geaardheid uiteenloopt van het gender verschilt ook van mens tot mens, of van homo tot homo. Je kan dus evengoed verwijfde heteromannen hebben, als macho'homomannen', als verwijfde homomannen en machohetero's (mutatis mutandis voor de vrouwen). Dat zal afhangen van het preciese tijdstip van de disruptie. (Er zijn zoals altijd natuurlijk ook cultureel bepaalde verschillen: vb in Arabische landen zijn mannen die elkaars hand vasthouden niet verwijfd.)
Bij mensen is de geaardheid dus vastgelegd voor de geboorte. Overigens is het niet noodzakelijk dat we een gen voor homofilie vinden. Er zullen zeker verschillende (tientallen, honderden?) genen meedoen aan het tot stand komen van het gender en de geaardheid, net zoals er zovele genen zullen meewerken aan het tot stand komen van pijn, honger,...
Zoals gezegd zal homosexualiteit dus helemaal niet zo strikt geregeld zijn als geaardheid.
Leesvoer voor gmlk: 'Het onbeschreven blad' van Steven Pinker. Bijkomende opmerking: ik hoop dat ik mezelf heb duidelijk gemaakt. Het gaat hier niet om sexualiteit, maar om sexuele geaardheid! Niet nodig om te antwoorden, als je dat niet snapt. Sexuele geaardheid is iets anders dan het krijgen van een erectie.
Enkel bij bedwantsen is homofilie aangetoond adaptief. Kin selection gaat volgens mij niet op, maar kin selection wordt overschat. Het is aan de aandrager omdat te bewijzen.
Een superstrikte beperkende sociale omgeving kan er immers voor zorgen dan homo's conformeren, en kinderen maken bij vrouwen, die drager zijn van het gen, en waarbij de homo's dan gewoon een erg ongelukkig leven leiden.