Allereerst zal de moeilijkste studie voor iedereen anders zijn afhankelijk van zijn talent/competenties.

Ten tweede zie ik een studie als het leren van structuren die aangenomen worden als de waarheid. Wat dus bij veel studies nogal stof kan doen opwaaien als je erover nadenkt.

[b]Een Alpha voorbeeld:[/b] leerkrachten (pabo) worden opgeleid aan de hand van criteria waar ze aan moeten voldoen. de criteria worden vastgelegd door de overheid. De overheid maakt beslissingen op basis van hun competentie. Deze heeft direct effect op wat de leerkrachten aan studenten kunnen leren. Daarnaast ook al zijn mensen zogenaamd hier vrij in is er een verschil per school op welke basis zij willen dat studenten later hun onderwijs gaan geven. Als je het er dus niet mee eens ben dan kan deze studie opeens knap lastig worden ook al is er ook de mogelijkheid om hem te halen met plak en knip werk.

[b]Een Beta voorbeeld:[/b] Lucht en ruimtevaart techniek wordt vaak gezien als de moeilijkste studie, voornamelijk omdat het zoveel aspecten tegelijk behandelt in dezelfde tijd als je hebt om bijvoorbeeld wiskunde te studeren.

Maar het blijft dat alle aspecten in deze studie op wiskunde zijn gebaseerd en met het juiste begrip van 1 en de 0 hoef je alleen nog de terminologie te onderscheiden tussen de vele verschillende aspecten van electro tot mechanica.

Zelf heb ik de grootste moeite met een studie ertussenin, economie en misschien ook wel econometrie. Waarom omdat je structuren moet aanleren waarvan je weet dat ze schandalig zijn en vol fouten zitten. Daarnaast het ook nog eens heel taaie, stoffige kennis is.

Dit betekent eigenlijk dat ik zelf alles baseer op logica wat heel erg dicht bij ons systeem voor IQ staat. Hierin zal ik dus excelleren, maar daardoor heb ik soms de grootste moeite om door sommige boeken te komen.

1. Door de incompetentie om fatsoenlijk en logische taal te gebruiken.

2. Vanwege de niet logische beredeneringen die er worden gedaan. Voor mij bijvoorbeeld is elke taal (Nederlands, Engels, Wiskunde) heel duidelijk, maar is grammatica in veel gevallen niet heel logisch.

En zo zullen er anderen zijn die heel makkelijk alles woordelijk kunnen onthouden en gebruiken, maar totaal geen oplossingen kunnen bedenken doordat ze de links(logica) niet kunnen leggen.

[i]Vreemd is het eigenlijk dat studies allemaal even lang duren, dit is een vreemde contradictie met het competentie systeem. Wel je baseren op wat mensen kunnen, maar tegelijk ze niet altijd ruimte geven om hierin te excelleren. Dit ondermijnt daarmee enigszins de kwaliteit van diploma's. [/i]

[b][i]Na dit alles concludeer ik dat kennis dus relatief is :P [/i][/b]

Ik ken iemand die een master wiskunde in Cambridge deed. Gast is briljant, met 2 vingers in de neus cum laude wiskunde en natuurkunde gehaald, en die moest in Cambridge keihard werken voor een voldoende.

Die jongen zei dat die studie in Cambridge weer het afvoerputje was van de een of andere opleiding in India.

Dus.. misschien de een of andere wiskunde opleiding in India?

Wat mij betreft, zijn theoretische fysica samen met wiskunde de moeilijksten. Gevolgd door civiel ingenieur. Op de volgende plaats moet, volgens mij, bio-ingenieur staan.

De vraag is onzinnig omdat het begrip moeilijk niet is gedefinieerd.

De moeilijkste studie vind ik de studie aan een universiteit in de tropen en op de noordpool.

Bij voldoende geschiktheid en interesse zijn er geen moeilijke studies, maar alleen moeilijke studievakken.

Misschien is de zwaarste studie wel scheikunde. Naast de tijd die ze kwijt zijn aan het leren van de theorie zijn ze dagelijks vele uren kwijt (tot 's avonds laat) aan praktica.

Ik ben er ook wel van overtuigd dat sommige studies moeilijker zijn dan de andere, maar ik ben er evenzeer van overtuigd dat dit ook voor een groot deel relatief is: Persoon A vindt studie X aartsmoeilijk, terwijl persoon B studie X makkelijk vindt. Maar tegelijk vindt persoon A studie Y makkelijk terwijl persoon B studie Y moeilijk vindt.

Het hangt immers evengoed af van onze talenten, interesses, naast de capaciteiten die we bezitten.

Wat doen we dan bv. met sport? Een groot wiskundige kan het bv. erg moeilijk hebben om hoogspringen aan te leren. En hij zal er dan vermoedelijk ook niet eens in slagen om diegenen die in een lokale sportclub hoogspringen beoefenen, bij te benen. Betekent dit dan dat het aanleren van hoogspringen moeilijker is dan wiskunde? Of is wiskunde moeilijker dan het aanleren van hoogspringen aangezien die mensen van die sportclub er niet in slagen de wiskundeproblemen van die wiskundige aan te kunnen? Is het datgene wat nu 'in' is dat bepaalt welke van de 2 dan het moeilijkste is? Of iets anders?

Ook toont de lengte van deze topic (4 blz.) al aan dat er niet zomaar een eenduidig antwoord is.

Als besluit: ik sluit me dan ook grotendeels aan bij: [quote]De moeilijkste studie is diegene waar je zelf het minste aanleg voor hebt. Voor iedereen verschillend dus[/quote]

Dido

Econometrie schijnt een erg lastige studie te zijn. Verder worden Technische Natuurkunde en Lucht & Ruimtevaarttechniek ook als moeilijk genoemd door heel veel mensen.

Lucht en ruimtevaart...Nuclear wetenschappen, weg en waterboukunde (civiele techniek) en Offshore engineering

Ik doe zelf mechatronica, HBO, en ik hoor soms wel mensen zeggen dat de studie die ik volg vrij pittig is omdat je goed moet zijn op 3 vakgebieden (informatica, werktuigbouwkunde en elektrotechniek), dat zou ook verklaren waarom we zo'n kleine klas hebben en ook heel veel mensen steeds maar vakken moeten herkanssen.

Iig wil ik niet suggereren dat dit de moeilijkste studie is maar mss wel op het hbo niveau.

Ik ben nog niemand tegenkomen die rechten niet saai vindt, maar toch beginnen er elk jaar plus minus 5 duizenden studenten met rechten. (lijkt me dat er veel uitvallen in de eerste jaar)

De moeilijkste studie ter wereld is natuurlijk het leven zelf.

Daarna komt rechten, omdat het zo godsgruwelijk saaaai is.

Dat is misschien ook wel een punt dat van achter de feiten aanlopen.

Er zitten een hoop Burgies bij ons op kot en als je dan hun 40 uren week vergelijkt met de meeste richtingen die een gemiddelde hebben van 20 uur.

[quote='dirkwb' post='421938' date='24 May 2008, 19:18']Luchtvaart en ruimtevaarttechniek is volgens mij wel één van de moeilijkste studies. Ik heb enkele vakken gevolgd die bij L&R op een hoger niveau worden getild en ik ervoer deze vakken (mechanica, wiskunde, stromingsleer enz.) als taai en moeilijk in één keer te snappen.

Zoals Bart al zei is de abstractie van wiskunde lastig te begrijpen en de studielast bij techniek ervaar ik als erg hoog. Maar ik merk dat bij L&R de vakken moeilijker zijn dan bij de andere faculteiten (vanaf twee weken geleden min één). Er wordt ook door mijn medestudenten 'respect' getoond aan de mensen die aan de opleiding beginnen.[/quote]

Volgens mij is er amper verschil tussen L&R en werktuigbouw in Delft. Ik heb zelf ruim twee jaar werktuigbouw gedaan en had een huisgenoot die L&R deed. Qua wiskunde was er eigenlijk niet echt een verschil in de examens. Volgens mij zijn er overigens maar weinig die de stof in een college direct snappen. Het ligt natuurlijk ook erg aan de kwaliteit van docenten, welke bij wb in Delft niet bepaald goed te noemen is.

Zoals jij ook al zegt denk ik ook dat het vooral de studielast is wat techniek moeilijk maakt. Technisch abstracte problemen zijn wel te begrijpen als je er maar voldoende tijd voor hebt, maar ik heb ervaren dat je eigenlijk nooit écht tijd voor dingen hebt. Dat is natuurlijk ook inherent aan een engineeringstudie: je moet het vooral kunnen en tot op zekere hoogte snappen. De studielast zou ik ook zeker als "erg hoog" bestempelen; je loopt altijd achter de feiten aan terwijl je er toch erg veel tijd en energie in steekt.

Tja.. paus.. voor het pensioenplan hoef je het in ieder geval niet te doen :D

Zou het een moeilijke opleiding zijn tot paus?

Aan de ene kant is er maar een bijbel, die in vergelijking met mening studieboek nieteens zo dik is. Ook is het lastig wetenschappelijk bewijs te vinden voor theolisch correcte stellingen. Een proeftijd zal er niet inzitten. Daarnaast hoor ik net dat het een job is voor het leven. En om nou tegen zeggen dat hij veel wijze dingen zegt? Nee, het lijkt er meer op dat de kerk altijd maar probeerd te redden wat er te redden valt en haar onveilbare regels weer bijsteld. En dat al zo'n beetje sinds de middel eeuwen. Dan vraag ik me wederom af:" Als rooms - katholiek mens ben je dan toch hoog opgeklommen. Maar is het het waard om te streven naar de ultieme max, of zou je niet uit het oog moeten verliezen dat werk en leven 2 heel andere dingen zijn."

[quote='Iwerke' post='421880' date='24 May 2008, 16:05']en het geen wat je bedoelde met je vraag is denk ik, je gaat uiteraard niet meteen paus worden ( of hoofdarchitect )

je loopte eerst mee in het bedrijf en werkt je weg op.[/quote]



Ergens is dat ook maar een keuze, je kunt na je studie ergens gaan werken en dan zien hoe je de ladder op klimt... en soms loopt het ook heel anders dan je ergens aan het begin van je studie had bedacht. Zo ben ik zelf scheikunde gaan studeren, en het afgemaakt op masternivo. Ik werk er echter helemaal niet in, heb tegenwoordig een zaakje in internetpagina's, -shops en dergelijke... maar nooit spijt gehad van de keuze voor scheikunde, want een leuke studie is/was het best.