Als ik mij niet vergis kan je niet een opvolger van je product op de markt brengen om zo weer een aantal jaren van een patent te genieten.

Zeg hjns, aan welke stof werk jij momenteel?

Dus kies ik toch maar voor een vakantie in een warm land om deze winterdepressie te bestrijden.

Zal ik eens kijken of daar vanuit Organon budget voor is? We zijn bezig met de ontwikkeling van een “mannenpil”

De gebruikers kiezen het product niet, degenen die betalen kiezen en gebruiken het niet en degenen die kiezen betalen en gebruiken het niet. Beïnvloeding van de kiezer benadeelt de betaler en de gebruiker.

Adpruys schreef:De meesten van ons moeten zeer goed op onze tellen passen wil niet gelden "wiens brood men eet, diens woord men spreekt." Ik wil best van jouw aannemen dat jij hier minder gevoelig voor bent dan de meeste mensen en bijvoorbeeld net zoals ik als eerste keus antidepressivum niet die van je werkgever maar  sint janskruid kiest:  

link naar Pharmacopsychiatry 2006

link naar Britisch Medical Journal 2005

link naar Journal of Clinical Psychopharmacology

St John's wort was significantly more effective than fluoxetine and showed a trend toward superiority over placebo.

In the treatment of moderate to severe major depression, hypericum extract WS 5570 is at least as effective as paroxetine and is better tolerated.

This study showed that WS 5570 and paroxetine were similarly effective in preventing relapse in a continuation treatment after recovery from an episode of moderate to severe depression and point therefore to an important alternative treatment option for long-term relapse-prevention.

Dus kies ik toch maar voor een vakantie in een warm land om deze winterdepressie te bestrijden. Daar zijn gelukkig geen gesponsorde wetenschappelijke onderzoeken over

Adpruys schreef:Ik doelde met  beïnvloeding o.a.  op de klinische onderzoeken zelf. Zo veel mogelijk potentiële voorschrijvers (toekomstige wederverkopers) worden in de gelegenheid gesteld mee te doen en krijgen daarvoor een ruime vergoeding. Dit met het oog op 1) een gevoel van verplichting te bewerkstellen door de genoten verdiensten. 2) een emotionele binding met het bedrijf en het product op te bouwen 3) vooruitzichten op toekomstige voordelen zoals congressen en participatie aan toekomstige onderzoeken.

Wat is hier mis mee? Je kunt er toch vanuit gaan dat onderzoekers/artsen in het ziekenhuis - die meedoen aan onderzoeken van de industrie - wel weten of een studie wetenschappelijk valide is? En je kunt er toch vanuit gaan dat diezelfde artsen zo slim en eigenwijs zijn dat ze geen medicijnen voorschrijven die niet werken? Toen ik zelf nog patienten behandelde werd ik veel meer geleid door wat mijn collega's mij vertelden dan wat de industrie mij vertelde, ondanks de eventuele verdiensten/emotionele binding/toekomstige voordelen!

CONCLUSION: The manufacturer-associated NSAID is almost always reported as being equal or superior in efficacy and toxicity to the comparison drug. These claims of superiority, especially in regard to side effect profiles, are often not supported by trial data. These data raise concerns about selective publication or biased interpretation of results in manufacturer-associated trials.http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/quer ... t=Abstract

Ik doelde met  beïnvloeding o.a.  op de klinische onderzoeken zelf. Zo veel mogelijk potentiële voorschrijvers (toekomstige wederverkopers) worden in de gelegenheid gesteld mee te doen en krijgen daarvoor een ruime vergoeding. Dit met het oog op 1) een gevoel van verplichting te bewerkstellen door de genoten verdiensten. 2) een emotionele binding met het bedrijf en het product op te bouwen 3) vooruitzichten op toekomstige voordelen zoals congressen en participatie aan toekomstige onderzoeken.

Een voorbeeld van een andere tactiek die ik me herinner: een aantal maanden voor het aflopen van het patent op een maagzuurremmer werd het middel door de producent uit de handel genomen en vervangen door een bijna identiek middel met een nieuw patent. Men rekende er kennelijk op dat een deel van de klanten niet nogmaals van medicijn zouden willen wisselen als de goedkopere generieke variant verkrijgbaar zou worden.

Ik vraag me trouwens af of een ander aspect van het maagzuur-maagzweer probleem niet exemplarisch is  voor sommige tekortkomingen: de farmaceutische industrie heeft lang veel geld verdient met maagzuurremmers. De belangrijkste oorzaak en (goedkope) behandeling – helicobacter pylori  besmetting– is ontdekt door een Australische plattelandsarts.

de farmaceuten lopen de risico's juist vanwege de korte geldigheid van de patenten.  

DePurpereWolf schreef:Jij haalt het werkwoord met het zelfstandig naamwoord door elkaar. Jij geeft gewoon leiding. Een manager is echter iemand die in het management van een bedrijf zit. Een manager kan ook een som uitrekenen (wetenschap bedrijven) maar dat maakt hem nog geen wetenschapper.

Het zelfstandignaamwoord manager is een werknemer die aangenomen is om het bedrijf op financieel gebied te leiden.  

Wat jij doet is gewoon het managen, maar dat maakt je nog geen manager.  

Inderdaad, de lijn is fijn tussen in het management zitten, en wetenschapper zijn. Jouw baas krijgt meer geld, maar ook meer verantwoordelijkheid. Hij neemt functies van het management over. Zijn baas, doet minder wetenschappelijk werk, krijgt meer geld, en heeft meer verantwoordelijkheid. Op een gegeven moment doe je maar weinig onderzoek, en ben je een manager. Dan maak je keuzes over de koers van het bedrijf, waar word in geinvesteerd, welke ziektes je red, en welke niet, wanneer je beslist om met een product de markt op te gaan, en hoeveel er voor te vragen.

Volgens mij heb jij niet besloten welk werk je uit zal voeren, je zegt dat jij toedraagt aan de koers van het bedrijf, welke richting, maar eigelijk draag je alleen toe aan de snelheid. Je hebt geen beslissing gemaakt waarom juist die ziekte werd onderzocht.

Ik zeg niet dat de pharmaceutica industrie per definitie slecht, is, ik zeg alleen dat het een bedrijf is die winst zal maken. Ze zijn in dat opzicht niks beter of slechter dan elk ander bedrijf.

Ik begrijp jouw definitie van manager en wetenschapper niet. Mijn taak is om met behulp van gedegen medisch wetenschappelijke kennis een onderzoek op te zetten in menselijke vrijwilligers, en vervolgens om de uitvoering van dit onderzoek te "managen".

Grote faramceuten nemen enorme financiele risico's door medicijnen te blijven ontwikkelen, en dat met redelijke korte geldigheid van patenten en dergelijke.

DePurpereWolf schreef:De manager is per definitie verantwoordelijk voor de koers van het bedrijf, dat boeit niet of je nu een diploma in gynaecologie of business hebt.  

Een wetenschapper word aangenomen om zijn werk te doen. Een manager word aangenomen om meer winst te maken.  

Ik heb het boek niet bij me waarin de regels van de EU met die van de VS worden vergeleken jammer genoeg. Verder zijn regeltjes hopeloos als ze niet implementeerbaar zijn.